Marcos 15

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nì faa' kutɛnŋɛsɔnsɔnku, nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb nin tibuur ya cɛkl yaab kɛ kɛ̀le' ki bonde' bi li tien ma bo. Bi lòle' *Yesu, nɛ ki taa' wɔ ki tì ŋukn' Pilat.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilat niire' wɔ ki ye: «Sin, a yé *Sufmbɛ ya bɛr nɛ-ɛɛ?» Nɛ u jiin' wɔ ki ye: «Sin nɛ ye nnɔ.»
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Tɔ, Bitɔtuɔrciɛnb nnɔ biin' wɔ isɛn yà yɛbe ni.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Nɛ Pilat tí niire' wɔ ki ye: «Ŋa ń len kí jiin-ii? Cenge bi biindeh ŋɛ mibiinm mà kɛ ya bol-a!»
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Ama *Yesu ŋa ji jiin' ñɔbonl, nɛ nì cuo' Pilat miyɔkm.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 *Sufmbɛ ya Pak ya nacenku kɛ nacenku ya yo la, Pilat li ñɛn lipɛkl ya nil wà linigol yíe wɔ nɛ kí wiɛ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 U ya yo ki laa' ujɛ uba te lipɛkl ni bi yih wɔ Barabas. Wɔn nin binib bà là pɛ uʼbo nnɔ là kpìin' kukpiinku nɛ ki ku' unil uba. Nɛn bo nɛ bi là pɛkn' bɛ.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Linigol nnɔ baa' Pilat saan ki tɔke' wɔ ki ye wɔ ń tien u tì ń teh ma kunacenku nnɔ ya yo.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ni yíe ń wiɛ nɛ *Sufmbɛ ya bɛr nɛ-ɛɛ?»
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 U niire' nnɔ, kimɛ u bɛn ki ye bitɔtuɔrciɛnb ŋmɔbe kinɛnk nɛ *Yesu bo, nɛn nɛ cère' bi taa' wɔ ki ŋukn' wɔ.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Ama bitɔtuɔrciɛnb bɛn sureh linigol nnɔ nɛ ki teh bɛ ń tɔke Pilat wɔ ń wiɛ bɛ Barabas.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Nɛ Pilat tí niire' bɛ ki ye: «Nnɔ la, ujɛ wà ni yih wɔ *Sufmbɛ ya bɛr nnɔ n li tien wɔ mila?»
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Nɛ bi wuure' ki ye: «Kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo!»
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Nɛ Pilat tí niire' bɛ ki ye: «U tɛ́n ki bii' li lɛ biil nɛ?» Nɛ bi tùɔreh ki wuureh ki gbiekeh ki teh: «Kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo!»
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pilat yíe wɔ ń sɔnge biʼyɛnm nɛ ki wiɛ' Barabas. U cère' uʼsojambɛ ñi' *Yesu inalɛbe, nɛ u taa' wɔ ki de' bɛ bɛ ń tì kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Sojambɛ nnɔ taa' wɔ ki kɔn' Pilat den uluo bo, nɛ ki yin' biʼcɛkl ya sojambɛ kɛ ki taan',
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 ki taa' kuliɛrmɔ́nmɔ́nku kuba ki goln' wɔ, nɛ ki taa' ikonkon ki lònlòn' uyukpɛkpiɛ ki kpɛle' uʼyul,
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 nɛ ki teh tɛn bi pɛ̀keh wɔ nɛ ki teh: «*Sufmbɛ ya bɛrɔ, ti fuondeh ŋɛ-a!»
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ki taah lilɛnbɛnl ki kpaakeh uʼyul bo, ki cɛreh uʼbo tiñinsɛnt nɛ ki gbaandeh uʼnun bó ki gòndeh.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Bi lɛ̀' wɔ ki tì gben', nɛ ki gore' kuliɛrmɔ́nmɔ́nku nnɔ, ki taa' uʼwɛngolkaar ki jiin' ki goln' wɔ, nɛ ki taa' wɔ ki ñɛn' ki bure' bɛ ń tì kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Bi joh ma nnɔ nɛ ki tì cende' ujɛ uba bi yih wɔ Simɔn, u yé Sirɛnn ya du ya nil nɛ, ki ñɛn' ikpàan bó ní. U yé Alɛksand nin Lufus ya baa nɛ. Bi cuo' ujɛ bugbɛn ki wɔbn' wɔ, wɔ ń tuke *Yesu ya dɔpɔnpɔn.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Bi taa' *Yesu ki tì baa' niba saan, bi yih nɛ̀ Golgota, niʼtingi si: «Kuyukpɔbku ya Bùol.»
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Nɛ ki taa' midaam mà cuuke' uñɔke wà bi yih wù miir nnɔ ki de' wɔ ki ye wɔ ń ñu. Nɛ u yìe' ka ñun'.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Sojambɛ nnɔ kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo. Nɛ ki taa' uʼwɛngolkaar bɛ ń tì gbiire nɛ ki fùɔre' imúɔn ki liike' wà kɛ li ji nà bó.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Nì là te kutɛnŋaaku tikur tiwɛ nɛ, nɛ bi kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Bi là kɛle' nà cère' bi kpɛ' wɔ nnɔ ki tɛbn' uʼdɔpɔnpɔn bo uʼyul bó. Bi là kɛle' ki ye: «*Sufmbɛ ya bɛr.»
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Bi kpɛ' idukond ile mɔ idɔpɔnpɔn bo Yesu saan. Bi kpɛ' uba uʼnɔjie bó, ki kpɛ' utɔ uʼnɔgɛn bó. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Nɛ nà kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni nnɔ tien'. Nì kɛle' ki ye: «Bi kaan' wɔ ki kpɔbn' idukond bó nɛ.»]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Binib bà gɛ̀breh niʼsaan nnɔ sukreh wɔ ki gònbeh iyul ki tɔkeh wɔ ki teh: «Sin wà là ye a li bere Uwien ya duku kí liɛbe kí mɛ kù iwien ita nnɔ
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 ŋmiɛn aʼba, kí jiire ní udɔpɔnpɔn wuu bo-a!»
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb mɔ lɛh wɔ ki teh: «U ŋmiɛn' binitɔb nɛ, ka ń fre kí ŋmiɛn uʼba-a!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo, Israyɛl yaab ya bɛrɔ, jiire ní udɔpɔnpɔn wuu bo fɛnfɛnnɔ, tí lɛ ŋɔ kí teke ŋɛ kí ji-a!» Nɛ bi kpɛ' idukond yà uʼsaan idɔpɔnpɔn bo nnɔ mɔ sukreh wɔ nnɔ.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Tɔ, kuwensiiku ya yo nɛ nì ci' ki bìike' utingbɛn kɛ bo ki tì baa' kutaajuɔku tikur tuta ya yo.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Tikur tuta ya yo nɛ *Yesu wuure' ufaa bo ki ye: «Elowi, Elowi, lama sabaktani?» Niʼtingi si: «NʼWien, nʼWien, bɛ tien' a wiɛ' nni?»
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Binib bà se niʼsaan nnɔ ya biba ŋa cii' u wuure' ki ye ba mɔnmɔnm nɛ ki ye: «Li cengeh mɛn u yih Eli nɛ.»
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Biʼni uba sɛn' ki jon' ki tì yuure' ticitɔnt ki lá sèkn' midɛŋmiŋmiikm miba ni, ki taa' ki tuun' lilɛnbɛnl bo, ki tɛnde' ki kòle' uʼñɔbu ki ye wɔ ń muɔre, nɛ ki ye: «Dàan mɛn, tí liike Eli li baa kí lá jiin wɔ bii wa ń baa.»
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Nɛn saan nɛ *Yesu wuure' ufaa bo, nɛ ki kpo'.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 U ya yo nɛ kukpɛlcɛkpɛkpiɛku kùa bore' Uwien ya duku ni bolm mile nnɔ kɛre' kuʼsiik ni paaki ki tì ci' tingi.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Sojambɛ kobk ya ciɛn wà se *Yesu ya nun bó nnɔ laa' u kpo' ma bo nɛ ki ye: «Imɔ̀n, ujɛ wuɔ mɔnbe ki yé Uwien ya Bijɛ nɛ.»
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Bipiib biba mɔ là te niʼsaan, ki se fɔnfɔkm ki likeh. Biʼni uba si Mari Madelɛnn, utɔ si Saakbuk nin Yosɛ ya naa Mari, utɔ mɔ si Salome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 *Yesu là te Galile ma nnɔ, nɛ bipiib nnɔ là pɛ uʼbo, ki sɔnh itùon ki toreh wɔ. Bipiib bà là pɛ uʼbo ki tì baa' Yerusalɛm nnɔ mɔ là te niʼsaan ki yɛbe.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 — ausente —
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pilat cii' bi ye *Yesu kpo' ŋɔ ma nnɔ nɛ nì cuo' wɔ miyɔkm. Nɛn saan nɛ u yin' sojambɛ kobk ya ciɛn ki niire' wɔ ki ye: «*Yesu kpo' ma nì wuɔke'-aa?»
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Nɛ u tɔke' wɔ u kpo' uyo wà. Pilat cii' u kpo' uyo wà ma nnɔ, nɛ ki de' Yosɛf usɛn wɔ ń tì taa uʼgbɛnɛnt.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Nɛ Yosɛf jon' ki tì dɛ' kukpɛlciɛku kuba, nɛ ki jiin' *Yesu ya gbɛnɛnt udɔpɔnpɔn bo, ki taa' kù ki tɛntɛn' tù, ki taa' ki tì ble' ufɛle uba ni. Bi là cube' ufɛle nnɔ kujɔtɛnku kuba ya kɛle ni nɛ, nɛ ki binde' kutɛngbengbenku kuba, ki bìin' bufɛnañɔbu.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Nɛ Mari Madelɛnn nin Yosɛ ya naa Mari laa' bi ble' *Yesu nà saan.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.