Atos 19
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 Apolos laan biɛ ki te Korɛnt ya du ni u yo wà nnɔ, nɛ Pɔl ñɛn' ijuɔn ya du bó, ki baa' Efɛs ya du ni, nɛ ki laa' binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ ya biba len,
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 ki niire' bɛ ki ye: «Ni tì teke' *Yesu ki jin' ma nɔ, *Mifuoñaanm jiire' niʼbo ŋɔ-ɔɔ?» Nɛ bi ye: «Tinbi ŋa laan lì cii' nil len' ki ye *Mifuoñaanm te mɔnɔn.»
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Nɛ Pɔl niire' bɛ ki ye: «Bi sìi' nɛ Uwien ya ñunsii u lɛ ba?» Nɛ bi jiin' wɔ ki ye: «Bi sìi' tɛ San là siih binib Uwien ya ñunsii wà nnɔ nɛ.»
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Nɛ Pɔl tɔke' bɛ ki ye: «San là siih binib Uwien ya ñunm mitetem ya lèbrm bo nɛ, nɛ ki tɔkeh bɛ ki teh bɛ ń teke wà li paan uʼpuoli bó ní nnɔ kí ji. Niʼtingi si: bɛ ń teke *Yesu kí ji.»
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Bi cii' Pɔl len' nà nnɔ, nɛ ki cère' u sìi' bɛ Uwien ya ñunm Yonbdaan *Yesu ya yel bo.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pɔl taa' uʼnuɔ ki paan' biʼbo, nɛ *Mifuoñaanm jiire' ní biʼbo, nɛ bi lienh milencɛnm, ki sɔkndeh Uwien ya ñɔbon.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Binib nnɔ kɛ là li baa piik nin bile.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Pɔl là joh *Sufmbɛ ya taanl ya duku ni, ki tì baa' iŋmaale ita nɛ, ki lienh nin binib ka fɛnge, ki tɔkeh bɛ Uwien ya bɛl ya gbɛr, ki ñikndeh ki sureh bɛ bɛ ń tuo u tɔkeh tigbɛr tà nnɔ.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Ama biʼni biba ya yul faa, ba tuo' ki teke' tigbɛr nnɔ, nɛ ki sɛ́reh binib bà teke' *Yesu ki jin' ki pɛ uʼsɛn bo nnɔ linigol ya nun bó. Nɛn bo nɛ Pɔl siere' ki dàan' bɛ, ki taa' bà teke' Yesu ki jin' nnɔ, ki jon' Tiranus ya kɛraduku bó ki tì wɔknh bɛ idaan kɛ.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 U tien' nnɔ ki tì dukn' ibin ile nɛ. Nɛn bo nɛ Asi ya tinfɛnm ya nib, bà yé *Sufmbɛ nin bà ŋa yé *Sufmbɛ kɛ cii' Yonbdaan ya gbɛr.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Uwien cère' Pɔl teh miyɔkm ya bonciɛnt cɛɛn,
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 haali bi tì taah mupapaajɛmu nin tikpɛlcɛr tà kɛ mɛ' Pɔl nnɔ mɔnɔn ki tì paakeh biʼwiɛnb bo nin isɛnpol ŋaake binib bà bo, nɛ bi faakreh i ya tàan bo.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 *Sufmbɛ biba mɔ là te ki cuonh niʼkɛ saan ki ŋuɔh isɛnpol binib saan. Bi yíe bɛ ń taa Yonbdaan *Yesu ya yel, kí li ŋuɔh isɛnpol binib saan, nɛ ki lienh ki teh: «*Yesu wà Pɔl tɔkeh binib uʼgbɛr nnɔ ya yel bo, siere mɛn.»
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn uba nɛ là te ki ŋmɔbe bijiɛb bilole, ki yé Suf, bi yih wɔ Sikefa. Bɛn nɛ là cuonh ki teh nnɔ.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Nɛ usɛnpol cère' ujɛ wà u ŋaake wɔ nnɔ tɔke' bɛ ki ye: «N bɛn Yesu, ki bɛn Pɔl yé udaan wà. Ninbi le? Niʼmɔ yé ŋmɛmbɛ nɛ?»
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Nɛ ki fii' ki ciin' bɛ, ki faake' nin biʼkɛ ki jɛ̀nde' bɛ ki gbien', ki bunbunge' bɛ. Nɛ biʼkɛ sɛn' ki ñɛn' uʼden iñil.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Efɛs ya nib, bà yé *Sufmbɛ nin bà ŋa yé *Sufmbɛ kɛ cii' tigbɛr nnɔ, bujɛwaanbu cuo' biʼkɛ; nɛ bi kpiɛke' Yonbdaan Yesu.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Linigol là teke' *Yesu ki jin' nnɔ ya biba bàareh ki lá tɔkeh binib ya nun bó bi là teh nà na mɔn nin bi là teh iñɔke ma bo.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Bà là teh iñɔke nnɔ ya biba tukeh biʼñɔkgbɔnt ní ki lá taakeh ki cokndeh, ki siɛnh binib kɛ ya nun bó. Bi bù' tigbɔnt nnɔ ya daaku, ki laa' nì te tilikur itur piŋun nɛ.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Nnɔ nɛ Yonbdaan ya tuɔm bo, uʼgbɛr yɛre' niʼkɛ saan ki ŋmɔbe mituɔm.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Ni ya puoli bó nɛ Pɔl maale' ki ye u li ñɛ Maseduɔnn nin Akayi ya tinfɛnm bó nɛ kí jo Yerusalɛm. Nɛ ki ye: «N tì baa' niʼbó la, n li jo Erom ya du bó mɔ.»
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Nɛn saan nɛ u gɛ̀nde' bà toreh wɔ nnɔ ya bile, bi yih uba Timote, ki yih utɔ Erat, ki sɔn' bɛ Maseduɔnn ya tinfɛnm bó. Nɛ wɔn juore' Asi ya tinfɛnm ni ki tien' iwenkàankɛ.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 U ya yo nɛ kukpiinku kpi' Efɛs ya du ni Yonbdaan ya sɛn bo ki bre cɛɛn.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Ujɛ uba là te udu nnɔ ni, bi yih wɔ Demetriyus. U taah ilike ya kur nɛ ki teh muduwawaamu mùa naan tɛn ubul *Atemis ya duku, ki kuɔreh binib bo. Lituonl nnɔ bo bitonsɔnb lɛnh kpɛle cɛɛn nɛ.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Demetriyus taan' binib bà kɛ sɔnh lituonl nnɔ nin binib bà mɔ sɔnh li ya tuonbol, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Nʼjɔtiebɛ, ni bɛn ki ye ti fuobe lituonl là bo sɔ-a!
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Ama Pɔl wɔn lienh ki teh, ibule ŋa yé bonn, binib nɛ mɛh yì. U sure' binib bà bi tuo' uʼñɔbu bó yɛbe. Na yé niɛ saan Efɛs ni baba, Asi ya tinfɛnm kɛ ni nɛ. Ninbi mɔnɔn cii', ki sekn' ki laa' mɔ.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 U teh nnɔ la, na yé tiʼtuonl baba nɛ li saa. Ubuciɛn *Atemis mɔ ya duku li juore fɛnm nɛ. Atemis wà, Asi ya tinfɛnm ya nib nin uŋɛndun ya nib kɛ pukeh wɔ nnɔ, mɔ ŋa ji li ŋmɔbe kpiɛke.»
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Binib nnɔ cii nnɔ ma nnɔ nɛ biʼbenku ni ben' ki gbien' nɛ bi wuureh ki teh: «Efɛs yaab ya bul *Atemis yé ubuciɛn nɛ.»
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Nɛn saan nɛ udu nnɔ ya nib kɛ kpre', ki tɔke ligol ki joh udu nnɔ ya nib taakeh nà saan nnɔ, nɛ ki cuo' Pɔl ya tɔntɔknlieb bile usɛn ni. Bi yih uba Gayus, ki yih utɔ Aristak. Bi yé Maseduɔnn ya tinfɛnm ya nib nɛ.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Pɔl yíe wɔ ń jo linigol nnɔ saan, nɛ binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ pien' wɔ.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Mitinfɛnm nnɔ ya ciɛnb bà yé Pɔl ya jɔtieb nnɔ mɔ sɔn' ki tɔke' wɔ ki ye u la jo linigol nnɔ taan' nà saan nnɔ.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 U ya yo nɛ linigol nnɔ ŋmɔbe kuwaaku ki gbien', ka ji bɛn nà bó si nà bó. Biba wuureh ki lienh tuba, biʼtɔb mɔ wuureh ki lienh tutɔr. Biʼni biba ŋa ji là bɛn nà cère' bi taan' niʼsaan mɔnɔn.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 *Sufmbɛ bà te niʼsaan nnɔ gɛ̀nde' ujɛ uba ki lìen' usɛn, bi yih wɔ Alɛksand. Linigol nnɔ ni biba tɔke' wɔ tigbɛr nnɔ ya tingi, nɛ u yuon' unuɔ ki wuɔn' ki ye u yíe wɔ ń tɔke linigol nnɔ tigbɛr nnɔ ya tingi nɛ.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Ama linigol nnɔ bɛnde' ki ye u yé Suf ma nnɔ, nɛ bi taakeh ki wuureh ki tì baa' tɛn tikur tule ki teh: «Efɛs yaab ya bul Atemis yé ubuciɛn nɛ.»
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Udu nnɔ ya kɛraci cère' linigol nnɔ ŋmile', nɛ u len' ki ye: «Efɛs yaabɛ, unil kɛ bɛn ki ye ninbi Efɛs yaab nɛ gu ubuciɛn Atemis ya duku, ki bɛn ki ye uʼnɛnnɛnku ñɛn' kutaaku bo nɛ ki jiire' ní.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Uba ŋa ń fre kí niɛ kí ye ta te. Nɛn bo, ni bi li duɔn niʼyɛnm nɛ, ki la tien niba ka maale'.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Kimɛ ninbi nɛ tuke' bijɛb biɛ nɔ ki baa' niɛ saan. Ba saa' niba ubul ya duku ni, ka suke' tiʼbule mɔ.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Demetriyus nin uʼtonsɔnb ŋmɔbe tigbɛr nin unil la, tibuur ya bùol te, bà buh tibuur mɔ te, bɛ ń jo nɛn bó kí tì len.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Ni tí ŋmɔbe tigbɛtɔr ki pukn' la, bi li tùɔre tù udu ya taanciɛnl là ñɛndeh *yiko nnɔ ni nɛ.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Ta bɛn la, dinnɔ ya taanl liɛ bo, tiʼdu ya ciɛnb li biin tɛ kí ye ti nuunh tí kpìin udu nɛ; kimɛ ta ŋmɔbe ti li ñi nà bo kí tɔke nà cère' ti taan'.» U len' nnɔ ki gben', nɛ ki cère' biʼkɛ siere'. |src="Paul3-BW.ai" size="Span" loc="Acts 19:40" copy="SIL" ref="Itùon 19:40"
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 — ausente —
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.