Marcos 10
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 *Yesu siere' niʼsaan, nɛ ki jon' Sude ya tinfɛnm mà te Sudɛn ya kpenpuol bó nnɔ ni. Inigol tí taan' uʼsaan, nɛ u tí wɔkn' bɛ tɛn u tí ń teh ma bo.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 *Farisiɛnmbɛ biba nɛkn' wɔ ki yíe bɛ ń biike wɔ, nɛ ki niire' wɔ ki ye: «Ujɛ ŋmɔbe usɛn wɔ ń wiɛ uʼpo-oo?»
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Moyis là ye ní li teh mila?»
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Nɛ bi ye: «Moyis là ye ujɛ yíe wɔ ń wiɛ uʼpo la, wɔ ń kɛle kugbɔnku kí de wɔ kí wuɔn kí ye u wiɛ' wɔ.»
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Nɛ *Yesu ye: «Niʼyufaa bo nɛ cère' Moyis là kɛle' ki ye ní li teh nnɔ.
5 Então Jesus disse:
6 Ama micincinm, uyo wà Uwien là ñɛn' uŋɛndun wuu nnɔ, ‹u là ñɛn' ujɛ nin upii nɛ.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Nɛn nɛ cère' ujɛ kuɔn' upii la, u li dàan uʼnaa nin uʼbaa,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 nɛ bɛn bile nnɔ ń taan kí tien unibaab.› Nnɔ nɛ ba ji te nib bile, bi ji yé unibaab nɛ.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Tɔ, Uwien taan' nà la, nil la bore nɛ̀.»
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Bi tì baa' iden nɛ uʼpanpaankaab mɔ liɛbe' ki niire' wɔ tigbɛr nnɔ bo.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Ujɛ wà wiɛ' uʼpo, ki tí kuɔn' upiitɔ la, ujɛ nnɔ yé ujɛnaŋmaa nɛ uʼpo ukpiɛk nnɔ bo.
11 E Jesus respondeu:
12 Upii wà fii' uʼcɛ saan, ki tì kun' ujɛtɔ la, upii nnɔ yé upiinaŋmaa nɛ.»
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Tɔ, binib tukeh mubumu, ki bàareh *Yesu saan ŋɔ wɔ ń mɛ mù, nɛ uʼpanpaankaab kɔnh nin bɛ.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 U laa' bi kɔnh nin bɛ ma nnɔ, na ŋmaake' wɔ, nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Cère mɛn mubumu mù ń li bàareh nʼsaan. La piendeh mù mɛn, kimɛ binib bà te tɛn mubumu nɛ si Uwien ya bɛl.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, wà kɛ ŋa teke' Uwien ya bɛl ya gbɛr kibuk yaam la, wa ń kɔ liʼni.»
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Nɛn saan nɛ u yuunh mubumu nnɔ, ki taah uʼnuɔ ki paakeh muʼbo, ki teh mù Uwien ya mɔnm.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 *Yesu siereh uyo wà nnɔ, nɛ ujɛ uba sɛn' ki baa' ki lá gbaan' uʼnintuɔli, ki niire' wɔ ki ye: «Cɛnbaa wà mɔn, n li tien mila kí lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm-i?»
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Nɛ *Yesu niire' wɔ ki ye: «Bɛ tien' a yih nni wà mɔn-i? Uwien baba ŋa ñí la, uba ŋa mɔn.
18 Jesus respondeu:
19 A bɛn iwɔb yà ye: ‹La ku nil, ki la teh naŋmaal, ki la suh, ki la nɛndeh nib bo, ki la jinh nib, kí li boh aʼnaa nin aʼbaa nnɔ.›
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Nɛ ujɛ nnɔ ye: «Cɛnbaa, n boh niʼkɛ haali nʼbuwaam ni nɛ.»
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 *Yesu liike' wɔ, uʼyɛnm sɔnge' uʼbo, nɛ u tɔke' wɔ ki ye: «Nibonn niba nɛ pɔre' ŋɛ. Jo kí tì kuɔre a ŋmɔbe tibont tà kɛ nnɔ, kí taa ilike nnɔ kí de bicɛcɛkdɛnb, kí li ŋmɔbe lifaal paaki bó, ŋɔ kí baa kí lá paan nʼbo.»
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 *Yesu len' nnɔ ma nnɔ, nɛ ujɛ nnɔ saa' uʼnun bó, ki siere' ki bure' nin uyɛnsaa, kimɛ u ŋmɔbe lifaal ki gbien'.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 *Yesu jiɛbe' ki liike' uʼpanpaankaab, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Nì faa ki gbien' nin binib bà ŋmɔbe lifaal nnɔ ń kɔ Uwien ya bɛl ni.»
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 U len' nnɔ ma nnɔ, nɛ miyɔkm cuo' uʼpanpaankaab cɛɛn, nɛ u tí tɔke' bɛ ki ye: «Nʼbumu, Uwien ya bɛl ni ya kɔm faa cɛɛn nɛ.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Nì faa nin ufàandaan ń kɔ Uwien ya bɛl ni ki cɛn' ñɔkma ń càare mikpɛlpienbonm ni.»
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Nì tùɔre' ki bɛke' bɛ cɛɛn, nɛ bi tɔkeh tɔb ki teh: «O, nì te nnɔ la, ŋmɛ li fre kí ŋmɛre?»
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 *Yesu caan' biʼbo inun, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Binib nɛ ŋa ń fre, Uwien wɔn ŋa ń gbɛle niba, u li fre kí tien niʼkɛ.»
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Tinbi wɔn la, ti dàan' tibont kɛ nɛ ki paan' aʼbo-a!»
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Nɛ *Yesu ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, unil wà kɛ dàan' uʼden bii uʼninjiɛb bii uʼninsiɛb bii uʼnaa bii uʼbaa bii uʼbumu bii uʼkpàan min nin tigbɛmɔnmɔnt bo la,
29 Jesus respondeu:
30 u li lɛ iden nin ninjiɛb nin ninsiɛb nin naambɛ nin mubumu nin ikpàan, niʼkɛ bolm kobk fɛnfɛnnɔ, ama u li lɛ ijɛnd mɔ. Nɛ uyo wà we ní nnɔ, u lá li lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Bisɛnlierb lá li paan puoli ki yɛbe. Puoli bó yaab mɔ lá li liere usɛn ki yɛbe.»
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 *Yesu nin uʼpanpaankaab doh Yerusalɛm bó, nɛ u le usɛn. Bi joh ma nnɔ uʼpanpaankaab ya yɛnm saa' nɛ bujɛwaanbu cuo' bà mɔ pɛ uʼbo nnɔ. Nɛn saan nɛ u tí yin' uʼpanpaankaab piik nin bile nnɔ uʼba saan nɛ ki cin' ki tɔkeh bɛ nà li tì tu wɔ niʼbó.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 U tɔke' bɛ ki ye: «Li cengeh mɛn, ti doh Yerusalɛm bó nɛ. Ti tì baa' la, bi li taa Unil ya Bijɛ kí ŋukn bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb, bɛ ń bu wɔ tibuur, kí ye u kpɛ mikuum, kí taa wɔ kí ŋukn bà ŋa yé Sufmbɛ.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Bi li lɛ̀ wɔ, kí cɛre uʼbo tiñinsɛnt, kí ñì wɔ inalɛbe, kí yaan kí ku wɔ, nɛ wienta daali wɔ ń mɛkre bitɛnkpiib ni.»
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Tɔ, Sebede ya bijiɛb Saak nin San nɛkn' Yesu, nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti yíe á tuo kí tien ti li miɛ ŋɛ nà nɛ.»
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ni yíe ń tien ba nɛ kí de nɛ?»
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Nɛ bi ye: «A lá jin' aʼbɛl la, á cère tiʼni uba ń li kɛ aʼnɔjie bó, utɔ mɔ ń li kɛ aʼnɔgɛn bó.»
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Nɛ u ye: «Na bɛn ni miɛh nibonn nà. Ni li fre kí ji n li ji ijɛnd yà nnɔ-ɔɔ?» Bii ni li fre kí kɔ n li kɔ micɛcɛkm mà ni nnɔ ni-ii?
38 Jesus respondeu:
39 Nɛ bi ye: «Ti li fre.» Nɛ u ye: «Imɔ̀n, ni li ji n li ji ijɛnd yà nnɔ, ki li kɔ n li kɔ micɛcɛkm mà ni nnɔ ni.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Ama binib bà li kɛ̀le nʼnɔjie nin nʼnɔgɛn bó nnɔ wɔn, na yé min nɛ li gɛ̀nde bɛ. Uwien nɛ li de mifɛnm nnɔ u bonde' mɛ̀ ki ble' binib bà nnɔ.»
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Uʼpanpaankaab piik bà sìen' nnɔ cii' Saak nin San tɔke' wɔ ki ye bà, nɛ biʼbenku ni cin' ki beh biʼbo.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Nɛn saan nɛ u yin' bɛ uʼba saan ki tɔke' bɛ ki ye: «Ni bɛn nì te ma uŋɛndun wuu ni. Bà yé idu ya bɛrb wɔbndeh iʼnib nɛ, nɛ bà ŋmɔbe ticiɛnt nnɔ wɔngeh bɛ biʼtuɔm kpɛ ma bo.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Na ń li te nnɔ ninbi ni. Niʼni wà yíe wɔ ń li yé uciɛn la, wɔ ń tien uʼba niʼtonsɔnl.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Niʼni wà yíe wɔ ń li yé usɛnlier la, wɔ ń tien uʼba niʼkɛ ya yonb.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Kimɛ Unil ya Bijɛ ŋa baa' uŋɛndun wuu ni bɛ ń sɔn kí de wɔ. U baa' wɔn nɛ ń sɔn kí de binib, kí kpo ŋɔ kí dɛ binib bà yɛbe kí wiɛ.»
45 Porque até o
46 *Yesu nin uʼpanpaankaab tì baa' Seriko ya du ni. Bi ñɛh uʼni uyo wà nnɔ nɛ linigociɛnl paan' biʼbo. Ujuɔn uba kɛ sɛngbaal ki miɛh, bi yih wɔ Bartime, u yé Time ya bijɛ.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 U cii' bi ye Nasarɛt ya *Yesu nɛ gɛ̀breh, nɛ u cin' ki wuureh ki teh: «Yesu, *Dafid ya yaabile, muɔ nni micɛcɛkm.»
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Linigol nnɔ tɛngeh uʼbo ki teh wɔ ń ŋmile, ama u tùɔreh ki wuureh nɛ ki teh: «*Dafid ya yaabile, muɔ nni micɛcɛkm.»
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Nɛ *Yesu sere' ki ye: «Yin wɔ mɛn ní.» Nɛ bi yin' wɔ ki tɔke' wɔ ki ye: «Cuo aʼba! Fii kí sere, u yih ŋɛ.»
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Nɛ u wiɛ' uʼliɛrgbenku, ki fii' wukbu, ki baa' *Yesu saan.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 *Yesu niire' wɔ ki ye: «A yíe ń tien ba kí de ŋɛ?» Nɛ u ye: «Cɛnbaa, n yíe ń likre nɛ.»
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Nɛ *Yesu ye: «Li joh, aʼtekjim nɛ ŋmiɛn' ŋɛ.» U likre' i ya tàan bo, nɛ ki paan' *Yesu bo.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.