Lucas 2
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 Tɔ, i ya dɛn nɛ Erom ya bɛrciɛn Ogust caan' ki ye bɛ ń kàan binib bà kɛ te u ya tinfɛnm bo nnɔ.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Bi là kaan' kukɛ̀nkpiɛku buʼgbɛn ma nnɔ ki laa' Kirinus nɛ yé Siri ya tinfɛnm ya gobina.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Wà kɛ là li jo kí tì kàan kukɛ̀nku nnɔ uʼyaajɛdu ni nɛ.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Nɛn bo nɛ Yosɛf ñɛn' Galile ya tinfɛnm ya du wà bi yih wù Nasarɛt nnɔ ni, ki jon' bi maa' *Dafid udu wà ni u te Sude ya tinfɛnm ni, bi yih wù Bɛtelɛm nnɔ ni, kimɛ Yosɛf bugbɛn yé *Dafid ya yaabil nɛ.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 U là tɔke nin Mari utɛnpunb ki jon' niʼbó kukɛ̀nku nnɔ nɛ. Bi là pun' Yosɛf u ya jɛfaan nɛ, ama wa laan là kuɔn' wɔ.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Bi te Bɛtelɛm ni u yo wà nnɔ, nɛ Mari ya mamaayo baa',
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 u maa' uʼjɛfɛnmɛl kì yé kijɛk ki taa' tikpɛlcɛr ki pɔbn' kɛ̀, ki taa' kɛ̀ ki kpìen' tiwɛnt jinh nà ni, kimɛ fɛnm ŋa là te cɛnduku ni.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Tɔ, biwɛnkpaab biba là te mitinfɛnm nnɔ ni, ki kɔh ikpàan bó, ki gɔh ki gu biʼwɛnt kuñɔnku.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Yonbdaan ya tond uba puɔ' biʼsaan, nɛ Yonbdaan ya wenwenku wende' ki yile' biʼbo, nɛ bujɛwaanbu cuo' bɛ cɛɛn.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Nɛn saan nɛ utond nnɔ tɔke' bɛ ki ye: «La fɛnge mɛn, kimɛ n tuke tigbɛmɔnmɔnt nɛ ń lá tɔke nɛ. Tigbɛr nnɔ li sɔnge binib kɛ ya yɛnm kí gbien.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Dinnɔ wuɔ nɔ, bi maa' niʼŊmiɛnl *Kristo Yonbdaan, *Dafid ya du ni.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Nà sɔ li yé kudìɛku: ni li lɛ kicɛnfɛndk kiba puɔbe tikpɛlcɛr ni ki kpe tiwɛnt jinh nà ni.»
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Nɛ Yonbdaan ya tondb ligol baa' utondbaab nnɔ saan i ya tàan bo bi pɛ̀keh Uwien ki teh:
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 «Uwien si ukpiɛke paaki bó. Uyɛnduɔn ń li te kitink bo binib bà Uwien yíe bɛ nnɔ bo»
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Yonbdaan ya tondb nnɔ siere' ki liɛbe' ki don' paaki bó u yo wà nnɔ, nɛ biwɛnkpaab nnɔ ji tɔkeh tɔb ki teh: «Tí jo mɛn Bɛtelɛm, kí tì liike nibonn nà tien' niʼbó ŋɔ Yonbdaan cère' tí bɛnde nɔ.»
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Nɛ bi pɔk ki bure' ki tì baa' ki laa' Mari nin Yosɛf nin kicɛnfɛndk nnɔ, ki kpe tiwɛnt jinh nà ni.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Bi laa' kɛ̀ ma nnɔ, nɛ ki len' Yonbdaan ya tond bi tɔke' bɛ nà kɛ kicɛnfɛndk nnɔ bo nnɔ.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Nɛ nì bɛke' binib bà kɛ cii' biwɛnkpaab len' tigbɛr tà nnɔ.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Mari wɔn cengeh tigbɛr nnɔ kɛ, nɛ ki tùɔreh ki taah tù ki blinh uʼfɛ̀l bo.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Nɛn saan nɛ biwɛnkpaab nnɔ siere' ki liɛbeh, ki pɛ̀keh Uwien, ki kpiɛkreh wɔ, bi cii' nà nin bi laa' nà bo. Kimɛ niʼkɛ tien' tɛn Yonbdaan ya tond bi len' ma bo nɛ.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Wienniin daali bi jiɛ' kibuk nnɔ ya punl nɛ ki yin' kɛ̀ Yesu. Kimɛ Yonbdaan ya tond là ye bɛ ń yin kɛ̀ li ya yel nɛ ki yaan bi punbe' kɛ̀.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Uyo wà nì kpaan' bɛ ń tien tijɔknt ya ñɛnm ya tuɔrl tɛn Moyis ya yiko ye ma bo nnɔ, nɛ Mari nin Yosɛf taa' kibuk nnɔ ki jon' Yerusalɛm, bɛ ń tì wuɔn Yonbdaan.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Kimɛ nì kɛle' Yonbdaan ya yiko ya gbɔnku ni ki ye: «Kibujɛbukpiɛk kɛ li yé Yonbdaan yaak nɛ.»
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Mari nin Yosɛf li tien lituɔrl nnɔ Yonbdaan ya yiko ye ma bo nɛ. U ye bɛ ń li taah kumuɔku ni ya nɛnjel ile bii iden ya nɛnjefanfaan ile nɛ ki teh lituɔrl nnɔ.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Tɔ, ujɛ uba là te Yerusalɛm ni, bi yih wɔ Simeyɔn, u yé unil wà cuube nɛ, ki pɛ *Uwien bo mɔnmɔnm, ki gu lidaali là Uwien li ñɛn Israyɛl yaab biʼjɛnd ni. *Mifuoñaanm là te uʼbo,
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 ki tɔke' wɔ ki ye wa ń kpo, ka laa' Yonbdaan ya Nigɛndkɛ Kristo.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 *Mifuoñaanm cère' u kɔn' Uwien ya duku ya luo bo. U te len uyo wà nnɔ, nɛ kicɛnfɛndk *Yesu ya naa nin kiʼbaa tuke kɛ̀ ki kɔn' ní, bɛ ń lá tien kɛ̀ lituɔrl Yonbdaan ya yiko ye ma bo,
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 nɛ Simeyɔn teke' kɛ̀ ki ŋuuke, ki pɛ̀keh Uwien ki teh:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 «Tɔɔ, Yonbdaan, fɛnfɛnnɔ a tien' a là tɔke' nni nà nnɔ.
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Kimɛ a cère' nʼnun laa' Uŋmiɛnl.
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 A là bonde' wɔ uŋɛndun ya nib kɛ ya nun bó nɛ.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 U yé kuwenwenku kùa li cère bà ŋa yé Israyɛl yaab ń bɛnde ŋɛ nɛ.
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Kibuk nnɔ ya naa nin kiʼbaa cii' Simeyɔn len' kiʼbo tigbɛr tà nnɔ, nɛ nì bɛke' bɛ.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 U tien' bɛ Uwien ya mɔnm, ki tɔke' kiʼnaa Mari ki ye: «A li bɛn ki ye kibuk kiɛ bo, tinbi Israyɛl yaab ni bà yɛbe li lu, bà yɛbe mɔ li fii. Kì yé kudìɛku kùa li cère binib ŋa ń len ki cii' tɔb bó nɛ.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Kì li cère iyɛnmaale yà buɔ binib bà yɛbe ya fɛ̀l ni ń ñɛ upaan bo. Sin Mari mɔnɔn, nì li wire ŋɛ tɛn bi cɔke' ŋɛ kijuk nɛ.»
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Upii uba mɔ là te, ki yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl, bi yih wɔ Ann. U yé Fanuyɛl ya bisɛ, ki yé Asɛr ya bol ya nil, ki pore' cɛɛn. U là tien' uʼcɛ saan ibin ilole, nɛ u kpo' ki cère' wɔ,
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 u juore' ki yé ukpopii ki tì baa' ibin piniin nin inan, ka jɛndeh Uwien ya duku, ki pukeh wɔ ñɔnku nin wien ni, ki lùoh buñɔbu, ki kàareh.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Tɔ, u ya yo nɛ uʼmɔ baa' ní, ki cin' ki faareh Uwien kibuk nnɔ bo, nɛ ki tɔke' kiʼgbɛr Yerusalɛm ya nib bà kɛ là gu uyo wà Uwien li teke bɛ kí wiɛ nnɔ.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 *Yesu ya baambɛ tien' Yonbdaan ya yiko ye ma nnɔ kɛ, nɛ ki liɛbe' ki kun' Nasarɛt, biʼdu ni Galile ya tinfɛnm ni.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Kibuk nnɔ kpienh, ki faakreh, ki lɛnh miyɛnfuom, nɛ Uwien ya mɔnm te kiʼbo.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Binl kɛ binl *Yesu ya baambɛ doh Yerusalɛm bó nɛ ki tì jeleh Pak ya nacenku.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 *Yesu tì laa' ibin piik nin ile uyo wà nnɔ, nɛ bi tuke' wɔ ki don' Yerusalɛm bó tɛn bi tì ń tuu ki joh ma kunacenku nnɔ.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Kunacenku nnɔ ya wien tì gben' ma nnɔ nɛ bi liɛbe' ki kunh biʼdonbó. Ama kibuk *Yesu wɔn là juore' Yerusalɛm ni nɛ, ba bɛn ki ye u juore'.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 *Yesu ya baambɛ cuon' liwentunŋmɛnl ki maaleh ki teh u lii te bisɛnjotɔb ni nɛ. Bi lá tiɛre' ki liike' ka laa' wɔ, nɛ ki cin' ki nuunh wɔ biʼyaab nin biʼbɛnbɛnkaab kɛ ni.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Ba laa' wɔ, nɛ ki pekre' ki nuunh wɔ ki liɛbeh Yerusalɛm.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Wienta daali nɛ bi laa' wɔ Uwien ya duku ya luo bo, u kɛ *Yiko ya wɔnwɔknb ya siik ni, ki cengeh biʼwɔknm, ki niireh bɛ iniire.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Nì jin' binib bà kɛ cengeh uʼbó nnɔ, kimɛ u ŋmɔbe mibɛnm, nɛ ki jiindeh bɛ mɔnmɔnm.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Uyo wà uʼbaambɛ tì laa' wɔ nnɔ, nì bɛke' bɛ cɛɛn, nɛ uʼnaa ye: «Kibukɛ! Bɛ nɛ a tien' tɛ nɔ nnɔ? Liike min nin aʼbaa ya yɛnm saa' ma cɛɛn uyo wà ti nuunh ŋɛ nnɔ-a!»
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Nɛ *Yesu jiin' bɛ ki ye: «Bɛ bo nɛ ni nuunh nni? Na bɛn ki ye ń li te nʼBaa den nɛ-ɛɛ?»
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Ama ba cii' u tɔke' bɛ liñɔbonl là nnɔ ya tingi.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Nɛn saan nɛ *Yesu paan' biʼbo ki liɛbe' Nasarɛt, kimɛ u là boh bɛ nɛ. Uʼnaa taah tigbɛr nnɔ kɛ ki blinh uʼfɛ̀l bo.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 *Yesu kpienh ki yɛbreh, uʼyɛnfuom pukndeh, nɛ Uwien nin binib kɛ ya yɛnm sɔnge uʼbo.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.