João 4
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA
1 *Yesu cii' binib tɔke' *Farisiɛnmbɛ ki ye u teh binib uʼpanpaankaab ki siih bɛ Uwien ya ñunm ki cɛn' San.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Imɔ̀n, *Yesu bugbɛn ŋa là siih nib Uwien ya ñunm. Uʼpanpaankaab nɛ là siih bɛ.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 *Yesu cii' bi lienh nnɔ ma nnɔ nɛ u siere' Sude ya tinfɛnm ni, ki liɛbeh Galile ya tinfɛnm bó.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 U joh Galile la, u li ñɛ *Samari ya tinfɛnm ni nɛ.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 U tì baa' Samari ya du uba ni, bi yih wù Sikar. Sakɔb là de' uʼbijɛ Yosɛf bukpàabu bùa nnɔ ŋa fɔke nin niʼsaan.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Sakɔb ya ñunbunl te nɛn saan nɛ. *Yesu cuon' ki jii', nɛ ki kɛ̀le' liñunbunl nnɔ ya ñɔgbel bo. Nì là tuo kuwensiiku ya yo nɛ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Samari ya pii uba baa' wɔ ń lun miñunm, nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Pu nni miñunm ń ñu.»
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 U ya yo ki laa' uʼpanpaankaab jon' udu ya benku ni bɛ ń tì dɛ tijier.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Nɛ upii nnɔ ye: «Kí ye bɛ bo? Sin Suf mɔ lá miɛh min Samari ya pii miñunm-ii?» U len' nnɔ, kimɛ Sufmbɛ ŋa là nɛkndeh Samari yaab.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Nɛ *Yesu ye: «A bi bɛn Uwien ya paabu, ki tí bi bɛn wà miɛh ŋɛ miñunm nɔ la, sin nɛ bi li miɛ wɔ, nɛ u bi li de ŋɛ mifuobm ya ñunm.»
10 Jesus respondeu:
11 Nɛ upii nnɔ ye: «Cɛnbaa, ŋa ŋmɔbe bonlunkaann, liñunbunl nnɔ mɔ ñɔ, a li lɛ mifuobm ya ñunm nnɔ lɛ saan-i?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Tiʼyaajɛ Sakɔb nɛ là de' tɛ liñunbunl liɛ nɔ. Wɔn nin uʼbijiɛb nin uʼwɛnt kɛ là ñun' liʼñunm. Sin nɛ cɛn' wɔn-ii?»
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Wà kɛ ñuh miɛ ya ñunm la, uñuñun li liɛbeh ki coh wɔ nɛ.
13 Jesus respondeu:
14 Ama wà kɛ li ñu n li de wɔ miñunm mà nnɔ, ñuñun ŋa ji li cuo wɔ fiebu. N li de wɔ miñunm mà nnɔ li te tɛn liñunbunl nɛ uʼni, kí li dienh wɔ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Nɛ upii nnɔ ye: «Cɛnbaa, de nni mi ya ñunm, ñuñun ji la cuo nni ŋɔ n ji la bàareh niɛ saan ki luh.»
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Nɛ *Yesu ye: «Jo kí tì yin aʼcɛ kí liɛbe ní.»
16 Jesus disse:
17 Nɛ u ye: «Ma ŋmɔbe cɛ.» Nɛ *Yesu jiin' wɔ ki ye: «A ye ŋa ŋmɔbe cɛ ma nɔ, nì yé imɔ̀n nɛ.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Kimɛ a kun' ticɛr ki tì dukn' jɛb biŋun nɛ. A ji te ujɛ wà saan fɛnfɛnnɔ nɔ ŋa yé aʼcɛ. A len' ma nɔ, a tɔke' tigbɛmɔ̀nt nɛ.»
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Nɛ upii nnɔ ye: «Cɛnbaa, n bɛnde' ki ye a yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Tinbi Samari yaab ya yaajɛb puke' Uwien lijuɔl liɛ bo nɛ, nɛ ninbi *Sufmbɛ ye bi li pukeh Uwien nà saan si: Yerusalɛm ni nɛ.»
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Upii, teke kí ji kí ye, uyo we ní, nib ŋa ji lá li pukeh Baa Uwien lijuɔl liɛ bo, ka ji li pukeh wɔ Yerusalɛm mɔ ni.
21 Jesus respondeu:
22 Ninbi Samari yaab pukeh Uwien, nɛ ka bɛn wɔ. Tinbi *Sufmbɛ wɔn, ti bɛn wɔ, nɛ ki pukeh wɔ. Kimɛ wà li ŋmiɛn binib kɛ ñɛn' *Sufmbɛ ni nɛ.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Uyo we ní, nɛ nì yé fɛnfɛnnɔ nɛ, bipupukmɔ̀nb li pukeh Baa Uwien biʼfɛ̀l ni nɛ imɔ̀nmɔ̀n. Kimɛ Uwien nuunh bi ya nib ya bol nɛ bɛ ń li pukeh wɔ.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Uwien ŋa ŋmɔbe gbɛnɛnt, ba lɛnh wɔ. Binib bà kɛ pukeh wɔ nnɔ li pukeh wɔ biʼfɛ̀l ni nɛ imɔ̀nmɔ̀n.»
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Nɛ upii nnɔ ye: «N bɛn ki ye Uwien ya Nigɛndkɛ, wà bi yih wɔ *Kristo nnɔ, li baa ní. U lá baa' la, u li tɔke tɛ tibont kɛ ya tingi.»
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Nɛ *Yesu ye: «Min wà lienh ŋɛ nɔ, n yé wɔn nɛ.»
26 Então Jesus disse:
27 U ya yo nɛ uʼpanpaankaab liɛbe' ní. Bi laa' wɔn nin upii tɔkeh tigbɛr ma nnɔ nɛ nì cuo' bɛ miyɔkm, ama uba ŋa kaabe' ki niire' wɔ ki ye: «A yíe ba uʼsaan-i?» Bii «A tɔkeh wɔ bɛ ya gbɛr-i?»
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Nɛn saan nɛ upii nnɔ taa' uʼcuɔl ki sien', ki jon' udu ya benku ni, ki tì tɔke' binib ki ye:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 «Dɛn mɛn kí tì liike ujɛ wà tɔke' nni n tien' nà kɛ nɔ-a! Wa lii yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo-oo?»
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Nɛ bi ñɛn' udu ni ki joh *Yesu bó.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Upii nnɔ liɛbe' udu bó uyo wà nnɔ, nɛ *Yesu ya panpaankaab gbáanh wɔ ki teh: «Cɛnbaa, ji tijier.»
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «N ŋmɔbe tijier tuba ń ji na bɛn tù.»
32 Mas ele lhes disse:
33 Nɛ uʼpanpaankaab niireh tɔb ki teh: «Uba nɛ nín tuke' tijier ki lá de' wɔ bii?»
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Nʼjier si ń tien wà sɔn' nni ní yíe nà nɛ, kí sɔn uʼtuonl kí tì gben.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ninbi pɔh mikpɛnjɛnm ki teh: ‹Nì sìen' iŋmaale inan nɛ nɛ̀ ń kpaan tikpɛjier ya taanm.› Ama min tɔkeh nɛ nɛ: yaare mɛn kí liike, tikpɛjier ben' ki kpaan' mitaanm ŋɔ.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Wà taakeh tikpɛjier teknh uʼpaaku nɛ, ki taakeh niʼkɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm bo. Nɛn nɛ li cère wà buuh nin wà taakeh kɛ ń li ŋmɔbe uyɛnsɔnge.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Mikpɛnjɛnm mà teh: ‹Uba buuh, nɛ utɔ taakeh› nnɔ yé imɔ̀n nɛ.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Kimɛ n sɔn' nɛ ní tì taan tikpɛjier tà na jɛ̀nde' tuʼbo nɛ. Biba nɛ jɛ̀nde' ki sɔn', nɛ ninbi jondeh biʼtontonku bo.»
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Upii nnɔ tɔke' Samari ya tinfɛnm yaab ki ye *Yesu tɔke' wɔ u tien' nà kɛ ma nnɔ nɛ bi teke' *Yesu ki jin' ki yɛbe,
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 ki baa' uʼsaan, ki gbáan' wɔ ki ye wɔ ń juore biʼsaan, nɛ u tien' nin bɛ iwien ile.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Binib teke' wɔ ki jin' wɔn bugbɛn ya lenm bo ki yɛbe ki cɛn' bà teke' wɔ ki jin' upii nnɔ ya lenm bo nnɔ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Nɛ bi tɔke' upii nnɔ ki ye: «Na ji yé a ya lenm baba bo nɛ ti teke' wɔ ki jin'. Tinbi bugbɛn cii' u len' ma bo, ki bɛnde' ki ye u mɔnbe ki yé uŋɛndun ya Ŋmiɛnl nɛ.»
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Iwien ile nnɔ gɛ̀bre', nɛ *Yesu ñɛn' niʼsaan ki jon' Galile ya tinfɛnm ni.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Wɔn bugbɛn nɛ là len' ki ye *Uwien ya ñɔbonsɔknl kɛ ñɔbonsɔknl ya tiɛma du ni yaab nɛ ŋa boh wɔ.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ama u tì baa' Galile ya tinfɛnm ni ma nnɔ, bi teke' wɔ kucɛ̀nku mɔnmɔnm nɛ, kimɛ biʼmɔ là jon' Yerusalɛm bɛ ń tì jele kunacenku ma nnɔ, bi là laa' u tien' nà kɛ kunacenku nnɔ ya yo.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 U liɛbe' ki baa' Kana ya du ni, Galile ya tinfɛnm ni, u là cère' miñunm kpɛnde' midaam nà saan nnɔ. Gobina ya tonsɔnciɛn uba te Kapɛrnawum ya du ni uʼbijɛ bun.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Utonsɔnciɛn nnɔ cii' *Yesu ñɛn' Sude ya tinfɛnm bó ki baa' Galile ya tinfɛnm ni, nɛ u baa' ki gbáan' *Yesu ki ye wɔ ń jo uʼden, kí cère uʼbijɛ ń faake, kimɛ u benh wɔ ń kpo nɛ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Na laa' yɔkm ya dìɛku nin yɔkm ya bonn la, na lì li teke nni kí ji-a!»
48 Então Jesus lhe disse:
49 Nɛ utonsɔnciɛn nnɔ tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, jo nʼden tonm! A taande' la, a li tì baa kí lɛ nʼbuk nnɔ kpo'-a.»
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Nɛ *Yesu ye: «Li kunh, aʼbijɛ faake'-a.»
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 U kùnh ma nnɔ nɛ uʼtonsɔnb tuobe' wɔ usɛn ni ki tɔke' wɔ ki ye: «Aʼbijɛ faake'-a.»
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «U lɛ yo ba nɛ uʼgbɛnɛnt tunge'?» Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Wenli kutaajuɔku kukurku kuba ya yo nɛ uʼgbɛnɛnt wun sɔnge'.»
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Nɛ ujɛ nnɔ bɛnde' ki ye u ya yo nɛ *Yesu wun tɔke' wɔ ki ye uʼbijɛ faake' ŋɔ. Nɛn saan nɛ wɔn nin uʼden yaab kɛ teke' *Yesu ki jin'.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Nɛn nɛ tien' miyɔkm ya bonlienn nà *Yesu tien' nɛ̀ uyo wà u ñɛn' Sude ya tinfɛnm ni, ki liɛbe' ní Galile ya tinfɛnm ni nnɔ.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.