Atos 14
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 Pɔl nin Banabas tì baa' Ikoniyɔm ya du ni, nɛ ki tien' bi bi tien' mà Antiyɔk ni nnɔ. Bi kɔn' *Sufmbɛ ya taanl ya duku ni ki tɔke' binib Uwien ya gbɛr. Nɛn bo nɛ *Sufmbɛ nin Grɛkmbɛ teke' ki jin' ki yɛbe.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Ama *Sufmbɛ biba tien' uyufaa, ka teke' ki jin', ki sure' bà ŋa yé *Sufmbɛ nnɔ bi kpre' binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ bo, ki maaleh biʼbo nà bre.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Nin nɛn kɛ Pɔl nin Banabas tien' udu nnɔ ni ki wuɔke'. Bi là ŋmɔbe lifɛ̀l ki lienh ki du Yonbdaan bo nɛ, nɛ u cèreh bi teh miyɔkm ya bont ŋɔ wɔ ń wuɔn kí ye bi tɔkeh uʼjuokm ya gbɛr tà nnɔ yé imɔ̀n nɛ.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Ama udu nnɔ ya nib ŋa len' ki cii' tɔb bó, nɛ ki gbiire' icɛk ile. Biba se *Sufmbɛ ya ciɛk bó, nɛ bitɔb mɔ se *Yesu ya tondb ya ciɛk bó.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 *Sufmbɛ nin biʼciɛnb nin bà ŋa yé *Sufmbɛ nnɔ ya biba bonde' bi li tien *Yesu ya tondb ma, ki ye bi li jɛ̀nde bɛ nɛ, kí yèke bɛ itɛn kí ku bɛ.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Pɔl nin Banabas cii' bi nuunh bɛ ń tien bɛ ma, nɛ ki sɛn' ki jon' Likawoni ya tinfɛnm ya du Lista nin Dɛbe nin idu nnɔ ya tengbaan ni.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Nɛ ki tɔkeh niʼmɔ bó yaab tigbɛmɔnmɔnt nnɔ.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Ujɛ uba là te Lista ya du ni, uʼtàan faan wà ń fre kí fii kí sere. Bi maa' wɔ uwɔb nɛ, wa cuon' fiebu.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Lidaali liba Pɔl lienh nɛ u cengeh. Pɔl caan' uʼbo inun, ki bɛnde' ki ye uʼtekjim li cère wɔ ń faake.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Nɛ ki len' ufaa bo ki ye: «Fii kí sere.» Nɛ ujɛ nnɔ fii' ki maabe' ki ci', ki cin' ki cuonh.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Linigol laa' Pɔl tien' nà nnɔ, nɛ ki wuure' Likawoni yaab ya lenm ni ki ye: «Ho! Ibule nɛ kpɛnde' binib ki baa' tiʼsaan-a!»
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Nɛ bi yin' Banabas *Seyus, ki yin' Pɔl Hɛrmɛs, kimɛ Pɔl nɛ sɔbe ki lienh.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Ubul *Seyus nnɔ ya duku te udu nnɔ ya guon ya nañɔbu saan nɛ saali. Seyus ya tɔtuɔrkɛ tuke' ní inajɛ nin misipuum mà u tien' mɛ̀ uyukpɛkpiɛ yaam ki baa' iguon nnɔ ya nañɔbu saan, ki yíe wɔn nin linigol nnɔ ń tùɔre lituɔrl kí de Banabas nin Pɔl.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Ama *Yesu ya tondb Banabas nin Pɔl cii' nnɔ ma nnɔ, biʼyɛnm saa' ki gbien', nɛ bi cuo' biʼliɛr ki kɛre', ki sɛn' ki kɔn' linigol nnɔ ya siik ni, nɛ ki wuureh
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 ki teh: «Tiʼjɔtiebɛ, bɛ bo nɛ ni teh niɛ ya bonn-i? Tiʼmɔ yé binib tɛn ninbi nɛ. Ti baa' ki tɔkeh nɛ tigbɛmɔnmɔnt nɛ ki teh niʼbule yii yé fɛnm nɛ, ní wiɛ yì ki paan' Uwien wà fuobe bo. Wɔn nɛ ñɛn' kutaaku nin kitink nin miñunciɛnm nin tibont kɛ.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Uyo bo, u là cère' inibol kɛ pɛ ì yíe nà bo nɛ.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Nin nɛn kɛ wà dàan' mimɔnm ya tienm ŋɔ wɔ ń wuɔn binib u yé udaan wà. U cèreh utaa niih, tijier teh, ni jinh ki gbuokeh, ki te liwiel ni.»
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Nin *Yesu ya tondb len' nà kɛ nnɔ bi ñikn' nɛ ki tì pien' linigol nnɔ lì la tùɔre tuɔrl kí de bɛ.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Nɛn saan nɛ *Sufmbɛ biba ñɛn' Antiyɔk nin Ikoniyɔm ya du bó ki baa' ní, ki lá sure' linigol nnɔ, ki cère' lì kpre' Pɔl nin Banabas bo, ki yèke' Pɔl itɛn, ki fuun' wɔ ki ñɛn' udu ni, ki maaleh ki teh u kpo' nɛ.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ baa' ki lá sere' ki guɔn' wɔ, nɛ u fii', ki liɛbe' ki kɔn' udu nnɔ ni.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 ki tì tɔkeh niʼbó yaab tigbɛmɔnmɔnt nnɔ. Nɛ binib teke' tù ki paan' *Yesu ya sɛn bo ki yɛbe. Bi siere' ki liɛbe' Lista ya du nin Ikoniyɔm ya du nin Antiyɔk ya du wà te Pisidi ya tinfɛnm ni nnɔ ni.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Bi gɛ̀breh idu nnɔ ni ma nnɔ, nɛ ki saakreh bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ ya gbɛnɛnt, ki gbiereh bɛ ki teh bɛ ń li tuu ki ŋmɔbe mitekjim, ki tɔkeh bɛ ki teh ti li jɛ̀nde kí gbien nɛ kí yaan kí kɔ Uwien ya bɛl ni.
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Nɛn saan nɛ bi gɛ̀nde' *Kristo ya táan kɛ ni biciɛnb, nɛ ki lòle' buñɔbu, ki kàare' ki de' bɛ, ki taa' bɛ ki ŋukn' Yonbdaan wà bi teke' wɔ ki jin' nnɔ.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Pɔl nin Banabas ñɛn' Pisidi ya tinfɛnm ni, nɛ ki jon' Panfili ya tinfɛnm ni.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Bi tì baa' Pɛje ya du ni ki tɔke' udu nnɔ ya nib Uwien ya gbɛr, nɛ ki bure' Atali ya du bó.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Bi tì baa', nɛ ki kɔn' buñɛrciɛnbu, ki puore' miñunciɛnm ki liɛbe' Antiyɔk ya du bó. U ya du ni nɛ *Kristo ya taanl yaab kàare' ki ye Uwien ń juoke bɛ bi sɔn' lituonl là nnɔ bo.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Bi tì baa', nɛ ki taan' *Kristo ya taanl yaab, ki tɔke' bɛ Uwien cère' bi tien' tibont tà kɛ nnɔ nin u wuɔn' bà ŋa yé *Sufmbɛ mitekjim ya sɛn ma bo.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Pɔl nin Banabas tien' binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ saan ki wuɔke'.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.