Gálatas 2
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT
1 Ibin piik nin inan gɛ̀bre', nɛ n liɛbe' ki don' Yerusalɛm bó nin Banabas. N là tɔke nin Tit mɔ nɛ.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Uwien nɛ là ye ń liɛbe niʼbó, nɛ n jon'. Min nin Kristo yaab ya ciɛnb taan' ki kɛ̀le' tiʼba, nɛ n tùɔre' ki tɔke' bɛ tigbɛmɔnmɔnt tà n kpaandeh tù bà ŋa yé *Sufmbɛ saan nnɔ. Kimɛ ma là yíe n sɔn' nà bii n sɔnh nà nnɔ ń juore fɛnm nɛ.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Tɔ, Tit wà n là tɔke nin wɔ nnɔ là yé Grɛk nɛ. Ama Kristo yaab ya ciɛnb nnɔ ŋa là wɔbn' wɔ wɔ ń jiɛ uʼpunl.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Ama binib bà yih biʼba *Kristo yaab, ka yé bɛ nnɔ nɛ là yíe wɔ ń jiɛ. Bi taa' miyɛnfuom nɛ ki kɔn' tiʼcɛkl ni bɛ ń pinge kí liike *Yesu Kristo cère' ti teke' tiʼyul ma nnɔ, ti biɛ ki pɛ yiko bo bii ta pɛ. Bi là maaleh bɛ ń liɛbe kí tien tɛ yiko ya yonbe nɛ.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Ama ta tuo' biʼñɔbu bó fiebu, ŋɔ tigbɛmɔnmɔnt ya gbɛmɔ̀nt ń juore kí li te tù te ma bo niʼbùol nɛ.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Kristo yaab ya ciɛnb bɛn wɔn, bi yé biciɛnb bii ba yé la, na teh nni bonn, kimɛ Uwien ŋa ŋmɔbe gɛ̀ngɛ̀nde. Biciɛnb nnɔ mɔnɔn ŋa là wɔbn' nni ń tien bontɔnn kí pukn.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Ama bi bɛnde' ki ye Uwien gɛ̀nde' min nɛ ń li tɔkeh bà ŋa yé *Sufmbɛ *Yesu ya gbɛmɔnmɔnt tɛn u gɛ̀nde' Piɛr mɔ ma wɔ ń li tɔkeh tù Sufmbɛ.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Kimɛ wà de' Piɛr mituɔm wɔ ń li tɔkeh *Sufmbɛ tigbɛmɔnmɔnt nnɔ, wɔn nɛ de' nʼmɔ mituɔm ń li tɔkeh tù bà ŋa yé Sufmbɛ nnɔ.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Nɛ Saak nin Piɛr nin San, bà bi bɛn ki ye bi yé Kristo ya táan yaab ya sɛnlierb nnɔ bɛnde' ki ye Uwien de' nni bupaabu, nɛ ki yoke' min nin Banabas ya nuɔ ki wuɔn' ki ye ti kpaan' buñɔbu, tinbi ń jo bà ŋa yé *Sufmbɛ bó, biʼmɔ ń jo *Sufmbɛ bó.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Bi ye tí li tiɛn bijiinb bó baba nɛ. Nʼmɔ ya nun là mɔ́n nɛn bo nɛ.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Ama Piɛr là baa' Antiyɔk ya du ni uyo wà nnɔ, nɛ n kòle' ki len' nin wɔ, kimɛ wa là kpìen' sɛn nɛ.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Kí yaan binib ń ñɛ Saak saan kí baa ní nnɔ, ki laa' u taakeh ki jinh nin bà ŋa yé *Sufmbɛ nɛ. Ama binib nnɔ lá baa' uyo wà nnɔ, nɛ u dekre' ki tì sere uʼba, kimɛ u là fɛnge' bà cɛ upunjiɛ bo nnɔ nɛ
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Nɛ Suftɔb mɔ kpìen' iñuɔn ilele ya sɛn tɛn Piɛr, ki cère' Banabas mɔ tùre' ki paan' biʼbo.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Ama n laa' ba pɛ tigbɛmɔnmɔnt ya gbɛmɔ̀nt bo niʼdonbó ma nnɔ, nɛ n tɔke' Piɛr biʼkɛ ya nun bó ki ye: «Sin a yé Suf nɛ, ki teh tɛn wà ŋa yé Suf, ŋa teh tɛn Suf. Bɛ tien' a ji wɔbndeh bà ŋa yé *Sufmbɛ bɛ ń li teh tɛn Sufmbɛ?»
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Bi maa' tinbi ti yé *Sufmbɛ nɛ. Ta te tɛn bà ŋa yé Sufmbɛ,
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 nɛ ti bɛn ki ye na yé unil teh yiko ye ma bo nɛ la, Uwien li bù wɔ ugbɛmɔ̀ndaan, ama wà teke' *Yesu Kristo ki jin' la, Uwien bùh wɔn nɛ ugbɛmɔ̀ndaan. Tiʼmɔ teke' *Yesu Kristo ki jin' ŋɔ Uwien ń bù tɛ bigbɛmɔ̀ndɛnb nɛ. Ti teke' *Yesu Kristo ki jin' ma nnɔ nɛ cère' Uwien bù' tɛ bigbɛmɔ̀ndɛnb. Na yé ti teh yiko ye ma bo nɛ la, Uwien li bù tɛ bigbɛmɔ̀ndɛnb, kimɛ Uwien ŋa bù nil gbɛmɔ̀ndaan kí ye u teh yiko ye ma bo.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Nì yé ti nuunh Kristo bo, Uwien ń bù tɛ bigbɛmɔ̀ndɛnb, nɛ bi ye tiʼmɔ yé bibiɛrdɛnb la, nì ye nɛ̀ ń ye Kristo sɔnh ki dienh ibiɛre nɛ-ɛɛ? Na te nnɔ fiebu!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Kimɛ n là wiɛ' yiko wà nnɔ n liɛbe' ki paan' uʼbo la, n wuɔn' ki ye min nin nʼyul ŋa teh niʼdonbó nɛ.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Min wɔn *yiko bo, n te tɛn utɛnkpii nɛ. Wɔn nɛ cère' n te tɛn utɛnkpii; wa ji ŋmɔbe tuɔm nʼbo. Nì te nnɔ ŋɔ ń fre kí li fuobe Uwien yíe ma bo nɛ. Bi taan' ki kpɛ' min nin Kristo udɔpɔnpɔn bo nɛ.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Nɛn bo, n fuobe la, na ji yé min nɛ fuobe, Kristo nɛ fuobe nni. Kimɛ n fuobe fɛnfɛnnɔ wuɔ ma nɔ, Uwien ya Bijɛ wà yíe nni ki teke' nʼkuum ki kpo' nnɔ, n teke' wɔn nɛ ki jin', ki fuobe.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Nà yé n ye ń tien Uwien ya paabu fɛnm nɛ, kimɛ nì yé kí ñɛ *yiko bo nɛ Uwien bùh binib bigbɛmɔ̀ndɛnb la, Kristo kpo' fɛnm nɛ.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.