Lucas 22

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kpɔnɔ wà ŋa ŋmɔbe ñɔke ya nacenku kùa bi yih kù *Sufmbɛ ya Pak nnɔ nɛkn' ní.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb nuunh bi li tien ma kí ku Yesu, nɛ ki ji fɛnge udu ya nib.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Nɛn saan nɛ *Satan kɔn' Sudas Iskariyɔt ya fɛ̀l ni. U yé *Yesu ya panpaakaab piik nin bile nnɔ ya uba nɛ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 U jon' bitɔtuɔrciɛnb nin Uwien ya duku ya guguurb ya ciɛnb saan, wɔ ń tì tɔke bɛ u li tien ma kí taa *Yesu kí ŋukn bɛ.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Biʼyɛnm sɔnge' cɛɛn, nɛ bi kpaan' buñɔbu ki ye bi li de wɔ ilike.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 U tuo', nɛ ki nuunh u li ñɛ isɛn yà kí taa *Yesu kí ŋukn bɛ ki la cère linigol nnɔ ń bɛnde.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Lidaali là bi jeleh kpɔnɔ wà ŋa ŋmɔbe ñɔke ya nacenku nnɔ baa'. Nɛn daali nɛ bi kòreh *Sufmbɛ ya Pak ya pefanfaan.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Nɛ *Yesu sɔn' Piɛr nin San ki tɔke' bɛ ki ye: «Jo mɛn kí tì tien tɛ Pak ya jier tí ji.»
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Nɛ bi niire' wɔ ki ye: «A yíe tí tien kuʼjier lɛ saan-i?»
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Nɛ u ye: «Cenge mɛn, ni tì kɔn' udu ni la, ni li lɛ ujɛ uba tuke liñuncuɔl ki cendeh nɛ. Ní paan uʼbo, kí tì kɔ u li kɔ iden yà ni nnɔ ni,
10 Jesus lhes explicou:
11 kí tɔke udendaan ki ye: ‹TiʼCɛnbaa ye wɔn nin uʼpanpaankaab li ji Pak ya nacenku ya jier ku lɛ duku ni?›
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 U li wuɔn nɛ lidutɔtuɔl ya paaki ya duciɛnku kuba, bi bonde' kù ŋɔ. Ní tien kunacenku nnɔ ya jier kun ni.»
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Bi bure', ki tì baa' ki laa' *Yesu bi tɔke' bɛ ki ye bi li lɛ nà nnɔ kɛ, nɛ ki tien' kunacenku nnɔ ya jier.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Tijier nnɔ ya jijiyo baa', nɛ *Yesu nin uʼtondb kɛ̀le' ki jinh.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Nʼnun là mɔ́n min nin ninbi ń taan kí ji kunacenku ya jier nɛ kí yaan ń jɛ̀nde.
15 Então Jesus lhes disse:
16 N tɔkeh nɛ nɛ, kimɛ ma ji li ji kuʼjier kí tì baa uyo wà kuʼtingi li tùɔre kí wende Uwien ya bɛl ni.»
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Nɛ ki taa' midaam, ki faare' Uwien ki ye: «Teke mɛn midaam miɛ kí gbiire.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 N tɔkeh nɛ nɛ, ma ji li faa kí ñu sibii ya daam, kí tì baa uyo wà Uwien ya bɛl li baa ní.»
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Nɛ ki taa' kpɔnɔ, ki faare' Uwien, ki kɔkuɔ', ki taa' ki de' bɛ, nɛ ki ye: «Nà sɔ yé nʼgbɛnɛnt, n taa' ki de' nɛ. Li teh mɛn nnɔ kí li tiɛn nʼbó.»
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Bi jin' ki tì gben', nɛ u taa' midaam mɔ, ki faare' Uwien, nɛ ki ye: Midaam miɛ yé nʼsɛ̀m nɛ, ki wɔngeh ki teh Uwien cuo' nin binib kujɔtiefɛ̀nku. Ninbi bo nɛ mì li puube.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 «Liike mɛn, wà li kuɔre nni nnɔ kɛ niɛ saan ki jinh nin nni.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Unil ya Bijɛ li kpo Uwien sien' wɔ ma bo nɛ. Ama unil wà li kuɔre wɔ nnɔ, nì bre udaan bo.
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Nɛ uʼpanpaankaab cin' ki niireh tɔb ki teh: ‹Tiʼni ŋmɛ li tien ni ya bonn-i?› »
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Uyo uba nɛ *Yesu ya panpaankaab findeh nin tɔb wà li yé uciɛn biʼni.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Idu ya bɛrb wɔbndeh iʼnib nɛ, nɛ bà ŋmɔbe ticiɛnt biʼbo cèreh bi yih bɛ binimɔ̀nb.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Ninbi yaam ŋa te nnɔ. Wà yé uciɛn niʼni la, wɔ ń tien uʼba uwaal. Wà yé usɛnlier la, wɔ ń tien uʼba utonsɔnl.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Wà teh tijier nin wà jinh, ŋmɛ cɛn' utɔ? Na yé wà jinh-ii? Nin nɛn kɛ ŋɔ min te niʼni tɛn utonsɔnl nɛ.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 «Ninbi nɛ ñikn' ka siere' ki dàan' nni uyo wà kɛ nì faa nʼbo.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Nɛn bo, nʼBaa cère' uʼbɛl yé nʼyaal ma nnɔ, nʼmɔ li cère lɛ̀ ń li yé niʼyaal,
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 ŋɔ ní li jinh ki ñuh nin nni nʼbɛl ni, kí kɛ̀le mubɛrbiɛmu bo, kí bu Israyɛl yaab ya baamul piik nin ile nnɔ tibuur.»
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 *Yesu tɔke' Simɔn ki ye: «Simɔn, Simɔn, liike *Satan miɛ' usɛn wɔ ń yoyoke nɛ tɛn bi yoknh kufenku ma bo ki ñɛndeh mibim nɛ.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Ama n kàare' ki de' sin ŋɔ aʼtekjim la pɔre ŋɛ. Uyo wà a liɛbe' ní ki paan' nʼbo la, á saake aʼninjiɛb ya gbɛnɛnt.»
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, n li tuo bɛ ń pɛkn min nin sin, bii kí kpo nin ŋɛ mɔnɔn-a!»
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Nɛ *Yesu ye: «Piɛr, n tɔkeh ŋɛ nɛ, dinnɔ mɔnɔn, a li niɛ bolm mita kí ye ŋa bɛn nni nɛ kí yaan ukuojɛ ń muɔ.»
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Nɛ ki niire' bɛ ki ye: «N là sɔn' nɛ ma, ki ye ni la tuke like, ki la tuke kɔl, ki la taa tacaan nnɔ, ni là luo' niba-aa?» Nɛ bi ye: «Ta là luo' niba.»
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Nɛ u ye: «Fɛnfɛnnɔ wà ŋmɔbe bulikbu la, wɔ ń li tuke. Wà mɔ ŋmɔbe likɔl la, wɔ ń li tuke. Wà ŋa ŋmɔbe jusiek la, wɔ ń kuɔre uʼliɛrku kí dɛ.
36 Então Jesus lhes disse:
37 N tɔkeh nɛ nɛ, kimɛ nà kɛle' nʼbo *Uwien ya gbɔnku ni nnɔ li tien nɛ.
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Nɛ bi ye: «Yonbdaan, liike-a mujusiemu mule sɔ.» Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Nì li dɛ̀kre.»
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 *Yesu ñɛn' niʼsaan ki jon' Olifi ya siin ya juɔl bo tɛn u tì ń joh uyo kɛ ma bo, nɛ uʼpanpaankaab mɔ paan' uʼbo.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 U tì baa' niʼsaan, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Li kàareh mɛn ŋɔ ki la lu biikm ni.»
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Nɛ ki dàan' bɛ, ki jɛnde' waamu, ki gbaan' ki kàareh
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 ki teh: «NʼBaa, a yíe la, cère ijɛnd yiɛ ń jɛnde nni. Ama la cère n ya yíem ń tien, cère aʼyaam ń tien.» [
42 dizendo:
43 Nɛn saan nɛ Uwien ya tond uba ñɛn' paaki bó ní, ki baa' uʼsaan ki saake' uʼgbɛnɛnt.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 *Yesu ya yɛnm saa' ki tì kɛnde', nɛ u tùɔre' ki kàare' nin inunmɔ́n; nɛ kutòntònku ñɛh wɔ ki naan misɛ̀m ki tuoreh tingi ni.]
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 U kàare' ki gben' nɛ ki fii' ki liɛbe' uʼpanpaankaab bita nnɔ saan, ki laa' biʼyɛnm saa' ki gbien', bi dɔ ki gɔh,
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 nɛ u ye: «O! Nì tuo', ni dɔ ki gɔh-ɔɔ? Fii mɛn, kí li kàareh ŋɔ ki la lu biikm ni.»
46 E disse:
47 *Yesu laan biɛ ki lienh nɛ linigol liba puɔ' biʼbo, bi yih wà Sudas, u yé *Yesu ya panpaankaab piik nin bile ya uba nnɔ le bɛ usɛn. U nɛkn' *Yesu nɛ ki lɔkn' wɔ.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Sudas! A li lɔkn Unil ya Bijɛ nɛ kí kuɔre wɔ-ɔɔ!»
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 *Bà te nin Yesu nnɔ laa' nà benh nɛ̀ ń tien, nɛ ki niire' wɔ ki ye: «Yonbdaan, tí taa mujusiemu kí gɛgɛ bɛ-ɛɛ?»
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Nɛ biʼni uba taa' kijusiek ki gɛ' ki paare' bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn ya tonsɔnl uba ya nɔjietubl.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Nɛ *Yesu ye: «Dàan mɛn, nì li dɛ̀kre», nɛ ki mɛ' utonsɔnl nnɔ ya tubl nnɔ ki cère' u faake'.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Nɛ ki tɔke' bitɔtuɔrciɛnb nin Uwien ya duku ya guguurb ya ciɛnb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb bà baa' bɛ ń lá cuo wɔ nnɔ ki ye: «Ni tuke mujusiemu nin ilɛnbɛn ní lá cuo nni tɛn n yé udukond nɛ-a!
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 N là te nin nɛ Uwien ya duku ya luo bo idaan kɛ, nɛ na cuo' nni. Ama fɛnfɛnnɔ ninbi nin ubiɛrɔ ya tuɔm ya yo nɛ baa'.»
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Nɛn saan nɛ bi cuo' *Yesu ki taa' wɔ ki jon' bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn den. Nɛ Piɛr pɛ biʼbo ki te fɔnfɔkm.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Bi sɛ̀re' umu uluo ya siik, nɛ ki kɛ̀le' ki jebe' wù. Piɛr mɔ baa' ki kɛ̀le' biʼni.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Upiitonsɔnl uba laa' wɔ u kɛ umu saan, nɛ u caan' uʼbo inun ki ye: «Ujɛ wuɔ nɔ mɔ bi te nin *Yesu nɛ.»
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Nɛ u niɛ' ki ye: «Upii, ma bɛn wɔ.»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Nì pukn' waamu, nɛ unitɔ mɔ laa' wɔ, ki tɔke' wɔ ki ye: «Aʼmɔ yé bi ya uba nɛ.» Nɛ Piɛr ye: «Kayi! Ma yé biʼyɔ.»
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Nì tien tɛn kukurku kuba, nɛ unitɔ mɔ len' ki ye: «Nì yé imɔ̀n nɛ, ujɛ wuɔ mɔ bi te nin *Yesu nɛ, kimɛ u yé Galile yɔ nɛ.»
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Nɛ Piɛr jiin' wɔ ki ye: «Ujɛ, ma bɛn a ye a ye bà.» U laan biɛ ki lienh nɛ ukuojɛ pɔk ki muɔ'.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 U ya yo nɛ Yonbdaan jiɛbe' ki caan' Piɛr bo inun. Nɛ Piɛr tiɛre' Yonbdaan bi tɔke' wɔ ma ki ye: «Dinnɔ, a li niɛ bolm mita kí ye ŋa bɛn nni nɛ kí yaan ukuojɛ ń muɔ nnɔ.»
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Nɛ u fii' ki ñɛn' saali, ki tì muɔ' ki gbiɛnde' cɛɛn.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Nɛn saan nɛ binib bà gu *Yesu nnɔ lɛh wɔ, ki yieke ki ñih wɔ,
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 ki taa' kukpɛlciɛku ki pibn' uʼnun bó, ki tɔkeh wɔ ki teh: «Bukre' wà ñi' ŋɛ.»
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Nɛ ki liɛbe' ki sukreh wɔ isuk mɔ ì yɛbe.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Nì faa' kutɛnŋɛsɔnsɔnku, nɛ *Sufmbɛ ya ciɛnb nin bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb taan', ki cère' bi taa' *Yesu ki baa' biʼbuur ya cɛkl yaab saan.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Nɛ bi niire' wɔ ki ye: «A yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo nɛ la, tɔke tɛ.» Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «N tɔke' nɛ mɔnɔn la, na lì li teke kí ji.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 N tí niire' nɛ iniire mɔ la, na ń jiin nni.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Ama kí ñɛ fɛnfɛnnɔ kí taa kí li joh, Unil ya Bijɛ li kɛ̀le Uwien, mituɔm kɛ ya daan ya jie bó.»
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Nɛ biʼkɛ ye: «Nɛn mɛn la, a yé Uwien ya Bijɛ nɛ-a!» Nɛ *Yesu jiin' bɛ ki ye: «Ninbi mɔnɔn len' bù te, n yé wɔn nɛ.»
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Nɛn saan nɛ bi ye: «Ta ji nuunh mɔ̀nkunl, tinbi mɔnɔn cii' uʼñɔbu ni.»
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.