João 19
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ACF
1 Pilatɨ adɨ ndu’ne njerɔ’gɨ kadɨ awi kɨ Jeju, ningə kadɨ indəi’ə kɨ ndəy hawlay.
1 Pilatos, pois, tomou então a Jesus, e o açoitou.
2 Njerɔ’gɨ oji jɔgɨ konn, uləi dɔ’a’tɨ, ningə uləi ku ngal kɨ kər njir njir rɔ’a’tɨ tɔ.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça, e lhe vestiram roupa de púrpura.
3 Ɔti rei rɔ’a’tɨ, ningə eli’ə eyina: «Lapiya, ngar lə Juwipɨ’gɨ!» Ningə ɓuki ji’de kɔt’ɔ’tɨ, indəi’ə.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus. E davam-lhe bofetadas.
4 Nja kare ɓay, Pilatɨ te rɔ bulə de’gɨ’tɨ el’de ene: «Majɨ, m’a m’re si’ə taga rɔ’se’tɨ ne, kadɨ in gəri tokɨ m’ingə ta madɨ kare kɨ kadɨ m’gangɨ’n ta dɔ’a’tɨ el.»
4 Então Pilatos saiu outra vez fora, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Lo kin’tɨ non be, Jeju te taga kɨ jɔgɨ kon dɔ’ne’tɨ num, kɨ ku ngal kɨ kər njir njir rɔ’ne’tɨ num. Ningə Pilatɨ el’de ene: «Dingəm kaa nyɨ ra am!»
5 Saiu, pois, Jesus fora, levando a coroa de espinhos e roupa de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.
6 Nan lokɨ, kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ njengəm ta lo’gɨ lə Juwipɨ’gɨ, oyi’ə ə, uləi bilə eli eyina: «In ɓər’ə kagidəsɨ’tɨ! in ɓər’ə kagidəsɨ’tɨ!» Ə Pilatɨ el’de ene: «Inɓe’gɨ, in taai’ə, awi in ɓəri’ə kagidəsɨ’tɨ, tadɔ m’in, m’ingə ta madɨ kɨ asɨ kadɨ m’gangɨ’n ta koy dɔ’a’tɨ el.»
6 Vendo-o, pois, os principais dos sacerdotes e os servos, clamaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque eu nenhum crime acho nele.
7 Ningə Juwipɨ’gɨ eli Pilatɨ eyina: «J’aw kɨ ndukun kare non, ə kigo ndukun’tɨ kakin, in de kɨ sɔw dɔ koy, tadɔ el ene n’in Ngonn lə Luwə.»
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Lokɨ Pilatɨ oo ta kin ə, ad’a ɓol kɨ dɔ mad’a’tɨ ɓay,
8 E Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou.
9 ə təl ur me kəy’tɨ kɨ boi, ningə dəjɨ Jeju ene: «In, in ra wa?»
9 E entrou outra vez na audiência, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Nan Jeju ilə ta’tɨ el. Ə Pilatɨ el Jeju ene: «M’in ə m’dəj’i ta ə ilə’m’tɨ el wa? In gər kadɨ m’aw kɨ tɔgɨ kadɨ m’ge ə m’inyə’i taa num, m’ge ə m’ɓər’i kagidəsɨ’tɨ num, eke in gər el wa?»
10 Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?
11 Jeju ilə’tɨ ene: «Kin ə re in tɔgɨ kɨ Luwə inɓe ə adɨ dɔran’tɨ nu kin el ə, aw kɨ tɔgɨ madɨ kare dɔ’m’tɨ el. Ningə in tadɔ kin ə, de kɨ njekulə’m ji’i’tɨ, majel li’ə in ngayn utə yan’i.»
11 Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima não te fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.
12 Dɔ ta’tɨ inɓe kin ə, Pilatɨ sangɨ kadɨ n’inyə Jeju, nan Juwipɨ’gɨ uri kɔl, ə eli’ə eyina: «Kin ə re inyə taa ə, in madɨ Sejar kɨ in ngar kibo kin el. De kɨ ene n’in ngar ə, de’ə kin in nje ta lə Sejar.»
12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo de César; qualquer que se faz rei é contra César.
13 Lokɨ Pilatɨ oo ta kin ə, adɨ awi kɨ Jeju taga, ningə inɓe isɨ dɔ kumbər ngar’tɨ, lo’tɨ kɨ ɓari’ə Gajɨ mbal’gɨ kɨ kində nanga, kɨ ta Ebirə ene «Gabata».
13 Ouvindo, pois, Pilatos este dito, levou Jesus para fora, e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico Gabatá.
14 In ndɔ kɨ kadɨ lo ti par ə in kulə ngirə ra nanyi Pakɨ, ningə in kadɨ kɨ jam dɔ ɓe’tɨ be. Ə Pilatɨ el Juwipɨ’gɨ ene: «Oyi ngar lə’se.»
14 E era a preparação da páscoa, e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso Rei.
15 Nan uni ndu’de kɨ taa eli eyina: «Kadɨ oy kɔ! Kadɨ oy kɔ! Ɓər’ə kagidəsɨ’tɨ!» Ə Pilatɨ el’de ene: «Kadɨ to m’ɓər ngar lə’se kagidəsɨ’tɨ wa?» Ningə kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ eli eyina: «De oo ngar lə’je kɨ rangɨ el, ngar lə’je in Sejar par.»
15 Mas eles bradaram: Tira, tira, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso Rei? Responderam os principais dos sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Lo kin’tɨ, Pilatɨ ulə Jeju ji’de’tɨ kadɨ ɓəri’ə kagidəsɨ’tɨ. Njerɔ’gɨ uwəi Jeju awi si’ə.
16 Então, consequentemente entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Inɓe otɨ kagidəsɨ lə’ne, te’n gidɨ ɓebo’tɨ kɨ taga, kadɨ awɨ’n lo’tɨ kɨ to to «Ka dɔ de», kɨ ta Ebirə ene «Golgota.»
17 E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 In low’ə’tɨ kin ə njerɔ’gɨ ɓəri Jeju’tɨ, kagidəsɨ’tɨ. Ɓəri de’gɨ joo kagidəsɨ’tɨ si’ə, kɨ kare dɔjikɔl’ɔ’tɨ, ə kɨ kare dɔjigəl’ə’tɨ tɔ, ningə inɓe ra dana.
18 Onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilatɨ adɨ rai ngonn bar, ndangi nya me’tɨ, indəi taa dɔ kagidəsɨ kɨ Jeju ra’tɨ. Nya kɨ ndangi me’tɨ nan: «Jeju kɨ Najaretɨ’tɨ, ngar lə Juwipɨ’gɨ.»
19 E Pilatos escreveu também um título, e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: JESUS NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Lokɨ ɓəri Jeju’tɨ, kagidəsɨ’tɨ kakin in ndəkba kɨ ɓebo, adɨ Juwipɨ’gɨ ngayn tudəi nya kɨ ndangi kin. Ndangi kɨ ta Ebirə num, kɨ ta Laten num, taa kɨ ta Girekɨ num tɔ.
20 E muitos dos judeus leram este título; porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim.
21 Ə kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ eli Pilatɨ eyina: «Nya kin, majɨ kadɨ re a ndangɨ “ngar lə Juwipɨ’gɨ” be el, nan re a ndangɨ “dingəm kam el ene n’in ngar lə Juwipɨ’gɨ” taa in gorow’ə’tɨ.»
21 Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Sou o Rei dos Judeus.
22 Nan Pilatɨ el’de ene: «Nya kɨ m’ndangɨ ningə, ndang’a kaa m’ndangɨ kin.»
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Lokɨ njerɔ’gɨ ɓəri Jeju kagidəsɨ’tɨ ginn’ə gangɨ ningə, ɔyi ku’gɨ li’ə, kanyi ginn sɔ, sɔw dɔ’de kare kare. Ningə nanyi ku ngal kɨ de ur el, nan oji tanan’tɨ be par, ində taa re nanga.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura.
24 Ə njerɔ’gɨ elinan eyina: «Adɨ jɨ tili ku ngal kin el, nan adɨ jɨ tugəi kiri mbara dɔ’tɨ j’oyi ke nan ə a in yan’a wa.» Ningə in nya kɨ a to be kadɨ ta kɨ ndangi me makitu’tɨ lə Luwə eyina:
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Para que se cumprisse a Escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, E sobre a minha vestidura lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram estas coisas.
25 Kon Jeju in kɨ ngonnkon’ne kɨ dene num, Mari kɨ ne Kilewopasɨ num, taa Mari kɨ Magidala num rai non, ndəkba kadɨ kagidəsɨ’tɨ kɨ ɓəri Jeju’tɨ.
25 E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Lokɨ Jeju oo kon’ne, ə oo njendo kɨ Jeju ndig’ə, ra gəd’ə’tɨ ə, el kon’ne ene: «Dene, oo ngonn’i ə ra am.»
26 Ora Jesus, vendo ali sua mãe, e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Ningə go’tɨ, el njendo kakin ene: «Oo kon’i ə ra am.» Ningə, ndɔ’a’tɨ non, njendo kakin aw kɨ kon Jeju rɔ’ne’tɨ.
27 Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Go nya’gɨ’tɨ kin, Jeju gər kadɨ ginn nya’gɨ pətɨ gangɨ nga ə, elta kin kadɨ tɔlta ta kɨ ndangi me makitu’tɨ lə Luwə ene: «Kundə ra’m.»
28 Depois, sabendo Jesus que já todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.
29 Ngoo kɨ yiwi kandɨ nju kɨ masɨ rosɨ isɨ non, ə njerɔ’gɨ nduyi nya kɨ to hem hem me yiwi nju’tɨ kɨ masɨ kakin, uləi ta kagɨ’tɨ kɨ ɓari’ə ijopɨ, ə uləi ta Jeju’tɨ.
29 Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja, e, pondo-a num hissopo, lha chegaram à boca.
30 Ə lokɨ Jeju njuw yiwi kandɨ nju kɨ masɨ kakin ningə, el ene: «Ginn nya’gɨ pətɨ gangɨ nga», ə ulə dɔ’ne nanga, ningə kon li’ə te.
30 E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 In ndɔ kɨ kadɨ lo ti dɔ’tɨ ə, in ndɔ kɔrkon. In ndɔ kɔrkon kɨ to ta dangɨ, ə, kadɨ to ninn’gɨ rai dɔ kagidəsɨ’tɨ ba ndɔ kɔrkon’tɨ el, Juwipɨ’gɨ awi dəji Pilatɨ kadɨ adɨ budi nja’de, ə ɔri’de kɔ dɔ kagidəsɨ’tɨ.
31 Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Lo kin’tɨ, njerɔ’gɨ awi budi nja de kɨ dɔkete num, in kɨ nja joo num, kɨ ɓəri’de dɔ kagidəsɨ’tɨ nan’tɨ kɨ Jeju.
32 Foram, pois, os soldados, e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro, e ao outro que como ele fora crucificado;
33 Lokɨ rei tei dɔ Jeju’tɨ ə, oyi kadɨ in oy nga, adɨ budi nja’a el.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Ningə njerɔ kare ə ɔsɨ kad’a kɨ ningə, ə tanan’tɨ non, mosɨ kɨ mann tei ta do ningə’tɨ kakin.
34 Contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 De kɨ ɔr go nya’gɨ kin, oo kɨ kum’ne, ningə mannajɨ li’ə in kɨ rɔta’tɨ, taa inɓe gər kadɨ in ta kɨ rɔta’tɨ ə n’el tɔ, kadɨ to ingɨ kaa uni me’se tɔ.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Tokɨ rɔta’tɨ, nya’gɨ kin rai nya be kadɨ to ta kɨ ndangi me makitu’tɨ lə Luwə eyina: «Singə kare kaa de a tətɨ el», kin tɔlta’ne.
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Taa ndangi ta kɨ rangɨ ɓay me makitu’tɨ lə Luwə eyina «A gonyi lo kɨ rɔ de’tɨ kɨ ɔsi kad’a kɨ ningə.»
37 E outra vez diz a Escritura: Verão aquele que traspassaram.
38 Go nya’gɨ’tɨ kin, Jisepɨ kɨ in de kɨ Arimate’tɨ, aw dəjɨ tarow Pilatɨ kadɨ n’ɔr ninn Jeju. Jisepɨ in njendo lə Jeju kɨ ra rɔ’ne lo kiyə’tɨ, tadɔ ɓol Juwipɨ’gɨ. Pilatɨ ad’a tarow, adɨ Jisepɨ aw ɔr ninn Jeju.
38 Depois disto, José de Arimatéia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então foi e tirou o corpo de Jesus.
39 Nikodem kɨ ndɔkɨ aw ingə Jeju kondɔ kakin kaa, aw kɨ ndujɨ kagɨ’gɨ kɨ ətɨ majɨ joo tadɔ kɔy rɔ ninn’tɨ. Ndujɨ kagɨ’gɨ kɨ ɓari’de mir in kɨ alowəsɨ, poləi’de nan’tɨ asɨ kiləw dɔmutə be.
39 E foi também Nicodemos (aquele que anteriormente se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem arráteis de um composto de mirra e aloés.
40 De’gɨ kɨ joo kin, uni ninn Jeju, doloi kɨ ta ku len. Lo dole’tɨ, ɓuki ndujɨ kagɨ kɨ ətɨ majɨ səm’tɨ nden, nden, taa doloi, kigo kujɨ ra’a’tɨ lə Juwipɨ’gɨ kɨ isɨ rai kɨ ninn’gɨ lə’de ɓay taa uləi ɓe’tɨ.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como os judeus costumam fazer, na preparação para o sepulcro.
41 Lo kɨ ɓəri Jeju’tɨ, kagidəsɨ’tɨ kakin, lo to non me kagɨ’gɨ’tɨ, ningə me lo’tɨ kakin, ɓe kɨ to sigɨ, kɨ de ilə ninn’tɨ el ɓay to’tɨ non kadɨ mbal’tɨ.
41 E havia um horto naquele lugar onde fora crucificado, e no horto um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto.
42 Nga ningə, tokɨ kaa kɨ lo ti ə a in ndɔ kɔrkon lə Juwipɨ’gɨ, uləi Jeju me ɓe’tɨ kakin, tadɔ in ndəkba kad’a’tɨ.
42 Ali, pois (por causa da preparação dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.