João 6
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARIB
1 Ni ya puoli bó nɛ *Yesu puore' Galile ya ñunciɛnm mà bi liɛbe' ki yih mɛ̀ Tiberiyad ya ñunciɛnm nnɔ.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Binib laa' u teh miyɔkm ya bont, ki cèreh biwiɛnb faakreh ma nnɔ nɛ bi pɛ uʼbo ki yɛbe.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Nɛ *Yesu nin uʼpanpaankaab don' lijuɔl ki tì kɛ̀le'.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Nì là sìen' waamu nɛ *Sufmbɛ ya Pak ń jele.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 *Yesu yaare' ki laa' binib we ní uʼsaan ligol, nɛ u niire' Filip ki ye: «Ti li dɛ tijier lɛ saan ŋɔ binib biɛ ń ji?»
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Wɔn bugbɛn là bɛn u li tien ma bo, nɛ ki niire' Filip ŋɔ wɔ ń cii u li len kí ye bà.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Nɛ Filip jiin' wɔ ki ye: «Ti taa' iwien kobiile ya tuonl ya paaku mɔnɔn ki dɛ' tijier la, ta ń baa unil kɛ ń lɛ finfiimu kí ji.»
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Nɛ uʼpanpaankaab ya uba, bi yih wà Andre u yé Simɔn Piɛr ya ninjɛ nnɔ tɔke' *Yesu ki ye:
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 «Kibujɛbuk kiba te niɛ saan ki ŋmɔbe kpɔnɔ uŋun nin mujɛnwawaamu mule ama binib biɛ yɛbe ki kpɛ ma nɔ, nì li tien bɛ ba?»
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «Cère mɛn binib nnɔ kɛ ń kɛ̀le.» Timɔsɔngt là yɛbe niʼsaan, nɛ bi kɛ̀le' tuʼbo. Bijɛb là li baa tɛn itur iŋun.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 *Yesu yuure' kpɔnɔ nnɔ, ki faare' Uwien, ki gbiire' binib nnɔ, nɛ ki tien' nnɔ mujɛnwawaamu nnɔ mɔ. U là de' biʼkɛ bi yíe ma bo nɛ.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Biʼkɛ ŋmɔn' ki gbo', nɛ u tɔke' uʼpanpaankaab ki ye bɛ ń tantaan tijenjent tà sìen' nnɔ ŋɔ niba la ñɛnde.
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Bi tantaan' binib nnɔ ŋmɔn' kpɔnɔ uŋun nnɔ ki gbo' tijenjent tà sìen nnɔ, ki gbien' ikpɛncub piik nin ile.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Binib nnɔ laa' *Yesu tien' miyɔkm ya bonn nnɔ ma nnɔ nɛ ki ye: «Ujɛ wuɔ mɔnbe ki yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl wà li baa uŋɛndun wuu ni nnɔ nɛ.»
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 *Yesu bɛnde' ki ye bi nuunh bɛ ń cuo wɔ kí tien biʼbɛr, nɛ ki siere' biʼsaan, ki liɛbe' ki don' lijuɔl uʼbaba.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Kutaajuɔku juɔre' ma nnɔ nɛ uʼpanpaankaab bure' miñunciɛnm bó,
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 ki tì kɔn' buñɛrbu, ki joh miñunciɛnm ya kpenpuol, Kapɛrnawum ya du bó. Nì biire' ki laa' *Yesu ŋa laan baa' biʼsaan.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Kutafaaku fii' ki joh ki gbiekeh, nɛ iñungbegbel fih.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Bi kùre' buñɛrbu ki baa' kɔnsini uŋun bii uluob, nɛ ki laa' *Yesu cuonh miñunm bo ki nɛkndeh buñɛrbu nnɔ, nɛ bujɛwaanbu cuo' bɛ.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Min nɛ. La sɛn mɛn jɛwaanbu.»
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 U len' nnɔ ma nnɔ biʼyɛnm sɔnge nɛ bi taa' wɔ buñɛrbu nnɔ ni. Nɛ i ya tàan bo bi pɔk ki baa' ugbɛ, bi li ñɛ nà saan buñɛrbu ni.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Kutaaku faa', nɛ linigol là juore' miñunciɛnm ya gbaatɔl nnɔ tiɛre' ki ye buñɛrbu buba nɛ wun te niʼsaan, ki bɛnde' ki ye bù wun fii' uyo wà nnɔ, *Yesu ŋa kɔn' bù, uʼpanpaankaab baba nɛ wun kɔn' bù ki bure'.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Ama iñɛrtɔ ñɛn' Tiberiyad ya du bó ní ki baa' nà saan Yonbdaan wun taa' kpɔnɔ ki faare' Uwien, ki de' binib bi ŋmɔn' nnɔ.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Linigol nnɔ laa' *Yesu nin uʼpanpaankaab ŋa ji te niʼsaan ma nnɔ nɛ bi kɔn' iñɛrde nnɔ, ki joh miñunciɛnm ya kpenpuol, Kapɛrnawum ya du bó, bɛ ń tì nuun wɔ.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Bi tì laa' wɔ miñunciɛnm ya kpenpuol, nɛ ki niire' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, a baa' niɛ saan u lɛ yo ba?»
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ni jin' tijier ki gbo' ma nnɔ, nɛn bo nɛ ni nuunh nni, na yé ni bɛnde' miyɔkm ya bont nnɔ ya tingi nɛ ki nuunh nni.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 La sɔnh mɛn ki nuunh tijier tà saah. Ama li sɔnh mɛn ki nuunh tijier tà dienh nɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm. Unil ya Bijɛ nɛ li de nɛ tijier bugbɛn, kimɛ Baa Uwien bugbɛn wuɔn' ki ye u de' wɔn nɛ uʼtuɔm.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Nɛ bi niire' wɔ ki ye: «Ti li tien mila kí sɔn Uwien yíe itùon yà?»
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Nɛ *Yesu ye: «Uwien yíe lituonl là si: ní teke min wà u sɔn' nni ní nnɔ nɛ kí ji.»
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Nɛ bi ye: «A li tien mi lɛ yɔkm ya bonn tí lɛ ŋɔ kí teke ŋɛ kí ji? A li sɔn ba?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Tiʼyaajɛb là jin' tijier tà bi yih tù *mann nnɔ kupenpelku ni. Nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: ‹U de' bɛ tijier tà ñɛn' paaki bó ní bɛ ń ji.› »
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Nɛ *Yesu ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, na yé Moyis nɛ là de' nɛ tijier tà ñɛn' paaki bó ní nnɔ. Ama nʼBaa nɛ dienh nɛ tijiemɔ̀nt tà ñɛh paaki bó ní.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Kimɛ tijier tà Uwien dienh nɛ tù nnɔ, tun nɛ ñɛh paaki bó ní ki dienh uŋɛndun ya nib limiɛl.»
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Nɛ bi ye: «Yonbdaan, li dienh tɛ tu ya jier uyo kɛ.»
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Nɛ u ye: «Min nɛ yé limiɛl ya jier. Wà kɛ baa' nʼsaan la, kònm ŋa ji li cuo wɔ. Wà kɛ teke' nni ki jin' la, ñuñun ŋa ji li cuo wɔ.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 N kpiɛ' ki tɔke' nɛ ŋɔ: ni laa' nni, ama na nín teke' nni ki jin'.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Binib bà kɛ nʼBaa taah bɛ ki dienh nni li baa nʼsaan. Wà kɛ baa' nʼsaan la, ma ń wiɛ wɔ.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Kimɛ n ñɛn' paaki bó ní ń lá tien wà sɔn' nni ní yíe nà nɛ, ma baa' ń tien nʼbugbɛn yíe nà.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Wà sɔn' nni ní yíe nà si: u de' nni binib bà kɛ nnɔ, n la cère biʼni uba ń bole, ama ń mɛkre biʼkɛ uwenfɔrkɛ ya daali.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Kimɛ nʼBaa yíe nà si: ‹Binib bà kɛ laa' min uʼBijɛ ki teke' nni ki jin' nnɔ ń lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm nɛ. Nɛ n li mɛkre bɛ uwenfɔrkɛ ya daali.› »
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 U ya yo nɛ Sufmbɛ ya ciɛnb bunbeh uʼbo, kimɛ u len' ki ye: «Min nɛ yé tijier tà ñɛn' paaki bó ní.»
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Nɛ ki tɔkeh tɔb ki teh: «Ujɛ wuɔ Yosɛf ya bijɛ *Yesu ŋa ñí-ii? Ti bɛn uʼnaa nin uʼbaa-a! Bɛ tien' u len' ki ye u ñɛn' paaki bó ní?»
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Nɛ *Yesu liɛbe' ki tɔke' bɛ ki ye: «La bunbeh mɛn tɔb saan.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 NʼBaa wà sɔn' nni ní nnɔ ŋa dɛ̀re' nil, ki baa' nʼsaan la, nil ŋa ń fre kí baa nʼsaan. Unil wà kɛ baa' nʼsaan la, n li mɛkre udaan uwenfɔrkɛ ya daali.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Uwien ya ñɔbonsɔknb là kɛle' ki ye: ‹Uwien li wɔkn biʼkɛ miwɔknm.› Unil wà kɛ cii' nʼBaa len' nà miwɔknm nnɔ ni, ki teke' nɛ̀ la, udaan li baa nʼsaan.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Uba ŋa laa' Baa Uwien, wà ñɛn' ní uʼsaan nnɔ baba nɛ laa' wɔ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, unil wà teke' nni ki jin' la, u ŋmɔbe limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm nɛ.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Min nɛ yé limiɛl ya jier.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Niʼyaajɛb là jin' tijier tà bi yih tù *mann nnɔ kupenpelku ni. Nin nɛn kɛ ŋɔ bi kpo'.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ama tijier tà ñɛn' paaki bó ní nnɔ, unil jin' tun la, wa ń kpo.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Min nɛ yé tijier tà ñɛn' paaki bó ní ki dienh binib limiɛl. Unil jin' tu ya jier la, u li fuobe nɛ uyo kɛ. Nʼgbɛnɛnt nɛ yé tijier tà n li de tù uŋɛndun ya nib ŋɔ bɛ ń lɛ limiɛl.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Nɛn bo nɛ *Sufmbɛ findeh biʼŋmiɛl ni ki teh: «Ujɛ wuɔ li tien mila kí de' tɛ uʼgbɛnɛnt tí ŋmɔn-i?»
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Nɛ *Yesu ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, na ŋmɔnh Unil ya Bijɛ ya gbɛnɛnt, ka ñuh uʼsɛ̀m la, miɛl ŋa te niʼni.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Unil wà ŋmɔnh nʼgbɛnɛnt ki ñuh nʼsɛ̀m la, limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm te uʼni, nɛ n li mɛkre wɔ uwenfɔrkɛ ya daali.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kimɛ nʼgbɛnɛnt yé tijiemɔ̀nt nɛ, nɛ nʼsɛ̀m yé midɛmɔ̀nm.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Unil wà ŋmɔnh nʼgbɛnɛnt ki ñuh nʼsɛ̀m la, u tɛ nin nni, nɛ nʼmɔ tɛ nin wɔ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 NʼBaa yé limiɛl ya daan nɛ ki sɔn' nni ní, wɔn bo nɛ n fuobe. Nnɔ nɛ unil ŋmɔnh nʼgbɛnɛnt la, min bo nɛ uʼmɔ li fuobe.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Tijier tà ñɛn' paaki bó ní te nnɔ nɛ. Ta te tɛn niʼyaajɛb là jin' tà nnɔ. Bɛn kpo'-a. Ama unil jin' tu ya jier la, u li fuobe nɛ uyo kɛ.»
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 *Yesu là wɔknh *Sufmbɛ ya taanl ya duku kùa te Kapɛrnawum ni nnɔ nɛ ki len' nɛn kɛ.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Uʼpanpaankaab cii' nnɔ ma nnɔ nɛ biʼni bà yɛbe ye: «Tigbɛr tuu faa nɛ. Ŋmɛ li fre kí cenge tù?»
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 U bɛnde' uʼyɛnm ni ki ye bi bunbeh tigbɛr nnɔ bo, nɛ ki niire' bɛ ki ye: «Nì saa' niʼyɛnm nɛ-ɛɛ?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Ni nín ji bi laa' Unil ya Bijɛ liɛbe' ki doh paaki bó u là te nà saan nɛ le?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 *Mifuoñaanm nɛ dienh limiɛl. Unisaal baba ŋa ń fre kí tien bonn. Tigbɛr tà n tɔke' nɛ nɔ ñɛn' *Mifuoñaanm saan nɛ ki dienh limiɛl.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ama niʼni biba ŋa teke' ki jin'.» Kimɛ *Yesu là bɛn haali micincinm bà ŋa teke' wɔ ki jin', ki bɛn wà lá li kuɔre wɔ mɔ.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Nɛ u tí ye: «Nɛn bo nɛ n tɔke' nɛ ki ye nʼBaa ŋa cɛ̀be' wà la, wa ń fre kí baa nʼsaan.»
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Kí ñɛ u ya yo nɛ uʼpanpaankaab ni bà yɛbe siere' uʼsaan ka ji tɔkeh nin wɔ.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Nɛ u niire' piik nin bile nnɔ ki ye: «Niʼmɔ yíe ní siere bi?»
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Nɛ Simɔn Piɛr jiin' wɔ ki ye: «Yonbdaan, ti siere' la, ti li jo ŋmɛ saan-i? Sin nɛ ŋmɔbe limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm ya gbɛr.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ti teke' ki jin', ki bɛn ki ye sin nɛ yé Uwien ya Niñaan.»
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Min nɛ ŋa gɛ̀nde' nɛ piik nin bile-ee? Ama niʼni uba yé usɛnpol nɛ.»
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 *Yesu len' nnɔ ma nnɔ, u niireh Simɔn Iskariyɔt ya bijɛ Sudas nɛ. Nin Sudas mɔ yé uʼpanpaankaab piik nin bile nnɔ ya uba ma kɛ nnɔ, wɔn nɛ lá li kuɔre wɔ.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.