2 Samuel 20

gmvl (GMVL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 He wode Biniyaame qommota giddofe Bikire naa Sheba7e geetettiza kofa asi dees; izi zaye punnishe,
1 Estava ali por acaso um homem perverso chamado Seba, filho de Bicri, da tribo de Benjamim. Seba tocou a trombeta e começou a gritar: “Abaixo a dinastia de Davi! O filho de Jessé nada tem a nos oferecer! Vamos, homens de Israel, todos de volta para casa!”.
2 Hessa gishshas Isra7eele asay ubbay Dawite kaddidi Bikire naa Sheba7e kaallides; gido attiin Yuhuda asay Yordaanooseppe doommidi Yerusalaame gakkanaas bantta kawozappe shaakettontta issife bida.
2 Então todo o povo de Israel que estava ali abandonou Davi e seguiu Seba, filho de Bicri. O povo de Judá, porém, permaneceu com o rei e o acompanhou do rio Jordão até Jerusalém.
3 Dawiti Yerusalaamen diza ba kawoteththa keeth simmida wode ba kawoteththa keeththaa naagana mala kase izi woththi bida tammu laggeththo maccassata ekkides; istti issi keeththan naagetti daana mala naage woththides; isttas koshshiza qallabakka immides. Gido attiin isttara aqibeenna; istti hayqqanaashe gakkanaas am7i mala banttarkka dumma de7ida.
3 Quando Davi chegou a seu palácio em Jerusalém, mandou confinar as dez concubinas que haviam ficado ali. O rei lhes providenciou sustento, mas não teve mais relações com elas. Permaneceram como viúvas até o fim da vida.
4 Hessafe guye kawozi Amasas, «Yuhuda asay ubbay heedzdzu gallassa giddon taakko yaana mala xeyga; nekka ne hu7era beetta» gides.
4 O rei disse a Amasa: “Reúna o exército de Judá e apresente-se aqui em três dias”.
5 Amasi Yuhuda xeygana bides; gido attiin kawozi barida gallassatappe keehi takkides.
5 Amasa saiu para convocar os soldados de Judá, mas levou mais tempo que o prazo definido pelo rei.
6 Dawiti Abisayes, «Ha7i Abeseloomeppe bollara Bikire naa Sheba7ey daro meto nu bolla gaththana koyza gishshas ne godaa wottadarata ekkada iza yedeththa; ne histtontta aggiko miixay diza katamata demmidi nuuppe kessi ekki attana» gides.
6 Então Davi disse a Abisai: “Seba, filho de Bicri, vai nos prejudicar mais que Absalão. Leve minhas tropas e persiga-o antes que ele entre numa cidade fortificada, onde não possamos alcançá-lo”.
7 Hessa gishshas Iyo7aabe wottadarati, Keliteti, Pelitetinne wolqqama olanchchati ubbay Abisaye azazon kezida; istti Yerusalaameppe keziday Bikire naa Sheba7e yedeththanaassa.
7 Os soldados de Joabe, junto com a guarda pessoal do rei e os guerreiros valentes, saíram de Jerusalém para perseguir Seba.
8 Istti Geba7oonen wogga zaalla matan dishin Amasi isttara gayttana kezides; Iyo7aabey ola may7o may7idi giththa mashsha kohozara gixxi uttides; izi sinththe tanggida mala mashshazi kohozappe kezi gaden wodhdhides.
8 Quando chegaram à grande rocha em Gibeom, Amasa foi ao encontro deles. Joabe vestia seu traje militar e levava um punhal preso ao cinto. Quando deu um passo à frente para saudar Amasa, tirou o punhal da bainha.
9 Iyo7aabeykka Amasa, «Ta ishazoo ne ay mala day?» gides; histtidi Iyo7aabey yeeriza as misatidi ba ushachcha kushen Amasa buuch oykkides.
9 “Como vai, meu primo?”, disse Joabe, e o pegou pela barba com a mão direita, como se fosse beijá-lo.
10 Gido attiin Amasi Iyo7aabe kushen mashshay dizayssa akeekontta aggida gishshas bana naagibeenna. Histtiin Iyo7aabey iza ulon caddides; iza maracey biitta bolla wololu gides; Iyo7aabey hara gujjontta dishin Amasi heerakka shemppo kezides. Hessafe guye Iyo7aabeynne iza isha Abisayey Bikire naa Sheba7e goodereththo doommida.
10 Amasa não percebeu o punhal na mão esquerda dele, e Joabe o feriu no estômago, de modo que suas entranhas se derramaram no chão. Joabe não precisou feri-lo outra vez, pois Amasa morreu rapidamente. Joabe e seu irmão Abisai deixaram o corpo ali e continuaram a perseguir Seba.
11 Amasa aha achchan eqqida Iyo7aabe wottadaratappe issoy, «Iyo7aabe dosizaynne Dawites gidida ubbay Iyo7aabe kaallo!» gides.
11 Um dos soldados de Joabe gritou: “Se estiverem do lado de Joabe e Davi, venham e sigam Joabe!”.
12 He wode Amasa ahay suuththan moorettidi oges giddo addan porccu gi dees. Heera aadhdhi biza wottadarati ubbay eqqi xeellishin he addezi be7idi ahaza mata gakkida wottadarati ubbay eqqi xeellizayssa akeekides; Amasa ahaza oge bollafe goshsha giddo efidi may7o iza bolla yeggides.
12 Amasa, porém, estava estendido numa poça de sangue no meio do caminho, e os soldados de Joabe viram que todos paravam para olhar. Então um dos soldados o arrastou para fora do caminho, até um campo, e o cobriu com um manto.
13 Ahazi ogeppe dendidaappe guye asay ubbay Bikire naa Sheba7e gooddanaas Iyo7aabe kaalli bides.
13 Com o corpo de Amasa fora do caminho, todos seguiram Joabe em perseguição a Seba, filho de Bicri.
14 Sheba7ey Isra7eele nayta qommota ubbaa giddora kanththidi Aabeeli-Beeti-Ma7ikanne Beere dere yides. Beere asay issi bolla shiiqettidi iza kaallides.
14 Enquanto isso, Seba passou por todas as tribos de Israel e, por fim, chegou à cidade de Abel-Bete-Maaca. Todos os membros de seu clã, os bicritas, se reuniram para lutar e o seguiram até a cidade.
15 Iyo7aabera diza wottadarati yiidi Aabeeli-Beeti-Ma7ikan Sheba7e giddoththida; katamappe kare baggara yuuyi aadhdhanaas gimbezas pude xeera gakkanaas biitta doorida; istti gimbeza laallanaas keehi shociza wode,
15 Quando os soldados de Joabe chegaram, cercaram Abel-Bete-Maaca. Construíram uma rampa junto às fortificações da cidade e começaram a derrubar o muro.
16 he katamayn issi wozinama maccassi dizaara ba qaala dhoqqu histtada «Aso siyite! Siyite! Iyo7aabes ta yootana miishshi diza gishshas izi haa yaana mala izas yootite!» gadus.
16 Então uma mulher sábia da cidade gritou: “Ouçam! Digam a Joabe que se aproxime, pois desejo falar com ele!”.
17 Iyo7aabey izikko biin maccassaya izas,
17 Quando ele se aproximou, a mulher perguntou: “O senhor é Joabe?”. “Sim, sou eu”, respondeu ele. Então ela disse: “Ouça sua serva com atenção”. “Estou ouvindo”, disse ele.
18 Izakka zaarada izas, «Beni wode asay, ‹Zore oychchanaas Aabeele katama biite!› gees; istti gida malakka polettees.
18 A mulher continuou: “Antigamente era costume dizer: ‘Se precisar resolver um desentendimento, peça conselho na cidade de Abel’.
19 He katamaya gita katama; Isra7eelen saroy kumidaaranne ammanettida katamaya izo; histtiin neni Isra7eelen aayo gididaaro dhayssana koyaasa. GODAA xinxxoyo mittanaas ays ne koyay?» gadus.
19 Somos pacíficos e fiéis em Israel, mas o senhor está prestes a destruir uma cidade importante de nossa terra. Por que deseja destruir aquilo que pertence ao S enhor ?”.
20 Iyo7aabeykka izis, «Hessi taappe haakko! Mitoynne dhaysi ha7ikka taappe haakko!
20 “De maneira nenhuma!”, respondeu Joabe. “Não quero arruinar nem destruir sua cidade.
21 Yo7oy hessa mala gidenna; heen zumazan Efreeme gezzefe Bikire naa Sheba7e geetettizayssi kawo Dawite bolla ba kushe denththides; intte he addeza xalla taas aaththi immiko tani hanno katamayo yedda baana» gides.
21 Não é essa a minha intenção. Quero apenas capturar um homem chamado Seba, filho de Bicri, da região montanhosa de Efraim, que se rebelou contra o rei Davi. Se vocês o entregarem para mim, deixarei a cidade em paz.” “Está bem”, respondeu a mulher. “Jogaremos a cabeça dele para você por cima do muro.”
22 Hessafe guye maccassaya cinccateththan kumida ba zore ubbaa deraakko ekka badus. Isttika Bikire naa Sheba7e hu7eza qanxxidi Iyo7aabes kare olida. Histtiin Iyo7aabey zaye punnides; asaykka katamayppe haakki bida. Ubbaa baggarakka laaletti baso baso bida. Iyo7aabey kawozaakko Yerusalaame simmi bides.
22 Então a mulher levou o seu bom conselho até o povo. Eles cortaram a cabeça de Seba e a jogaram para Joabe. Ele tocou a trombeta, e seus soldados se retiraram da cidade. Todos voltaram para suas casas, e Joabe voltou para o rei, em Jerusalém.
23 Iyo7aabey Isra7eele olanchchata ubbaa bolla azazizaade gidides; Yoodahe naa Bannayay qasse Keliteta bollanne Peliteta bolla halaqa gidides.
23 Joabe era o comandante de todo o exército de Israel. Benaia, filho de Joiada, era o comandante da guarda pessoal do rei.
24 Adoraamey wolqqa ooso ooththizayta bolla halaqa gidides. Ahiluude naa Iyoosaafixey taarike xaafizaade gidides.
24 Adonirão era encarregado daqueles que realizavam trabalhos forçados. Josafá, filho de Ailude, era o historiador do reino.
25 Sheba7ey kawo keeththas xaafe gidishin Saadooqeynne Abiyaataarey qeese gidida.
25 Seva era o secretário da corte. Zadoque e Abiatar eram os sacerdotes.
26 Hessaththoka Ya7ire dere as Iray Dawite zorizaade gidides.
26 E Ira, descendente de Jair, servia Davi como sacerdote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.