Atos 24
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA
1 Iwien iŋun gɛ̀bre', nɛ bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn Ananiyas baa' Sesare ya du ni nin *Sufmbɛ ya ciɛnb biba nin lɔya uba bi yih wɔ Tɛtulus. Nɛ bi biin' Pɔl gobina Feliks ya nun bó.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Bi yin' Pɔl u baa' nɛ Tɛtulus cin' ki biindeh wɔ ki teh: «Uciɛn Feliks, sin bo nɛ ti ŋmɔbe uñɔkpaan ki tì gben' kí ñɛ a laa' miyɛnfuom mà ki tuke' milèbrm ki baa' tiʼdu wuu ni nnɔ.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Ti lɛnh a teh mimɔnm mà uyo kɛ niʼkɛ saan, nɛ ki faareh ŋɛ.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Ma yíe ń len kí wuɔke kí ŋaabe aʼyɛnm. Nɛn bo, n gbáanh ŋɛ aʼnimɔ̀nt bo, á cenge tiʼbo waamu.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 Ti sekn' ki laa' ujɛ wuɔ yé unibiɛrɔ nɛ. U kpìindeh *Sufmbɛ bà kɛ te uŋɛndun wuu ni nɛ, ki cèreh bi teh fɛnfɛnm. Wɔn nɛ yé licɛkl là pɛ Nasarɛt ya *Yesu ya sɛn bo nnɔ ya ciɛn.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 U là bikn' wɔ ń kuɔn Uwien ya duku tijɔknt mɔnɔn nɛ ti cuo' wɔ. [Ti là yíe tí bu wɔ tibuur tiʼyiko ye ma bo nɛ.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 Nɛ Sojambɛ ya ciɛn Lisiyas baa' ki lá taa' ufaa ki fie' wɔ tiʼsaan,
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 ki tɔke' binib bà biindeh wɔ nnɔ ki ye bɛ ń jo aʼsaan.] Sin mɔnɔn bun' wɔ tibuur la, a li bɛnde ti biindeh wɔ bà bo.»
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Sufmbɛ taan' Tɛtulus buñɔbu ki ye u len' tà nɔ tù te nɛ.
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Nɛn saan nɛ Feliks yuon' unuɔ ki de' Pɔl usɛn wɔ ń len. Nɛ Pɔl ye: «N bɛn ki ye a ŋuuke udu wuu nì tien' ibin yà yɛbe, nɛn bo, n li tɔke ŋɛ nʼgbɛmɔ̀nt nin midum.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 N don' Yerusalɛm bó ki tì puke' Uwien ma na gɛ̀bre' iwien piik nin ile. A li fre kí niire binib kí liike tù te bii ta te.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Nil ŋa laa' n te Uwien ya duku ni bii *Sufmbɛ ya táan ya dur ni bii udu ni niba saan ki findeh nin uba bii ki sureh binib bɛ ń kpre.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Ba ń fre kí wuɔn ŋɛ fɛnfɛnnɔ wuɔ nɔ bi biin' nni bà bo.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 N bɛn nà sɔ ń tɔke ŋɛ: n pɛ *Yesu ya sɛn bo ŋɔ ń li pukeh tiʼyaajɛb ya Wien mɔnmɔnm nɛ, nɛ bɛn *Sufmbɛ lienh ki teh usɛn nnɔ ŋa yé sɛnmɔ̀n. N boh nà kɛ kɛle' *yiko ya gbɔnku ni nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb kɛle' nà kɛ nnɔ mɔ nɛ.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 N ŋmɔbe lidɛndɛnl là nnɔ, bɛn mɔnɔn ŋmɔbe li ya dɛndɛnbaabl nɛ, ki ye Uwien li mɛkre bitɛnkpiib, bà mɔn nin bà bre kɛ.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Nɛn bo nɛ n tuu ki ñikndeh n la li ŋmɔbe biil Uwien nin binib saan.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 «N tien' ibin yà yɛbe ka te Yerusalɛm ni, nɛ ki liɛbe' ní ń lá pu nʼdu ya jiinb bupaabu, kí tùɔre lituɔrl kí de Uwien.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 Nɛn saan nɛ bi laa' nni n te uyo wà Uwien ya duku ya luo bo ki teh tijɔknt ya ñɛnm ya tuɔrl nnɔ. Ba laa' nni nin nigol, ka laa' n cère' nib mɔ kpre' ma.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Ama *Sufmbɛ bà ñɛn' ní Asi ya tinfɛnm bó ní nnɔ, nɛ là laa' nni. Bi bi ŋmɔbe nʼbo tigbɛr la, bɛn nɛ bi li baa aʼsaan kí là biin nni,
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 bii bɛn bà biindeh nni nɔ, bɛ ń tɔke ŋɛ *Sufmbɛ ya buur ya cɛkl yaab bun' nni tibuur Yerusalɛm ni ma nnɔ bi laa' nʼbiil li la?
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Nba la, n là sere' biʼnun bó ma ki wuure' ki len' liñɔbonl là baba ki ye: ‹N teke' ki jin' ki ye Uwien li mɛkre bitɛnkpiib nnɔ bo nɛ ni buh nni tibuur dinnɔ.› »
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Feliks bɛn *Yesu ya sɛn ya paanm bo ya gbɛr mɔnmɔnm. Nɛn bo nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Liɛbe ní mɛn lidaali liba. Sojambɛ ya ciɛn Lisiyas lá baa' ní la, n li liike niʼgbɛr ya tingi.»
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Nɛ ki tɔke' Sojambɛ kobk ya ciɛn ki ye wɔ ń li gu Pɔl, ki la li wɔbndeh wɔ isɛn iba ni. Uʼyaab ye bɛ ń tore wɔ la, u la piendeh bɛ.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Iwenkàankɛ gɛ̀bre', nɛ Feliks tɔke nin uʼpo Drusil ki baa' tibuur ni. Uʼpo nnɔ yé Suf nɛ. Feliks sɔn' bɛ ń tì yin Pɔl ní wɔ ń lá tɔke bɛ tigbɛr tà li cère bɛ ń teke *Yesu Kristo kí ji ŋɔ bɛ ń cenge.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Pɔl te ki lienh ki wɔngeh unil li teh ma kí li cuube nin u li coh uʼba ma bo, kimɛ Uwien li bu binib tibuur ma nnɔ, nɛ bujɛwaanbu cuo' Feliks, nɛ u ye: «Fɛnfɛnnɔ á li fre kí li joh, n lá laa' mifɛnm la, n li liɛbe kí yin ŋɛ.»
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Feliks daan ki teh nba la Pɔl li de wɔ ilike nɛ. Nɛn bo nɛ u sɔnh ki yih wɔ uyo kɛ bi tɔkeh tigbɛr.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Ibinŋmɛn ile gɛ̀bre', nɛ gobina wà bi yih wɔ Pɔsiyus Fɛstus nnɔ baa' ki lá lère' Feliks ya lènl. Feliks yíe wɔ ń sɔnge *Sufmbɛ ya yɛnm ma nnɔ nɛ ki dàan' Pɔl juore' ki paake.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.