Atos 25

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gobina Fɛstus baa' Sesare ya du ni, ki tien' len iwien ita nɛ ki don' Yerusalɛm bó.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 U tì baa' nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Sufmbɛ ya buur ya cɛkl yaab nnɔ ya sɛnlierb baa' uʼsaan, ki lá biin' Pɔl, ki gbáan' Fɛstus cɛɛn,
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 ki ye u la yìe, wɔ ń ñikn kí cère bɛ ń taa Pɔl kí baa Yerusalɛm ni. Kimɛ bi kpaan' iyɛ u we ní la, bɛ ń ku wɔ usɛn ni nɛ.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Nɛ Fɛstus tɔke' bɛ ki ye: «Pɔl laan biɛ ki te lipɛkl ni nɛ Sesare ya du ni. Nɛ min mɔnɔn li liɛbe kí kun i tàan yiɛ bo nɛ.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 U ŋmɔbe libiil la, cère mɛn niʼciɛnb ń paan nʼbo kí tì biin wɔ nɛn bó.»
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Fɛstus lii tien' Yerusalɛm ni iwien iniin bii iwien piik nɛ ki yaan ki liɛbe' Sesare ya du bó. Kutaaku faa' nɛ u kɔn' ki kɛ̀le' tibuur ya duku ni ki sɔn' bɛ ń tì taa Pɔl ní.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Pɔl baa' ma nnɔ nɛ *Sufmbɛ bà ñɛn' ní Yerusalɛm nnɔ guɔn' wɔ, ki biindeh wɔ nì bre isɛn yà yɛbe ni, ka ń fre kí wuɔn kí ye bi lienh tà nnɔ tù te.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Pɔl yíe wɔ ń fie uʼba nɛ ki len' ki ye: «Ma saa' *Sufmbɛ ya yiko, ka saa' Uwien ya duku, ka bii' ubɛrciɛn Sesa mɔ.»
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Fɛstus yíe wɔ ń sɔnge *Sufmbɛ ya yɛnm, nɛ ki niire' Pɔl ki ye: «A yíe á dùo Yerusalɛm bó bɛ ń tì bu ŋɛ tibuur tigbɛr tuu bo nʼnun bó-oo?»
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Nɛ Pɔl jiin' wɔ ki ye: «N li sere ubɛrciɛn Sesa ya nun bó uʼbuur ya duku ni nɛ. Bi li bu nni tibuur nɛn saan nɛ. Sin mɔnɔn bɛn mɔnmɔnm ki ye ma bii' *Sufmbɛ niba.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 N bi bii' bii n bi tien' nibonn nà kpɛ mikuum la, ma bi li nuunh ń ŋmɛre. Ama bi biindeh nni nà bo ŋa yé gbɛmɔ̀nt la, uba ŋa ń fre kí taa nni kí ŋukn bɛ. Ubɛrciɛn Sesa nɛ li bu nʼbuur.»
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Nɛn saan nɛ Fɛstus nin uʼgbegbierkaab taan' ki liike' tigbɛr nnɔ nɛ u tɔke' Pɔl ki ye: «A ye ubɛrciɛn Sesa nɛ li bu aʼbuur ma nɔ a li jo wɔn saan nɛ.»
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Iwenkàankɛ gɛ̀bre', nɛ ubɛr Agripa nin uʼninsɛ Berenis tɔke ki baa' Sesare ya du ni, bɛ ń fuonde Fɛstus.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Bi tien' len idɛn ile ma nnɔ nɛ Fɛstus tɔke' ubɛr Agripa Pɔl ya gbɛr ki ye: «Ujɛ uba te libùol liɛ nɔ, Feliks nɛ là pɛkn' wɔ, u juore' ki te lipɛkl ni.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 N là jon' Yerusalɛm uyo wà nnɔ nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb baa' ki lá biin' ujɛ bugbɛn ki ye u kpɛ mikuum nɛ.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Nɛ n jiin' bɛ ki ye tinbi Erom yaab ya tentienm ni, bi biin' unil la, ti tì ń kòle' wɔn nin binib bà biindeh wɔ nnɔ nɛ, wɔ ń cii bi biindeh wɔ bà bo, kí cère uʼmɔ ń len u li len ma kí fie uʼba. Ta ń dɛre nil ya tubl ka kpiɛ' ki bun' wɔ buur.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 N tɔke' bɛ nnɔ, nɛ bi baa' ní. Kutaaku faa' ma, ma taande', n kɔn' ki kɛ̀le' tibuur ya duku ni nɛ, ki sɔn' bi tì taa' ujɛ nnɔ ní.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Nɛ binib bà biindeh wɔ nnɔ fii' ki sere' ki guɔn' wɔ ki biindeh wɔ. Min maaleh ki teh bi li biin wɔ nibonn nà bo nnɔ li bre ki tì kɛnde' nɛ, ama na te nnɔ.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 N laa' bi findeh nin wɔ nà bo nnɔ, yé biʼWien bo ya paanm ya gbɛr nɛ nin ujɛ wà bi yih wɔ *Yesu u kpo' ŋɔ Pɔl lienh ki teh u fuobe nnɔ ya gbɛr nɛ.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Ma là bɛn n li tien ma tigbɛr nnɔ. Nɛ n niire' Pɔl ki ye u yíe wɔ ń jo Yerusalɛm bɛ ń tì bu wɔ tibuur tigbɛr nnɔ bo nɛn bó-oo?
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Ama u ye ubɛrciɛn Sesa nɛ li bu uʼbuur. Nɛn bo nɛ n cère' u te lipɛkl ni, kí tì baa lidaali là n li cère bɛ ń taa wɔ kí jo ubɛrciɛn saan.»
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Nɛ ubɛr Agripa tɔke' Fɛstus ki ye: «Min mɔnɔn bi yíe ń cenge ujɛ bugbɛn bó.» Nɛ Fɛstus tɔke' wɔ ki ye: «Wenli a li wun cenge uʼbó.»
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Kutaaku faa' nɛ ubɛr Agripa nin Berenis baa' binikpɛkpiɛkb ya baam, ki tɔke nin sojambɛ ya ciɛnb nin udu nnɔ ni ya ciɛnb, ki lá kɔn' kuduciɛnku kùa ubɛr teknh binib kuʼni nnɔ ni. Nɛ Fɛstus sɔn' bi taa' Pɔl ní.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Nɛ ki len' ki ye: «Ubɛr Agripa nin ninbi bà kɛ te nin tɛ niɛ saan nɔ, ni likeh ujɛ wà nɔ, *Sufmbɛ kɛ là baa' nʼsaan Yerusalɛm ni, ki tí baa' niɛ saan mɔ, ki là wuureh ki teh na kpɛ wɔ ń ji li fuobe.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Min ya bùol ma laa' u tien' nà nì kpɛ kuum; ama wɔn nin uʼyul ye ubɛrciɛn nɛ li bu uʼbuur ma nnɔ, nɛ n ye nì mɔn ń jon wɔ nɛn bó nɛ.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 N yíe ń kɛle kugbɔnku kí de ubɛrciɛn kí tɔke wɔ Pɔl ya gbɛr nɛ, ka bɛn n li cinbe kí kɛle kí kun nà bó, nɛn bo nɛ n taa' wɔ ki sien' niʼnun bó. N cinbe ki sien' wɔ sin ubɛr Agripa ya nun bó nɛ, á niire wɔ uʼgbɛr nnɔ te ma bo, ŋɔ n bɛnde' n li kɛle kí kun nà bó.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Kimɛ n maale' ki ye nà mɔn ń cère bɛ ń taa' lipɛkl ya nil kí jo Ubɛrciɛn saan ka tɔke' bi biin' udaan nà bo.»
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.