Atos 13
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 *Kristo ya taanl yaab bà te Antiyɔk ya du ni nnɔ, *Uwien ya ñɔbonsɔknb nin *Yesu ya gbɛr ya wɔnwɔknb te biʼni. Bɛn si: Banabas nin Simeyɔn, bi baanh wɔ unibɔn nin Lusiyus, u yé Sirɛnn ya du ya nil nin Manayɛnn, bi taan' ki wube' wɔn nin Herod Antipas nɛ. Utɔ si Sɔl.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Lidaali liba nɛ bi lòle' buñɔbu ki taan' bùol liba ki dondeh Yonbdaan, nɛ *Mifuoñaanm tɔke' bɛ ki ye: «Bore nni mɛn Banabas nin Sɔl biʼba, bɛ ń sɔn n yin' bɛ lituonl là bo nnɔ.»
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Bi lòle' buñɔbu ki kàare' ki tì gben' ma nnɔ, nɛ ki taa' biʼnuɔ ki paan' Banabas nin Sɔl bo, ki cɛ̀be' bɛ bi bure'.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Tɔ, *Mifuoñaanm sɔn' Banabas nin Sɔl ma nnɔ, nɛ bi bure' ki tì baa' Selusi ya du ni, ki kɔn' buñɛrciɛnbu, ki bure' Ciip ya dekl bó.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Bi tì baa' lidekl nnɔ ya du uba ni bi yih wù Salaminn, nɛ ki kɔh *Sufmbɛ ya táan ya dur ni ki tɔkeh binib Uwien ya gbɛr. San Mark mɔ là tɔke nin bɛ ki toreh bɛ.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Bi cuon' ki càare' lidekl nnɔ kɛ, nɛ ki tì baa' ligbaatɔl ya du uba ni, bi yih wù Pafos, ki cende' ujɛ uba, u yé uñɔkdaan, ki yé utonnɛnñɔbonsɔknl. U yé Suf nɛ, bi yih wɔ Bar Yesu.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Uñɔkdaan nnɔ là te lidekl nnɔ ya gobina saan nɛ, u yé ununwiendaan, uʼyel si Sɛgiyus Pɔlus. U ciɛke wɔ ń cii Uwien ya gbɛr, nɛ ki cère' bi yin' Banabas nin Sɔl ní.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Bar *Yesu nnɔ ya yetɔl si Elimas nɛ. Grɛkmbɛ ya lenm ni Elimas ya tingi si uñɔkdaan nɛ. U jɛh Banabas nin Sɔl ya gbɛr, nɛ ki ñikndeh wɔ ń pien gobina nnɔ u la teke *Yesu kí ji.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Nɛ *Mifuoñaanm cère' Sɔl, wà bi liɛbe' ki yih wɔ Pɔl nnɔ caan' Elimas bo inun,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 ki tɔke' wɔ ki ye: «Utonnɛndaan sin, aʼbiɛre nɛ yɛbre' nin ŋɛ, a yé usɛnpol ya bijɛ nɛ, ki nɛn nà kɛ mɔn. A nuunh á saa Yonbdaan ya gbɛmɔ̀nt kí tì kpaan mila nɛ?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Fɛnfɛnnɔ, sin nin Yonbdaan nɛ kòle'. U li cère á juɔn tɛtɛli, ka ji li lɛnh bɔnbɔnl mɔnɔn kí tì baa uyo wà u yíe.» I ya tàan bo, nì tien' tɛn ligunl yaam ki bìike' uʼnun bó, nɛ u yekn' ki juɔn', ki tulnh ki nuunh wà li cuo uʼnuɔ kí diɛ wɔ.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Gobina nnɔ laa' nì tien' nnɔ ma nnɔ, nɛ u teke' Yonbdaan ki jin', kimɛ Yonbdaan ya gbɛr tà bi wɔkn' wɔ nnɔ jin' wɔ cɛɛn.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Pɔl nin uʼtɔntɔknlieb kɔn' buñɛrciɛnbu Pafos ya du ni, ki bure' ki tì baa' Pɛje ya du ni, u te Panfili ya tinfɛnm ni. Nɛn saan nɛ San Mark dàan' bɛ ki liɛbe' Yerusalɛm.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Pɔl nin Banabas bɛn siere' Pɛje ya du ni, ki bure' ki tì baa' Antiyɔk ya du ni, u te Pisidi ya tinfɛnm ni. *Saba ya daali, nɛ bi kɔn' ki kɛ̀le' biʼtaanl ya duku ni.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Bi kaan' Moyis là kɛle' *yiko ya gbɔnku kùa nnɔ ni nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb là kɛle' nà nnɔ ki gben', nɛ litaanl ya duku nnɔ ya ciɛnb sɔn' bɛ ń tì tɔke bɛ kí ye bi ŋmɔbe tigbɛr bɛ ń tɔke kí saake binib ya gbɛnɛnt la, bɛ ń tɔke.
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Nɛn saan nɛ Pɔl fii' ki sere' ki yuon' unuɔ ki len' ki ye: «Israyɛl yaab nin ninbi bà kɛ boh Uwien nnɔ, li cengeh mɛn.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Tinbi Israyɛl ya bol ya Wien nɛ là gɛ̀nde' tiʼyaajɛb, ki cère' bi pɔ̀re' uyo wà bi là te Esipt ni nnɔ. Nɛ Uwien taa' uʼtuɔm ki ñɛn' bɛ uʼni.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 U jɛ̀nde' nin bɛ kupenpelku ni ibin pinan nɛ,
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 ki yaan ki gben' inibol ilole yà là kɔ Kanaan ya tink bo nnɔ, ki taa' biʼtink nnɔ ki de' tɛ, kì kpɛnde' tiʼyaak.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 «Kí ñɛ uyo wà Israyɛl yaab là kɔ Esipt ni nnɔ kí tì baa uyo wà Uwien de' bɛ Kanaan ya tink nnɔ, nì tien' tɛn ibin kobiinan nin piŋun nɛ. Ni ya puoli bó nɛ Uwien gɛ̀ndeh biʼni biba ki teh biʼsɛnlierb, ki ŋmɔŋmɔbe ki tì baa' uʼñɔbonsɔknl Samiɛl ya yo.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 U ya yo nɛ bi ye bi yíe bɛ ń li ŋmɔbe ubɛr, nɛ Uwien gɛ̀nde' Kis ya bijɛ Sawul, u yé Bɛnsamɛn ya baamul ya nil ki tien' biʼbɛr. U yé biʼbɛr ki tì baa' ibin pinan,
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 nɛ Uwien ñɛn' wɔ libɛl ni, ki taa' *Dafid ki tien' biʼbɛr. Uwien len' wɔn *Dafid bo nɛ ki ye: ‹N laa' Yɛse ya bijɛ *Dafid, u yé unil wà nʼyɛnm sɔnge uʼbo nɛ. U li tien n yíe nà kɛ.›
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Uwien ñɛn' wɔn *Dafid ya yaabii ni nɛ *Yesu ki tien' Israyɛl yaab ya Ŋmiɛnl kí ñɛ u là pùon' lipuonl là nnɔ bo.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 San liere' *Yesu usɛn ki baa' ki lá tɔke' Israyɛl yaab ki ye bɛ ń lèbre biʼtetem ŋɔ wɔ ń sìi bɛ Uwien ya ñunm.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 San là benh wɔ ń gben uʼtuonl ma nnɔ, nɛ ki niire' bɛ ki ye: ‹Ni bɛn n yé ni maaleh ki teh n yé wà nnɔ nɛ-ɛɛ? Na te nnɔ, wɔn pɛ ní nʼpuoli bó nɛ, ama ma nín kpɛ ń lore uʼtacɛningbɛn mɔnɔn.› »
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Tɔ, nɛ Pɔl tí tɔke' bɛ ki ye: «Nʼyaab *Abraham ya yaabii nin bà ŋa yé *Sufmbɛ ki boh Uwien nnɔ, Uwien là cère' tinbi nɛ cii' tigbɛr tà li cère tí ŋmɛre nnɔ.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Nin nɛn kɛ Yerusalɛm ya nib nin biʼbɛrb ŋa bɛnde' *Yesu yé udaan wà, ka cii' *Uwien ya ñɔbonsɔknb là len' nà, bi kàanh nɛ̀ *Saba kɛ Saba ya daali nnɔ ya tingi. Nɛn bo nɛ bi bun' *Yesu tibuur. *Uwien ya ñɔbonsɔknb là len' ki ye bi li tien nnɔ nɛ.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ba laa' bi li dule nà bo kí ye u kpɛ mikuum. Nin nɛn kɛ bi miɛ' Pilat usɛn bɛ ń ku wɔ.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Bi tien' wɔ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye bi li tien wɔ ma bo ki gben' ma nnɔ nɛ ki jiin' wɔ udɔpɔnpɔn bo, ki taa' wɔ ki tì sube'.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Ama Uwien cère' u mɛkre' bitɛnkpiib ni.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 *Yesu cère' binib bà là pɛ uʼbo ki ñɛn' Galile ki lá baa' Yerusalɛm nnɔ laa' wɔ iwien yà yɛbe. Fɛnfɛnnɔ bɛn nɛ yé uʼmɔ̀nkunb udu ya nib ya nun bó.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Tinbi mɔnɔn tɔkeh nɛ tu ya gbɛmɔnmɔnt nɛ ki teh Uwien là pùon' lipuonl ki de' tiʼyaajɛb nɛ.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 U tien' lipuonl nnɔ ki de' tinbi bà yé biʼyaabii nɛ; ki mɛkre' *Yesu tɛn nì kɛle' ma Uwien ya yuon ya gbɔnku ni, iyul ile, ki ye:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Uwien cère' *Yesu mɛkre' bitɛnkpiib ni, ka ji li liɛbe len, ki niireh nin wɔ ń bùre. U là len' nɛn nɛ ki ye:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Nɛn bo nɛ nì tí kɛle' kugbɔnku nnɔ ni niba saan ki ye:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 *Dafid là fuobe uyo wà nnɔ, u là yé Uwien ya tonsɔnl nɛ, ki teh Uwien yíe ma. U tì kpo', nɛ bi sube' wɔ uʼyaajɛb saan, u bùre'.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 *Yesu wɔn, Uwien mɛkre' wɔ nɛ, wa bùre'.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
40 Tɔ, liike mɛn niʼyul bo ki la cère *Uwien ya ñɔbonsɔknb là len' nà nnɔ ń tu nɛ. Bi là len' ki ye:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‹Ninbi bà yih bitɔb fɛnm nnɔ, liike mɛn,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Pɔl nin Banabas ñɛh litaanl ya duku nnɔ ni uyo wà nnɔ, nɛ bi gbáan' bɛ ki ye *Saba wà we ní nnɔ ya daali, bɛ ń tí ń liɛbe ní, kí lá tɔke bɛ tu ya gbɛr.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Litaanl nnɔ yaare' uyo wà nnɔ, nɛ *Sufmbɛ ligol nin binib bà yé Sufkpɛnkpɛnd ki pukeh Uwien nnɔ paan' Pɔl nin Banabas bo. Nɛ Pɔl nin Banabas tɔkeh bɛ ki teh Uwien juoke' bɛ ma nnɔ, bɛ ń li tuu ki pɛ uʼsɛn bo mɔnmɔnm.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Tɔ, *Saba wà tuɔn' nnɔ ya daali, udu nnɔ ya nib bà yɛbe taan' bɛ ń cenge Yonbdaan ya gbɛr.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 *Sufmbɛ ya ciɛnb laa' linigol nnɔ taan' ma nnɔ, nɛ bi ponbe' nin bɛ ki gbien', ki sukreh Pɔl, ki saah u tɔkeh tigbɛr tà nnɔ.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Nin nɛn kɛ Pɔl nin Banabas laa' lifɛ̀l ki tɔke' bɛ ki ye: «Nì bi kpɛ tí kpiɛ kí tɔke ninbi nɛ Uwien ya gbɛr. Nɛ ni yìe', ka teke' tù, ki maale' ki ye na kpɛ ní lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm. Nɛn bo nɛ ti li pekre bà ŋa yé *Sufmbɛ bó.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Yonbdaan tɔke' tɛ nà sɔ. U ye:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Binib bà ŋa yé *Sufmbɛ nnɔ cii' bi len' nnɔ ma nnɔ, nɛ biʼyɛnm sɔnge' ki gbien', nɛ bi pɛ̀keh Yonbdaan ya gbɛr cɛɛn. Nɛ binib bà kɛ Uwien sien' ki ye bɛ ń lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm nnɔ, teke' ki jin'.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Nɛn saan nɛ Yonbdaan ya gbɛr yɛreh mitinfɛnm nnɔ kɛ ni.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 *Sufmbɛ bɛn wɔn, bi cère' bipiikpɛkpiɛkb bà te udu nnɔ ni, ki pukeh Uwien nnɔ nin udu nnɔ ya ciɛnb kpre' Pɔl nin Banabas bo, ki jɛ̀nde' bɛ, nɛ ki ŋɔre' bɛ ki ñɛn' biʼdu ni.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Pɔl nin Banabas kpakpaare' biʼtàan ya tɛngunku ki wiɛ' nɛ̀, nɛ ki bure' Ikoniyɔm ya du bó.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Binib bà teke' *Yesu ki jin' Antiyɔk ya du ni nnɔ wɔn *Mifuoñaanm te biʼbo nɛ bi ŋmɔbe uyɛnsɔnge ki gbien'.|src="Paul1-BW.ai" size="Span" loc="Acts 13:52" copy="SIL" ref="Itùon 13:52"
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.