Lucas 15
Ooratha Caaqo Maxaafa Gamoththo (GMVRNT) vs ACF
1 Issi gallas qaraxa shiishshizaytinne nagaranchati wuri Yesusappe siyanas iza achchi shiiqida.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Farsaaweetinne Xaafeti “Hayssi addezi nagaranchata ixenna; istarakka mees” giidi ba giddon zuuzumetida.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Yesusikka istas leemiso hizgi yootides;
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Inte giddofe issades xeetu dorsi diikko he xeetu dorsatappe issina dhaykko attida uddufun tammanne uddufunata denban yeggidi dhayidayssa demmana gakkanaas koyana boontay oonee?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Demmidi ufayssara hashen tookki ekkidi,
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 baso simmes, ba laggetanne guta asata issi bolla xeygidi ‘Dhayida ta dorsayo demmadis; tanara issife ufayettite’ gaana.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ta intes yootays ‘Hessathoka maaroteth koshshonta uddufun tammanne uddufun xillotappe maaretethan geliza issi nagaranchan salon ufays gidana.’
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Woykko issi tammu bira santimey diza macasaya he tammafe issineya dhaykko xompe oythada demmana gakkanaas keeththa gars pittada lo7etha koyonta macas oonee?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Izakka demmida wode ba laggetanne ba gutata issife xeeygada ‘Taappe dhayda bira santimeyo demmida gish tanara issife ufayettite’ gaandus.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ta intes yootays ‘Hessathoka maarotan geliza issi nagarancha asan Xoossa kiitanchata achchan ufays gidana.’
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 “Issides nam7u nayti deettes.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Istafekka kaalo naazi ba aawa ‘Aabo! Nees diza miishafe ta gisha taas imma’ gides. Aawaykka baas diza miisha ba naytas gishides.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 “Daro wode gam7onta dishe kaalo naazi ba miisha wursi shiishshi ekkidi haaho biitta bides. Heenka baas diza miisha go7ay baynda coo mela dhayssides.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Izikka baas dizayssa wursi dhayssidappe guyen he biittan iita koshay dendin daro waayettides.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Hessa gish he deren diza asappe issaadekko shiiqides. Izaadeyka ba guddunth heemmana mala gudduntha heemizaso yeddides.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Naazikka guddunthati miza harqozappe maanas amottides shin hessaka immizadey beettibenna.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Gido attin iza woznay simmida wode ‘Ta aawa ashkarata aappunatappe kathi tirpize shin tani hayssan gafan hayqqana matadinaa?
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Dendada ta aawa so baada, aabo! Salon Xoossa, sa7an ta nena qohadis.’
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Hayssafe guye ‘Tani ne naa geetettada xeeygettanas taas bessenna; ne ashkaratappe issa mala tana qooda’ gides.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Hessa gish dendidi ba aawakko bides. Gido attin buro izi hahora yishin aaway beyidi mishettidinne izakko woxxi biidi idimmi oykkidi yeerides.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Naazikka ‘Aabo! Salon Xoossa, sa7an ta nena qohadis; hayssafe guye ta ne naa geetettada xeeygettanas taas bessenna’ gides.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Gido attin aaway ashkaratas ‘Eesottidi ubbafe doorettida may7o ehidi mayzite; iza biradhen migda, iza tohonka caamma aaththite.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Modho mirgo boora ehidi shukite; miidi ufayetoos.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Hayssi ta naazi hayqqides shin paxides; dhayides shin beettides’ gides; hessafe guyen ufayeteth oykkida.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Hessi haniza wode bayra naazi goshshason dees; heeppeka simmidi so matida wode diiththa duris siydes.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Izikka ashkaratappe issa xeygidi ‘Hessi aazee?’ gi oychides.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ashkarazikka ‘Ne ishay yides; izi saroninne lo7on simmida gish ne aaway modho mirgo boora shukides’ gides.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Bayra ishazikka hanqettidi so gelanaska koybenna. Aawaykka kare kezidi izi so gelana mala woossides.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Gido attin izikka zaaridi aawas ‘Hekko tani hayssa gakkanaas nees aylle mala ooththadis; ne azazoppe issinokka paccisabeekke; gido attin tani ta laggetara ufayettana mala ne taas issi deysha laaqakka immabeekka.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Gido attin hayssi ne naazi nees dizayssa wursi laymatizaytara wursidi yishin modho mirgo boora izas shukadasa’ gides.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Aawaykka ‘Ta naazo ne ubba wode tanara daasa; taas gididay wurikka neessa.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Hayssi ne ishay hayqqides shin paxides; dhayides shin beettides; hessa gish nuni ufayetanas bessees’ ” gides.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.