Lucas 4
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT
1 *Mifuoñaanm jiire' ní *Yesu bo ki gbe uʼni. U siere' Sudɛn ya kpenl saan, nɛ mì tuke' wɔ ki jon' kupenpelku ni,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 nɛ usɛnpol bìkreh wɔ len ki tì baa' iwien pinan. Iwien pinan nnɔ wa jin' niba. Ì gɛ̀bre' ma nnɔ nɛ mikònm cuo' wɔ.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Nɛn saan nɛ usɛnpol tɔke' wɔ ki ye: «A yé Uwien ya Bijɛ la, cère litɛnl liɛ ń kpɛnde kpɔnɔ.»
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 *Yesu jiin' wɔ ki ye: «Nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: ‹Nil ŋa ń li fuobe jier baba bo.› »
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Nɛ usɛnpol taa' wɔ ki don' nà saan dokre', ki wuɔn' wɔ uŋɛndun ya bɛl kɛ i ya tàan bo,
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «N li de ŋɛ libɛl liɛ ya ciɛnt nin liʼfaal kɛ, kimɛ bi là taa' niʼkɛ ki de' min nɛ. N li fre kí taa nɛ̀ kí de n yíe wà.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Nɛn bo, a gbaan' nʼnintuɔli ki puke' nni la, sin nɛ li si niʼkɛ.»
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Nɛ *Yesu jiin' wɔ ki ye: «Nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye:
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Nɛ *usɛnpol taa' wɔ ki jon' Yerusalɛm, ki tì duon' wɔ *Uwien ya duku ya paaki lekleki, nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «A yé *Uwien ya Bijɛ la, maabe kí lá ci tingi ni,
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 kimɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: ‹Sin bo, Uwien li wɔbn uʼtondb bɛ ń guure ŋɛ.›
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ki tí ye: ‹Bi li guɔre ŋɛ ŋɔ aʼtaal la mɛ tɛnl.› »
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Nɛ *Yesu jiin' wɔ ki ye: «Nì tí kɛle' mɔ ki ye: ‹Ŋa ń biike aʼYonbdaan Uwien.› »
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Usɛnpol biike' *Yesu mibiikm kɛ ya bol ki tì gbɛle', nɛ ki laan siere' ki dàan' wɔ.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 — ausente —
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 — ausente —
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 *Yesu baa' Nasarɛt ya du ni, bi wube' wɔ nà saan, nɛ ki kɔn' *Sufmbɛ ya taanl ya duku ni *Saba ya daali tɛn u tì ń teh ma uyo kɛ. U fii' ki sere' wɔ ń kàan *Uwien ya gbɔnku,
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 nɛ bi taa' *Uwien ya ñɔbonsɔknl Esayi ya gbɔnku ki de' wɔ. U pɛ̀re' kugbɔnku nnɔ, nɛ ki kaan' nà saan nì kɛle' ki ye:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 «Yonbdaan ya Fuoñaanm te nʼbo,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 kí tɔke binib libinl là Yonbdaan li tien bɛ tinimɔ̀nt.»
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 *Yesu konkonde' kugbɔnku nnɔ, ki jiin' ki de' litaanl ya duku ya tonsɔnl, nɛ ki kɛ̀le'. Binib bà kɛ te kuduku nnɔ ni caan' uʼbo inun,
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 nɛ u cin' ki tɔkeh bɛ ki teh: «Tigbɛr tà ni cii' tù nɔ, dinnɔ nɛ tù tien'.»
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Nɛ biʼkɛ kun' uʼbo imɔ̀n. U len' iñɔbonmɔnmɔn yà nnɔ bɛke' bɛ cɛɛn, nɛ bi niireh tɔb ki teh: «Wa yé Yosɛf ya bijɛ-ɛɛ?»
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «N bɛn ki ye ni li pɔ nni mikpɛnjɛnm miɛ nɔ ki ye: ‹Dɔktiɛ, buu aʼba.› Ni tí li tɔke nni kí ye ‹ni cii' n tien' nà kɛ Kapɛrnawum ya du ni nnɔ, ń tien nɛ̀ nʼdu ni mɔ.› »
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Nɛ ki tí ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ‹*Uwien ya ñɔbonsɔknl kɛ ñɔbonsɔknl ya tiɛma du ni yaab nɛ ŋa teknh uʼgbɛr.› »
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, Eli ya yo utaa là sere' ibin ita nin iŋmaale iluob nɛ, nɛ mikònciɛnm lu' uŋɛndun kɛ ni. U ya yo ki laa' bikpopiib po nɛ Israyɛl ya du ni.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Nin nɛn kɛ ŋɔ Uwien ŋa là sɔn' Eli biʼni uba mɔnɔn saan. Ama u là sɔn' wɔ Sarɛpta ya du wà te Sidɔn ya tinfɛnm ni nnɔ ya kpopii uba saan nɛ.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 *Uwien ya ñɔbonsɔknl Elise ya yo ki laa' ijend po nɛ Israyɛl ya du ni, ama Elise ŋa là cère' biʼni uba mɔnɔn lùore', u là cère' Naaman wà yé Siri ya tinfɛnm ya nil nnɔ baba nɛ lùore'.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Binib bà kɛ te litaanl ya duku ni nnɔ cii' u len' nà nnɔ nɛ biʼbenku ni ben' uʼbo ki gbien',
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 nɛ bi fii', ki cuo' wɔ ki ñɛn' udu ni, ki taa' wɔ ki tì baa' biʼdu nnɔ te ligbɛngbɛnl là bo nnɔ ya tintinm saan, bɛ ń ture wɔ kí wiɛ liʼtingi.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ama u ñɛn' biʼsiik ni, ki bure'.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 U tì baa' Galile ya tinfɛnm ya du uba ni bi yih wù Kapɛrnawum, ki cin' ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr *Saba ya daali.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Uʼwɔknm nnɔ cuo' binib nnɔ kɛ miyɔkm cɛɛn, kimɛ u du uʼwɔknm nnɔ bo nɛ.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Tɔ, ujɛ uba là te Sufmbɛ ya taanl ya duku nnɔ ni usɛnpol ŋaake wɔ. U laa' Yesu, nɛ ki wuure' ufaa bo ki ye:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 «Ho! Nasarɛt ya Yesu, tinbi nin sin tu lɛ nɛ? A baa' á lá boln tɛ nɛ-ɛɛ? N bɛn a yé udaan wà, a yé Uwien ya Niñaan nɛ.»
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Nɛ *Yesu tiɛn' uʼbo ki ye: «Ŋmile, kí siere ki dàan ujɛ wuɔ nɔ». Nɛ usɛnpol nnɔ gbɔ̀be' ujɛ nnɔ binib kɛ ya siik ni, ki dàan' wɔ ka tien' wɔ niba.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Nɛ nì cuo' biʼkɛ miyɔkm cɛɛn. Nɛn saan nɛ bi niireh tɔb ki teh: «Bɛ ya gbɛr sɔ nɔ? U ŋmɔbe ufaa nin mituɔm nɛ ki wɔbndeh isɛnpol, ì dàandeh binib-a!»
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Nɛ *Yesu ya yel kpienh mitinfɛnm nnɔ kɛ ni.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 *Yesu ñɛn' litaanl ya duku nnɔ ni, ki jon' Simɔn den, ki laa' Simɔn ya cɔbnaa bun, uʼgbɛnɛnt ton cɛɛn. Bi gbáan' *Yesu ki ye wɔ ń cère wɔ ń faake.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Nɛ u gòn' uʼbo, ki tiɛn' iwìɛn nnɔ bo nɛ u faake' ki pɔk ki fii' ki cɛ̀nde' bɛ.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Uwien benh wù ń lu uyo wà nnɔ, nɛ bà kɛ yaab bun iwìɛn kɛ ya bol tukeh bɛ ki bàareh *Yesu saan. U taah uʼnuɔ ki paakeh biʼbo, nɛ bi faakreh.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 U cèreh isɛnpol mɔ dàandeh linigol, ki wuureh ki teh: «A yé Uwien ya Bijɛ nɛ.» Ama *Yesu tɛngeh iʼbo nɛ ka cèreh ì lienh kimɛ ì bɛn ki ye u yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo nɛ.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Nì faa', nɛ *Yesu siere' ki jon' nib ŋa te nà saan. Nɛ linigol cin' ki nuunh wɔ. Bi tì laa' wɔ, nɛ ka ji yíe wɔ ń siere kí dàan bɛ.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Nì kpɛ ń taa Uwien ya bɛl ya gbɛmɔnmɔnt tuu nɔ kí tɔke idutɔ mɔ yaab nɛ, kimɛ nɛn bo nɛ Uwien sɔn nni ní.»
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Nnɔ nɛ u tɔkeh binib Uwien ya gbɛr *Sufmbɛ ya táan ya dur tà te Sude ya tinfɛnm ni nnɔ ni.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.