Lucas 10
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs BKJ
1 Ni ya puoli bó nɛ Yonbdaan *Yesu liɛbe' ki gɛ̀nde' binib pilole nin bile, ki sɔn' bɛ, bilele bɛ ń liere kí jo wɔn bugbɛn li jo idu yà kɛ ni nnɔ.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Tijier ben' ki yɛbe, ama bà li taan tù ŋa yɛbe. Nɛn bo gbáan mɛn ukpɛdaan wɔ ń sɔn bitonsɔnb bɛ ń tì taan uʼjier.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Li joh mɛn. N sɔnh nɛ ma nɔ, ni li te tɛn mupebumu nɛ te ikɛ̀r ya siik ni.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Ni la tuke likbu, ki la tuke kɔl, ki la taa tacaan, ki la fuonde nil sɛn ni.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Ni kɔn' iden yà la, ní kpiɛ kí fuonde iden nnɔ ya nib kí ye: ‹Li te mɛn uyɛnduɔn ni.›
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Unil te niʼsaan ki nuunh uyɛnduɔn la, u li lɛ niʼyɛnduɔn nnɔ. Nnɔ ŋa ñí la, niʼyɛnduɔn nnɔ li juore niʼyu nɛ.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Ní li te i ya den, ki la lèbre dentɔ, kí li jinh ki ñuh bi dienh nɛ nà, kimɛ utonsɔnl kɛ kpɛ bɛ ń li pɛ̀h wɔ nɛ.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Ni kɔn' udu wà ni, bi teke' nɛ la, ní li jinh bi li de nɛ nà,
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 kí li buuh biwiɛnb bà te niʼsaan, kí li tɔkeh bɛ ki teh Uwien ya bɛl nɛkn' bɛ ŋɔ.
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Ama ni kɔn' udu wà ni, ba teke' nɛ la, jo mɛn binib taakeh nà saan kí tì tɔke bɛ kí ye:
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‹Niʼdu wuu ya tɛngunku kùa mɔnɔn tɛbn' tiʼtàan bo nɔ, ti pipre' kun nɛ kí wiɛ niʼbo. Ama ní nín li bɛn kí ye Uwien ya bɛl nɛkn' nɛ ŋɔ.›
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 *Yesu tí tɔke' bɛ ki ye: ‹N tɔkeh nɛ nɛ, lidaali là Uwien li bu binib tibuur nnɔ, binib nnɔ ya tudɛre li cɛn Sodɔm yaab yu.› »
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 *Yesu tí len' ki ye: «Korasinn yaabɛ, nì bre niʼbo. Bɛtsayida yaabɛ, nì bre niʼmɔ bo. Kimɛ ni laa' miyɔkm ya bont tà niʼbùol nɔ, Tir nin Sidɔn yaab mɔ bi là laa' tù la, bi bi tien' tɛn bi kɛ mikuum nɛ, kí pùnpùkn mifɛntɛm ŋɔ kí wuɔn kí ye bi lèbre' biʼtetem nì wuɔke'.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Lidaali là Uwien li bu binib tibuur nnɔ, ni ya tudɛre li cɛn Tir nin Sidɔn yaab yu.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Ninbi Kapɛrnawum yaabɛ, ni maaleh ki teh Uwien li duon nɛ paaki nɛ-ɛɛ? U li jiin nɛ kutɛnkpiiku ni nɛ.»
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 *Yesu tɔke' uʼpanpaankaab ki ye: «Wà cengeh niʼgbɛr la, u cengeh nʼyaar nɛ. Wà nɛn nɛ la, u nɛn min nɛ. Wà nɛn nni la, u nɛn wà sɔn' nni ní nɛ.»
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 *Yesu ya panpaankaab pilole nin bile nnɔ liɛbe' ní nin uyɛnsɔnge, ki tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, isɛnpol mɔnɔn tuonh tiʼñɔbu bó nɛ aʼyel bo.»
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «N laa' *Satan cere' kutaaku bo tɛn utɛmɛknde ki lá lu'.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Liike mɛn, n de' nɛ mituɔm ní li taanh iwɛ nin inɛn bo, kí li ŋmɔbe mituɔm ki cɛn' unɛnnɛnd ya tuɔm kɛ. Bonn ŋa ń tien nɛ.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 La li poknh mɛn isɛnpol tuo' niʼñɔbu bó ma nnɔ bo, ama li poknh mɛn Uwien kɛle' niʼyel paaki bó ma nnɔ bo.»
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 U ya yo nɛ *Mifuoñaanm cère' *Yesu ya yɛnm sɔnge cɛɛn nɛ u len' ki ye: «Baa, sin kutaaku nin kitink ya Yonbdaan, a bɔle' tibont tà biyɛnfodɛnb nin bibɛnbɛnb nnɔ, a taa' tù ki wuɔn' biwaab nɛ. Nɛn bo nɛ n pɛ̀keh ŋɛ. Imɔ̀n, Baa, a yíe nɛ ki tien' nnɔ.»
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 *Yesu tí len' ki ye: «NʼBaa nɛ taa' tibont kɛ ki ŋukn' nni. NʼBaa ŋa ñí la, uba ŋa bɛn min uʼBijɛ yé udaan wà. Min uʼBijɛ ŋa ñí la, uba mɔ ŋa bɛn nʼBaa yé udaan wà. Binib bà n yíe' ki taa' nʼBaa ki wuɔn' bɛ nnɔ mɔ bɛn u yé udaan wà.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Nɛ ki jiɛbe' ki liike' uʼpanpaankaab, ki tɔke' bɛn baba ki ye: «Niʼnunbu laa' nà nɔ, Uwien ya mɔnm te niʼbo.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 N tɔkeh nɛ nɛ, *Uwien ya ñɔbonsɔknb nin bibɛrb ligol là yíe bɛ ń lɛ ni lɛnh nà nɔ, nɛ ka laa' nɛ̀. Bi là yíe bɛ ń cii ni ciih nà nɔ, nɛ ka cii' nɛ̀.»
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Nɛn saan nɛ bà bɛn *yiko mɔnmɔnm nnɔ ya uba fii' ki sere' ki nuunh wɔ ń biike *Yesu nɛ ki niire' wɔ ki ye: «Uwɔnwɔknlɔ, n li tien mila kí lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm-i?»
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Nɛ *Yesu niire' wɔ ki ye: «Bɛ kɛle' *Yiko ya gbɔnku ni? A kàanh bɛ len-i?»
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Nɛ u jiin' wɔ ki ye: «Li yíe aʼYonbdaan Uwien nin aʼfɛ̀l kɛ nin aʼtetem kɛ nin aʼtuɔm kɛ nin aʼyɛnmaale kɛ, kí li yíe aʼtɔ mɔ tɛn a yíe aʼba ma bo.»
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «A jiin' mɔnmɔnm. Li teh nnɔ kí lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm.»
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Ama u yíe wɔ ń wuɔn kí ye u cuube ma nnɔ, nɛ ki tí niire' *Yesu ki ye: «Ŋmɛ nɛ nín yé nʼtɔ?»
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Ujɛ uba nɛ là ñɛn' Yerusalɛm ki joh Seriko bó, ki tì lu' idukond ya nuɔ ni. Idukond nnɔ fie' uʼwɛnt kɛ, ki ñi' wɔ u tì benh wɔ ń kpo, nɛ ì siere' ki dàan' wɔ.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Nibonn yaam, utɔtuɔrkɛ uba mɔ kpe u ya sɛn ki lá lɛke' uʼbo, nɛ ki lɔke' ki gɛ̀bre'.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Nì te pupuki, nɛ Lefi ya bol ya nil uba mɔ kpe u ya sɛn ki mɔ lá lɛke' uʼbo, nɛ ki mɔ lɔke' ki gɛ̀bre'.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Ama Samari ya nil uba mɔ là joh usɛn ki tì baa' niʼsaan ki laa' wɔ, nɛ ki muɔ' wɔ micɛcɛkm cɛɛn.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 U cuon' ki nɛkn' wɔ, ki taa' midaam mà bi yih mɛ̀ fɛn nnɔ ki sɔsɔkre' uʼgbìɛn, ki taa' mikpɔm ki tentien' yɛ̀, ki taa' tikpɛlcɛr ki lòlòle' yɛ̀, ki taa' wɔ ki jɛkn' wɔn bugbɛn ya ŋuun bo, ki taa' wɔ ki jon' ticɛndur tuba saan, ki tì liike' wɔ.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Kutaaku faa' nɛ u ñɛn' ilike ki de' ticɛndur nnɔ ya daan, ki tɔke' wɔ ki ye: ‹Liike nni wɔ. A ñɛn' ilike ki pukn' yii bó la, n lá liɛbe' ní la, min bugbɛn nɛ li pɛ̀ ŋɛ.› »
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Nɛ *Yesu niire' wà bɛn *yiko nnɔ ki ye: «A ya bùol bijɛb bita nnɔ ni, ŋmɛ nɛ yíe wà lu' idukond ya nuɔ ni nnɔ?»
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Nɛ u jiin' wɔ ki ye: «Wà muɔ' wɔ micɛcɛkm nnɔ.» Nɛ *Yesu ye: «Li joh ki mɔ ń tì ń li teh nnɔ.»
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 *Yesu nin uʼpanpaankaab te usɛn ni ki joh ma nnɔ nɛ ki tì baa' udu uba ni, nɛ upii uba teke' wɔ uʼden, bi yih wɔ Mart.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 U ŋmɔbe ninsɛ uba, bi yih wɔ Mari. Mari nnɔ baa' ki lá kɛ̀le' Yonbdaan *Yesu saan, ki cengeh uʼgbɛr.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Ama Mart wɔn ya nun mɔ́n tijier ya tienm bo nɛ. Nɛn bo nɛ u kpiere' ní ki lá tɔke' *Yesu ki ye: «Yonbdaan, nʼninsɛ cɛ̀be' min baba nɛ itùon nɛ nà teh ŋɛ niba? Tɔke wɔ wɔ ń tore nni-a!»
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Nɛ Yonbdaan tɔke' wɔ ki ye: «Mart, Mart, a cère' aʼnun mɔ́n tibont tà yɛbe bo nɛ, nɛn nɛ cère' a jieh.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Ama nibonn niba kpein nɛ yé nibonmɔ̀nn. Mari wɔn gɛ̀nde' nɛn nɛ. Uba ŋa ń fie nɛ̀ uʼsaan.»
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.