Atos 17
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 Pɔl nin Silas siere' Filip ya du ni, nɛ ki gɛ̀bre' Anfipolis nin Apoloni ya du ni, ki tì baa' Tesalonik ya du ni. *Sufmbɛ ya taanl ya duku kuba te len.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Pɔl kɔn' litaanl ya duku nnɔ ni tɛn u tì ń teh ma bo. Nɛ ki taa' *Saba uta ki tɔkeh bɛ *Uwien ya gbɔnku ya gbɛr.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 U tɔkeh tigbɛr nnɔ ya tingi ki teh Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo li jɛ̀nde, kí kpo kí mɛkre bitɛnkpiib ni nɛ. Nɛ ki teh n tɔkeh nɛ *Yesu wà ya gbɛr nɔ, wɔn nɛ yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo.
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 *Sufmbɛ biba nin Grɛkmbɛ bà pukeh Uwien nnɔ ligol nin bipiikpɛkpiɛkb mɔ ligol ya yɛnm sɔnge' Pɔl len' nà nnɔ bo, nɛ bi kpɔbn' wɔn nin Silas bó.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 *Sufmbɛ bà ya yɛnm ŋa sɔnge' Pɔl len' nà nnɔ bo nnɔ, taa' uʼbo iponponbe, nɛ ki taa' idukond isɛnjɛ ni, ki kpɔbn' biʼba bó, ki cère' udu nnɔ ya nib taan' ki yɛbe ki kpre' Pɔl nin Silas bo, ki teh fɛnfɛnm udu ni. Bi jon' ujɛ uba den, bi yih wɔ Sasɔn ki tì kɔn' nin mituɔm, ki nuunh bɛ ń taa Pɔl nin Silas kí jo udu nnɔ ya nib taan' nà saan nnɔ,
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 nɛ ka laa' bɛ. Ba laa' bɛ ma nnɔ nɛ ki cuo' Sasɔn nin binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ ya biba ufaa bo, ki taa' bɛ ki jon' udu nnɔ ya ciɛnb saan, nɛ ki wuureh ki teh: «Binib bà cuon' ki saa' uŋɛndun kɛ nnɔ, baa' niɛ saan mɔ,
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 nɛ Sasɔn teke' bɛ uʼden. Bi kɛnde' ubɛrciɛn Sesa ya yiko bo, nɛ ki lienh ki teh ubɛrtɔ te, bi yih wɔ Yesu.»
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Tigbɛr nnɔ cɔke' linigol nin udu nnɔ ya ciɛnb kɛ,
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 nɛ bi teke' Sasɔn nin biʼtɔb nnɔ ilike, ki yaan ki wiɛ' bɛ.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Nì biire' nɛ binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ cère' Pɔl nin Silas bure' i ya tàan bo Bere ya du bó. Bi tì baa' nɛ ki jon' *Sufmbɛ ya taanl ya duku bó.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 *Sufmbɛ bà kɔ Bere ya du ni nnɔ teknh tigbɛr ki cɛn' Tesalonik yaab. Nɛn bo nɛ bi teke' Pɔl tɔke' bɛ tigbɛr tà nnɔ mɔnmɔnm, nɛ ki fiinh *Uwien ya gbɔnku daan kɛ daan bɛ ń liike tù te bii ta te.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Biʼni binib teke' *Yesu ki jin' ki yɛbe. Nɛ Grɛkmbɛ ya piikpɛkpiɛkb nin bijɛb mɔ teke' wɔ ki jin' ka dindin.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Ama uyo wà *Sufmbɛ bà te Tesalonik ya du ni nnɔ cii' Pɔl te Bere ya du mɔ ni ki tɔkeh binib Uwien ya gbɛr nnɔ, nɛ bi jon' niʼmɔ bó ki tí tì cère' linigol kpre'.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Nɛn saan nɛ binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ cère' Pɔl siere' i ya tàan bo ki kpìen' usɛn wà joh miñunciɛnm bó nnɔ. Silas nin Timote bɛn juore' Bere ya du ni nɛ.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Bà pìɛreh Pɔl nnɔ, pìɛre' wɔ ki tì baa' Atɛnn ya du ni nɛ. Nɛ Pɔl tɔke' bɛ ki ye bi tì baa' la, bɛ ń tɔke Silas nin Timote kí ye bɛ ń baa ní uʼsaan tonm.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Pɔl gu Silas nin Timote Atɛnn ya du ni uyo wà nnɔ, nɛ ki laa' ibule gbe udu nnɔ ni, nɛ uʼyɛnm saa' ki gbien'.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 U te *Sufmbɛ ya taanl ya duku ni, nɛ wɔn nin *Sufmbɛ nin binib bà pukeh Uwien nnɔ tɔkeh tigbɛr. Idaan kɛ u joh binib taakeh nà saan nɛ ki tɔkeh binib bà bàareh niʼsaan nnɔ *Yesu ya gbɛr.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Binib biba mɔ là te niʼsaan ki bɛnge' miyɛnfuom, bɛn nin Pɔl lienh. Biba yé *Epikuryɛnmbɛ, nɛ bitɔb yé *Stoyisiɛnmbɛ. Biba lienh ki teh «Ujɛ wuɔ ñɔñɔbleh ki teh ba nɛ?» Nɛ bitɔb lienh ki teh: «U lii lienh niba bó ya bule ya gbɛr nɛ.» Bi len' nnɔ, kimɛ Pɔl tɔkeh *Yesu ya gbɛmɔnmɔnt nin mimɛkrm ya gbɛr nɛ.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Bɛn nin wɔn jon' udu nnɔ ya buur ya bùol, bi yih nà saan Ayeropaji nnɔ, nɛ bi niire' wɔ ki ye: «A li fre kí tɔke tɛ a wɔknh binib miwɔknfɛ̀nm mà nɔ-ɔɔ?»
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Kimɛ a kpaakeh tiʼtub nɛ nin aʼgbɛcɛnt tuu, nɛ ti yíe tí cii tuʼtingi.
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Tɔ, Atɛnn ya du ya nib kɛ nin bicɛnb bà te udu nnɔ ni nnɔ fɛ tigbɛcɛnt ya tɔkm nɛ. Nɛn bo nɛ bi taakeh ki kaah uyo kɛ ki tɔkeh tù.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Pɔl fii' ki sere' Ayeropaji ya nib nnɔ ya siik ni, nɛ ki ye: «Atɛnn yaabɛ, n sekn' ki laa' ni pɛ ibule bo cɛɛn nɛ.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 N cuonh niʼdu ni uyo wà nnɔ nɛ ki likeh niʼponpob, ki tì laa' liba bi kɛle' liʼbo ki ye: ‹Ta bɛn wà nnɔ mɔ yaal sɔ.› Ni pukeh wà, ka bɛn wɔ nnɔ min baa' ń tɔke nɛ u ya gbɛr nɛ.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Wɔn nɛ yé Uwien, ki ñɛn' uŋɛndun nin tibont tà kɛ te uʼni nɔ. Wɔn wà yé kutaaku nin kitink ya Yonbdaan nnɔ, ŋa kɔ nib mɛn' tidur tà nnɔ ni.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Wa nuunh nil ya torm, niba ŋa pɔre' wɔ, kimɛ wɔn nɛ dienh binib limiɛl nin mitafaam mà bi fuoreh mɛ̀ nɔ nin tibont kɛ.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 U ñɛn' unibaab nɛ, ki cère' u pɔ̀re' inibol yà te utingbɛn kɛ bo nɔ. Wɔn Uwien nɛ sien' iyo kɛ, ki bobore' inibol kɛ nin iʼkɔnkuɔn.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 U là tien' nnɔ ŋɔ binib ń li nuunh wɔ nɛ. Nba la, bi ŋanŋaanh kí nuunh wɔ la, bi li tì lɛ wɔ. Imɔ̀n wa lì jɛnde' tiʼni uba mɔnɔn saan.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Wɔn bo nɛ ti te, ki fuobe, ki cuonh. Niʼyonyuonb biba mɔ là len' nnɔ nɛ. Bi là len' ki ye: ‹Tiʼmɔ yé Uwien ya bumu nɛ.›
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Ti yé Uwien ya bumu ma nnɔ, ta bi li maaleh ki teh Uwien naan tɛn ibule nɛ. Unisaal nɛ taa' uʼyɛnmaale nin uʼbɛnm ki kpen' itɛn, ki duore' miñɔ̀km nin ilike ya kurku ki tien' yì.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Uwien ŋa tɔnge binib ŋa laan là bɛn wɔ ki teh tibont tà nnɔ. Ama fɛnfɛnnɔ u ji tɔkeh uŋɛndun ya nib kɛ nɛ ki teh bɛ ń lèbre biʼtetem.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Kimɛ u sien' lidaali là u li bu uŋɛndun ya nib kɛ tibuur tù ń li cuube. U gɛ̀nde' unil wà li bu binib tibuur nnɔ. U cère' udaan mɛkre' bitɛnkpiib ni ŋɔ wɔ ń wuɔn binib kí ye u mɔnbe ki gɛ̀nde' wɔn nɛ.»
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Binib nnɔ cii' Pɔl len' ki ye binib li mɛkre bitɛnkpiib ni ma nnɔ, nɛ biba lɛ' wɔ, bitɔb mɔ len' ki ye: «Ti lá li cenge aʼgbɛr tuu uyo uba nɛ.»
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Nɛ Pɔl siere' biʼsaan ki bure'.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Nin nɛn kɛ binib biba teke' *Yesu ki jin', ki kpɔbn' Pɔl bó. Biʼni bi yih uba Denis u yé Ayeropaji ya nil, utɔ mɔ yé upii, bi yih wɔ Damaris nin binitɔb mɔ.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.