Gênesis 32

gmvl (GMVL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yaaqoobey dendidi sinththe bishin Xoossa kiitanchchati izara gaaggida.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Yaaqoobey istta be7idi, «Hayssi Xoossi aqizaso» gishe he sohoza Mahanayme gi sunththides.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Yaaqoobey Seyre geetettizason Eedoome biittan diza ba isha Eesawekko baappe sinththe kiita yeddides.
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Izi istta bolla kiita, «Intte ta godaa Eesawes gaana miishshi hayssa; ‹Ne aylle Yaaqoobey, tani Laaba achchan hanno gakkanaas gam7adis.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Taas miizi, harey, dorsi, deyshi, adde aylletinne macca aylleti deettes; ha7i tani ha kiitaa ta godaas kiittizay taas lo7o qoppana mala ga kiittadis› gides» gi kiittides.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Kiitettidayti Yaaqoobekko simmidi izas, «Nuni ne isha Eesawekko bidos; ha7i izi qasse nenara gaagganaas yees; izarakka 400 asi dees» gida.
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Yaaqoobey babbidi shoobbides; banara diza asaa 2 cugan cugan shaakkidi ba dorsaa, deyshaa, miizaanne gaamellaa 2 cugan cugan shaakkides.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Izi, «Eesawey yiidi issi cuga oli ekkizaa gidikko attida cugay kessi ekkanaakko» gi qoppides.
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 He wode Yaaqoobey, «Abeet Xoossawu! Ta aawa Abrahaame Xoossawu, ta aawa Yisaaqa Xoossawu, tana, ‹Ne dabbotakko ne dere simma; tani nees lo7o ooththana› gidaso,
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 neni ne ayllezas ooththida kiyateththaassinne ammaneteththaas ubbaas tani bessontta asa. Tani haa Yordaanoose shaafa pinniza wode taas issi guufeyppe attiin kushen haray deenna; gido attiin ha7i tani nam7u cuga dere gidadis.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Ta nena woossays; ta ishaa Eesawe kusheppe tana ashsha; gaasoykka izi yiidi tananne ta nayta aayeta istta naytara dhayssanaakko gaada babbadis.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 Gido attiin neni tana, ‹Tani nees tumu lo7o ooththana; tani ne zereththay taybettanaas dandayettontta abba shaamintta mala ooththana› gidayssa qoppa» gi woossides.
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 He gallassa omars izi heen aqiday baas diza ubbaafe ba isha Eesawes immanaassa.
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 — ausente —
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 — ausente —
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Heyta istti wuden wuden shaakki shaakki ba aylleta kushen woththidi aylletas, «Taappe sinththati biite; wudeza issaa issaafe haassi haassi laaggite» gides.
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Ubbaafe sinththan bizayssa, «Ta isha Eesawey nenara gaaggidi nena, ‹Ne oonee? Awa bay? Ne sinththan diza mehey wuri oonassee?› gi oychchizaa gidikko,
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 ‹Neni izas hayti ne aylle Yaaqoobessa; izi hayta yeddidaykka ta godaa Eesawes immanaassa; qasse izikka nuuppe guyera yees› ga» gi azazides.
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 Qasseka nam7anththonne heedzdzanththo cugatassinne wudeza kaalliza hara ubbatas hayssaththo, «Intte Eesawera gaaggiza wode hayssaththoka geeta;
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 ‹Ne aylle Yaaqoobey nuuppe guyera yees› gontta aggofte» gides; izi hessaththo giday, «Tani taappe sinththe immanaas kiittidayssan iza hanqo doshisana; hessafe guye tani izara gaaggiza wode izi tana mokki ekkanaakko oonee erizay» gi qoppides.
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Hessa gishshas ba immizayssa baappe sinththasi yeddides; gido attiin izi ba hu7es he gallassa omars heen ba dizason aqides.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 — ausente —
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 — ausente —
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 Gido attiin Yaaqoobey barkka heen attides.
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 He addezi iza xoonanaas dandayettonttayssa be7idi Yaaqoobes wodira bochchiin iza wodiray doccides.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Histtiin he addezi iza, «Gadey wonttana gees tana yedda» gides.
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Addezikka iza, «Ne sunththi oonee?» gi oychchiin izi,
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Addezikka iza, «Hayssafe sinththan ne sunththi Isra7eele geetetto attiin Yaaqoobe geetettofo; ays giikko neni Xoossaranne asara baaxetada xoonadasa» gides.
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Yaaqoobey iza, «Ne sunththi oonee?» gi oychchides.
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Hessa gishshas Yaaqoobey he sohoza Phin7eele gi sunththides; ays giikko izi, «Tani Xoossaa ta ayfera be7ada hayqqontta attadis» gides.
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Izi Panu7eeleppe dendiza wode iza bolla xalqqey kezides; izi ba wodiraa gishshas wobbides.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Yaaqoobe wodiray deshettida gishshas Isra7eele asay hach gakkanaaska geda giddon diza paashsha asho mi erettenna.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.