Apocalipse 6
gmvl (GMVL) vs NVT
1 Hessafe guye he dorsay laappun maatametappe koyro maatameza doyshin ta beyadis; he oyddu do7atappe issoy dada gugunththa mala qaalara, «Haa ya!» gishin siyadis.
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Qasseka booththa para beyadis; he paraza bolla ba kushen wondafe oykkidaadey dees; izas akilileykka imettides; izikka xoonizaade gididi xooni xooni baanaas kezides.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 He dorsay nam7anththo maatameza doyda mala nam7anththo do7azi, «Haa ya!» gishin ta siyadis.
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Qasseka hara xeeqa zo7o paray kezides; he paraa toggidaadey biitta bollafe saroteth dhayssana malanne asay ba garsan issoy issaa wursana mala oosisanaas izas godateththinne gita mashshay imettides.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Dorsazi heedzdzanththo maatameza doyiin heedzdzanththo do7azi, «Haa ya!» gishin ta siyadis; qasse kareththa para beyadis; he paraa bolla uttidayssi ba kushen maka miish oykkides.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Oyddu do7ata giddofe yidaa misatiza qaala siyadis; he giirissayka, «Bagga kilo gidiza gistte issaades issi gallassa damoza, qasse issi kilo kumanaas sayso pace gidiza banggay issi gallassa damoza gido; gido attiin zaytenne woyne mith qohoppa» gishin ta siyadis.
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 He dorsay oydanththo maatameza doyiin oydanththo do7aza qaalay, «Haa ya!» gishin ta siyadis.
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Qasseka Cololo para beyadis; paraa toggidayssa sunththi hayqo geetettees; iza qasse duufoy kaallees; hayqoynne Duufoy biittafe sayso olan, gafan, boshaninne bazzo do7an wodhana mala godateththi isttas imettides.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Ichchashanththo maatameza izi doyiin Xoossa qaalaa gishshassinne ba markkattida markkateththaa gishshas hayqqidayta shemppota yarsho yarshizasoza garsan beyadis.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Istti dhoqqa qaalan, «Geeshshanne tumanchcha Godawu! Neni biitta bolla diza asaa bolla pirdonttaynne nu suuththaa gishshas ne halo kessonttay ayide gakkanaassee?» gi waassida.
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Isttas issaas issaas booththa may7oy imettides; istta malatikka buro hayqqana; istta mala oosanchcha gidida istta laggetinne istta ishata qooday kumana gakkanaas istti guuththa wodes shempi takkana mala isttas yootettides.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Hessafe guye he dorsay usuppunththo maatameza doyiin tani izakko xeelladis; hekko biittay wolqqama qaath qaaxxides; arshey asi kayos may7iza kareththa may7o mala karexxides; aginaykka kumeththara suuththa mala zo7adus.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Wolqqama assura carkoy carkidi miththa ayfe qoqofiza mala saloppe xoolinttey qoqofettides.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Saloykka waraqata mala xaaxetti kichchides; zumatinne abba giddon diza gadeti wurikka ba dizasoppe dhayda.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Biitta bolla diza kawoti biitta haarizayti, ola halaqati, dureti, wolqqamati, ashkaratinne godati wurikka gongolo giddo, zumata garsaninne zaallata garsan qotettida.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Zumatanne zaallatakka, «Nuna kammite! Algaa bolla uttidayssa sinththafe, he dorsaza hanqofe nuna qottite.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Wolqqama hanqo gallassay gakkides; iza oonee dandayanay?» gida.
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.