Lucas 10
Gothic (Nehemiah NT Portions) (GOTHIC) vs ACF
1 𐌰𐍆𐌰𐍂𐌿𐌸~𐌸𐌰𐌽 𐌸𐌰𐍄𐌰 𐌿𐍃𐍄𐌰𐌹𐌺𐌽𐌹𐌳𐌰 𐍆𐍂𐌰𐌿𐌾𐌰 𐌾𐌰𐌷 𐌰𐌽𐌸𐌰𐍂𐌰𐌽𐍃 𐍃𐌹𐌱𐌿𐌽𐍄𐌴𐌷𐌿𐌽𐌳 𐌾𐌰𐌷 𐌹𐌽𐍃𐌰𐌽𐌳𐌹𐌳𐌰 𐌹𐌽𐍃 𐍄𐍅𐌰𐌽𐍃 𐍈𐌰𐌽𐌶𐌿𐌷 𐍆𐌰𐌿𐍂𐌰 𐌰𐌽𐌳𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌾𐌰 𐍃𐌴𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰 𐌹𐌽 𐌰𐌻𐌻 𐌱𐌰𐌿𐍂𐌲𐌴 𐌾𐌰𐌷 𐍃𐍄𐌰𐌳𐌴, 𐌸𐌰𐌳𐌴𐌹 𐌼𐌿𐌽𐌰𐌹𐌳𐌰 𐌹𐍃 𐌲𐌰𐌲𐌲𐌰𐌽.
1 E depois disto designou o Senhor ainda outros setenta, e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 𐌵𐌰𐌸𐌿𐌷 𐌸𐌰𐌽 𐌳𐌿 𐌹𐌼: 𐌰𐍃𐌰𐌽𐍃 𐌼𐌰𐌽𐌰𐌲𐌰, 𐌹𐌸 𐍅𐌰𐌿𐍂𐍃𐍄𐍅𐌾𐌰𐌽𐍃 𐍆𐌰𐍅𐌰𐌹; 𐌱𐌹𐌳𐌾𐌹𐌸 𐌽𐌿 𐍆𐍂𐌰𐌿𐌾𐌰𐌽 𐌰𐍃𐌰𐌽𐌰𐌹𐍃 𐌴𐌹 𐌿𐍃𐍃𐌰𐍄𐌾𐌰𐌹 𐍅𐌰𐌿𐍂𐍃𐍄𐍅𐌾𐌰𐌽𐍃 𐌹𐌽 𐌸𐍉 𐌰𐍃𐌰𐌽 𐍃𐌴𐌹𐌽𐌰.
2 E dizia-lhes: Grande é, em verdade, a seara, mas os obreiros são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que envie obreiros para a sua seara.
3 𐌲𐌰𐌲𐌲𐌹𐌸, 𐍃𐌰𐌹 𐌹𐌺 𐌹𐌽𐍃𐌰𐌽𐌳𐌾𐌰 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃 𐍃𐍅𐌴 𐌻𐌰𐌼𐌱𐌰 𐌹𐌽 𐌼𐌹𐌳𐌿𐌼𐌰𐌹 𐍅𐌿𐌻𐍆𐌴.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 𐌽𐌹 𐌱𐌰𐌹𐍂𐌰𐌹𐌸 𐍀𐌿𐌲𐌲 𐌽𐌹𐌷 𐌼𐌰𐍄𐌹𐌱𐌰𐌻𐌲 𐌽𐌹𐌷 𐌲𐌰𐍃𐌺𐍉𐌷𐌹; 𐌽𐌹 𐌼𐌰𐌽𐌽𐌰𐌽𐌷𐌿𐌽 𐌱𐌹 𐍅𐌹𐌲 𐌲𐍉𐌻𐌾𐌰𐌹𐌸.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 𐌹𐌽 𐌸𐌰𐌽𐌴 𐌲𐌰𐍂𐌳𐌴𐌹 𐌹𐌽𐌽𐌲𐌰𐌲𐌲𐌰𐌹𐌸, 𐍆𐍂𐌿𐌼𐌹𐍃𐍄 𐌵𐌹𐌸𐌰𐌹𐌸: 𐌲𐌰𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌹 𐌸𐌰𐌼𐌼𐌰 𐌲𐌰𐍂𐌳𐌰.
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz seja nesta casa.
6 𐌾𐌰𐌷 𐌾𐌰𐌱𐌰𐌹 𐍃𐌹𐌾𐌰𐌹 𐌾𐌰𐌹𐌽𐌰𐍂 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃 𐌲𐌰𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌾𐌹𐍃, 𐌲𐌰𐍈𐌴𐌹𐌻𐌰𐌹𐌸 𐍃𐌹𐌺 𐌰𐌽𐌰 𐌹𐌼𐌼𐌰 𐌲𐌰𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌹 𐌹𐌶𐍅𐌰𐍂; 𐌹𐌸 𐌾𐌰𐌱𐌰𐌹 𐌽𐌹, 𐌳𐌿 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃 𐌲𐌰𐍅𐌰𐌽𐌳𐌾𐌰𐌹.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 𐌹𐌽𐌿𐌷 𐌸𐌰𐌽 𐌸𐌰𐌼𐌼𐌰 𐌲𐌰𐍂𐌳𐌰 𐍅𐌹𐍃𐌰𐌹𐌸 𐌼𐌰𐍄𐌾𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌳𐍂𐌹𐌲𐌲𐌺𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐍃 𐌸𐍉 𐌰𐍄 𐌹𐌼; 𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐍃 𐌰𐌿𐌺 𐌹𐍃𐍄 𐍅𐌰𐌿𐍂𐍃𐍄𐍅𐌾𐌰 𐌼𐌹𐌶𐌳𐍉𐌽𐍃 𐍃𐌴𐌹𐌽𐌰𐌹𐌶𐍉𐍃. 𐌽𐌹 𐍆𐌰𐍂𐌰𐌹𐌸 𐌿𐍃 𐌲𐌰𐍂𐌳𐌰 𐌹𐌽 𐌲𐌰𐍂𐌳.
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 𐌾𐌰𐌷 𐌹𐌽 𐌸𐍉𐌴𐌹 𐌱𐌰𐌿𐍂𐌲𐌴 𐌲𐌰𐌲𐌲𐌰𐌹𐌸 𐌾𐌰𐌷 𐌰𐌽𐌳𐌽𐌹𐌼𐌰𐌹𐌽𐌰 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃, 𐌼𐌰𐍄𐌾𐌰𐌹𐌸 𐌸𐌰𐍄𐌰 𐍆𐌰𐌿𐍂𐌻𐌰𐌲𐌹𐌳𐍉 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 𐌾𐌰𐌷 𐌻𐌴𐌺𐌹𐌽𐍉𐌸 𐌸𐌰𐌽𐍃 𐌹𐌽 𐌹𐌶𐌰𐌹 𐍃𐌹𐌿𐌺𐌰𐌽𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌵𐌹𐌸𐌹𐌸 𐌳𐌿 𐌹𐌼: 𐌰𐍄𐌽𐌴𐍈𐌹𐌳𐌰 𐌰𐌽𐌰 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃 𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐌲𐌰𐍂𐌳𐌹 𐌲𐌿𐌳𐌹𐍃.
9 E curai os enfermos que nela houver, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 𐌹𐌸 𐌹𐌽 𐌸𐍉𐌴𐌹 𐌱𐌰𐌿𐍂𐌲𐌴 𐌹𐌽𐌽𐌲𐌰𐌲𐌲𐌰𐌹𐌸 𐌾𐌰𐌷 𐌽𐌹 𐌰𐌽𐌳𐌽𐌹𐌼𐌰𐌹𐌽𐌰 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃, 𐌿𐍃𐌲𐌰𐌲𐌲𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐍃 𐌰𐌽𐌰 𐍆𐌰𐌿𐍂𐌰𐌳𐌰𐌿𐍂𐌾𐌰 𐌹𐌶𐍉𐍃 𐌵𐌹𐌸𐌰𐌹𐌸:
10 Mas em qualquer cidade, em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 𐌾𐌰𐌷 𐍃𐍄𐌿𐌱𐌾𐌿 𐌸𐌰𐌽𐌰 𐌲𐌰𐌷𐌰𐍆𐍄𐌽𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽 𐌿𐌽𐍃𐌹𐍃 𐌿𐍃 𐌸𐌹𐌶𐌰𐌹 𐌱𐌰𐌿𐍂𐌲 𐌹𐌶𐍅𐌰𐍂𐌰𐌹 𐌰𐌽𐌰 𐍆𐍉𐍄𐌿𐌽𐍃 𐌿𐌽𐍃𐌰𐍂𐌰𐌽𐍃 𐌰𐍆𐌷𐍂𐌹𐍃𐌾𐌰𐌼 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃; 𐍃𐍅𐌴𐌸𐌰𐌿𐌷 𐌸𐌰𐍄𐌰 𐍅𐌹𐍄𐌴𐌹𐌸 𐌸𐌰𐍄𐌴𐌹 𐌰𐍄𐌽𐌴𐍈𐌹𐌳𐌰 𐍃𐌹𐌺 𐌰𐌽𐌰 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃 𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐌲𐌰𐍂𐌳𐌹 𐌲𐌿𐌳𐌹𐍃.
11 Até o pó, que da vossa cidade se nos pegou, sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto, que já o reino de Deus é chegado a vós.
12 𐌵𐌹𐌸𐌰 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃 𐌸𐌰𐍄𐌴𐌹 𐍃𐌰𐌿𐌳𐌰𐌿𐌼𐌾𐌰𐌼 𐌹𐌽 𐌾𐌰𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰 𐌳𐌰𐌲𐌰 𐍃𐌿𐍄𐌹𐌶𐍉 𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌹𐌸 𐌸𐌰𐌿 𐌸𐌹𐌶𐌰𐌹 𐌱𐌰𐌿𐍂𐌲 𐌾𐌰𐌹𐌽𐌰𐌹.
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 𐍅𐌰𐌹 𐌸𐌿𐍃 𐌺𐌰𐌿𐍂𐌰𐌶𐌴𐌹𐌽, 𐍅𐌰𐌹 𐌸𐌿𐍃 𐌱𐌰𐌹𐌸𐍃𐌰ï𐌳𐌰𐌽! 𐌿𐌽𐍄𐌴 𐌹𐌸 𐌹𐌽 𐍄𐍅𐍂𐌰𐌹 𐌾𐌰𐌷 𐍃𐌴𐌹𐌳𐍉𐌽𐌰𐌹 𐍅𐌰𐌿𐍂𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰 𐌼𐌰𐌷𐍄𐌴𐌹𐍃 𐌸𐍉𐌶𐌴𐌹 𐍅𐌰𐌿𐍂𐌸𐌿𐌽 𐌹𐌽 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃, 𐌰𐌹𐍂𐌹𐍃 𐌸𐌰𐌿 𐌹𐌽 𐍃𐌰𐌺𐌺𐌿𐌼 𐌾𐌰𐌷 𐌰𐌶𐌲𐍉𐌽 𐍃𐌹𐍄𐌰𐌽𐌳𐌴𐌹𐌽𐍃 𐌲𐌰ï𐌳𐍂𐌴𐌹𐌲𐍉𐌳𐌴𐌳𐌴𐌹𐌽𐌰.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco e cinza, se teriam arrependido.
14 𐍃𐍅𐌴𐌸𐌰𐌿𐌷 𐍄𐍅𐍂𐌰𐌹 𐌾𐌰𐌷 𐍃𐌴𐌹𐌳𐍉𐌽𐌰𐌹 𐍃𐌿𐍄𐌹𐌶𐍉 𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌹𐌸 𐌹𐌽 𐌳𐌰𐌲𐌰 𐍃𐍄𐌰𐌿𐍉𐍃 𐌸𐌰𐌿 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor, no juízo, do que para vós.
15 𐌾𐌰𐌷 𐌸𐌿 𐌺𐌰𐍆𐌰𐍂𐌽𐌰𐌿𐌼, 𐌸𐌿 𐌿𐌽𐌳 𐌷𐌹𐌼𐌹𐌽 𐌿𐍃𐌷𐌰𐌿𐌷𐌹𐌳𐍉, 𐌿𐌽𐌳 𐌷𐌰𐌻𐌾𐌰 𐌲𐌰𐌳𐍂𐌰𐌿𐍃𐌾𐌰𐌶𐌰.
15 E tu, Cafarnaum, que te levantaste até ao céu, até ao inferno serás abatida.
16 𐍃𐌰𐌴𐌹 𐌷𐌰𐌿𐍃𐌴𐌹𐌸 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃, 𐌼𐌹𐍃 𐌷𐌰𐌿𐍃𐌴𐌹𐌸, 𐌾𐌰𐌷 𐍃𐌰𐌴𐌹 𐌿𐍆𐌱𐍂𐌹𐌺𐌹𐌸 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃, 𐌼𐌹𐍃 𐌿𐍆𐌱𐍂𐌹𐌺𐌹𐌸; 𐌹𐌸 𐍃𐌰𐌴𐌹 𐌿𐍆𐌱𐍂𐌹𐌺𐌹𐌸 𐌼𐌹𐍃, 𐌿𐍆𐌱𐍂𐌹𐌺𐌹𐌸 𐌸𐌰𐌼𐌼𐌰 𐍃𐌰𐌽𐌳𐌾𐌰𐌽𐌳𐌹𐌽 𐌼𐌹𐌺.
16 Quem vos ouve a vós, a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 𐌲𐌰𐍅𐌰𐌽𐌳𐌹𐌳𐌴𐌳𐌿𐌽 𐌸𐌰𐌽 𐍃𐌹𐌺 𐌸𐌰𐌹 𐍃𐌹𐌱𐌿𐌽𐍄𐌴𐌷𐌿𐌽𐌳 𐌼𐌹𐌸 𐍆𐌰𐌷𐌴𐌳𐌰𐌹 𐌵𐌹𐌸𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐍃: 𐍆𐍂𐌰𐌿𐌾𐌰, 𐌾𐌰𐌷 𐌿𐌽𐌷𐌿𐌻𐌸𐍉𐌽𐍃 𐌿𐍆𐌷𐌰𐌿𐍃𐌾𐌰𐌽𐌳 𐌿𐌽𐍃𐌹𐍃 𐌹𐌽 𐌽𐌰𐌼𐌹𐌽 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰.
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 𐌵𐌰𐌸 𐌸𐌰𐌽 𐌳𐌿 𐌹𐌼: 𐌲𐌰𐍃𐌰𐍈 𐍃𐌰𐍄𐌰𐌽𐌰𐌽 𐍃𐍅𐌴 𐌻𐌰𐌿𐌷𐌼𐌿𐌽𐌾𐌰 𐌳𐍂𐌹𐌿𐍃𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽 𐌿𐍃 𐌷𐌹𐌼𐌹𐌽𐌰.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 𐍃𐌰𐌹, 𐌰𐍄𐌲𐌰𐍆 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃 𐍅𐌰𐌻𐌳𐌿𐍆𐌽𐌹 𐍄𐍂𐌿𐌳𐌰𐌽 𐌿𐍆𐌰𐍂𐍉 𐍅𐌰𐌿𐍂𐌼𐌴 𐌾𐌰𐌷 𐍃𐌺𐌰𐌿𐍂𐍀𐌾𐍉𐌽𐍉 𐌾𐌰𐌷 𐌰𐌽𐌰 𐌰𐌻𐌻𐌰𐌹 𐌼𐌰𐌷𐍄𐌰𐌹 𐍆𐌹𐌾𐌰𐌽𐌳𐌹𐍃, 𐌾𐌰𐌷 𐍅𐌰𐌹𐌷𐍄𐌴 𐌰𐌹𐌽𐍉𐌷𐌿𐌽 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃 𐌽𐌹 𐌲𐌰𐍃𐌺𐌰𐌸𐌾𐌹𐌸.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes e escorpiões, e toda a força do inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 𐍃𐍅𐌴𐌸𐌰𐌿𐌷 𐌸𐌰𐌼𐌼𐌰 𐌽𐌹 𐍆𐌰𐌲𐌹𐌽𐍉𐌸, 𐌴𐌹 𐌸𐌰𐌹 𐌰𐌷𐌼𐌰𐌽𐍃 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃 𐌿𐍆𐌷𐌰𐌿𐍃𐌾𐌰𐌽𐌳: 𐌹𐌸 𐍆𐌰𐌲𐌹𐌽𐍉𐌳 𐌹𐌽 𐌸𐌰𐌼𐌼𐌴𐌹 𐌽𐌰𐌼𐌽𐌰 𐌹𐌶𐍅𐌰𐍂𐌰 𐌲𐌰𐌼𐌴𐌻𐌹𐌳𐌰 𐍃𐌹𐌽𐌳 𐌹𐌽 𐌷𐌹𐌼𐌹𐌽𐌰𐌼.
20 Mas, não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 𐌹𐌽𐌿𐌷 𐌸𐌹𐌶𐌰𐌹 𐍈𐌴𐌹𐌻𐌰𐌹 𐍃𐍅𐌴𐌲𐌽𐌹𐌳𐌰 𐌰𐌷𐌼𐌹𐌽 𐌹𐌴𐍃𐌿𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌵𐌰𐌸: 𐌰𐌽𐌳𐌷𐌰𐌹𐍄𐌰 𐌸𐌿𐍃, 𐌰𐍄𐍄𐌰, 𐍆𐍂𐌰𐌿𐌾𐌰 𐌷𐌹𐌼𐌹𐌽𐌹𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌰𐌹𐍂𐌸𐍉𐍃, 𐌿𐌽𐍄𐌴 𐌰𐍆𐍆𐌰𐌻𐌷𐍄 𐌸𐍉 𐍆𐌰𐌿𐍂𐌰 𐍃𐌽𐌿𐍄𐍂𐌰𐌹𐌼 𐌾𐌰𐌷 𐍆𐍂𐍉𐌳𐌰𐌹𐌼 𐌾𐌰𐌷 𐌰𐌽𐌳𐌷𐌿𐌻𐌹𐌳𐌴𐍃 𐌸𐍉 𐌽𐌹𐌿𐌺𐌻𐌰𐌷𐌰𐌹𐌼. 𐌾𐌰𐌹, 𐌰𐍄𐍄𐌰, 𐌿𐌽𐍄𐌴 𐍃𐍅𐌰 𐍅𐌰𐍂𐌸 𐌲𐌰𐌻𐌴𐌹𐌺𐌰𐌹𐌸 𐌹𐌽 𐌰𐌽𐌳𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌾𐌰 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰. 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐍅𐌰𐌽𐌳𐌹𐌸𐍃 𐌳𐌿 𐍃𐌹𐍀𐍉𐌽𐌾𐌰𐌼 𐍃𐌴𐌹𐌽𐌰𐌹𐌼 𐌵𐌰𐌸:
21 Naquela mesma hora se alegrou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, que escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes, e as revelaste às criancinhas; assim é, ó Pai, porque assim te aprouve.
22 𐌰𐌻𐌻 𐌼𐌹𐍃 𐌰𐍄𐌲𐌹𐌱𐌰𐌽 𐌹𐍃𐍄 𐍆𐍂𐌰𐌼 𐌰𐍄𐍄𐌹𐌽 𐌼𐌴𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰, 𐌾𐌰𐌷 𐌽𐌹 𐍈𐌰𐍃𐌷𐌿𐌽 𐌺𐌰𐌽𐌽 𐍈𐌰𐍃 𐌹𐍃𐍄 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃, 𐌰𐌻𐌾𐌰 𐌰𐍄𐍄𐌰, 𐌾𐌰𐌷 𐍈𐌰𐍃 𐌹𐍃𐍄 𐌰𐍄𐍄𐌰, 𐌰𐌻𐌾𐌰 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃, 𐌾𐌰𐌷 𐌸𐌰𐌼𐌼𐌴𐌹 𐍅𐌹𐌻𐌹 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃 𐌰𐌽𐌳𐌷𐌿𐌻𐌾𐌰𐌽.
22 Tudo por meu Pai foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 𐌾𐌰𐌷 𐌲𐌰𐍅𐌰𐌽𐌳𐌹𐌸𐍃 𐌳𐌿 𐍃𐌹𐍀𐍉𐌽𐌾𐌰𐌼 𐍃𐌴𐌹𐌽𐌰𐌹𐌼 𐍃𐌿𐌽𐌳𐍂𐍉 𐌵𐌰𐌸: 𐌰𐌿𐌳𐌰𐌲𐌰 𐌰𐌿𐌲𐍉𐌽𐌰, 𐌸𐍉𐌴𐌹 𐍃𐌰𐌹𐍈𐌰𐌽𐌳 𐌸𐍉𐌴𐌹 𐌾𐌿𐍃 𐍃𐌰𐌹𐍈𐌹𐌸.
23 E, voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 𐌵𐌹𐌸𐌰 𐌰𐌿𐌺 𐌹𐌶𐍅𐌹𐍃 𐌸𐌰𐍄𐌴𐌹 𐌼𐌰𐌽𐌰𐌲𐌰𐌹 𐍀𐍂𐌰𐌿𐍆𐌴𐍄𐌴𐌹𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐍃 𐍅𐌹𐌻𐌳𐌴𐌳𐌿𐌽 𐍃𐌰𐌹𐍈𐌰𐌽 𐌸𐌰𐍄𐌴𐌹 𐌾𐌿𐍃 𐍃𐌰𐌹𐍈𐌹𐌸 𐌾𐌰𐌷 𐌽𐌹 𐌲𐌰𐍃𐌴𐍈𐌿𐌽, 𐌾𐌰𐌷 𐌷𐌰𐌿𐍃𐌾𐌰𐌽 𐌸𐌰𐍄𐌴𐌹 𐌾𐌿𐍃 [𐌲𐌰]𐌷𐌰𐌿𐍃𐌴𐌹𐌸 𐌾𐌰𐌷 𐌽𐌹 <𐌲𐌰>𐌷𐌰𐌿𐍃𐌹𐌳𐌴𐌳𐌿𐌽.
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 𐌾𐌰𐌷 𐍃𐌰𐌹, 𐍅𐌹𐍄𐍉𐌳𐌰𐍆𐌰𐍃𐍄𐌴𐌹𐍃 𐍃𐌿𐌼𐍃 𐌿𐍃𐍄𐍉𐌸 𐍆𐍂𐌰𐌹𐍃𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌹𐌽𐌰 𐌾𐌰𐌷 𐌵𐌹𐌸𐌰𐌽𐌳𐍃: 𐌻𐌰𐌹𐍃𐌰𐍂𐌹, 𐍈𐌰 𐍄𐌰𐌿𐌾𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌻𐌹𐌱𐌰𐌹𐌽𐌰𐌹𐍃 𐌰𐌹𐍅𐌴𐌹𐌽𐍉𐌽𐍃 𐌰𐍂𐌱𐌾𐌰 𐍅𐌰𐌹𐍂𐌸𐌰?
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o, e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 𐌸𐌰𐍂𐌿𐌷 𐌵𐌰𐌸 𐌳𐌿 𐌹𐌼𐌼𐌰: 𐌹𐌽 𐍅𐌹𐍄𐍉𐌳𐌰 𐍈𐌰 𐌲𐌰𐌼𐌴𐌻𐌹𐌸 𐌹𐍃𐍄? 𐍈𐌰𐌹𐍅𐌰 𐌿𐍃𐍃𐌹𐌲𐌲𐍅𐌹𐍃?
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 𐌹𐌸 𐌹𐍃 𐌰𐌽𐌳𐌷𐌰𐍆𐌾𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌵𐌰𐌸: 𐍆𐍂𐌹𐌾𐍉𐍃 𐍆𐍂𐌰𐌿𐌾𐌰𐌽 𐌲𐌿𐌸 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰𐌽𐌰 𐌿𐍃 𐌰𐌻𐌻𐌰𐌼𐌼𐌰 𐌷𐌰𐌹𐍂𐍄𐌹𐌽 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰𐌼𐌼𐌰 𐌾𐌰𐌷 𐌿𐍃 𐌰𐌻𐌻𐌰𐌹 𐍃𐌰𐌹𐍅𐌰𐌻𐌰𐌹 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰𐌹 𐌾𐌰𐌷 𐌿𐍃 𐌰𐌻𐌻𐌰𐌹 𐌼𐌰𐌷𐍄𐌰𐌹 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰𐌹 𐌾𐌰𐌷 𐌿𐍃 𐌰𐌻𐌻𐌰𐌹 𐌲𐌰𐌷𐌿𐌲𐌳𐌰𐌹 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰𐌹, 𐌾𐌰𐌷 𐌽𐌴𐍈𐌿𐌽𐌳𐌾𐌰𐌽 𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰𐌽𐌰 𐍃𐍅𐌴 𐌸𐌿𐌺 𐍃𐌹𐌻𐌱𐌰𐌽.
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 𐌸𐌰𐌽𐌿𐌷 𐌵𐌰𐌸 𐌳𐌿 𐌹𐌼𐌼𐌰: 𐍂𐌰𐌹𐌷𐍄𐌰𐌱𐌰 𐌰𐌽𐌳𐌷𐍉𐍆𐍄; 𐌸𐌰𐍄𐌰 𐍄𐌰𐍅𐌴𐌹 𐌾𐌰𐌷 𐌻𐌹𐌱𐌰𐌹𐍃.
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 𐌹𐌸 𐌹𐍃 𐍅𐌹𐌻𐌾𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌿𐍃𐍅𐌰𐌿𐍂𐌷𐍄𐌰𐌽𐌰 𐍃𐌹𐌺 𐌳𐍉𐌼𐌾𐌰𐌽 𐌵𐌰𐌸 𐌳𐌿 𐌹𐌴𐍃𐌿𐌰: 𐌰𐌽 𐍈𐌰𐍃 𐌹𐍃𐍄 𐌼𐌹𐍃 𐌽𐌴𐍈𐌿𐌽𐌳𐌾𐌰?
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 𐌰𐌽𐌳𐌷𐌰𐍆𐌾𐌰𐌽𐌳𐍃 𐌸𐌰𐌽 𐌹𐌴𐍃𐌿𐍃 𐌵𐌰𐌸: 𐌼𐌰𐌽𐌽𐌰 <𐍃𐌿𐌼𐍃> 𐌲𐌰𐌻𐌰𐌹𐌸 𐌰𐍆 𐌹𐌰𐌹𐍂𐌿𐍃𐌰𐌻𐌴𐌼 𐌹𐌽 𐌹𐌰𐌹𐍂𐌴𐌹𐌺𐍉𐌽 𐌾𐌰𐌷 𐌹𐌽 𐍅𐌰𐌹𐌳𐌴𐌳𐌾𐌰𐌽𐍃 𐍆𐍂𐌰𐍂𐌰𐌽𐌽, 𐌸𐌰𐌹𐌴𐌹 𐌾𐌰𐌷 𐌱𐌹𐍂𐌰𐌿𐌱𐍉𐌳𐌴𐌳𐌿𐌽 𐌹𐌽𐌰 𐌾𐌰𐌷 𐌱𐌰𐌽𐌾𐍉𐍃 𐌰𐌽𐌰𐌻𐌰𐌲(𐌾𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐍃) . . . .
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram, e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 — ausente —
31 E, ocasionalmente descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 — ausente —
32 E de igual modo também um levita, chegando àquele lugar, e, vendo-o, passou de largo.
33 — ausente —
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão;
34 — ausente —
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre o seu animal, levou-o para uma estalagem, e cuidou dele;
35 — ausente —
35 E, partindo no outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que de mais gastares eu to pagarei quando voltar.
36 — ausente —
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 — ausente —
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai, e faze da mesma maneira.
38 — ausente —
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa;
39 — ausente —
39 E tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 — ausente —
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços; e, aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá de que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe que me ajude.
41 — ausente —
41 E respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas coisas, mas uma só é necessária;
42 — ausente —
42 E Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.