Marcos 12
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs BKJ
1 Ni ya puoli bó nɛ *Yesu pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm ki ye: «Ujɛ uba nɛ là ŋmɔbe bukpàabu, ki caan' bukpàabu nnɔ ni tisir tà bi taah tuʼbii ki ŋɛh fɛn nnɔ, nɛ ki bɛke' ki linde' bù, ki gbin' kubùoku kùa bi li ŋmɛngeh isibii nnɔ buʼni, ki caan' kininbɛntaak buʼni, ki taa' bù ki guun' bikpàab biba, nɛ ki bure' usɛn.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Uyo wà isibii nnɔ tì ben' nnɔ, nɛ u sɔn' utonsɔnl uba bikpàab nnɔ saan, wɔ ń tì teke wɔn ukpɛdaan ya bó ní.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Utonsɔnl nnɔ tì baa' nɛ bi cuo' wɔ ki ñi', ki ŋɔre' wɔ, u liɛbe' inuɔkuon.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Ukpɛdaan nnɔ tí sɔn' utonsɔntɔ biʼsaan. Nɛ bi tì ñiñi' ki cube' uʼyul, ki susuke' wɔ.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 U tí liɛbe' ki sɔn' utonsɔntɔ biʼsaan. Wɔn tì baa' ma, bi ku' wɔ nɛ. U liɛbe' ki sɔnsɔn' bitonsɔnb biʼsaan bi yɛbe, bi tí ñiñi' biba, ki kuku' bitɔb.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 Uʼbijɛ baba nɛ ji sìen' uʼsaan, u yíe uʼbijɛ nnɔ cɛɛn. Nɛ u fɔre' ki sɔn' wɔ biʼsaan, ki maaleh ki teh u yé uʼbijɛ ma nnɔ, bi li tì bo wɔ nɛ.
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Ama bikpàab nnɔ laa' uʼbijɛ nnɔ we ní ma nnɔ, nɛ bi tɔke' tɔb ki ye: ‹Wɔn nɛ yé uʼfaajil, cère mɛn tí ku wɔ ŋɔ lifaal nnɔ ń juore tiʼyaal.›
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Nɛ bi cuo' wɔ ki ku', ki ñɛn' ki tì wiɛ' kpɛgbaal.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 «Tɔ, ukpɛdaan nnɔ li tien mila? U li baa kí lá ku bikpàab nnɔ nɛ, kí taa bukpàabu nnɔ kí guun bikpɛtɔb.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Na kaan' *Uwien ya gbɔnku ni nì kɛle' nà saan ki ye:
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Yonbdaan nɛ tien' nnɔ,
11 isso é obra do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 *Sufmbɛ ya ciɛnb bɛnde' ki ye *Yesu pɔn' bɛn nɛ mikpɛnjɛnm. Nɛn bo nɛ biʼnun mɔ́n bɛ ń cuo wɔ, ama bi fɛnge' linigol nnɔ nɛ ki siere' ki dàan' wɔ.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Bi sɔn' *Farisiɛnmbɛ biba nin ubɛr Herod yaab ya biba *Yesu saan bɛ ń tì dɛle wɔ, wɔ ń len kí lòle uʼba.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Bi tì baa' nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti bɛn ki ye a tɔkeh tigbɛmɔ̀nt nɛ, ka fɛnge uba, ka boh uba ki cɛn' uʼtɔ. A wɔngeh tɛ Uwien ya sɛn mɔnmɔnm nɛ. Tɔ, ti ŋmɔbe usɛn tí li pɛ̀h lɛnpo ki dienh ubɛrciɛn Sesa bii ta ŋmɔbe? Tí li pɛ̀h bii ti la pɛ̀h?»
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 *Yesu bɛn ki ye bi yé iñuɔn ilele ya nib nɛ, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Bɛ tien' ni bìkreh nni? Taa mɛn milikbim miba ní ń liike.»
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Bi taa' ní; nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ŋmɛ ya nɛnnɛnku nin uʼyel te miʼbo?» Nɛ bi ye: «Ubɛrciɛn Sesa.»
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Taa mɛn nà yé Sesa yaann kí de Sesa, kí taa nà mɔ yé Uwien yaann, kí de Uwien.» U len' nnɔ ma nnɔ nɛ nì cuo' bɛ miyɔkm cɛɛn.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Nì ya puoli nɛ Saduseyɛnmbɛ biba baa' *Yesu saan. Bɛn nɛ lienh ki teh bitɛnkpiib ŋa ń mɛkre nnɔ.
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 Bi tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, Moyis là kɛle' yiko ki de' tɛ ki ye: ‹Unil ya ninjɛ kpo' ki cère' uʼpo, ka ŋmɔbe buk la, wɔ ń kere ukpopii nnɔ, kí maa mubumu kí de uʼninjɛ wà kpo' nnɔ.›
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Tɔ, ninjiɛb bilole biba nɛ là te, nɛ ukpiɛk lá kuɔn' upii, ki kpo', ka maa' buk.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Wà tɔ uʼbo nnɔ kere' ukpopii nnɔ ki mɔ kpo' ka maa' buk. Wà mɔ tɔ wɔn bo nnɔ mɔ kere' wɔ ki mɔ kpo' ka maa' buk.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Bijɛb bilole nnɔ kɛ tien' nnɔ ki kpo' ka maa' buk. Upii nnɔ mɔ tì fɔre' ki kpo'.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Tɔ, bitɛnkpiib lá mɛkre' uyo wà la, ŋmɛ li si upii nnɔ? Kimɛ biʼkɛ bilole kuɔn' wɔ ki tì bòn' nɛ.»
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Nɛ *Yesu jiin' bɛ ki ye: «Na bɛn nà kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ya tingi, ka bɛn Uwien ya tuɔm kpɛ ma bo. Nɛn nɛ cèreh ni tùreh.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Bitɛnkpiib lá mɛkre' la, jɛb ŋa ń kuɔn piib, piib mɔ ŋa ń kun cɛr. Bi li te tɛn Uwien ya tondb nɛ paaki bó.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Bitɛnkpiib ya mɛkrm mɛn la, na kaan' Moyis ya gbɔnku ni nà saan Uwien là len' nin Moyis kufɛtuku kuba saan kù teknh umu ka wih nnɔ nɛ-ɛɛ? U là tɔke' Moyis ki ye: ‹Min nɛ yé *Abraham nin *Isaak nin Sakɔb ya Wien.›
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Uwien ŋa yé tɛnkpiib ya Wien, u yé bà fuobe ya Wien nɛ. Ninbi lienh ki teh bitɛnkpiib ŋa ń mɛkre ma nnɔ ni tùre' kpɛlkpɛl nɛ.»
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 *Yiko ya wɔnwɔknl uba là te niʼsaan ki cii' bi niɛh nin tɔb ma, nɛ ki laa' *Yesu jiin' bɛ mɔnmɔnm ma bo. U nɛkn' *Yesu ki niire' wɔ ki ye: «Iwɔb kɛ nni li lɛ yé likpiɛkl-i?»
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Nɛ *Yesu jiin' wɔ ki ye: «Liwɔbkpiɛkl si: ‹Ninbi Israyɛl yaabɛ, li cengeh mɛn: Yonbdaan Uwien baba nɛ yé Yonbdaan.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Li yíe aʼYonbdaan Uwien nin aʼfɛ̀l kɛ nin aʼtetem kɛ nin aʼyɛnmaale kɛ nin aʼtuɔm kɛ.›
30 e tu amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Liwɔbl là tɔ si: ‹Li yíe aʼtɔ tɛn a yíe aʼba ma bo.› Wɔbl liba ŋa te ki gɛ̀bre' liɛ ya wɔbl.»
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Nɛ u tɔke' *Yesu ki ye: «Cɛnbaa, a tɔke' tigbɛmɔ̀nt nɛ. A tɔke' ki ye Yonbdaan Uwien yé Uwenbaabe nɛ, uba ŋa te ki pukn' uʼbó ma nnɔ, tù te nɛ.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Unil yíe Uwien nin uʼfɛ̀l kɛ nin uʼyɛnmaale kɛ nin uʼtuɔm kɛ, ki yíe uʼtɔ tɛn u yíe uʼba ma bo la, nɛn nɛ mɔn ki cɛn' wɔ ń li taah tiwɛnt ki teh ituɔrɛ ki wìndeh ki dienh Uwien nin mipum kɛ ya bol.»
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 *Yesu laa' u len' nin mibɛnm, nɛ u tɔke' wɔ ki ye: «Ŋa fɔke nin Uwien ya bɛl.» Nɛn gɛ̀bre' ma nnɔ, uba ŋa ji kaabe' ki niire' *Yesu niire ki pukn'.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 *Yesu là te Uwien ya duku ya luo bo, ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr ma nnɔ, nɛ ki niire' bɛ ki ye: «Nì tien' mila *Yiko ya wɔnwɔknb lienh ki teh Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo yé *Dafid ya yaabil-i?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Mifuoñanm là cère' *Dafid bugbɛn len' ki ye:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 *Dafid mɔnɔn là yin' Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo uʼYonbdaan la, u ji tien' mila ki liɛbe' ki yé uʼyaabil-i?» Linigociɛnl cengeh *Yesu ya gbɛr, nɛ nì ŋmɛ lɛ̀ cɛɛn.
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Yesu wɔknh bɛ Uwien ya gbɛr, nɛ ki tɔkeh bɛ ki teh: «Li bɛn mɛn *Yiko ya wɔnwɔknb bó. Bi yíe bɛ ń li guoh tiliɛrgbengt nɛ ki gaakeh, ki yíe binib ń li gbaandeh ki fuondeh bɛ mudaamu ni,
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 ki yíe bɛ ń li kaah binikpɛkpiɛkb ya kànkàan itáan ya dur ni nin tinacent ni.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Bɛn nɛ jinh ki pendeh bikpopiib, ki kàareh nì wuɔkreh, ki bɔndeh binib ya nun bó. Nɛn bo nɛ Uwien li tùɔre kí dɛre biʼtub cɛɛn.»
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Tɔ, *Yesu kɛ ki nɛke Uwien ya pum ya likkpienbùol, nɛ ki likeh linigol nnɔ kpìendeh len ilike ma bo. Bifàadɛnb bà yɛbe bàareh ki kpìendeh ilike len ì yɛbe.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Ukpopiicɛcɛkdaan uba mɔ baa' ki lá kpìen' milikbim mile ma baa' gbɔnku kuba mɔnɔn.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Nɛ *Yesu yin' uʼpanpaankaab ki tɔke' bɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ukpopiicɛcɛkdaan wuɔ kpìen' ilike ki cɛn' bà kɛ kpìen' nnɔ.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Kimɛ biʼkɛ de' ka pɔkre' biʼlike ya pɔkl. Ama wɔn yé ucɛcɛkdaan nɛ, ki tonde' u ŋmɔbe nà kɛ nnɔ ki lá kpìen'.»
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.