Apocalipse 6
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA
1 N biɛ ki likeh tidɛknt yaam, uyo wà Uwien ya Pebuk nnɔ tɛbre' isiwɛl ilole nnɔ ya kpiɛkl nnɔ, nɛ n cii' tiwɛnfuobt tunan nnɔ ya kiba wuure' utɛtiɛn yaam ki ye: «Dɛn!»
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 Nɛ n liike' ki laa' utɛnpien uba. Wà jɛke wɔ nnɔ ŋuuke butɔnbu. Bi de' wɔ wà mɔ̀n' ki faake' ya yukpɛkpiɛ. Wɔn nɛ mɔ̀n' ki faake' nɛ u bure' wɔ ń tí ń tì mɔ̀ kí faake.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 Kipebuk nnɔ tɛbre' lisiwɛliel uyo wà nnɔ, nɛ n cii' kiwɛnfuobk nle len' ki ye: «Dɛn!»
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 Nɛn saan nɛ utɛnmɔ́n tohin ñɛn'. Bi de' wà jɛke wɔ nnɔ usɛn wɔ ń cère butɔbu ń tien utingbɛn bo ŋɔ binib ń li kuuleh tɔb, ki de' wɔ kijusiecɛnciɛnk kiba.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 Kipebuk nnɔ tɛbre' lisiwɛl nta uyo wà nnɔ, nɛ n cii' kiwɛnfuobk nta len' ki ye: «Dɛn!» Nɛ n liike' ki laa' utɛnbɔn. Wà jɛke wɔ nnɔ ŋuuke kilo uʼnuɔ ni.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Nɛ n cii' niba len' tɛn unil tiwɛnfuobt tunan nnɔ ya siik ni ki ye: «Tijier ŋa ń li sɔbe, nɛ bi li taa liwentunŋmɛnl ya paaku nɛ kí dɛ imuu kilo uba, kí taa liwentunŋmɛnl ya paaku kí dɛ iji kilo uta. Ama a la mɛ mikpɔm nin midaam.»
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Kipebuk nnɔ tɛbre' lisiwɛl nnan uyo wà nnɔ, nɛ n cii' kiwɛnfuobk nnan len' ki ye: «Dɛn!»
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 Nɛ n liike' ki laa' utɛnnagbok, bi yih wà jɛke wɔ nnɔ mikuum. Kutɛnkpiiku cuonh ki pɛ uʼbo. Bi de' bɛ ufaa kitink ya gbiirm minan bo bɛ ń li kuuleh binib nin kijusiek, kí cère mikònm nin iwiɛnbiɛre yà puonh nin kumuɔku ni ya wɛnbr mɔ ń li kuuleh binib.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 Kipebuk nnɔ tɛbre' lisiwɛl nŋun uyo wà nnɔ, nɛ n laa' binib bà là tuo' Uwien ya gbɛr, ki kun' tuʼbo imɔ̀n ŋɔ bi ku' bɛ nnɔ ya naanmu liponpuol ya tingi.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 Nɛ binib nnɔ wuureh ufaa bo ki teh: «Cɛnbaa, sin wà yé uñaan, ki yé ugbɛmɔ̀ndaan nnɔ, nì li wuɔke kí tì kpaan mila bo kí yaan á bu utingbɛn bo ya nib bà ku' tɛ nnɔ tibuur, kí teke tiʼbo kí dɛre biʼtub-i?»
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Nɛ bi de' biʼkɛ tiliɛrpenpient, ki tɔke' bɛ ki ye bɛn biɛ kí li fuoreh ŋɔ nɛ̀ ń pukn waamu, kimɛ bi li ku kí tonde biʼninjiɛb biʼtonsɔnlieb bà bi bi li ku bɛ tɛn bɛn nnɔ nɛ kí yaan.
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Kipebuk nnɔ tɛbre' lisiwɛl nluob, nɛ kitink jènge' ki gbien', uwien bɔnde' dikdiki, uŋmaal mɔ́nde' uʼkɛkɛ tɛn misɛ̀m.
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Iŋmaabii cienh paaki bó ki lá luh kitink bo tɛn kutafaabiiku nɛ yòkreh ikɛnkɛnkaab.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Kutaaku gbendeh ki joh tɛn bi kondeh kugbɔnku nɛ, ijuɔn nin idek kɛ lèlèbre' isensien.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Nɛ utingbɛn bo ya bɛrb nin biciɛnb nin sojambɛ ya ciɛnb nin bifàadɛnb nin bifɛfaab nin iyonbe nin bà ŋa yé yonbe kɛ bɔle' tijɔlulnt nin ijɔtɛn ni,
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 ki tɔkeh ijuɔn nin itɛn ki teh:
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 Kimɛ biʼbenpiebciɛn ya daali baa' ní ŋɔ!
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.