Romanos 1
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 Min Pɔl nɛ kiɛh nɛ kugbɔnku kuu. N yé *Yesu Kristo ya tonsɔnl nɛ. Uwien nɛ yin' nni ń li yé Yesu Kristo ya tond, ki gɛ̀nde' nni ń li kpaandeh wɔn Uwien ya gbɛmɔnmɔnt.
1 Paulo, servo de Jesus Cristo, escolhido para ser apóstolo, reservado para anunciar o Evangelho de Deus;
2 Uwien là pùon' tɛ ti ya gbɛmɔnmɔnt nɛ haali uyoyo, ki cère' uʼñɔbonsɔknb kɛle' tù uʼgbɔnku ni.
2 este Evangelho Deus prometera outrora pelos seus profetas na Sagrada Escritura,
3 Tù lienh uʼBijɛ bo nɛ. U tien' uʼba unisaal nɛ bi maa' wɔ *Dafid ya lontunku ni.
3 acerca de seu Filho Jesus Cristo, nosso Senhor, descendente de Davi quanto à carne,
4 Ama *Mifuoñaanm bo nɛ Uwien wuɔn' ki ye u yé uʼBijɛ ki cère' u ŋmɔbe mituɔm kí ñɛ uʼmɛkrm bitɛnkpiib ni bo. Wɔn nɛ yé *Yesu Kristo tiʼYonbdaan.
4 que, segundo o Espírito de santidade, foi estabelecido Filho de Deus no poder por sua ressurreição dos mortos;
5 Wɔn bo nɛ n laa' mijuokm ki yé uʼtond, ŋɔ uʼyel bo ń li tɔkeh inibol kɛ ki teh bɛ ń teke wɔ kí ji, kí li boh wɔ.
5 e do qual temos recebido a graça e o apostolado, a fim de levar, em seu nome, todas as nações pagãs à obediência da fé,
6 Niʼmɔ te inibol nnɔ ni nɛ, kimɛ *Yesu Kristo yin' niʼmɔ nɛ.
6 entre as quais também vós sois os eleitos de Jesus Cristo,
7 N kiɛh kugbɔnku kuu ń de ninbi bà kɛ te Erom ya du ni Uwien yíe nɛ, ki yin' nɛ ki tien' uʼyaab nnɔ nɛ. TiʼBaa Uwien nin Yonbdaan *Yesu Kristo ń juoke nɛ, kí de nɛ uyɛnduɔn.
7 a todos os que estão em Roma, queridos de Deus, chamados a serem santos: a vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
8 Micincinm n li kpiɛ kí faare nʼWien nɛ. *Yesu Kristo bo nɛ n li faareh wɔ niʼkɛ bo, kimɛ bi lienh uŋɛndun ni niʼkɛ saan niʼtekjim bó.
8 Primeiramente, dou graças a meu Deus, por meio de Jesus Cristo, por todos vós, porque em todo o mundo é preconizada a vossa fé.
9 Wɔn Uwien wà n sɔnh nin nʼfɛ̀l kɛ ki dienh wɔ uʼBijɛ ya gbɛmɔnmɔnt ya tɔkm ni nnɔ nɛ yé nʼmɔ̀nkunl ki ye n tuu ki tiɛn niʼbó nʼkaare ni.
9 Pois Deus, a quem sirvo em meu espírito, anunciando o Evangelho de seu Filho, me é testemunha de como vos menciono incessantemente em minhas orações.
10 N kàareh ki miɛh wɔ uyo kɛ ki teh u tuo' la, wɔ ń de nni usɛn ń baa niʼsaan nɛ.
10 A ele suplico, se for de sua vontade, conceder-me finalmente ocasião favorável de vos visitar.
11 Kimɛ nʼnun mɔ́n ń lɛ nɛ kí cère ní lɛ *Mifuoñaanm ya paabu ŋɔ kí tùɔre kí li faa mitekjim ni nɛ.
11 Desejo ardentemente ver-vos, a fim de comunicar-vos alguma graça espiritual, com que sejais confirmados,
12 N len' nà nɔ ya tingi si: n baa' niʼsaan la, min nin ninbi, wà kɛ ń saake uʼtɔ ya gbɛnɛnt kí ñɛ ti ŋmɔbe mitekjim ma nnɔ bo nɛ. N ya tekjim ń saake niʼgbɛnɛnt, niʼmɔ yaam ń saake nʼyaar.
12 ou melhor, para me encorajar juntamente convosco naquela vossa e minha fé que nos é comum.
13 Nʼyaabɛ, n yíe ní li bɛn kí ye n tuu ki bobndeh ń baa niʼsaan nɛ, ka laan laa' bònl. N yíe nʼtuonl ń cuon niʼmɔ saan tɛn lì cuon' ma inibotɔ saan nnɔ nɛ.
13 Pois não quero que ignoreis, irmãos, como muitas vezes me tenho proposto ir ter convosco. {Eu queria recolher algum fruto entre vós, como entre os outros pagãos}, mas até agora tenho sido impedido.
14 Nì yé liwɔbl nɛ nʼbo ń tɔke binib kɛ tigbɛmɔnmɔnt, bà ya nun wende' nin bà ya nun ŋa wende', bà bɛn niba nin bà ŋa bɛn niba mɔ.
14 Sou devedor a gregos e a bárbaros, a sábios e a simples.
15 Nɛn bo nɛ nʼnun mɔ́n ń tɔke ninbi bà te Erom ni mɔ tigbɛmɔnmɔnt nnɔ.
15 Daí o ardente desejo que eu sinto de vos anunciar o Evangelho também a vós, que habitais em Roma.
16 Fɛ ŋa ŋmɔbe nni tigbɛmɔnmɔnt ya tɔkm bo. Tù yé Uwien ya tuɔm nɛ, ki li ŋmiɛn binib bà kɛ teke' tù ki jin': bà yé *Sufmbɛ mikpiɛkm nin bà ŋa yé *Sufmbɛ mɔ.
16 Com efeito, não me envergonho do Evangelho, pois ele é uma força vinda de Deus para a salvação de todo o que crê, ao judeu em primeiro lugar e depois ao grego.
17 Kimɛ tun nɛ wɔngeh Uwien ñìikeh nà bo ki bùh binib bigbɛmɔ̀ndɛnb. U ñìikeh mitekjim baba bo nɛ ki bùh binib bigbɛmɔ̀ndɛnb tɛn nì kɛle' ma uʼgbɔnku ni ki ye: «Ugbɛmɔ̀ndaan li fuobe uʼtekjim bo nɛ.»
17 Porque nele se revela a justiça de Deus, que se obtém pela fé e conduz à fé, como está escrito: O justo viverá pela fé {Hab 2,4}.
18 Uwien wɔngeh haali paaki bó nɛ ki teh uʼmutuol fii' binib bo. Kimɛ bi sɔnh itùonbiɛrɛ nɛ ka pɛ uʼbo, ki piendeh tigbɛmɔ̀nt ya sɛn biʼtùonbiɛrɛ nnɔ bo.
18 A ira de Deus se manifesta do alto do céu contra toda a impiedade e perversidade dos homens, que pela injustiça aprisionam a verdade.
19 Kimɛ bi bɛn unisaal li fre kí bɛnde nà kɛ Uwien bo. Wɔn Uwien nɛ wuɔn' bɛ nɛ̀.
19 Porquanto o que se pode conhecer de Deus eles o lêem em si mesmos, pois Deus lho revelou com evidência.
20 Imɔ̀n, haali uŋɛndun ya cincinyo kí lá baa fɛnfɛnnɔ nɔ, nib ŋa kpele ki laa' Wien nin biʼnunbu, ama bi lɛnh u ñɛn' tibont tà nɛ ki bɛndeh ki teh u mɔnbe ki yé Uwien, ki ŋmɔbe mituɔm mà ŋa ŋmɔbe gbenm. Nɛn bo nɛ ba ji li fre kí ye ba bɛn wɔ.
20 Desde a criação do mundo, as perfeições invisíveis de Deus, o seu sempiterno poder e divindade, se tornam visíveis à inteligência, por suas obras; de modo que não se podem escusar.
21 Nin bi bɛn wɔ ma kɛ nnɔ, ba kpiɛkreh wɔ ki ye u yé Uwien, ka faareh wɔ mɔ. Ama bi juore' nin biʼyɛnmaalkuon nɛ, ka ŋmɔbe yɛnm, ki te libɔnbɔnl ni.
21 Porque, conhecendo a Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças. Pelo contrário, extraviaram-se em seus vãos pensamentos, e se lhes obscureceu o coração insensato.
22 Bi yih biʼba biyɛnfodɛnb nɛ, ki nín ji yé ijɔr.
22 Pretendendo-se sábios, tornaram-se estultos.
23 Bi dàan' Uwien wà ŋa ń kpo ya kpiɛkm, nɛ ki lèbe' ki kpiɛkreh unisaal wà li kpo ya nɛnnɛnku nin inuɔn nin itàan inan ya wɛnt nin tiwɛnbɛlnkaar ya nɛnnɛnt.
23 Mudaram a majestade de Deus incorruptível em representações e figuras de homem corruptível, de aves, quadrúpedes e répteis.
24 Nɛn bo nɛ Uwien sɛln' bɛ, bi pɛ biʼyɛnm yíe nà bo, ki sɔnh tijɔknt ya tùon, ki jindeh biʼba ifɛ.
24 Por isso, Deus os entregou aos desejos dos seus corações, à imundície, de modo que desonraram entre si os próprios corpos.
25 Bi taa' kutonnɛnku nɛ ki lèbe' Uwien ya gbɛmɔ̀nt, ki pukeh tibont tà Uwien ñɛn' tù, ki sɔnh itùon ki dienh tù, ki dàan' wɔn Uwien wà ñɛn' tibont nnɔ kɛ ki kpɛ kupɛnpɛku uyo wà ŋa ŋmɔbe gbenm nnɔ. Ami.
25 Trocaram a verdade de Deus pela mentira, e adoraram e serviram à criatura em vez do Criador, que é bendito pelos séculos. Amém!
26 Nɛn bo nɛ Uwien sɛln' bɛ, bɛ ń li sɔnh ifɛ ya tùon biʼyɛnm yíe ma bo. Nɛ biʼpuob teh nà ŋa kpɛ tienm, ki dàan' miduɔnm nin bijɛb, ki duɔndeh nin biʼpiitɔb.
26 Por isso, Deus os entregou a paixões vergonhosas: as suas mulheres mudaram as relações naturais em relações contra a natureza.
27 Bijɛb mɔ dàan' miduɔnm nin bipiib, biʼmɛnku kɔh bijɛtɔb ni ki gbiekeh, nɛ bi teh nà ŋa kpɛ tienm, ki yé ifɛ nin biʼjɛtɔb. Nɛn bo nɛ bi lɛnh biʼyul bo ya tudɛre wà kpɛ biʼtùonbiɛrɛ nnɔ.
27 Do mesmo modo também os homens, deixando o uso natural da mulher, arderam em desejos uns para com os outros, cometendo homens com homens a torpeza, e recebendo em seus corpos a paga devida ao seu desvario.
28 Ba tɔnge' Uwien ma nnɔ, nɛ u sɛln' bɛ, bɛ ń li ŋmɔbe yɛnmaalfɛnm, kí li teh nà ŋa kpɛ tienm.
28 Como não se preocupassem em adquirir o conhecimento de Deus, Deus entregou-os aos sentimentos depravados, e daí o seu procedimento indigno.
29 Bi cère' mitetem mà kɛ ŋa mɔn ya bol nin mibiɛrm nin ununfɔke nin iponponbe nin linikul nin ikɔ̀nkɔ̀n nin milɛrkjim nin iyɛnmaalbiɛre nɛ yɛbre' nin bɛ. Bi yé bitonnɛndɛnb nɛ,
29 São repletos de toda espécie de malícia, perversidade, cobiça, maldade; cheios de inveja, homicídio, contenda, engano, malignidade.
30 ki yé bitɛnfuonb, ki yé Uwien ya nɛnnɛndb, ki yé bikɛlnbaandɛnb, ki yíe tigbengt nin tinacenkpekuont, ki yé idukond, ka boh biʼnaambɛ nin biʼbaambɛ,
30 São difamadores, caluniadores, inimigos de Deus, insolentes, soberbos, altivos, inventores de maldades, rebeldes contra os pais.
31 ki yé ijɔr, ki yé binib bà ba du biʼbo, ki yé binunkuondɛnb, ka muɔh nil cɛcɛkm.
31 São insensatos, desleais, sem coração, sem misericórdia.
32 Bi bɛn Uwien sien' ki ye binib teh nnɔ la, bi kpɛ mikuum nɛ. Nin nɛn kɛ bi tuu ki teh nnɔ nɛ, ka juore' nɛn baba bo, ki liɛbe' ki saakreh binitɔb bà mɔ teh nnɔ ya gbɛnɛnt.
32 Apesar de conhecerem o justo decreto de Deus que considera dignos de morte aqueles que fazem tais coisas, não somente as praticam, como também aplaudem os que as cometem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.