Lucas 15

Gothic (Nehemiah NT Portions) (GOTHIC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 𐍅𐌴𐍃𐌿𐌽𐌿𐌸~𐌸𐌰𐌽 𐌹𐌼𐌼𐌰 𐌽𐌴𐍈𐌾𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐍃 𐍃𐌹𐌺 𐌰𐌻𐌻𐌰𐌹 𐌼𐍉𐍄𐌰𐍂𐌾𐍉𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐍆𐍂𐌰𐍅𐌰𐌿𐍂𐌷𐍄𐌰𐌹 𐌷𐌰𐌿𐍃𐌾𐌰𐌽 𐌹𐌼𐌼𐌰.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 𐌾𐌰𐌷 𐌱𐌹𐍂𐍉𐌳𐌹𐌳𐌴𐌳𐌿𐌽 𐍆𐌰𐍂𐌴𐌹𐍃𐌰𐌹𐌴𐌹𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌱𐍉𐌺𐌰𐍂𐌾𐍉𐍃, 𐌵𐌹𐌸𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐍃 𐌸𐌰𐍄𐌴𐌹 𐍃𐌰 𐍆𐍂𐌰𐍅𐌰𐌿𐍂𐌷𐍄𐌰𐌽𐍃 𐌰𐌽𐌳𐌽𐌹𐌼𐌹𐌸 𐌾𐌰𐌷 𐌼𐌹𐌸𐌼𐌰𐍄𐌾𐌹𐌸 𐌹𐌼.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 𐌵𐌰𐌸 𐌸𐌰𐌽 𐌳𐌿 𐌹𐌼 𐌸𐍉 𐌲𐌰𐌾𐌿𐌺𐍉𐌽 𐌵𐌹𐌸𐌰𐌽𐌳𐍃:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 𐍈𐌰𐍃 𐌼𐌰𐌽𐌽𐌰 𐌹𐌶𐍅𐌰𐍂𐌰 𐌰𐌹𐌲𐌰𐌽𐌳𐍃 𐍄𐌰𐌹𐌷𐌿𐌽𐍄𐌴𐌷𐌿𐌽𐌳 𐌻𐌰𐌼𐌱𐌴 𐌾𐌰𐌷 𐍆𐍂𐌰𐌻𐌹𐌿𐍃𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌰𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰 𐌸𐌹𐌶𐌴, 𐌽𐌹𐌿 𐌱𐌹𐌻𐌴𐌹𐌸𐌹𐌸 𐌸𐍉 𐌽𐌹𐌿𐌽𐍄𐌴𐌷𐌿𐌽𐌳 𐌾𐌰𐌷 𐌽𐌹𐌿𐌽 𐌰𐌽𐌰 𐌰𐌿𐌸𐌹𐌳𐌰𐌹 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐌲𐌲𐌹𐌸 𐌰𐍆𐌰𐍂 𐌸𐌰𐌼𐌼𐌰 𐍆𐍂𐌰𐌻𐌿𐍃𐌰𐌽𐌹𐌽, 𐌿𐌽𐍄𐌴 𐌱𐌹𐌲𐌹𐍄𐌹𐌸 𐌸𐌰𐍄𐌰?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 𐌾𐌰𐌷 𐌱𐌹𐌲𐌹𐍄𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌿𐍃𐌻𐌰𐌲𐌾𐌹𐌸 𐌰𐌽𐌰 𐌰𐌼𐍃𐌰𐌽𐍃 𐍃𐌴𐌹𐌽𐌰𐌽𐍃 𐍆𐌰𐌲𐌹𐌽𐍉𐌽𐌳𐍃,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 𐌾𐌰𐌷 𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌹𐌽 𐌲𐌰𐍂𐌳𐌰 𐌲𐌰𐌻𐌰𐌸𐍉𐌸 𐍆𐍂𐌹𐌾𐍉𐌽𐌳𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐍂𐌰𐌶𐌽𐌰𐌽𐍃 𐌵𐌹𐌸𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌳𐌿 𐌹𐌼: 𐍆𐌰𐌲𐌹𐌽𐍉𐌸 𐌼𐌹𐌸 𐌼𐌹𐍃 𐌸𐌰𐌼𐌼𐌴𐌹 𐌱𐌹𐌲𐌰𐍄 𐌻𐌰𐌼𐌱 𐌼𐌴𐌹𐌽 𐌸𐌰𐍄𐌰 𐍆𐍂𐌰𐌻𐌿𐍃𐌰𐌽𐍉.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 𐌵𐌹𐌸𐌰 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃 𐌸𐌰𐍄𐌴𐌹 𐍃𐍅𐌰 𐍆𐌰𐌷𐌴𐌳𐍃 𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌹𐌸 𐌹𐌽 𐌷𐌹𐌼𐌹𐌽𐌰 𐌹𐌽 𐌰𐌹𐌽𐌹𐍃 𐍆𐍂𐌰𐍅𐌰𐌿𐍂𐌷𐍄𐌹𐍃 𐌹𐌳𐍂𐌴𐌹𐌲𐍉𐌽𐌳𐌹𐌽𐍃 𐌸𐌰𐌿 𐌹𐌽 𐌽𐌹𐌿𐌽𐍄𐌴𐌷𐌿𐌽𐌳𐌹𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌽𐌹𐌿𐌽𐌴 𐌲𐌰𐍂𐌰𐌹𐌷𐍄𐌰𐌹𐌶𐌴 𐌸𐌰𐌹𐌴𐌹 𐌽𐌹 𐌸𐌰𐌿𐍂𐌱𐌿𐌽 𐌹𐌳𐍂𐌴𐌹𐌲𐍉𐍃.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 𐌰𐌹𐌸𐌸𐌰𐌿 𐍃𐌿𐌼𐌰 𐌵𐌹𐌽𐍉 𐌳𐍂𐌰𐌺𐌼𐌰𐌽𐍃 𐌷𐌰𐌱𐌰𐌽𐌳𐌴𐌹 𐍄𐌰𐌹𐌷𐌿𐌽, 𐌾𐌰𐌱𐌰𐌹 𐍆𐍂𐌰𐌻𐌹𐌿𐍃𐌹𐌸 𐌳𐍂𐌰𐌺𐌼𐌹𐌽 𐌰𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰, 𐌽𐌹𐌿 𐍄𐌰𐌽𐌳𐌴𐌹𐌸 𐌻𐌿𐌺𐌰𐍂𐌽 𐌾𐌰𐌷 𐌿𐍃𐌱𐌰𐌿𐌲𐌴𐌹𐌸 𐍂𐌰𐌶𐌽 𐌾𐌰𐌷 𐍃𐍉𐌺𐌴𐌹𐌸 𐌲𐌻𐌰𐌲𐌲𐍅𐌰𐌱𐌰, 𐌿𐌽𐍄𐌴 𐌱𐌹𐌲𐌹𐍄𐌹𐌸?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 𐌾𐌰𐌷 𐌱𐌹𐌲𐌹𐍄𐌰𐌽𐌳𐌴𐌹 𐌲𐌰𐌷𐌰𐌹𐍄𐌹𐌸 𐍆𐍂𐌹𐌾𐍉𐌽𐌳𐌾𐍉𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐍂𐌰𐌶𐌽𐍉𐌽𐍃 𐌵𐌹𐌸𐌰𐌽𐌳𐌴𐌹: 𐍆𐌰𐌲𐌹𐌽𐍉𐌸 𐌼𐌹𐌸 𐌼𐌹𐍃, 𐌿𐌽𐍄𐌴 𐌱𐌹𐌲𐌰𐍄 𐌳𐍂𐌰𐌺𐌼𐌰𐌽 𐌸𐌰𐌼𐌼𐌴𐌹 𐍆𐍂𐌰𐌻𐌰𐌿𐍃.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 𐍃𐍅𐌰 𐌵𐌹𐌸𐌰 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃, 𐍆𐌰𐌷𐌴𐌳𐍃 𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌹𐌸 𐌹𐌽 𐌰𐌽𐌳𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌾𐌰 𐌰𐌲𐌲𐌴𐌻𐌴 𐌲𐌿𐌳𐌹𐍃 𐌹𐌽 𐌰𐌹𐌽𐌹𐍃 𐌹𐌳𐍂𐌴𐌹𐌲𐍉𐌽𐌳𐌹𐌽𐍃 𐍆𐍂𐌰𐍅𐌰𐌿𐍂𐌷𐍄𐌹𐍃.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 𐌵𐌰𐌸𐌿𐌸~𐌸𐌰𐌽: 𐌼𐌰𐌽𐌽𐌴 𐍃𐌿𐌼𐍃 𐌰𐌹𐌷𐍄𐌰 𐍄𐍅𐌰𐌽𐍃 𐍃𐌿𐌽𐌿𐌽𐍃.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 𐌾𐌰𐌷 𐌵𐌰𐌸 𐍃𐌰 𐌾𐌿𐌷𐌹𐌶𐌰 𐌹𐌶𐌴 𐌳𐌿 𐌰𐍄𐍄𐌹𐌽: 𐌰𐍄𐍄𐌰, 𐌲𐌹𐍆 𐌼𐌹𐍃, 𐍃𐌴𐌹 𐌿𐌽𐌳𐍂𐌹𐌽𐌽𐌰𐌹 𐌼𐌹𐌺 𐌳𐌰𐌹𐌻 𐌰𐌹𐌲𐌹𐌽𐌹𐍃; 𐌾𐌰𐌷 𐌳𐌹𐍃𐌳𐌰𐌹𐌻𐌹𐌳𐌰 𐌹𐌼 𐍃𐍅𐌴𐍃 𐍃𐌴𐌹𐌽.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 𐌾𐌰𐌷 𐌰𐍆𐌰𐍂 𐌽𐌹 𐌼𐌰𐌽𐌰𐌲𐌰𐌽𐍃 𐌳𐌰𐌲𐌰𐌽𐍃 𐌱𐍂𐌰𐌷𐍄𐌰 𐍃𐌰𐌼𐌰𐌽𐌰 𐌰𐌻𐌻𐌰𐍄𐌰 𐍃𐌰 𐌾𐌿𐌷𐌹𐌶𐌰 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌰𐍆𐌻𐌰𐌹𐌸 𐌹𐌽 𐌻𐌰𐌽𐌳 𐍆𐌰𐌹𐍂𐍂𐌰 𐍅𐌹𐍃𐌰𐌽𐌳𐍉 𐌾𐌰𐌷 𐌾𐌰𐌹𐌽𐌰𐍂 𐌳𐌹𐍃𐍄𐌰𐌷𐌹𐌳𐌰 𐌸𐌰𐍄𐌰 𐍃𐍅𐌴𐍃 𐍃𐌴𐌹𐌽𐌰𐍄𐌰 𐌻𐌹𐌱𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌿𐍃𐍃𐍄𐌹𐌿𐍂𐌹𐌱𐌰.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 𐌱𐌹𐌸𐌴 𐌸𐌰𐌽 𐍆𐍂𐌰𐍅𐌰𐍃 𐌰𐌻𐌻𐌰𐌼𐌼𐌰, 𐍅𐌰𐍂𐌸 𐌷𐌿𐌷𐍂𐌿𐍃 𐌰𐌱𐍂𐍃 𐌰𐌽𐌳 𐌲𐌰𐍅𐌹 𐌾𐌰𐌹𐌽𐌰𐍄𐌰, 𐌾𐌰𐌷 𐌹𐍃 𐌳𐌿𐌲𐌰𐌽𐌽 𐌰𐌻𐌰𐌸𐌰𐍂𐌱𐌰 𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌰𐌽.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐌲𐌲𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌲𐌰𐌷𐌰𐍆𐍄𐌹𐌳𐌰 𐍃𐌹𐌺 𐍃𐌿𐌼𐌰𐌼𐌼𐌰 𐌱𐌰𐌿𐍂𐌲𐌾𐌰𐌽𐌴 𐌾𐌰𐌹𐌽𐌹𐍃 𐌲𐌰𐌿𐌾𐌹𐍃, 𐌾𐌰𐌷 𐌹𐌽𐍃𐌰𐌽𐌳𐌹𐌳𐌰 𐌹𐌽𐌰 𐌷𐌰𐌹𐌸𐌾𐍉𐍃 𐍃𐌴𐌹𐌽𐌰𐌹𐌶𐍉𐍃 𐌷𐌰𐌻𐌳𐌰𐌽 𐍃𐍅𐌴𐌹𐌽𐌰.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐌹𐍂𐌽𐌹𐌳𐌰 𐍃𐌰𐌳 𐌹𐍄𐌰𐌽 𐌷𐌰𐌿𐍂𐌽𐌴, 𐌸𐍉𐌴𐌹 𐌼𐌰𐍄𐌹𐌳𐌴𐌳𐌿𐌽 𐍃𐍅𐌴𐌹𐌽𐌰, 𐌾𐌰𐌷 𐌼𐌰𐌽𐌽𐌰 𐌹𐌼𐌼𐌰 𐌽𐌹 𐌲𐌰𐍆.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌸𐌰𐌽 𐌹𐌽 𐍃𐌹𐍃 𐌵𐌰𐌸: 𐍈𐌰𐌽 𐍆𐌹𐌻𐌿 𐌰𐍃𐌽𐌾𐌴 𐌰𐍄𐍄𐌹𐌽𐍃 𐌼𐌴𐌹𐌽𐌹𐍃 𐌿𐍆𐌰𐍂𐌰𐍃𐍃𐌰𐌿 𐌷𐌰𐌱𐌰𐌽𐌳 𐌷𐌻𐌰𐌹𐌱𐌴, 𐌹𐌸 𐌹𐌺 𐌷𐌿𐌷𐍂𐌰𐌿 𐍆𐍂𐌰𐌵𐌹𐍃𐍄𐌽𐌰.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 𐌿𐍃𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌲𐌰𐌲𐌲𐌰 𐌳𐌿 𐌰𐍄𐍄𐌹𐌽 𐌼𐌴𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰 𐌾𐌰𐌷 𐌵𐌹𐌸𐌰 𐌳𐌿 𐌹𐌼𐌼𐌰: 𐌰𐍄𐍄𐌰, 𐍆𐍂𐌰𐍅𐌰𐌿𐍂𐌷𐍄𐌰 𐌼𐌹𐍃 𐌹𐌽 𐌷𐌹𐌼𐌹𐌽 𐌾𐌰𐌷 𐌹𐌽 𐌰𐌽𐌳𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌾𐌰 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰;
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 𐌾𐌿 𐌸𐌰𐌽𐌰𐍃𐌴𐌹𐌸𐍃 𐌽𐌹 𐌹𐌼 𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐍃 𐌴𐌹 𐌷𐌰𐌹𐍄𐌰𐌹𐌳𐌰𐌿 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃 𐌸𐌴𐌹𐌽𐍃; 𐌲𐌰𐍄𐌰𐍅𐌴𐌹 𐌼𐌹𐌺 𐍃𐍅𐌴 𐌰𐌹𐌽𐌰𐌽𐌰 𐌰𐍃𐌽𐌾𐌴 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰𐌹𐌶𐌴.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 𐌾𐌰𐌷 𐌿𐍃𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌵𐌰𐌼 𐌰𐍄 𐌰𐍄𐍄𐌹𐌽 𐍃𐌴𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰. 𐌽𐌰𐌿𐌷𐌸𐌰𐌽𐌿𐌷 𐌸𐌰𐌽 𐍆𐌰𐌹𐍂𐍂𐌰 𐍅𐌹𐍃𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽 𐌲𐌰𐍃𐌰𐍈 𐌹𐌽𐌰 𐌰𐍄𐍄𐌰 𐌹𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌹𐌽𐍆𐌴𐌹𐌽𐍉𐌳𐌰 𐌾𐌰𐌷 𐌸𐍂𐌰𐌲𐌾𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌳𐍂𐌰𐌿𐍃 𐌰𐌽𐌰 𐌷𐌰𐌻𐍃 𐌹𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌺𐌿𐌺𐌹𐌳𐌰 𐌹𐌼𐌼𐌰.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 𐌾𐌰𐌷 𐌵𐌰𐌸 𐌹𐌼𐌼𐌰 𐍃𐌰 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃: 𐌰𐍄𐍄𐌰, 𐍆𐍂𐌰𐍅𐌰𐌿𐍂𐌷𐍄𐌰 𐌹𐌽 𐌷𐌹𐌼𐌹𐌽 𐌾𐌰𐌷 𐌹𐌽 𐌰𐌽𐌳𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌾𐌰 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰, 𐌾𐌿 𐌸𐌰𐌽𐌰𐍃𐌴𐌹𐌸𐍃 𐌽𐌹 𐌹𐌼 𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐍃 𐌴𐌹 𐌷𐌰𐌹𐍄𐌰𐌹𐌳𐌰𐌿 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃 𐌸𐌴𐌹𐌽𐍃.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 𐌵𐌰𐌸 𐌸𐌰𐌽 𐍃𐌰 𐌰𐍄𐍄𐌰 𐌳𐌿 𐍃𐌺𐌰𐌻𐌺𐌰𐌼 𐍃𐌴𐌹𐌽𐌰𐌹𐌼: 𐍃𐍀𐍂𐌰𐌿𐍄𐍉 𐌱𐍂𐌹𐌽𐌲𐌹𐌸 𐍅𐌰𐍃𐍄𐌾𐌰 𐌸𐍉 𐍆𐍂𐌿𐌼𐌹𐍃𐍄𐍉𐌽 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐍅𐌰𐍃𐌾𐌹𐌸 𐌹𐌽𐌰 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌹𐌱𐌹𐌸 𐍆𐌹𐌲𐌲𐍂𐌰𐌲𐌿𐌻𐌸 𐌹𐌽 𐌷𐌰𐌽𐌳𐌿 𐌹𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐍃𐌺𐍉𐌷𐌹 𐌰𐌽𐌰 𐍆𐍉𐍄𐌿𐌽𐍃 𐌹𐍃;
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 𐌾𐌰𐌷 𐌱𐍂𐌹𐌽𐌲𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐍃 𐍃𐍄𐌹𐌿𐍂 𐌸𐌰𐌽𐌰 𐌰𐌻𐌹𐌳𐌰𐌽 𐌿𐍆𐍃𐌽𐌴𐌹𐌸𐌹𐌸, 𐌾𐌰𐌷 𐌼𐌰𐍄𐌾𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐍃 𐍅𐌹𐍃𐌰𐌼 𐍅𐌰𐌹𐌻𐌰;
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 𐌿𐌽𐍄𐌴 𐍃𐌰 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃 𐌼𐌴𐌹𐌽𐍃 𐌳𐌰𐌿𐌸𐍃 𐍅𐌰𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐌵𐌹𐌿𐌽𐍉𐌳𐌰, 𐌾𐌰𐌷 𐍆𐍂𐌰𐌻𐌿𐍃𐌰𐌽𐍃 𐍅𐌰𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌱𐌹𐌲𐌹𐍄𐌰𐌽𐍃 𐍅𐌰𐍂𐌸; 𐌾𐌰𐌷 𐌳𐌿𐌲𐌿𐌽𐌽𐌿𐌽 𐍅𐌹𐍃𐌰𐌽.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 𐍅𐌰𐍃𐌿𐌸~𐌸𐌰𐌽 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃 𐌹𐍃 𐍃𐌰 𐌰𐌻𐌸𐌹𐌶𐌰 𐌰𐌽𐌰 𐌰𐌺𐍂𐌰; 𐌾𐌰𐌷 𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌰𐍄𐌹𐌳𐌳𐌾𐌰 𐌽𐌴𐍈 𐍂𐌰𐌶𐌽 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐌷𐌰𐌿𐍃𐌹𐌳𐌰 𐍃𐌰𐌲𐌲𐍅𐌹𐌽𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌻𐌰𐌹𐌺𐌹𐌽𐍃.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 𐌾𐌰𐌷 𐌰𐍄𐌷𐌰𐌹𐍄𐌰𐌽𐌳𐍃 𐍃𐌿𐌼𐌰𐌽𐌰 𐌼𐌰𐌲𐌹𐍅𐌴 𐍆𐍂𐌰𐌷𐌿𐌷 𐍈𐌰 𐍅𐌴𐍃𐌹 𐌸𐌰𐍄𐌰.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 𐌸𐌰𐍂𐌿𐌷 𐌹𐍃 𐌵𐌰𐌸 𐌳𐌿 𐌹𐌼𐌼𐌰 𐌸𐌰𐍄𐌴𐌹 𐌱𐍂𐍉𐌸𐌰𐍂 𐌸𐌴𐌹𐌽𐍃 𐌵𐌰𐌼, 𐌾𐌰𐌷 𐌿𐍆𐍃𐌽𐌰𐌹𐌸 𐌰𐍄𐍄𐌰 𐌸𐌴𐌹𐌽𐍃 𐍃𐍄𐌹𐌿𐍂 𐌸𐌰𐌽𐌰 𐌰𐌻𐌹𐌳𐌰𐌽, 𐌿𐌽𐍄𐌴 𐌷𐌰𐌹𐌻𐌰𐌽𐌰 𐌹𐌽𐌰 𐌰𐌽𐌳𐌽𐌰𐌼.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 𐌸𐌰𐌽𐌿𐌷 𐌼𐍉𐌳𐌰𐌲𐍃 𐍅𐌰𐍂𐌸 𐌾𐌰𐌷 𐌽𐌹 𐍅𐌹𐌻𐌳𐌰 𐌹𐌽𐌽𐌲𐌰𐌲𐌲𐌰𐌽, 𐌹𐌸 𐌰𐍄𐍄𐌰 𐌹𐍃 𐌿𐍃𐌲𐌰𐌲𐌲𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌿𐍄 𐌱𐌰𐌳 𐌹𐌽𐌰.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 𐌸𐌰𐍂𐌿𐌷 𐌹𐍃 𐌰𐌽𐌳𐌷𐌰𐍆𐌾𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌵𐌰𐌸 𐌳𐌿 𐌰𐍄𐍄𐌹𐌽: 𐍃𐌰𐌹, 𐍃𐍅𐌰 𐍆𐌹𐌻𐌿 𐌾𐌴𐍂𐌴 𐍃𐌺𐌰𐌻𐌺𐌹𐌽𐍉𐌳𐌰 𐌸𐌿𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌽𐌹 𐍈𐌰𐌽𐌷𐌿𐌽 𐌰𐌽𐌰𐌱𐌿𐍃𐌽 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰 𐌿𐍆𐌰𐍂𐌹𐌳𐌳𐌾𐌰, 𐌾𐌰𐌷 𐌼𐌹𐍃 𐌽𐌹 𐌰𐌹𐍅 𐌰𐍄𐌲𐌰𐍆𐍄 𐌲𐌰𐌹𐍄𐌴𐌹𐌽, 𐌴𐌹 𐌼𐌹𐌸 𐍆𐍂𐌹𐌾𐍉𐌽𐌳𐌰𐌼 𐌼𐌴𐌹𐌽𐌰𐌹𐌼 𐌱𐌹𐍅𐌴𐍃𐌾𐌰𐌿;
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 𐌹𐌸 𐌸𐌰𐌽 𐍃𐌰 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃 𐌸𐌴𐌹𐌽𐍃, 𐍃𐌰𐌴𐌹 𐍆𐍂𐌴𐍄 𐌸𐌴𐌹𐌽 𐍃𐍅𐌴𐍃 𐌼𐌹𐌸 𐌺𐌰𐌻𐌺𐌾𐍉𐌼, 𐌵𐌰𐌼, 𐌿𐍆𐍃𐌽𐌰𐌹𐍃𐍄 𐌹𐌼𐌼𐌰 𐍃𐍄𐌹𐌿𐍂 𐌸𐌰𐌽𐌰 𐌰𐌻𐌹𐌳𐌰𐌽.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 𐌸𐌰𐍂𐌿𐌷 𐌵𐌰𐌸 𐌳𐌿 𐌹𐌼𐌼𐌰: 𐌱𐌰𐍂𐌽𐌹𐌻𐍉, 𐌸𐌿 𐍃𐌹𐌽𐍄𐌴𐌹𐌽𐍉 𐌼𐌹𐌸 𐌼𐌹𐍃 [𐍅𐌰𐍃𐍄 𐌾𐌰𐌷] 𐌹𐍃, 𐌾𐌰𐌷 𐌰𐌻𐌻 𐌸𐌰𐍄𐌰 𐌼𐌴𐌹𐌽 𐌸𐌴𐌹𐌽 𐌹𐍃𐍄;
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 𐍅𐌰𐌹𐌻𐌰 𐍅𐌹𐍃𐌰𐌽 𐌾𐌰𐌷 𐍆𐌰𐌲𐌹𐌽𐍉𐌽 𐍃𐌺𐌿𐌻𐌳 𐍅𐌰𐍃, 𐌿𐌽𐍄𐌴 𐌱𐍂𐍉𐌸𐌰𐍂 𐌸𐌴𐌹𐌽𐍃 𐌳𐌰𐌿𐌸𐍃 𐍅𐌰𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐌵𐌹𐌿𐌽𐍉𐌳𐌰, 𐌾𐌰𐌷 𐍆𐍂𐌰𐌻𐌿𐍃𐌰𐌽𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌱𐌹𐌲𐌹𐍄𐌰𐌽𐍃 𐍅𐌰𐍂𐌸.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.