Apocalipse 21
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 N laa' kutɛfɛ̀nku nin kitinfɛ̀nk, kimɛ kutɛkpaaku nin kitinkpaak nnɔ ŋa ji te. Miñunciɛnm mɔ ŋa ji te.
1 Então vi um novo céu e uma nova terra. O primeiro céu e a primeira terra desapareceram, e o mar sumiu.
2 N laa' Uwien ya du Yerusalɛmfaan ñɛn' uʼsaan paaki bó ní ki mɔn tɛn ujɛfaan wà bi dùun' wɔ ki tuke ki joh uʼcɛ bó.
2 E vi a Cidade Santa, a nova Jerusalém, que descia do céu. Ela vinha de Deus, enfeitada e preparada, vestida como uma noiva que vai se encontrar com o noivo.
3 Nɛ n cii' uniɛke uba bó, u len' ufaa bo kibɛrbiɛk nnɔ saan ki ye: «Liike mɛn, Uwien ya kɔnkuɔn ji te binib ni nɛ. U li kɔh nin bɛ, nɛ bɛ ń li yé uʼyaab, nɛ wɔn bugbɛn ń li yé biʼWien.
3 Ouvi uma voz forte que vinha do trono, a qual disse: — Agora a morada de Deus está entre os seres humanos! Deus vai morar com eles, e eles serão os povos dele. O próprio Deus estará com eles e será o Deus deles.
4 U li ŋmire biʼnunsiir kɛ, kuum nin kumuɔ nin jɛnd nin kpiɛnde ŋa ji li te, kimɛ tibonkpaar nnɔ kɛ gben'-a.»
4 Ele enxugará dos olhos deles todas as lágrimas. Não haverá mais morte, nem tristeza, nem choro, nem dor. As coisas velhas já passaram.
5 Nɛn saan nɛ wà kɛ kibɛrbiɛk bo nnɔ len' ki ye: «Fɛnfɛnnɔ n teh tibont kɛ tifɛ̀nt nɛ.» Nɛ ki tí len' ki ye: «Kɛle tigbɛr tuu, kimɛ tù te nɛ, ki kpɛ bɛ ń li du tuʼbo.»
5 Aquele que estava sentado no trono disse: — Agora faço novas todas as coisas! E também me disse: — Escreva isto, pois estas palavras são verdadeiras e merecem confiança.
6 Nɛ ki tɔke' nni ki ye: «Niʼkɛ tien' ki gben'-a! Min nɛ yé micincinm nin migbenm. Uñuñun ŋmɔbe wà kɛ la, n li de wɔ liñunbunl là ya ñunm dienh limiɛl wa ń pɛ̀ niba.
6 E continuou: — Tudo está feito! Eu sou o
7 Wà kɛ mɔ̀n' ki faake' nɛ li si tu ya bont kɛ. N li yé uʼWien nɛ uʼmɔ li yé nʼbuk.
7 Aqueles que conseguirem a vitória receberão de mim este presente: eu serei o Deus deles, e eles serão meus filhos.
8 Bà sɛn' bujɛwaanbu nin bà ŋa fɔre' Kristo ya sɛn ni nin bà teh ijuɔke ya bont nin binikub nin isɔnsɔnd nin biñɔkdɛnb nin bà pɛ ibule bo. Biʼkɛ ya tùon nin biʼlenm ŋa kpe gbɛmɔ̀nt ya sɛn. Biʼbùol si kumubùoku kùa ni mitɛnñɔkjiɛm te len ki teknh nnɔ nɛ. Nɛn nɛ yé mikuliem.»
8 Mas os covardes, os traidores, os que cometem pecados nojentos, os assassinos, os imorais, os que praticam a feitiçaria, os que adoram ídolos e todos os mentirosos, o lugar dessas pessoas é o lago onde queima o fogo e o enxofre, que é a segunda morte.
9 Uwien ya tondb bilole bà ŋuuke ijɛndfɔrkɛ isɛ̀n ilole ni nnɔ ya uba baa' ki lá tɔke' nni ki ye: «Dɛn, ń wuɔn ŋɛ ujɛfaan wà Kipebuk li kuɔn wɔ nnɔ.»
9 Um dos sete anjos que tinham as sete taças cheias das últimas sete pragas veio e me disse: — Venha, e eu lhe mostrarei a Noiva, a Esposa do Cordeiro.
10 *Mifuoñaanm cère' n laa' nà tidɛknt yaam nnɔ ni nɛ utond nnɔ taa' nni ki don' lijɔfɔfɔkrl liba bo, ki wuɔn' nni Uwien ya du Yerusalɛm u ñɛn' uʼsaan paaki bó ki jiinh ní.
10 Então o Espírito de Deus me dominou, e o anjo me levou para uma montanha grande e muito alta. Ele me mostrou Jerusalém, a Cidade Santa, que descia do céu e vinha de Deus,
11 Uwien ya wenwenku wendeh wù ki cère' u windeh tɛn litɛnl là ya daaku faa, ki windeh tɛn litɛnl là bɔn tɛn lidingl ki likeh ki càareh.
11 brilhando com a glória de Deus. A cidade brilhava como uma pedra preciosa, como uma pedra de jaspe , clara como cristal.
12 Liguoncɛnciɛnl liba nɛ là guɔn' udu nnɔ, ki ŋmɔbe inañuɔn piik nin ile. Uwien ya tondb piik nin bile se inañuɔn nnɔ kɛ saan. Israyɛl yaab ya baamul piik nin ile ya yel kɛle' inañuɔn piik nin ile nnɔ kɛ bo.
12 Ela era cercada por uma muralha muito alta e grande, com doze portões, guardados por doze anjos. Nos portões estavam escritos os nomes das doze tribos do povo de Israel.
13 Inañuɔn ita te lɛnpuoli bó, ita te nintuɔli bó, ita te ugɛn bó, ita mɔ te ujie bó.
13 Havia três portões de cada lado: três ao norte, três ao sul, três a leste e três a oeste.
14 Liguoncɛnciɛnl nnɔ se itɛn piik nin ile bo nɛ. Kipebuk ya tondb piik nin bile ya yel kɛle' itɛn nnɔ kɛ bo.
14 A muralha da cidade estava construída sobre doze rochas, nas quais estavam escritos os nomes dos doze apóstolos do Cordeiro.
15 Uwien ya tond wà lienh nni nnɔ ŋuuke miñɔ̀km ya kpɛndɔ wɔ ń kpaan udu nnɔ nin uʼnañuɔn nin uʼguoncɛnciɛnl nnɔ.
15 O anjo que falou comigo levava consigo uma vara de ouro para medir a cidade, os seus portões e a muralha.
16 Udu nnɔ là te tɛn kangbɔnga nɛ, uʼkɛle kɛ inan ya pìɛn kpɛ. Nɛ u taa' ukpɛndɔ nnɔ ki kpaan' udu nnɔ, ki laa' ikɛle inan nnɔ, wà kɛ ya fɔkn te mikpàanm itur piik nin ile nɛ. Uʼpaaki ya fɔkn mɔ kpɛ nnɔ nɛ.
16 A cidade era quadrada, pois o seu comprimento era igual à sua largura. O anjo mediu a cidade com a vara de ouro e viu que media dois mil e duzentos quilômetros. O seu comprimento, largura e altura eram iguais.
17 U kpaan' liguonl nnɔ ki laa' nì te kobk nin pinan nin minan nɛ. U kpaan' binib kpàandeh tibont ma bo nɛ.
17 O anjo mediu também a muralha e viu que tinha sessenta e quatro metros de largura, conforme as medidas comuns que o anjo estava usando.
18 Bi là taa' itɛn yà bi yih yɛ̀ jaspi nnɔ nɛ ki mɛn' liguonl nnɔ. Udu nnɔ kɛ là yé miñɔ̀km mà wien, ki windeh ki likeh ki càareh tɛn lidingl nɛ.
18 A muralha era de jaspe, e a própria cidade era de ouro puro, claro como vidro.
19 Bi là taa' itɛn yà ya daaku faa kɛ ya bol nɛ ki mɔnge' liguonl nnɔ ya tɛnpuul.
19 As rochas do alicerce da muralha estavam enfeitadas de todo tipo de pedras preciosas. A primeira rocha estava enfeitada de jaspe; a segunda, de safira ; a terceira, de ágata ; a quarta, de esmeralda;
20 nŋun yé litɛnl là bi yih lɛ̀ sadoniks nnɔ nɛ,
20 a quinta, de sardônica ; a sexta, de sárdio ; a sétima, de crisólito ; a oitava, de berilo ; a nona, de topázio ; a décima, de crisópraso ; a décima primeira, de jacinto ; e a décima segunda, de ametista .
21 Bi là taa' litɛnl là ya daaku faa bi yih lɛ̀ pɛrl nnɔ piik nin ile nɛ ki tien' udu nnɔ ya nañuɔn piik nin ile nnɔ. Nañɔbu kɛ nañɔbu là jin' litɛnl liba nɛ. Ki taa' miñɔ̀km mà windeh ki likeh ki càareh tɛn lidingl nnɔ ki cìe' mifɛnm mà dɔ udu nnɔ ya benku ni nnɔ.
21 Os doze portões são doze pérolas. E cada um desses portões era feito de uma só pérola. A rua principal era de ouro puro, claro como vidro.
22 Ma laa' udu nnɔ ni bi pɛ̀keh Uwien kuduku kùa ni, kimɛ Yonbdaan Uwien mituɔm kɛ ya daan nin Kipebuk nnɔ te udu nnɔ ni, nɛ binib pɛ̀keh bɛ.
22 Não vi nenhum templo na cidade, pois o seu templo é o Senhor Deus, o Todo-Poderoso, e o Cordeiro.
23 Udu nnɔ ya nib ŋa nuunh wien nin ŋmaal ń li wendeh uʼni, kimɛ Uwien ya wenwenku nɛ wendeh wù, nɛ Kipebuk nnɔ yé uʼfrl.
23 A cidade não precisa de sol nem de lua para a iluminarem, pois a glória de Deus brilha sobre ela, e o Cordeiro é o seu candelabro .
24 Inibol kɛ li cuon uʼwenwenku ni, nɛ utingbɛn bo ya bɛrb li tuke biʼbont tà dienh bɛ ukpiɛke kí baa uʼni.
24 Os povos do mundo andarão na luz dela, e os reis da terra vão lhe trazer as suas riquezas.
25 Udu nnɔ ya nañuɔn li tuu ki yɛ uyo kɛ nɛ, nɛ na ji li biire uʼni.
25 Os portões da cidade estarão sempre abertos o dia inteiro. Não se fecharão porque ali não haverá noite.
26 Bi li taa tibont tà dienh inibol kɛ ukpiɛke nin lifaal kí baa uʼni.
26 As nações vão trazer os seus tesouros e as suas riquezas para a cidade.
27 Nibonn nà kɛ yé tijɔknt ya bonn ŋa ń kɔ uʼni. Binib bà teh ijuɔke ya bont nin bà ya tùon nin biʼlenm ŋa kpe gbɛmɔ̀nt ya sɛn nnɔ mɔ ŋa ń kɔ uʼni. Binib bà ya yel kɛle' limiɛl ya gbɔnku ni nnɔ baba nɛ li kɔ uʼni. Kugbɔnku nnɔ yé Uwien ya Pebuk nnɔ yaaku nɛ.
27 Porém nela não entrará nada que seja impuro nem ninguém que faça coisas vergonhosas ou que conte mentiras. Entrarão na cidade somente as pessoas que têm o seu nome escrito no Livro da Vida , o qual pertence ao Cordeiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.