Marcos 6
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 *Yesu siere' niʼsaan ki liɛbe' uʼdu ni nɛ uʼpanpaankaab paan' uʼbo.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 *Saba ya daali nɛ u kɔn' biʼtaanl ya duku ni, ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr. Nì cuo' linigol là cenge uʼbó nnɔ miyɔkm cɛɛn, nɛ bi niireh tɔb ki teh: «U laa' nɛn kɛ lɛ saan-i? U laa' la miɛ ya yɛnfuom-i? U teh miyɔkm ya bont tà nɔ, u teh mila ki teh tù?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Kanpinta ŋa ñí-ii? Mari ya bijɛ ŋa ñí-ii? Saak nin Yosɛ nin Sud nin Simɔn ya ninjɛ ŋa ñí-ii? Uʼninsiɛb ŋa te niɛ saan-ii?» Nnɔ nɛ biʼyɛnm ŋa ŋmaake' uʼbo nɛ ba teke' uʼgbɛr.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «*Uwien ya ñɔbonsɔknl kɛ ñɔbonsɔknl ya du ni yaab nin uʼdensɛn yaab nin uʼdencɛnl yaab baba nɛ ŋa boh wɔ.»
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 U taa' uʼnuɔ ki paan' biwiɛnb biba bo nɛ bi faake' baba ŋa ñí la, wa ji fre ki tien' yɔkm ya bontɔnn niʼsaan.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ba teke' wɔ ki jin' ma nnɔ nɛ nì cuo' wɔ miyɔkm cɛɛn.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 U yin' uʼpanpaankaab piik nin bile nɛ ki sɔn' bɛ bilele, ki de' bɛ mituɔm bɛ ń li ŋuɔh isɛnpol binib saan.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Ni joh la, ni la tuke jier, ki la tuke kɔl, ki la cùɔn like, ki la tuke niba nin nitɔnn, ní li tuke ugbien baba,
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 kí cɛke itacaan, ki la tuke liɛr ile mɔ.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ni tì baa' nà kɛ saan bi teke' nɛ iden yà ni la, ni la lèbre den kí tì baa' lidaali là ni li siere niʼsaan.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Nà saan ya nib ŋa teke' nɛ ki yìe' niʼgbɛr la, ní siere nɛ̀ kí kpakpaare niʼtàan ya tɛngunku kí wiɛ nɛ̀. Nɛn nɛ li yé niʼsaan ya nib bo kudìɛku.»
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Nɛ uʼpanpaankaab bure' ki tì kpaandeh tigbɛmɔnmɔnt ki teh: «Lèbre mɛn niʼtetem.»
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Nɛ ki ŋuɔh isɛnpol ì yɛbe binib saan ki taah mikpɔm ki faanh biwiɛnb bi yɛbe, nɛ bi faakreh.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Tɔ, *Yesu ya yel kpienh niʼkɛ saan haali ubɛr Herod mɔnɔn tì cii', kimɛ bi lienh *Yesu bo ki teh San wà là siih binib Uwien ya ñunm nnɔ nɛ mɛkre' bitɛnkpiib ni. Nɛn nɛ cère' u ŋmɔbe mituɔm ki teh miyɔkm ya bont.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Bitɔb lienh ki teh u yé Eli nɛ. Bitɔb mɔ teh u yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl tɛn biñɔbonsɔkntɔb bà là te uyo bo nnɔ nɛ.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Herod cii' *Yesu ya gbɛr ma nnɔ nɛ ki ye: «N là cère' bi tùkre' San wà ya yul nnɔ wɔn nɛ mɛkre' bitɛnkpiib ni.»
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Nà cère' Herod len' nnɔ si: wɔn nin uʼyul nɛ là cère' uʼsojambɛ cuo' San ki lòle' wɔ tikudɔkr ki pɛkn', uʼpo Herodiyad bo. Kimɛ Herodiyad là yé Herod ya ninjɛ Filip ya po nɛ, nɛ u taa' wɔ ki kuɔn'.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Tɔ, San tɔke' Herod ki ye wa ŋmɔbe sɛn wɔ ń taa uʼninjɛ ya po.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Nɛn bo nɛ Herodiyad là nɛn San ki yíe wɔ ń ku wɔ, ka ń fre,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 kimɛ Herod là boh San nɛ, ki bɛn ki ye u yé unimɔ̀n nɛ, ki yé Uwien ya nil, nɛ ka sɛ̀ uʼbo. Herod là cengeh San ya gbɛr la, wa ji tì bɛn u maaleh ki teh bà, ama u nín yíe wɔ ń li tuu ki cengeh uʼbó nɛ.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ama lidaali liba Herodiyad laa' u li dule nà bo. Herod maa' uwien wà nnɔ gɔbre' ki baa', nɛ u tien' tijier tù yɛbe, ki yin' binikpɛkpiɛkb nin uʼsojaciɛnb nin Galile ya tinfɛnm ya ciɛnb bɛ ń baa kí lá ji.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Bi te ki jinh ma nnɔ nɛ Herodiyad ya bisɛ baa' ki lá ŋɔn' kiciɛk biʼkɛ ya nun bó. Ubɛr Herod nin bà kɛ jinh uʼsaan tijier nnɔ ya yɛnm sɔnge' uʼbo. Nɛ u tɔke' ujɛfaan nnɔ ki ye: «Miɛ nni a yíe nà, ń de ŋɛ.»
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Nɛ ki pole' ki ye: «A miɛ' nni nà kɛ la, n li de ŋɛ nɛ̀ nɛ; haali nì yé nʼbɛl ya gbiirm bolm mile mɔnɔn la, n li tuo.»
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Nɛ ujɛfaan nnɔ ñɛn' ki tì niire' uʼnaa ki ye: «Nʼnaa, n li tɔke wɔ kí ye wɔ ń de nni ba?» Nɛ u tɔke' uʼbisɛ ki ye: «Tɔke kí ye a yíe San wà siih binib Uwien ya ñunm nnɔ ya yul nɛ.»
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Nɛ u pɔk ki liɛbe' ki kɔn' i ya tàan bo ubɛr Herod saan, ki tɔke' wɔ ki ye: «N yíe itàan yiɛ bo á tùkre San wà siih binib Uwien ya ñunm nnɔ ya yul nɛ kí kpìen kikɛnsɛnk ni kí de nni.»
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 U len' nnɔ ma nnɔ, nɛ nì saa' ubɛr Herod ya yɛnm ki gbien'. Ama u pole' bicɛnb ya nun bó ma nnɔ nɛn nɛ cère' wa yìe'.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Nɛn saan nɛ u sɔn' soja uba i ya tàan bo wɔ ń jo kí tì gɛ kí tùkre San ya yul ní. Nɛ soja nnɔ jon' lipɛkl ni ki tì cuo' San ki tùkre' liyul,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 ki kpìen' kikɛnsɛnk ni, ki lá de' ujɛfaan nnɔ. Nɛ uʼmɔ taa' ki tì de' uʼnaa.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 San ya panpaankaab cii' nì te nnɔ, nɛ ki baa' ki lá yuure' uʼgbɛnɛnt, ki tì sube'.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Tɔ, *Yesu ya tondb liɛbe' ki taan' uʼsaan, nɛ ki tɔke' wɔ bi tien' nà kɛ nin bi wɔkn' binib nà kɛ.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Binib mɔ te niʼsaan ki yɛbe, biba joh, bitɔb liɛbeh. Nɛn bo nɛ wɔn nin uʼpanpaankaab ŋa laa' fɛnm mɔnɔn bɛ ń ji jier. Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Cère mɛn tí bure nib ŋa te nà saan kí tì ń li te tiʼba kí fuore waamu.»
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Nɛn saan nɛ bi kɔn' buñɛrbu ki bure' biʼbaba nib ŋa te nà bó.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ama binib laa' bi cubn' nà bó, bà yɛbe bɛnde' bɛ nɛ ki ñɛn' idu kɛ ni, ki sɛn' ki kpiɛ' ki baa' niʼsaan nin bɛ.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 *Yesu baa' ki ñɛn' buñɛrbu ni uyo wà nnɔ nɛ ki laa' linigociɛnl liba. Nɛ ki muɔ' bɛ micɛcɛkm cɛɛn, kimɛ bi te tɛn ipe yà ŋa ŋmɔbe wà kpaah yɛ̀ nɛ. Nɛn bo nɛ u cin' ki tɔkeh bɛ tigbɛr tù yɛbe.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Uwien benh wù ń kɔ ma nnɔ nɛ uʼpanpaankaab baa' ki lá tɔke' wɔ ki ye: «Ti te ñiɛn ŋa te nà saan nɛ, nɛ uwien mɔ benh wù ń kɔ ma nɔ,
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 cère binib biɛ nɔ ń jo mudufifiirmu nin itengbaan yà kɔkuɔ niɛ saan nɔ ni kí tì dɛ niba kí ji.»
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Ninbi bugbɛn de bɛ mɛn bɛ ń ji.» Nɛ bi niire' wɔ ki ye: «A yíe tí ñɛn iwentun kobiile ya tuonl ya paaku nɛ kí dɛ kpɔnɔ kí lá de bɛ, bɛ ń ŋmɔn-ii?»
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ni ŋmɔbe kpɔnɔ uŋɛ? Jo mɛn kí liike.» Nɛ bi bure' ki tì liike', ki liɛbe' ní ki lá tɔke' wɔ ki ye: «Ti ŋmɔbe kpɔnɔ uŋun nin ijɛn ile nɛ.»
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Nɛ u tɔke' uʼpanpaakaab ki ye bɛ ń cère binib nnɔ kɛ ń kɛ̀le timɔsɔngt bo icɛk icɛk.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Nɛ bi kɛ̀kɛ̀le' icɛk icɛk binib piŋunŋun nin binib kokobk.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Nɛn saan nɛ u yuure' kpɔnɔ uŋun nin ijɛn ile nnɔ, ki yaare' ki liike' paaki, nɛ ki faare' Uwien, ki kɔkuɔ', ki taa' ki de' uʼpanpaankaab bɛ ń gbiire binib nnɔ kɛ. Bi gbiire' ijɛn ile nnɔ mɔ ki tí taa' ki de' biʼkɛ.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Biʼkɛ ŋmɔn' ki gbo',
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 nɛ bi tantaan' kpɔnɔjenjent nin tijɛnjenjent tà sìen' nnɔ, ki gbien' ikpɛncub piik nin ile.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Binib bà jin' tijier nnɔ bijɛb là te itur iŋun nɛ.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 I ya tàan bo nɛ *Yesu wɔbn' uʼpanpaankaab ki ye bɛ ń liɛbe kí kɔ buñɛrbu nnɔ kí liere wɔ usɛn kí puore miñunciɛnm ya gbaatɔl kí jo Bɛtsayida ya du ni ŋɔ wɔn bugbɛn ń cɛ̀be linigol nnɔ lɛ̀ ń kun.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 U cɛ̀be' linigol nnɔ ma nnɔ nɛ ki don' lijuɔl bo wɔ ń tì kàare.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Uʼpanpaankaab joh ma nnɔ nì tì biire' ki laa' buñɛrbu nnɔ te miñunm ya siik ni nɛ; nɛ *Yesu te liwɛl bo uʼbaba.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 U laa' kutafaaku tobreh bɛ, nì faa biʼbo ki gbien' ba ji li fre kí kùre. Ukuojɛmuɔyo nɛ u cuonh miñunm bo ki joh biʼsaan ki tì nɛkn' bɛ ki benh wɔ ń gɛ̀bre.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Nɛ ki kɔn' biʼsaan buñɛrbu ni. U kɔn' buñɛrbu ni nɛ kutafaaku nnɔ go. Nɛ nì bɛke' bɛ cɛɛn.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Biʼyɛnm là libe' ma nnɔ nɛ cère' ba bɛnde' u taa' kpɔnɔ ki tien' miyɔkm ya bonn nà nnɔ ya tingi.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Yesu nin uʼpanpaankaab tì baa' miñunciɛnm ya gbaatɔl, Genesarɛt ya tinfɛnm ni, ki ñɛn' buñɛrbu ni, nɛ ki lòle' bù.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Bi ñɛn' buñɛrbu ni uyo nnɔ nɛ binib bɛnde' *Yesu i ya tàan bo.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Nɛ ki tiinh ki joh mitinfɛnm nnɔ ni niʼkɛ saan, ki tukeh biwiɛnb inagɛn bo. Bi cii' u te nà saan la, nɛ bi taah bɛ ki joh uʼsaan.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 U jon' iducɛnciɛn ni bii itengbaan ni la, bi taah biwiɛnb nɛ ki lá siendeh binib taakeh nà saan, ki gbáanh wɔ ki teh wɔ ń cère biwiɛnb ń mɛ uʼliɛrku ya ñɔgbɛn baba. Bà kɛ mɛ' uʼliɛrku ya ñɔgbɛn nnɔ kɛ faake' nɛ.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.