Hebreus 12
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 Tɔ, bi ya nib kɛ yé bimɔ̀nkunb nɛ ki guɔn' ki linde' tɛ ki yɛbe cɛɛn. Nɛn bo, cère mɛn tí wiɛ nà kɛ yé tiʼbo litukl nin ibiɛre yà jebeh tɛ ikɛle kɛ na faa nnɔ, kí li ŋmɔbe kuminku, ki bɔ minɔnm bo ki cuube Uwien sien' tɛ tí sɛn kí baa nà saan.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Cère mɛn tiʼnun ń li cɛ *Yesu bo. Wɔn nɛ pɛkre' mitekjim ya sɛn, nɛ ki cèreh mì kpienh niʼdonbó ki joh. U tuo' udɔpɔnpɔn bo ya kuum ka sɛn' fɛ, kimɛ u là bɛn ki ye u lá li lɛ uyɛnsɔnge. Fɛnfɛnnɔ u kɛ Uwien ya bɛrbiɛk ya jie bó nɛ.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Imɔ̀n, maale mɛn Yesu bo, kí liike bibiɛrdɛnb là nɛnde' wɔ ki jɛ̀nde' wɔ ma bo u tuo' niʼkɛ, ŋɔ ki la cère uyɛnsaa ń ŋɛnde niʼgbɛnɛnt.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Ni mɔ̀h ni la li teh ibiɛre ma, na laan mɔ̀n' ki tì baa' nì yé mikuum la, ní kpo.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 La sunde mɛn Uwien tɔke' nɛ nà ki de' nɛ lifɛ̀l nnɔ bó tɛn bibaa gbiereh uʼbumu ma bo. U ye:
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Kimɛ Yonbdaan yíe wà la,
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Tuo mɛn kí ji ijɛnd, kimɛ ì cekndeh nɛ nɛ. Ni yé Uwien ya bumu ma nnɔ nɛ u diɛh niʼtub. Ki lɛ buk te ŋɔ kiʼbaa ŋa diɛh kiʼtub-i?
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Uwien ŋa dɛre' niʼtub tɛn u diɛh uʼbutɔmu ya tub ma bo la, na yé uʼbumu, ni yé ikpiɛb nɛ.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Nì yé tiʼbaambɛ bà yé binib nnɔ diɛh tiʼtub ki cekndeh tɛ ti boh bɛ la, nì li tien mila ŋɔ ta ji li tuo Baa wà te paaki bó ya tudɛre, kí lɛ limiɛl-i?
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Imɔ̀n, tiʼbaambɛ taa' uyo wà ki diɛh tiʼtub bɛ ń cekn tɛ bi yíe ma bo nnɔ ŋa fɔke, ama Uwien wɔn diɛh tiʼtub tiʼmɔnm bo nɛ, ŋɔ ti la ŋmɔbe jɔknt tɛn wɔn Uwien ŋa ŋmɔbe jɔknt ma bo nɛ.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Bi dɛre' unil ya tubl itàan yà bo la, uʼyɛnm ŋa sɔnge, nì yé uyɛnsaa nɛ uʼbo. Ama ni ya puoli bó, nì ji yé bà tuo' bi dɛre' biʼtub ki gbiere' bɛ nnɔ bo uyɛnduɔn nɛ, ki cèreh bi teh nibonn nà cuube.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Nɛn bo, tùɔre mɛn kí sere, kí li co nì faa.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Tùɔre mɛn kí cubn ni li kpìen isɛn yà, ŋɔ idiɛn la sikre iʼtɛngbiɛmu ama yɛ̀ ń faake.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Li nuunh mɛn ní li ŋmɛ nin unil kɛ, kí li pɛ Uwien ya sɛn bo nin niʼfɛ̀l kɛ. Nnɔ ŋa ñí la, uba mɔnɔn ŋa ń lɛ wɔ.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Li bɛn mɛn, ki la cère uba ń lúo Uwien ya juokm, ki la cère niʼni uba ń li te tɛn tisitontont, ki kpienh ŋɔ kí tuke fɛnfɛnm kí baa bà yɛbe bo kí tuln bɛ.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Li bɛn mɛn, ki la li teh sɔnsɔndl, ki la li likeh Uwien ya bont fɛnm tɛn Esawu là tien' ma ki kuɔre' u ŋmɔbe kibuciɛnk ya kpɛle wà nnɔ, ki teke' tijier ki jin' nɛn saan.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Ni bɛn ki ye ni ya puoli bó nɛ u ji là lá nuunh uʼbaa ń tien wɔ Uwien ya mɔnm nɛ wa cenge' uʼbó. Nin u muɔ' ki gbáan' ma kɛ nnɔ uʼbaa ŋa lèbre' yɛnmaale.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Ni nɛkn' Uwien saan ma nnɔ, na yé ni laa' bii ni cii' Israyɛl yaab là laa' nà nin bi cii' nà Sinayi ya juɔl ya ñiɛl nnɔ nɛ. Bi là laa' umufafaa uba teknh liʼbo piɛbu piɛbu, ki laa' nì bìike' cinm, ki laa' kutafaabiiku,
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 ki cii' linatunl liba ya muɔ bó, ki cii' uniɛke uba bó. Bi cii' uniɛke nnɔ bó ma nnɔ nɛ ki gbáan' ki ye ba ji yíe bɛ ń liɛbe kí cii ñɔbonl liba kí pukn.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Kimɛ uniɛke nnɔ ye nà nnɔ faa biʼbo nɛ. U ye:
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Nà là tien' nnɔ là ŋmɔbe bujɛwaanbu cɛɛn, nɛ Moyis len' ki ye: «Bujɛwaanbu ŋmɔbe nni haali nʼgbɛnɛnt kɛ tì ŋɔh.»
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Ama ninbi wɔn, ni nɛkn' lijuɔl là bi yih lɛ̀ Siyɔn ya juɔl nnɔ, ki nɛkn' Uwien limiɛl ya daan ya du. Wun si: Yerusalɛm wà te paaki bó. Uwien ya tondb turbɛnm te wun ni nɛ ki jeleh kunacenku.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Ninbi baa' licɛkl là ni nnɔ ya nib yé Uwien ya bukpiɛkmu mùa ya yel kɛle' uʼsaan paaki bó nnɔ nɛ. Ni baa' Uwien wà buh uŋɛndun ya nib kɛ tibuur nnɔ saan nɛ. Ni baa' binib bà cuube, u cère' bi yé u yíe bɛ ń li yé bidɛnd bà nnɔ saan nɛ.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Ni baa' *Yesu saan nɛ. Wɔn nɛ sere' Uwien cuo' nin binib kujɔtiefɛ̀nku kùa nnɔ ni. U ya sɛ̀m nɛ puube' ki tien' tɛ binib bà ŋa ŋmɔbe jɔknt. Uʼsɛ̀m nnɔ ya gbɛr ŋmɛ ki cɛn' Abɛl yaam ya gbɛr.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Liike mɛn niʼyul bo, ki la yìe ka ń cenge wà lienh nɛ nnɔ bó. Moyis là tɔke' binib Uwien ya gbɛr kitink bo, ba cenge' uʼbó nɛ ka ñɛn' utudɛre ni. Nì li tien mila ŋɔ tinbi bà Uwien lienh tɛ haali paaki bó nnɔ ta tɔnge' uʼgbɛr la, ti li ñɛ utudɛre ni?
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Wɔn wà ya niɛke là jènge' kitink uyo bo nnɔ, tí len' fɛnfɛnnɔ ki ye: «N li liɛbe kí cère kitink ń jènge; na yé kitink baba, kutaaku mɔ ji li jènge nɛ.»
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 U len' nà ki ye: «Kí liɛbe kí cère nnɔ» ya tingi si: u ñɛn' tibont tà kɛ nnɔ li jènge nɛ wɔ ń taa tù kí ble ukɛle bo, kí dàan tà ŋa ń jènge tun ń li tuu ki te.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Nɛn bo, tí faare mɛn Uwien kimɛ u de' tɛ udu wà ŋa ń jènge ki yé tiʼyu nɛ. Cère mɛn tí li pukeh wɔ u yíe ma bo, kí li tuonh uʼñɔbu bó, kí li boh wɔ.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Imɔ̀n, tiʼWien te tɛn umu nɛ ki wih ki ŋɛ̀reh tibont kɛ.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.