Hebreus 4
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA
1 Uwien bonde' lifuorl niba saan, ki pùon' ki ye uʼnib li baa niʼsaan kí fuore. Lipuonl nnɔ biɛ ki te nɛ. Nɛn bo, liike mɛn niʼyul bo, niʼni uba la taandeh ŋɔ ki la lúo lifuorl nnɔ.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Kimɛ ti cii' tigbɛŋmɛŋmaakt tɛn tiʼyaajɛb là cii' tù ma kupenpelku ni nnɔ nɛ. Ama tigbɛr nnɔ ŋa là tore' bɛ. Kimɛ bi cii' tù ma nnɔ ba tuo' ki teke' tù ki jin'.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Ama tinbi teke' tù ki jin'. Nɛn bo nɛ ti li lɛ lifuorl Uwien saan. U là len' lifuorl nnɔ bo ki ye:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Kimɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni niba saan wienlole bo ki ye: «Uwien sɔn' ki gben' uʼtuonl kɛ ma nnɔ u taa' wienlole daali nɛ ki fuore'.»
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Nì liɛbe' ki kɛle' niʼsaan ki ye: «Ba ń kɔ n bonde' bɛ lifuorl udu wà ni nnɔ ni fiebu.»
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Bà kpiɛ' ki cii' tigbɛŋmɛŋmaakt nnɔ ŋa bon' tù, nɛ ka kɔn' Uwien bonde' bɛ lifuorl udu wà ni nnɔ ni mɔnɔn la, binitɔb li biɛ kí fre kí kɔ len.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Nɛn bo nɛ Uwien liɛbe' ki sien' lidaali liba ki yin' niʼdaali «dinnɔ». Nì là tete ki tì wuɔke' nɛ u lá cère' *Dafid len' niʼdaali ya gbɛr tɛn nì kpiɛ' ki kɛle' ma kugbɔnku kuu ni ki ye:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Tɔ, nì yé Sosuwe bi là cère' bi laa' lifuorl la, Uwien ŋa bi li liɛbe kí len lidɛtɔl liba ya gbɛr.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Nɛn nɛ wuɔn' ki ye Uwien ya nib biɛ ki ŋmɔbe lifuorl tɛn Uwien là fuore' ma wienlole daali nnɔ.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Kimɛ wà kɛ laa' lifuorl Uwien saan la, u sɔn' uʼtuonl ki gben' nɛ ki fuoreh tɛn Uwien là sɔn' uʼtuonl ki gben' ki fuore' ma nnɔ.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Nɛn bo, cère mɛn tí li benh ki nuunh tí lɛ lifuorl nnɔ ŋɔ uba la tɛkn tiʼyaajɛb ya taanl ni kí yìe Uwien ya ñɔbu bó kí tùre.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Tɔ, Uwien ya gbɛr ŋmɔbe limiɛl nɛ, ki ŋmɔbe mituɔm mɔ, ki ŋmɛ ki cɛn' jusiek kɛ jusiek kà ŋmɛ ikɛle kɛ ile. Tù kɔh unil ni nɛ haali ki tì bàareh uʼfɛ̀l nin uʼnaank ni, haali ki tì bàareh uʼkpɔtutuk nin uʼsuɔrm ni, ki fiinh ki bɛndeh nà kɛ buɔ uʼfɛ̀l ni.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Uwien ñɛn' tibont tà kɛ nnɔ, bonn niba ŋa buɔ uʼnun bó, u likeh ki lɛnh tuʼkɛ nɛ, nɛ ki bɛn nà kɛ te ma bo. Ti li tɔke wɔn nɛ ti sɔnsɔn' ma bo.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Ti ŋmɔbe bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn uba nɛ. U ya tɔ ŋa te. Wɔn si Yesu, Uwien ya Bijɛ. Wɔn nɛ don' ki tì baa' Uwien saan paaki bó. Nɛn bo, cère mɛn tí tùɔre kí li ŋuuke ti teke' nà ki jin' nnɔ kenken.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Ti ŋmɔbe bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn wà nnɔ ŋa yé wà ŋa ń fre kí muɔ tɛ tiʼjiint ni ka. Mibiikm tu' uʼmɔ isɛn kɛ ni tɛn tinbi, ama wɔn ŋa tien' biɛre kɛ biɛre.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Nɛn bo, cère mɛn tí nɛkn Uwien, mijuokm ya daan, ya bɛrbiɛk saan nin midum. Nnɔ nɛ Uwien li muɔ tɛ micɛcɛkm, kí juoke tɛ, kí tore tɛ uyo wà nì ciɛke tɛ.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.