Eclesiastes 2
gmvl (GMVL) vs VC
1 Tani ta wozinan, «Ane taas gita ufays immizay aazakko, qasse lo7o miishshi aazakko eranaas koyays» ga qoppadis; gido attiin hessi hada.
1 Eu disse comigo mesmo: Vamos, tentemos a alegria e gozemos o prazer. Mas isso é também vaidade.
2 Qasseka, «Miichchi eeyateththa; ishalossinne ufayssas ay go7ay dizee?» gadis.
2 Do riso eu disse: Loucura! e da alegria: Para que serve?
3 Hessi wuri haniinkka aadho erateth demmanaas ta wozinan amottada tana woyne ushshan ufayssanaassinne eeyateth oykkanaas baaxetadis; qasse asay sa7a bolla diza qaanththa layththan salo gufanththon diza miish ubbaa bolla ooththidaakko istta go7izaazi aazakko ta erana koyadis.
3 Resolvi entregar minha carne ao vinho, enquanto meu espírito se aplicaria ainda à sabedoria; procurar a loucura até que eu visse o que é bom para os filhos dos homens fazerem durante toda a sua vida debaixo dos céus.
4 Hessa gishshas hara issi gita miishshata ooththadis; taas keeththatakka keexxadis; woyne turakka tokkadis.
4 Empreendi grandes trabalhos, construí para mim casas e plantei vinhas;
5 Dumma dumma atakilteta, dumma dumma ayfe ayfiza miththata tokkadis; yuuyi ufayettizaso giigsadis.
5 fiz jardins e pomares, onde plantei árvores frutíferas de toda espécie;
6 He dicciza miththata ushshanaas haath eelissizaso zeera giigsadis.
6 cavei reservatórios de água para regar o bosque. Comprei escravos e escravas; e possuí outros nascidos em casa.
7 Attumanne macca aylleta shammadis; taas soon yelettida hara aylletikka deettes; taappe kase Yerusalaamen de7ida oonappeka bollara daro mehe, deyshinne dorsa wude haaradis.
7 Possuí muito gado, bois e ovelhas, mais que todos os que me precederam em Jerusalém.
8 Tani dumma dumma biittatappe gita asatappenne kawotappe aqota, worqqanne bira taas dagasadis. Qasse addenne macca yeththanchchata shiishshadis; gujjadakka asaa ufayssanaas daro macca nayta ehadis.
8 Amontoei prata e ouro, riquezas de reis e de províncias. Procurei cantores e cantoras, e que faz as delícias dos filhos dos homens: mulheres e mulheres.
9 Hessa gishshas tani taappe kase Yerusalaamen de7ida ooppenne aadhdhida gita as gidadis; ta aadho erateththayka tanara de7ides.
9 Fui maior que todos os que me precederam em Jerusalém; e, ainda assim, minha sabedoria permaneceu comigo.
10 Ta ayfey xeellidayssa diggabeekke;
10 Tudo que meus olhos desejaram, não lhes recusei; não privei meu coração de nenhuma alegria. Meu coração encontrava sua alegria no meu trabalho; este é o fruto que dele tirei.
11 Gido attiin hessa ubbaa
11 Mas, quando me pus a considerar todas as obras de minhas mãos e o trabalho ao qual me tinha dado para fazê-las, eis: tudo é vaidade e vento que passa; não há nada de proveitoso debaixo do sol.
12 Hessafe guye
12 Passei então à meditação da sabedoria, da loucura e da tolice. {Qual é o homem, designado desde muito tempo, que virá depois do rei?}
13 Tumukka poo7oy
13 Cheguei à conclusão de que a sabedoria leva vantagem sobre a loucura, como a luz leva vantagem sobre as trevas.
14 Era asa ayfey
14 Os olhos do sábio estão na cabeça, mas o insensato anda nas trevas. Mas eu notei que um mesmo destino espera a ambos,
15 Tani ta wozinan,
15 e disse comigo mesmo: A minha sorte será a mesma que a do insensato. Então para que me serve toda a minha sabedoria? Por isso disse eu comigo mesmo, que tudo isso é ainda vaidade.
16 Aadho eranchchayka eeyaza mala
16 Porque a memória do sábio não é mais eterna que a do insensato, pois que, passados alguns dias, ambos serão esquecidos. Mas então? Tanto morre o sábio como morre o louco!
17 Salo gufanththon haniza miishshi ubbay iitiza gishshas ha sa7a duussay tana iitees; hessi ubbayka hada; carko oykkanaas yedeththiza mala.
17 E eu detestei a vida, porque, a meus olhos, tudo é mau no que se passa debaixo do sol, tudo é vaidade e vento que passa.
18 Salo gufanththon tani keeha daabura demmida ubbaa taappe guyen yiza yeletas yeggada biza gishshas tani daabura demmida ubbay tana iitees.
18 Também se tornou odioso para mim todo o trabalho que produzi debaixo do sol, porque devo deixá-lo àquele que virá depois de mim.
19 Taappe guyera yaanayssi izi aadho eranchcha gidiin woykko eeya gidiin oonee erizay? Izi oona gidikkoka tani keeha daaburdayssanne ta aadho erateththan tani demmida ubbaa bolla goda gidana; hessika hada.
19 E quem sabe se ele será sábio ou insensato? Contudo, é ele que disporá de todo o fruto dos meus trabalhos que debaixo do sol em custaram trabalho e sabedoria. Também isso é vaidade.
20 Hessa gishshas salo gufanththon hayssa keena ays daaburadinaa gaada ta wozinan hidota qanxxo doommadis.
20 E eu senti o coração cheio de desgosto por todo o labor que suportei debaixo do sol.
21 Gaasoykka asi ba ubbaa aadho erateththan, eraninne hiillan daaburdi demmidaa ubbaa aykkoka daaburontta asas aggi bees; hessika hadanne gita qoho.
21 Que um homem trabalhe com sabedoria, ciência e bom êxito para deixar o fruto de seu labor a outro que em nada colaborou, note-se bem, é uma vaidade e uma grande desgraça.
22 Hessa gishshas salo gufanththon asi keehi dafettikonne daaburkko izas ay wodhey dizee?
22 Com efeito, que resta ao homem de todo o seu labor, de todas as suas azáfamas a que se entregou debaixo do sol?
23 Izi ba de7o layththan daaburza daaburay ubbay waayenne meto xalla; omarsika iza guuggey shempo demmenna; hessi ubbayka hada.
23 Todos os seus dias são apenas dores, seu trabalhos apenas tristezas; mesmo durante a noite ele não goza de descanso. Isto é ainda vaidade.
24 Asas muussafenne ushshafe qasse ba ooththida ooson ufayeteththafe hara lo7iza miishshi deenna; hessika Xoossa kusheppe imettizayssa ta beyadis.
24 Não há nada melhor para o homem que comer, beber e gozar o bem-estar no seu trabalho. Mas eu notei que também isso vem da mão de Deus;
25 Iza achchafe imettontta aggiko ooni maanaassinne ufayettanaas dandayzee?
25 pois, quem come e bebe, senão graças a ele?
26 Xoossi bana ufayssiza asas aadho erateth, erateththinne ufays immees; gido attiin nagaranchchay Xoossa ufayssizaytas yeggi baana mala aqota dagasanaassinne ooththanaas wolqqa immees; hessika hadanne carko oykkanaas yedeththiza mala.
26 Àquele que lhe é agradável Deus dá sabedoria, ciência e alegria; mas ao pecador ele dá a tarefa de recolher e acumular bens, que depois passará a quem lhe agradar. Isto é ainda vaidade e vento que passa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.