Gênesis 29
gmvl (GMVL) vs NAA
1 Hessafe guye Yaaqoobey dendi biidi arshey mokkiza baggara diza asata dere gakkides.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Histtidi issi demban haaththa ollay dizayssa be7ides; heedzdzu cuga dorsi qasse he haaththa olla achchan ichchides; ays giikko wudey wuri haath uyizay he ollazappe; he haaththa ollaa doona tuchcha shuchchayka gita.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Dorsa wudey wuri heen shiiqida wode wudeza heemmizayti haaththa olla doonappe he shuchchaa genderisidi dorsaa ushsheettes. Ushshidi he shuchchaa haaththa ollaan zaaridi tucceettes.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yaaqoobey isttas, «Haytoo! Intte awappe yidetii?» gi oychchides.
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 izi, «Naakoores naaza naa Laaba ereetii?» gides.
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Yaaqoobey isttas, «Izi lo7o dizee?» gi oychchiin, «Ee, lo7okko; iza naa Eraheelo dors ekka yizaaro hanno beya» gida.
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Histtiin Yaaqoobey isttas, «Be7ite! Arshey ha7i dhoqqan dees; mehe soo shiishshiza wodey buro gakkibeenna; dorsata haath ushshidi efi heemmiishshite» gides.
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Gido attiin isttas, «Mehey wuri shiiqana gakkanaas, shuchchaa haaththa ollaza doonappe genderisana gakkanaas nuni ushshanaas dandayokko; hessafe guye nuni mehaa ushshana» gida.
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Izi buro haasayan dishin dorsata heemmizay izo gidida gishshas Laaba naya Eraheela ba aawaa dorsata laagga ekkada gakka wodhadus.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Yaaqoobey ba aayey isha Laaba naa Eraheeli dorsata be7ida wode biidi ollaa doonappe shuchchaa genderisidi ba aayey ishaa dorsata haath ushshides.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Yaaqoobey Eraheelo yeeridi ufayssafe dendidayssan ba qaala dhoqqisidi yeekkides.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Yaaqoobey izis aawa dabbonne Irbiqa naa gididayssa Eraheelis yootiin iza woxxa baada ba aawaas yootadus.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Laabay ba michchey naa Yaaqoobe wore siyida mala izara gaagganaas woxxides; woxxi gakkidi iza idimmi yeeri ekkidi ba soo efides; heen Yaaqoobey ba hanidayssa ubbaa Laabas yootides.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Laabay iza, «Neni tumu ta ashonne ta suuththa» gides. Yaaqoobey izara issi agina kumeth uttides.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Hessafe guye Laabay iza, «Neni taas dabbo gidida gishshas taas coo mela ooththanee? Ane nees ay qanxxanaas bessizaakko taas yoota» gides.
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Laabas nam7u macca nayti deettes; bayray sunththi Liya, kaaloya Eraheelo.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Liya ayfey shola; Eraheeli ayfey gidikko lo7o.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Yaaqoobey Eraheelo siiqida gishshas, «Tani nees kaalo nayo Eraheeli gishshas nees laappun layth ooththana» gides.
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Laabay, «Izo hara asas immanaappe nees immizayssi lo7o; neni tanara hayssan deya» gides.
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Hessa gishshas Yaaqoobey Eraheelo ekkanaas laappun layth ooththides; gido attiin izi izo siiqiza gishshas izas wodezi keehi qaanth misatides.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Hessafe guye Yaaqoobey Laaba, «Ta machcho taas imma; ta wodey wurides; tani izo ekkana koyays» gides.
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Hessa gishshas Laabay heen diza ubba asaa xeygi shiishshidi, bullachcha kessides.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Gido attiin gadey qammiin izi ba naa Liya efidi Yaaqoobes immides; Yaaqoobeykka izo ekkides.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Qasse Laabay ba aylleyo Zilfo ba naa Liyas aylle gidana mala immides.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Gadey wontiin xeelliza wode hekko Liya gidadus! Histtiin Yaaqoobey Laaba, «Hayssi neni ta bolla ooththidayssi aazee? Tani nees ooththiday Eraheeli gishshas deennee? Tana ays cimmadii?» gides.
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Laabay iza, «Nu biittan bayraya dishin kaaloyo azinaas immizayssi woga deenna.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 He mishirateththa saamintta ubbaa wursa; qasse kaalotizaarokka nuni nees immana; hessafe guye hara laappun layth taas ooththaasa» gides.
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Yaaqoobey hessaththo hanidi he saaminttaa wursides; hessafe guye Laabay ba nayo Eraheelo izas immides.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Qasse Laabay ba aylleyo Biliha ba naa Eraheelis aylle gidana mala immides.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Yaaqoobey Eraheelokka ekkides; Eraheelo Liyappe aaththi siiqides; hara laappun layth Laabas ooththides.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Yaaqoobey Liya Eraheeli mala siiqonttayssa be7idi GODAY izis yeliza uloza doydes; gido attiin Eraheelis nay baa.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Liyay shaarada attuma naa yeladus; iza sunththaaka Oroobeele ga sunththadus; ays giikko iza, «GODAY ta meto be7ides; ha7i tumu tana ta azinay siiqana» gadus.
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Iza qasseka shaarada ha7ikka attuma naa yeladus; iza, «GODAY tani dosettonttayssa be7ida gishshas taas hayssaka gujjides» gaada iza Simoona ga sunththadus.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Iza qasseka shaarada attuma naa yeladus; iza, «Tani izas heedzdzu attuma nayta yelida gishshas ta azinay ba wozina taakko zaarana» gaada iza Lewe ga sunththadus.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Iza qasseka qanththatada attuma naa yelada iza, «Hi7a tani GODAA galatana» gadus; hessa gishshas iza Yuhuda ga sunththadus; hessafe guye yelo essadus.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.