2 Coríntios 12
Ooratha Caaquwa Goofatho (GOFRNT) vs VC
1 Ceeqetethas go77i baynnayssa erays. Shin ceeqettanaw koshshiko, Godaappe ekkida qonccethan ceeqqana.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Tammanne oyddu laythafe kase, Kiristtoosa ammaniyaa issi uray heedzantho saluwa bidayssa ta erays. He uray ashon woykko ashoppe karera bidaakko ta erikke; Xoossay erees.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 He uray heedzantho saluwa ekettidayssa erays. Shin I ashon woykko ashoppe karera ekettidaakko ta erikke; Xoossay erees.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 He uray gannate ekettidi asi qonccisanawunne asi odanaw dandda7onnabaa si7is.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Taani he addiyaban ceeqettana, shin taani ta daaburaappe attin tanan ceeqettiyabay baawa.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Taani tumaa odettiya gisho ceeqettanaw koykkoka eeya gidikke. Shin asi ta ootheyssa be7eyssafenne si7eyssafe aathidi qoppona mela gada ceeqetethi aggays.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Taw qonccida gita qonccethan ta otorttonna mela tana waaysanaw ta ashuwan caddiya Xalahiya kiitanchchoy taw imettis.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Ha waaysiyaba taappe diggana mela taani Godaa heedzu toho woossas.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Shin Goday, “Ta wolqqay ne daaburan qoncciya gisho ta aadho keehatethay new gidana” yaagis. Kiristtoosa wolqqay tanan qonccana mela ta daaburan ufayttashe ceeqettays.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Taani Kiristtoosa gisho daaburiya wode cayettiya wode waayettiya wode goodettiya wode metootiya wode ta daaburan ufayttays. Ays giikko, ta daaburiya wode he wode minnays.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Taani eeya asada ceeqettas. Hessada ta ceeqettana mela oothiday hinttena. Ta, ta huu7en erettonna asi gidikkoka, “Gita hawaareta” geetetteyssatappe guuxike. Hessa taw markkattanaw bessey hinttenashin.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Ta hintte giddon de7ashe dandda7an oothida malaatatinne mallati ta tuma hawaare gideyssa bessosona.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ta hinttew tooho gidonnayssafe attin hara woosa keethatappe hintte aybin guuxidetii? Hessi bala gidikko tana maarite.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Taani hintteko baanaw giigettishin hayssi taw heedzantho. Ta hinttenappe attin hinttew de7iyabaa koyonna gisho hinttena waaysanaw koyikke. Yelidayssati bantta naytas shalo minjjoosonappe attin nayti banttana yelidayssatas shalo minjjokona.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ta hintte gisho taw de7iyabaanne tana aatha imminkka tana ufayssees. Yaatin, taani hinttena hessada keeha siiqiya wode hintte tana guuthara siiqetii?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Gidikkoka, ta hinttew tooho gidikke; waaysabiikke; shin hinttena cimoninne genen oykkidabaa hinttew daanonna aggenna.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Hari attoshin, ta hintteko kiittida asatappe hinttena cimmida asi de7ii?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Titoy hintteko baana mela taani woossas; qassi ammaniyaa ishaakka iyara yeddas. Yaatin, Titoy hinttena cimmide? Nuuni nu oosuwa issi ayyaanan oothibookko? Qassi nu hanoykka issino gidennee?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Nu ubba wode hintte sinthan nuna xillisanaw mootettiyabaa hinttew daanii? Nu Kiristtoosan de7idi Xoossaa sinthan ha77i gakkanaw odoos. Nu siiqo ishato, nu ha ubbaa oothey hinttena dichchanaassa.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ta hintteko biya wode ooni eri hintte ta koyeyssada hanonna, qassi takka hintte koyeyssada hanonna gahettonna aggoko gada yayyays. Qassi ooni eri hintte giddon palami, qanaatey, hanqoy, yiiqey, zigirssi, asa sunthu iisoy, otoroynne kachchi doonna aggenna gada yayyays.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Taani nam77antho hintteko biya wode Xoossay hintte sinthan tana kawushshana gada yayyays. Kase nagara oothidi he bantta oothida tunatethaafe, laymatethafenne yeellayaa oosuwappe simmiboonna asata be7ada azzanonna aggike gada yayyays.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.