Atos 28

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ti ñɛn' miñunm nnɔ ni ma nnɔ nɛ bi tɔke' tɛ ki ye bi yih lidekl nnɔ Malt nɛ.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Lidekl nnɔ ya nib tien' tɛ tinimɔ̀nt cɛɛn. Utaa cin' ki niih, tiwɔr te ma nnɔ, nɛ bi sɛ̀re' umu ki cère' tiʼkɛ jebe' wù.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pɔl wore' tidɔbikuont, ki lá kpìen' umu ni. Umu nnɔ ya wɔl cère' uwɛ ñɛn' tidɔbri nnɔ ni, ki kɛ̀re' Pɔl ya nuɔ ki juore' ki juɔn.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Lidekl nnɔ ya nib laa' uwɛ juɔn Pɔl ya nuɔ bo ma nnɔ, nɛ ki tɔkeh tɔb ki teh: «Ujɛ wuɔ lì yé unikul nɛ. U ŋmɛre' ka kpo' miñunciɛnm ni, ama tiʼbul wà cuube nnɔ ŋa ń cère wɔ ń li fuobe.»
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Nɛn saan nɛ Pɔl gbɛ' uwɛ nnɔ, u lu' umu ni ka cii' uʼluol bó.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Bi maaleh ki teh nì li duun nɛ, bii Pɔl li kpo i ya tàan bo nɛ. Bi lilikeh nì tì wuɔke', bi laa' bonn ŋa tien' wɔ, nɛ bi liɛbe' ki maale' ki ye u yé ubul nɛ.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Tɔ, lidekl nnɔ ya ciɛn uba là te bi yih wɔ Publiyus. Uʼkpàabu ŋa fɔke nin ti te nà saan nnɔ. Nɛ u teke' tɛ iwien ita, ki cɛ̀nde' tɛ tɛn ti yé uʼjɔtieb nɛ.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Publiyus ya baa dɔ ki bun, uʼgbɛnɛnt ton, u juh misɛ̀m. Pɔl jon' u dɔ nà saan nnɔ, ki tì taa' uʼnuɔ ki paan' uʼbo ki kàare' ki de' wɔ, nɛ u faake'.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Pɔl tien' nnɔ ma nnɔ, nɛ biwiɛntɔb bà te lidekl nnɔ bo nnɔ baa' uʼsaan, nɛ u cère' biʼmɔ faake'.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Binib nnɔ seln' tɛ cɛɛn. Ti ye tí siere uyo wà nnɔ, nɛ bi pun' tɛ nà kɛ ciɛke tɛ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Ti là tien' niʼsaan iŋmaale ita nɛ, ki yaan ki kɔn' Alɛksandri ya ñɛrciɛnbu buba ki bure' bù ŋmɔbe ibuleb ya nɛnnɛnku. Buñɛrciɛnbu nnɔ là juore' niʼsaan tiwɔrciɛnt ya yo nɛ.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ti tì baa' Sirakus ya du ni, ki tien' len iwien ita,
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 nɛ ki ñɛn' len' ki nɔn' miñunciɛnm, ki tì baa' Lɛjiyo ya du ni. Kutaaku faa', kutafaaku kuba fii' ugɛn bó ní, nɛ ti taa' iwien ile ki baa' Pusɔl ya du ni.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ti laa' binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ ya biba len, nɛ bi gbáan' tɛ tí tien biʼsaan iwien ilole. Ti tentien' nnɔ nɛ ki tì baa' Erom ya du ni.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Binib bà teke' ki jin' ki te Erom ya du ni nnɔ cii' ti we ní nɛ ki tuobe' tɛ usɛn bó. Biba tì tuobe' tɛ Apiyus ya daak saan nɛ, bitɔb mɔ tì tuobe' tɛ Ticɛndur tuta saan. Pɔl laa' bɛ ma nnɔ, nɛ ki faare' Uwien, nɛ uʼgbɛnɛnt saake'.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Ti tì baa' Erom ya du ni ma nnɔ, nɛ bi de' Pɔl uʼduku uʼba, ki cère' soja uba gu wɔ.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Iwien ita gɛ̀bre', nɛ Pɔl yin' *Sufmbɛ ya ciɛnb, bi taan', nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Nʼyaabɛ, ma tien' tiʼdu ya nib bonn, ka saa' tiʼyaajɛbok liba. Ama bi cuo' nni Yerusalɛm ni nɛ, ki taa' nni ki ŋukn' Erom yaab.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Bi bun' nni tibuur ki laa' ma ŋmɔbe biil, nɛ bi yíe bɛ ń taa nni kí wiɛ, kimɛ ba laa' n tien' nà nì kpɛ bɛ ń ku nni.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Ama *Sufmbɛ ŋa tuo' bɛ ń wiɛ nni ma nnɔ nɛ cère' n len' ki ye ubɛrciɛn Sesa nɛ li bu nʼbuur. Na yé n yíe ń biin nʼbol ya nib nɛ.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 N yin' nɛ ń lá wuɔn nɛ tu ya gbɛr nɛ. Tinbi Israyɛl yaab là ŋmɔbe lidɛndɛnl là nnɔ bo nɛ bi lòle' nni tikudɔkr.»
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Sude ya tinfɛnm ya nib ŋa kɛle' aʼgbɛr gbɔnku ni ki de' tɛ. Tiʼyɔ uba mɔ ŋa ñɛn' niʼbó ní, ki lá tɔke' tɛ aʼgbɛr bii ki len' tigbɛbiɛrt tuba aʼbo.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Ama ti yíe tí cii aʼñɔbu ni nɛ sin bugbɛn maaleh ki teh bà, kimɛ ti bɛn ki ye idu kɛ ni, binib ŋa tuonh aʼcɛkl ya gbɛr.»
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Nɛ bi sien' lidaali là bi li liɛbe ní Pɔl saan. Niʼdaali, nɛ bi baa' u te nà saan nnɔ, ki yɛbe cɛɛn. Pɔl cin' kutɛnŋaaku nɛ ki tɔkeh Uwien ya bɛl ya gbɛr ki tì baa' kutaajuɔku. U ñìikeh Moyis nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb là kɛle' nà *Uwien ya gbɔnku ni nnɔ bo nɛ, ki tɔkeh bɛ *Yesu ya gbɛr ki ñikndeh bɛ ń tuo tù.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Biʼni biba tuo' tù, nɛ bitɔb yìe' ka teke' tù ki jin'.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Bi tì siereh ka cii' tɔb bó ma nnɔ, nɛ Pɔl len' liñɔbonl liba ki ye: «*Mifuoñaanm là cère' *Uwien ya ñɔbonsɔknl Esayi tɔke' niʼyaajɛb tigbɛr tà nnɔ yé tigbɛmɔ̀nt nɛ.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Mì là ye: ‹Li joh ki tì tɔke Israyɛl yaab kí ye:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 kimɛ binib nnɔ ya yul faa nɛ,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Nɛ Pɔl tí tɔke' bɛ ki ye: «Bɛnde mɛn kí ye Uwien sɔn' nni bà ŋa yé *Sufmbɛ saan nɛ ń tì tɔke bɛ miŋmiɛnm ya gbɛr. Bɛn li cengeh tù.»
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [Pɔl len' nnɔ ma nnɔ, nɛ *Sufmbɛ nnɔ siere' ki findeh nin tɔb ki gbiekeh.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pɔl tien' ibinŋmɛn ile nɛ ki te kuduku kùa u paanh kuʼbo nnɔ ni, ki teknh bà kɛ bàareh uʼsaan nnɔ.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 U tɔkeh binib Uwien ya bɛl ya gbɛr nin Yonbdaan *Yesu Kristo ya gbɛr, ki ŋmɔbe lifɛ̀l ki lienh, nɛ uba ŋa piendeh wɔ.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.