Hebreus 6
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARC
1 Nɛn bo, la cère mɛn tí juore bi cinh ki wɔknh binib Kristo ya gbɛr tà, tuʼciim ŋa faa nnɔ bo. Ama cère mɛn tí li teh binicekrkaab mitekjim ya sɛn ni ki joh inun bó, ki la liɛbe ní tiboncindkaar bo. Tun si: kí wiɛ mitetem mà bàareh nin mikuum nin kí teke Uwien kí ji ya gbɛr,
1 Pelo que, deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento do arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 nin tigbɛnɛnt ya sɔkrm kí paan iyaajɛbok ye ma bo ya gbɛr nin kí taa inuɔ kí paan unil bo kí kàare kí de wɔ ya gbɛr nin bitɛnkpiib ya mɛkrm ya gbɛr nin Uwien lá li bu binib tibuur ufɔfɔryo ma bo ya gbɛr.
2 e da doutrina dos batismos, e da imposição das mãos, e da ressurreição dos mortos, e do juízo eterno.
3 Uwien tuo' la, ti li joh inun bó nɛ nin binicekrkaab ya wɔknm.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Tɔ, binib laa' Uwien ya wenwenku, ki laa' uʼpaabu, ki laa' *Mifuoñaanm,
4 Porque é impossível que os que já uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 ki cii' Uwien ya gbɛr ya ŋmaa, ki bɛnde' uŋɛndun wà we ní nnɔ ya tuɔm ŋɔ
5 e provaram a boa palavra de Deus e as virtudes do século futuro,
6 ki wiɛ' Uwien ya sɛn la, nì faa nin unil ń fre kí liɛbe kí lèbre bi ya nib ya tetem, kimɛ bɛn nin biʼyul liɛbe' ki kpaakeh Uwien ya Bijɛ nɛ udɔpɔnpɔn bo, ki dienh binitɔb usɛn bɛ ń suke wɔ.
6 e recaíram sejam outra vez renovados para arrependimento; pois assim, quanto a eles, de novo crucificam o Filho de Deus e o expõem ao vitupério.
7 Tɔ, utaa tuu ki niih, kitink ŋa luoreh sɔngl la, kì lùonh tibonmɔnmɔnt nɛ ki dienh bà koh kɛ̀, nɛ Uwien teh kɛ̀ uʼmɔnm.
7 Porque a terra que embebe a chuva que muitas vezes cai sobre ela e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada recebe a bênção de Deus;
8 Ama kì pɛh ikonkon nin ipɔn la, kì li juore fɛnm nɛ, Uwien ń tì gben kí wiɛ kɛ̀ miŋùum, nɛ bɛ ń fɔre kí wìn kɛ̀.
8 mas a que produz espinhos e abrolhos é reprovada e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Tiʼjɔtiebɛ, ti lienh nnɔ mɔnɔn la, ti bɛn ki ye ninbi kpe usɛn wà mɔn nɛ, wun nɛ yé miŋmiɛnm ya sɛn.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores e coisas que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 Kimɛ Uwien pɛ tigbɛmɔ̀nt bo nɛ. Wa ń sunde niʼtùon bó, ka ń sunde ni yíe wɔ ma, ki tore' uʼnib, ki biɛ ki toreh bɛ ma nnɔ bó.
10 Porque Deus não é injusto para se esquecer da vossa obra e do trabalho de amor que, para com o seu nome, mostrastes, enquanto servistes aos santos e ainda servis.
11 Ti yíe niʼni wà kɛ ya nun ń li mɔ́n wɔ ń li teh nnɔ kí tì fɔre nɛ, ŋɔ kí lɛ ni daan nà nnɔ kí tì gben.
11 Mas desejamos que cada um de vós mostre o mesmo cuidado até ao fim, para completa certeza da esperança;
12 Ta yíe kpaayuonl ń cuo nɛ ama ti yíe ní tɛkn binib bà kí ñɛ biʼminku nin biʼtekjim bo, bi lɛnh mimɔnm mà Uwien là pùon' bɛ mɛ̀ nnɔ ya taal ni nɛ.
12 para que vos não façais negligentes, mas sejais imitadores dos que, pela fé e paciência, herdam as promessas.
13 Uwien là pùon' *Abraham lipuonl ma nnɔ u là pole' wɔn bugbɛn nɛ, kimɛ uba ŋa te ki cɛn' wɔ ŋɔ wɔ ń pole udaan.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, como não tinha outro maior por quem jurasse, jurou por si mesmo,
14 U là pùon' wɔ ki ye:
14 dizendo: Certamente, abençoando, te abençoarei e, multiplicando, te multiplicarei.
15 *Abraham mìnde' ki guure' nɛ ki laa' Uwien là pùon' wɔ nà nnɔ.
15 E assim, esperando com paciência, alcançou a promessa.
16 Binib tì ń pole nɛ kí wuɔn kí ye bi len' tigbɛr tà nnɔ te nɛ. Bi poleh wà cɛn' bɛ ŋɔ lipol nnɔ bo uba la ji ń fre kí niɛ tuʼbo nɛ.
16 Porque os homens certamente juram por alguém superior a eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda contenda.
17 Nnɔ nɛ Uwien là yíe wɔ ń tùɔre kí wuɔn bà li lɛ uʼpuonl ya mɔnm nnɔ kí ye u jɛ̀ke' wɔ ń tien nà nnɔ ŋa ŋmɔbe lèbrm nɛ. Nɛn bo nɛ u là pùon' ki liɛbe' ki pole' ki kpɔbn'.
17 Pelo que, querendo Deus mostrar mais abundantemente a imutabilidade do seu conselho aos herdeiros da promessa, se interpôs com juramento,
18 Uwien ya puonl nin uʼpòl yé tibont tule nɛ, ka ŋmɔbe lèbrm, nɛ wa ń nɛn tibont nnɔ ni fiebu. Nɛn nɛ saakreh tinbi bà sɛn' ki bɔle' uʼsaan nnɔ ya gbɛnɛnt ki gbiekeh, ki cèreh ti tùɔreh ki coh lidɛndɛnl là ti ŋmɔbe lɛ̀ uʼsaan nnɔ kenken.
18 para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos a firme consolação, nós, os que pomos o nosso refúgio em reter a esperança proposta;
19 Lidɛndɛnl nnɔ nɛ cèreh ti se nì faa tɛn bi wiɛnh likuluɔnl miñunm ni, lì coh buñɛrciɛnbu bua ŋmìɛkeh ma bo. Ti daan wà nnɔ nɛ kɔn' Uwien ya duku ni paaki bó, ki tì càare' kukpɛlciɛku kùa bore' kù bolm mile nnɔ, ki kɔn' haali dubenku bó Uwien ya bùol.
19 a qual temos como âncora da alma segura e firme e que penetra até ao interior do véu,
20 Tinbi bo nɛ *Yesu liere' ki kɔn' kuʼni, nɛ Uwien tien' wɔ bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn uyo wà ŋa ŋmɔbe gbenm tɛn u là ñɛn' isɛn yà ki tien' Mɛlkisedɛk bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn nnɔ.
20 onde Jesus, nosso precursor, entrou por nós, feito eternamente sumo sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.