Lucas 9

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 *Yesu taan' uʼtondb piik nin bile, ki de' bɛ mituɔm nin usɛn bɛ ń li ŋuɔh isɛnpol kɛ ya bol binib saan, kí li buuh iwìɛn.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 U sɔn' bɛ, bɛ ń li tɔkeh binib Uwien ya bɛl ya gbɛr, kí li buuh biwiɛnb,
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Ni joh la, ni la tuke bonn. Ni la tuke gbien, ki la tuke kɔl, ki la tuke jier, ki la tuke like, ki la tuke liɛr ile mɔ.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Ni tì baa' iden yà kɛ bi teke' nɛ la, ni li te nɛn saan kí tì baa lidaali là ni li siere udu nnɔ ni.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Udu wà ya nib ŋa teke' nɛ la, ní kpakpaare niʼtàan ya tɛngunku kí wiɛ nɛ̀, kí siere. Nɛn nɛ li yé niʼsaan ya nib bo kudìɛku.»
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Tɔ, bi bure', nɛ ki joh idu ni, ki tɔkeh binib tigbɛmɔnmɔnt, ki cèreh biwiɛnb faakreh niʼkɛ saan.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Gobina Herod cii' bi lienh *Yesu teh tibont tà kɛ nnɔ bó, nɛ ka bɛn u li maale kí ye bà. Kimɛ biba lienh ki teh: «San wà là siih binib Uwien ya ñunm nnɔ nɛ mɛkre',»
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 bitɔb lienh ki teh: «Eli nɛ liɛbe' ní», bitɔb mɔ lienh ki teh: «Uwien ya ñɔbonsɔknb bà là te uyo bo nnɔ ya uba nɛ mɛkre' ki liɛbe' ní.»
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Nɛ Herod ye: «Min bugbɛn nɛ là cère' bi tùkre' San ya yul-a! N cii' bi lienh wà mɔ bó nɔ, uʼmɔ yé ŋmɛ nɛ?» Nɛ ki nuunh wɔ ń lɛ Yesu.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 *Yesu ya tondb liɛbe' ní, ki lá tɔke' wɔ bi tien' nà kɛ, nɛ u taa' bɛ ki jɛnde' bi tì te biʼbaba Bɛtsayida ya du bó ya kɛle.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Inigol nnɔ cii' u bure' ma nnɔ nɛ ki paan' uʼbo. *Yesu teke' bɛ, ki tɔkeh bɛ Uwien ya bɛl ya gbɛr, nɛ ki buuh biʼni bà yé biwiɛnb.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Uwien benh wù ń lu, nɛ uʼtondb piik nin bile nnɔ nɛkn' wɔ ki tɔke' wɔ ki ye: «Ti te ñiɛn ŋa te nà saan nɛ, cère linigol liɛ ń jo idu bó, kí tì nuun tijier nin gɔgɔbùol.»
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Nɛ *Yesu ye: «Ninbi bugbɛn, de bɛ mɛn bɛ ń ji.» Nɛ bi ye: «Ti ŋmɔbe kpɔnɔ uŋun nin ijɛn ile baba nɛ, tiʼbugbɛn nɛ ŋa nín jon' ki tì dɛ' tijier ki lá de' biɛ ya nib kɛ ŋa ñí la.»
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Bijɛb là li baa tɛn itur iŋun. Nɛ *Yesu tɔke' uʼpanpaankaab ki ye: «Cère mɛn linigol nnɔ ń kɛ̀le tingi ni, icɛk icɛk binib piŋunŋun.»
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Nɛ bi cère' biʼkɛ kɛ̀le' nnɔ.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Nɛ *Yesu yuure' kpɔnɔ uŋun nin ijɛn ile nnɔ, ki yaare' ki liike' paaki, ki faare' Uwien tuʼbo, ki kɔkuɔ', ki taa' ki de' uʼpanpaankaab bɛ ń gbiire linigol nnɔ.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Biʼkɛ ŋmɔn' ki gbo', nɛ bi tantaan' tijenjent tà sìen' nnɔ, ki gbien' ikpɛncub piik nin ile.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Lidaali liba nɛ *Yesu jɛnde' ki tì kàareh, nɛ uʼpanpaankaab te uʼsaan. U niire' bɛ ki ye: «Inigol lienh ki teh n yé ŋmɛ nɛ?»
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Nɛ bi jiin' wɔ ki ye: «Biba lienh ki teh a yé San wà siih binib Uwien ya ñunm nnɔ nɛ, bitɔb lienh ki teh a yé Eli nɛ, bitɔb mɔ lienh ki teh Uwien ya ñɔbonsɔnknb bà là te uyo bo nnɔ ya uba nɛ mɛkre' ki liɛbe' ní.»
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ninbi nín teh n yé ŋmɛ nɛ?» Nɛ Piɛr jiin' wɔ ki ye: «A yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo nɛ.»
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Nɛ *Yesu tùɔre' ki kpɛkpɛ' biʼbo ki ye bi la tɔke tù nil.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Yesu tɔke' bɛ ki ye: «Nì kpɛ Unil ya Bijɛ ń ji ijɛnd kí gbien nɛ. *Sufmbɛ ya ciɛnb nin bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb li wiɛ uʼgbɛr, kí ku wɔ, nɛ wienta daali wɔ ń mɛkre bitɛnkpiib ni.»
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Nɛ ki tɔke' biʼkɛ ki ye: «Unil yíe wɔ ń paan nʼbo la, u la tɔnge uʼba. Wɔ ń li yuunh uʼdɔpɔnpɔn daan kɛ daan ki bukeh ki paakeh nʼbo.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Kimɛ wà kɛ yíe wɔ ń fie uʼmiɛl la, wɔn nɛ li kpo kí juore fɛnm. Ama wà kɛ li tuo kí kpo min bo nnɔ, wɔn nɛ li ŋmɛre.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Unil laa' uŋɛndun wuu ni ya bont kɛ ŋɔ ki tì luo' limiɛl la, u laa' bɛ ya kpɛle?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Unil ye min nin nʼgbɛr ŋmɔbe wɔ ifɛ la, uyo wà Unil ya Bijɛ lá li baa ní kí li ŋmɔbe wɔn nin uʼBaa nin uʼtondb ya kpiɛke nnɔ, udaan mɔ li ŋmɔbe wɔ ifɛ nɛ.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ninbi bà se niɛ saan nɔ ya biba li lɛ Uwien ya bɛl nɛ kí yaan kí kpo.»
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 *Yesu len' ki gben' ma nnɔ, iwien iniin gɛ̀bre', nɛ u taa' Piɛr nin San nin Saak, ki don' lijuɔl liba bo wɔ ń tì kàare.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 U tì te ki kàareh ma nnɔ nɛ uʼnun bó lèbre', uʼwɛngolkaar pende' kponkpon, ki dɔnbeh inun bó.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Nɛ bi laa' bijɛ bile uʼsaan bi tɔkeh tigbɛr. Moyis nin Eli nɛ.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Biʼmɔ windeh tein. Bi tɔkeh wɔ u li kpo Yerusalɛm ni ma bo ya gbɛr nɛ.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 U ya yo ki laa' migùɔnm ñɔ̀nde' Piɛr nin u ya tɔb, nɛ bi dɔ ki gɔh. Bi fìnde', nɛ ki laa' *Yesu windeh ki dɔnbeh inun bó, ki laa' bijɛb bile nnɔ mɔ se uʼsaan.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Uyo wà, bijɛb nnɔ ye bɛ ń siere *Yesu saan nnɔ, nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti te niɛ saan ma nɔ nì mɔn nɛ. Cère tí pɔ ininbon ita, sin liba, Moyis liba, Eli mɔ liba.» Piɛr len' nnɔ, kimɛ wa bɛn u li len kí ye bà nɛ.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 U lienh nnɔ uʼñɔbu ŋa laan lu', nɛ kutɛwɔlgbɔnku kuba baa' ki lá pibn' biʼbo. Kù pibndeh biʼbo uyo wà nnɔ nɛ bujɛwaanbu cuo' Piɛr nin uʼtɔb nnɔ.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 U ya yo nɛ bi cii' uniɛke uba bó kutɛwɔlgbɔnku nnɔ ni u ye: «NʼBijɛ sɔ nɔ, n gɛ̀nde' wɔn nɛ. Li cengeh mɛn uʼbó.»
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Uniɛke nnɔ tì ŋmile' uyo wà nnɔ, bi laa' *Yesu baba nɛ ji se. Nɛ bi bɔle' tigbɛr nnɔ biʼba ya bùol, ka tuo' ki tɔke' nil bi laa' nà nnɔ u ya yo.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Kutaaku faa', nɛ bi jiire' ní lijuɔl nnɔ bo. Nɛ linigociɛnl tuobe' *Yesu usɛn bó.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Linigol nnɔ ni ujɛ uba wuure' ki ye: «Cɛnbaa, n gbáanh ŋɛ nɛ, muɔ nʼbijɛ, kimɛ u yé nʼbubaabk nɛ.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Usɛnpol uba nɛ sɔbe ki coh kɛ̀, ki cèreh kì ciikeh ki wuureh, kiʼgbɛnɛnt tɛreh, kuñinsɛnjujuku ñɛh kiʼñɔbu bó. Usɛnpol nnɔ bungreh kɛ̀ ki gbiekeh, nɛ ka wiɛnh kɛ̀ tonm.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 N gbáan' aʼpanpaankaab bɛ ń ŋɔre usɛnpol nnɔ kiʼsaan, nɛ ba fre'.»
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Nɛ *Yesu ye: «Ninbi fɛnfɛnnɔ ya nibɛ, na teke' Uwien ki jin', ki yé binib bà bre. N li wuɔke niʼsaan kí tì kpaan mila nɛ? N li ŋmɔbe sukle niʼbo kí tì kpaan mila nɛ? Nɛ ki tɔke' ujɛ nnɔ ki ye: ‹Taa aʼbijɛ ní.› »
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Kibuk nnɔ we ní uyo wà nnɔ nɛ usɛnpol nnɔ tí gbɔ̀be' kɛ̀ tingi ni, ki cère' ki tɛreh. Nɛ *Yesu tiɛn' usɛnpol nnɔ bo, ki buu' kibuk nnɔ, ki taa' kɛ̀ ki de' kiʼbaa.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Nì cuo' linigol nnɔ kɛ miyɔkm nɛ bi lienh ki teh: «Uwien ŋmɔbe mituɔm.»
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 «Tùɔre kí cenge mɛn n ye ń tɔke nɛ nà nɔ. Nà ń taande bi li taa Unil ya Bijɛ kí ŋukn binib.»
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Nɛ ba cii' niʼtingi. Uwien nɛ bɔle' nɛ̀ ŋɔ bi la bɛnde. Nɛ ba kaabe' bɛ ń niire *Yesu niʼtingi mɔ.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 *Yesu ya panpaankaab cin' ki niɛh nin tɔb bɛ ń bɛnde wà yé biʼkɛ ya ciɛn nɛ.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 *Yesu bɛn biʼyɛnmaale, nɛ ki taa' kibuk kiba ki sien' uʼba saan,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 ki tɔke' bɛ ki ye: «Wà kɛ teke' kibuk tɛn kiɛ nʼyel bo la, u teke' min nɛ. Wà kɛ teke' nni la, u teke' wà sɔn' nni ní nnɔ nɛ. Imɔ̀n, wà yé uwaal niʼni la, wɔn nɛ yé niʼkɛ ya ciɛn.»
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Nɛn saan nɛ San tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti laa' unil uba u ŋuɔh isɛnpol binib saan aʼyel bo. Wa pɛ aʼbo tɛn tinbi ma nnɔ nɛ ti pien' wɔ.»
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «La ji ń pien wɔ mɛn, kimɛ wà ŋa nɛn nɛ la, u se niʼciɛk bó nɛ.»
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Uyo wà *Yesu li liɛbe kí dùo paaki bó nnɔ nɛkn' ní. Nɛ u caan' ki ye u li jo Yerusalɛm nɛ, pèrm ŋa te len,
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 nɛ ki sɔn' uʼtondb bɛ ń liere usɛn. Bi bure' ki tì baa' Samari ya du uba ni, bɛ ń bonde kí li gu wɔ.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ama udu nnɔ ya nib ŋa teke' wɔ, kimɛ u joh Yerusalɛm bó nɛ.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Uʼpanpaankaab Saak nin San laa' nnɔ ma nnɔ nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, a yíe tí cère umu ń jiire ní kí lá wi bɛ-ɛɛ?»
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Nɛ *Yesu jiɛbe' ki liike' Saak nin San, ki kɔn' nin bɛ.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Nɛ wɔn nin uʼpanpaankaab siere' niʼsaan, ki bure' udutɔ bó.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Bi joh ma nnɔ nɛ ujɛ uba tɔke' *Yesu ki ye: «A joh nà bó kɛ la, n li pɛ aʼbo nɛ.»
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Iŋɛk ŋmɔbe ifɛle, inuɔn mɔ ŋmɔbe titer, ama Unil ya Bijɛ wɔn ŋa ŋmɔbe u li kpɔ̀kn nà saan yul.»
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 U tí tɔke' utɔ mɔ ki ye: «Paan nʼbo ní.» Nɛ u ye: «Yonbdaan, cɛ̀be nni ń jo kí tì sube nʼbaa ŋɔ kí liɛbe ní kí paan aʼbo.»
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Cère bitɛnkpiib ń li subeh biʼtɔb. Sin wɔn li joh kí tì li tɔkeh binib Uwien ya bɛl ya gbɛr.»
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Nɛ utɔ mɔ tí tɔke' *Yesu ki ye: «Yonbdaan, n li paan aʼbo, ama cère ń kun kí tì cɛ̀be nʼden yaab ŋɔ.»
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Nɛ *Yesu tɔke' uʼmɔ ki ye: «Wà kɛ ŋa teke' Uwien ya tuonl tinɔjɛr tule la, wa kpɛ wɔ ń sɔn Uwien ya bɛl ni ya tuonl.»
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.