Atos 11
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 *Yesu ya tondb nin Sude ya tinfɛnm yaab bà kɛ teke' *Yesu ki jin' nnɔ cii' bà ŋa yé *Sufmbɛ mɔ teke' Uwien ya gbɛr ki jin'.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Piɛr liɛbe' ní Yerusalɛm u yo wà nnɔ nɛ *Sufmbɛ bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ findeh nin wɔ
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 ki teh: «Bɛ tien' a kɔn' bà ŋa yé *Sufmbɛ den, ki jin' nin bɛ tijier-i?»
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Nɛn saan nɛ Piɛr taa' tigbɛr cin' ma bo, ki tɔke' bɛ tù tentien' ma bo ki ye:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 «N là te Yope ya du ni ki kàareh, nɛ ki laa' nibonn niba tidɛknt yaam, nì ñɛn' ní kutaaku bo, ki naan bukpɛlbu ki piɛ, bi co niʼñɔgbɛn inan, nì jiinh ní ki lá nɛkn' nni.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 N liike' nɛ̀ mɔnmɔnm, nɛ ki laa' itàan inan ya wɛnt kɛ ya bol nin kumuɔku ni ya wɛnt kɛ ya bol nin tiwɛnt tà fuunh kubenku bo kɛ ya bol nin inuɔn kɛ ya bol te nibonn nnɔ bo.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Nɛ n cii' uniɛke uba bó u tɔke' nni ki ye: ‹Piɛr, fii kí ku kí ŋmɔn.›
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Nɛ n ye: ‹Kayi, Yonbdaan, n tì fii' ma, nibonn nà yé likuɔl ki yé tijɔknt ya bonn ŋa laan kɔn' nʼñɔbu ni fiebu.›
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Nɛ uniɛke nnɔ tí len' kutaaku bo ki ye: ‹Uwien mɔnge' nà la, la ye nì yé jɔknt.›
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Uniɛke nnɔ ye nnɔ bolm mita, nɛ niʼkɛ liɛbe' ki don' kutaaku.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Nɛ i ya tàan bo, bijɛb bita baa' ní ti te iden yà nnɔ ya nañɔbu saan. Bi sɔn' bɛ Sesare ya du bó ní nɛ bɛ ń lá yin nni.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Nɛ *Mifuoñaanm tɔke' nni ki ye ń paan biʼbo, ki la ŋmɔbe gɛ̀ngɛ̀nde. Nɛ tiʼninjiɛb biluob biɛ nɔ pìɛre' nni, ti tì baa' ki kɔn' ujɛ nnɔ den,
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 nɛ u tɔke' tɛ u laa' Uwien ya tond uba baa' uʼden ma bo, ki tɔke' wɔ ki ye wɔ ń sɔn binib bɛ ń jo Yope ya du ni, kí tì yin ujɛ wà bi yih wɔ Simɔn, ki baanh wɔ Piɛr nnɔ ní.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 U li tɔke wɔ tigbɛr tà li cère wɔn nin uʼden yaab kɛ ń ŋmɛre.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 N cin' n li lienh, nɛ *Mifuoñaanm pɔk ki jiire' ní biʼbo tɛn mì là jiire' ní tiʼbo micincinm ma nnɔ.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Nɛn saan nɛ n tiɛre' Yonbdaan là tɔke' tɛ liñɔbonl là nnɔ. U là ye: ‹San là taa' miñunm nɛ ki sìi' binib Uwien ya ñunm, ama ninbi wɔn, n li cère *Mifuoñaanm nɛ ń jiire ní niʼbo.›
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Uwien de' tinbi bà teke' Yonbdaan *Yesu Kristo ki jin' bupaabu bùa nnɔ, u de' biʼmɔ bu ya paabaabu nɛ. Min yé ŋmɛ nɛ kí fre kí pien Uwien u la tien u yíe ma?»
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 *Sufmbɛ nnɔ cii' Piɛr len' nnɔ ma nnɔ, nɛ ba ji finde' nin wɔ. Bi pɛ̀ke' Uwien, nɛ ki tɔke' ki ye: «Imɔ̀n, Uwien nɛ mɔnbe ki cère' bà ŋa yé *Sufmbɛ nnɔ mɔ lèbre' biʼtetem ki laa' limiɛl.»
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Tɔ, bi ku' Etiɛnn uyo wà nnɔ, nɛ bi cin' ki jɛ̀ndeh binib bà teke' *Yesu ki jin', nɛ bi yɛre' niʼkɛ saan, ki tì baa' Fenisi ya tinfɛnm nin Ciip nin Antiyɔk ya du ni, ki tɔkeh *Sufmbɛ baba *Yesu ya gbɛr.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Ama biʼni bà yé Ciip nin Sirɛnn yaab nnɔ baa' Antiyɔk ya du ni, nɛ ki cin' ki tɔkeh bà ŋa yé *Sufmbɛ nnɔ mɔ Yonbdaan *Yesu ya gbɛmɔnmɔnt.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Bi là ŋmɔbe Yonbdaan ya tuɔm nɛ. Nɛn bo nɛ binib teke' Yonbdaan ki jin', ki lèbre' biʼtetem, ki paan' uʼsɛn bo ki yɛbe.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Tigbɛr nnɔ lu' *Kristo ya taanl yaab bà te Yerusalɛm ni nnɔ ya tubl ni, nɛ bi sɔn' Banabas Antiyɔk ya du bó.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 U tì baa' ki laa' Uwien tien' bɛ tinimɔ̀nt ma nnɔ nɛ uʼyɛnm sɔnge' ki gbien'. Nɛ u saake' biʼkɛ ya gbɛnɛnt ki ye bɛ ń li pɛ Yonbdaan ya sɛn bo nin inunmɔ́n.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Banabas là yé unimɔ̀n nɛ, ki teke' *Yesu ki jin', nɛ *Mifuoñaanm te uʼbo. Nɛn bo nɛ binib là teke' Yonbdaan ki jin' ki yɛbe ki pukn' uʼbó.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Ni ya puoli bó nɛ Banabas bure' Tars ya du bó wɔ ń tì nuun Sɔl.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 U tì laa' wɔ, nɛ ki taa' wɔ ki baa' Antiyɔk ya du ni. Banabas nin Sɔl tien' len libinŋmɛnl nɛ ki te Kristo ya taanl yaab ni ki wɔkn' linigol Uwien ya gbɛr. Bi cin' ki yin' binib bà teke' Yesu ki jin' «Kristo yaab» Antiyɔk ya du ni nɛ.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 U ya yo nɛ *Uwien ya ñɔbonsɔknb biba ñɛn' Yerusalɛm, ki baa' Antiyɔk ya du ni.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Bi yih uba Agabus. U fii' ki sere', nɛ *Mifuoñaanm cère' u len' ki ye mikònciɛnm miba li lu utingbɛn kɛ bo. (Mikònciɛnm nnɔ mɔnbe ki lu' ubɛrciɛn Klod ya yo nɛ.)
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Agabus len' nnɔ ma nnɔ nɛ bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ ye unil kɛ ń de u li fre kí de nà, bɛ ń taa kí tì tore bi ya tɔb bà te Sude ya tinfɛnm ni nnɔ.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Biʼkɛ de', nɛ bi taa' ki sɔn' Banabas nin Sɔl bɛ ń tì de *Kristo ya taanl ya ciɛnb bà te Sude ni nnɔ.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.