Apocalipse 14
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs BKJ
1 N tí liike' ki laa' Kipebuk nnɔ se Siyɔn ya juɔl bo. Binib itur kobk nin pinan nin inan bà ya yutun bo ŋmɔbe kɛn nin kiʼBaa ya yel nnɔ te kiʼsaan.
1 E eu olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo o nome de seu Pai inscrito em suas testas.
2 Nɛ n cii' kuwaaku kuba bó paaki bó nì tuoreh tɛn miñunciɛnm nɛ fuh bii utaa nɛ tɛngeh ufaa bo. N ciih kuwaaku kùa bó nnɔ ŋmɛ mɔ tɛn bibiɛñib nɛ ñih tibɛ̀r.
2 E eu ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas harpeando com as suas harpas.
3 Binib nnɔ te Uwien ya bɛrbiɛk nin tiwɛnfuobt tunan nin biciɛnb nnɔ ya nun bó nɛ ki gɛh iyuonfaan. Binib itur kobk nin pinan nin inan bà Uwien dɛ' bɛ kitink bo ki wiɛ' nnɔ baba ŋa ñí la, uba ŋa ń fre kí bɛnge iyuon nnɔ.
3 E eles cantavam como se fosse uma nova canção diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e nenhum homem podia aprender aquela canção, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram redimidos da terra.
4 Ba kuɔn' biʼba jɔknt, bi te tɛn ujɛfaan wà ŋa bɛn jɛ nɛ, kimɛ ba paan' niba bo, bi pɛ Kipebuk nnɔ baba bo nɛ, ki joh kì joh nà kɛ saan. Uwien dɛ' bɛn nɛ binib ni ki wiɛ', bɛ ń li yé wɔn nin Kipebuk ya nikpiɛkb.
4 Estes são aqueles que não foram contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que Ele vá. Estes foram redimidos dentre os homens, sendo as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Ba bɛn tonnɛnku, nɛ ka ŋmɔbe biil mɔ.
5 E na sua boca não se achou astúcia porque eles estão sem culpa diante do trono de Deus.
6 N tí laa' Uwien ya tond uba, u laanh mitɛwɔlkpɔm, ki tuke tigbɛmɔnmɔnt tà ŋa ŋmɔbe gbenm, wɔ ń lá tɔke utingbɛn ya nib kɛ: inibol yà kɛ te uŋɛndun wuu ni ki lienh ilenbol kɛ nnɔ.
6 E eu vi outro anjo voar pelo meio do céu, tendo o evangelho eterno para pregar aos habitantes da terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Utond nnɔ len' ufaa bo ki ye: «Li boh mɛn Uwien, kí li kpiɛkreh wɔ, kimɛ u li bu binib tibuur uyo wà nnɔ baa'-a! Li gbaandeh mɛn ki pukeh Uwien, wɔn nɛ ñɛn' kutaaku nin kitink nin miñunciɛnm nin iñunbun kɛ ya bol.»
7 dizendo em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Utondlie mɔ paan' ukpiɛk nnɔ bo, ki lienh ki teh: «U lu' ŋɔ, u lu' ŋɔ, uduciɛn Babilonn lu' ŋɔ. Wun nɛ taa' uʼsɔnsɔndl ki puon' inibol kɛ, ki cère' ì kɔn' Uwien ya tudɛre ni.»
8 E seguiu outro anjo, dizendo: Babilônia caiu, caiu aquela grande cidade, porque ela fez todas as nações beberem do vinho da ira de sua fornicação.
9 Utond nta mɔ paan' bikpiɛkb bile nnɔ bo, ki lienh ufaa bo ki teh: «Binib bà kɛ gbaandeh ki pukeh kiwɛnk nnɔ nin kiʼnɛnnɛnku, ki ŋmɔbe kiʼdìɛku biʼyutun bo bii biʼnuɔ bo la,
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo em alta voz: Se algum homem adorar a besta, e a sua imagem, e receber sua marca em sua testa, ou na sua mão,
10 Uwien ya benku ni li be biʼbo kí gbien, wɔ ń dɛre biʼtub ka ń muɔ bɛ cɛcɛkm, kí cère bɛ ń li te uʼtondb nin Kipebuk ya nun bó ki jɛ̀ndeh ki lɛbreh mitɛnñɔkjiɛm mà teknh umu ni.
10 este beberá do vinho da ira de Deus, que é derramado sem mistura no cálice da sua indignação; e ele será atormentado com fogo e enxofre na presença dos santos anjos, e na presença do Cordeiro.
11 Umu wà bi te uʼni ki jɛ̀ndeh ki lɛbreh nnɔ ya muñii li tuu ki dukeh nɛ uyo kɛ. Binib bà ŋmɔbe kiwɛnk nnɔ ya yel ya dìɛku, ki gbaandeh ki pukeh kɛn nin kiʼnɛnnɛnku nnɔ li jɛ̀ndeh nɛ ñɔnku nin wien ni ka ń li ŋmɔbe fuorl.»
11 E a fumaça do seu tormento sobe para sempre e sempre; e eles não têm descanso de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem, e quem quer que receba a marca de seu nome.
12 Nɛn bo, nì yé uyo wà Uwien ya nib bà boh uʼwɔb, ki teke' *Yesu ki jin' nnɔ ń li ŋmɔbe kuminku nɛ.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão aqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé de Jesus.
13 Nɛ n cii' uniɛke uba bó u len' paaki bó ki ye: «Kɛle kí ye: Binib bà ji kpuokeh fɛnfɛnnɔ Yonbdaan bo nnɔ, Uwien ya mɔnm te biʼbo.» Nɛ *Mifuoñaanm ye: «Imɔ̀n, bɛ ń li fuoreh kí ñɛn biʼjiinku, kimɛ Uwien ŋa ń sunde biʼbó bi sɔn' itùon yà nnɔ bo.»
13 E eu ouvi uma voz do céu, me dizendo: Escreve: Abençoados são os mortos que doravante morrem no Senhor: Sim, diz o Espírito, para que eles possam descansar dos seus trabalhos, e as suas obras seguem com eles.
14 Nɛ n tí liike' ki laa' kutɛwɔlgbɔnpenpienku kuba, niba kɛ kuʼbo ki naan unisaal, ki kpiɛ miñɔ̀km ya yukpɛkpiɛ, ki ŋuuke puokŋmaŋmaa uba.
14 E eu olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, tendo sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice afiada.
15 Nɛ Uwien ya tond uba ñɛn' ní Uwien ya duku ni, ki yin' wà kɛ kutɛwɔlgbɔnku bo nnɔ ufaa bo ki ye: «Taa aʼpuoko nnɔ kí cin kí li ceh tijier, tijier ya ceceyo baa' ŋɔ, kimɛ utingbɛn bo ya jier ben'-a.»
15 E outro anjo saiu do templo, gritando em alta voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e ceifa; porque chegou a tua hora de ceifar, porque a colheita da terra está madura.
16 Nɛn saan nɛ wà kɛ kutɛwɔlgbɔnku bo nnɔ taa' uʼpuoko ki cen' utingbɛn ya jier kɛ.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem lançou sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 N tí laa' utondtɔ paaki bó, u ñɛn' ní Uwien ya duku ni, ki mɔ ŋuuke puokŋmaŋmaa.
17 E outro anjo saiu do templo que está no céu; tendo ele também uma foice afiada.
18 Nɛ utondtɔ mɔ ñɛn' liponpuol saan. Wɔn nɛ ŋmɔbe mituɔm umu bo. U yin' utond wà ŋuuke puokŋmaŋmaa nnɔ ufaa bo ki ye: «Taa aʼpuokŋmaŋmaa nnɔ kí cecere utingbɛn bo ya sibii yà bi taah yɛ̀ ki ŋɛh fɛn nnɔ, kimɛ ì ben'-a.»
18 E outro anjo saiu do altar, tendo poder sobre o fogo; e gritou com alta voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e junta os cachos da vinha da terra, porque as suas uvas estão totalmente maduras.
19 — ausente —
19 E o anjo lançou a sua foice na terra, e juntou a vinha da terra, e lançou-a no grande lagar da ira de Deus.
20 — ausente —
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até as rédeas dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.