2 Samuel 15
gmvl (GMVL) vs NAA
1 Hessafe guye Abeseloomey para-gaarenne parata, hessaththoka izappe sinththara woxxanaas 50 asata baas giigsides.
1 Depois disso, Absalão arranjou uma carruagem, cavalos e cinquenta homens que corressem na sua frente.
2 Abeseloomey maalado wonttara dendidi katama penge gelththiza oge gaxan eqqi naagees. Ay asikka ba misha kawos magannidi pirdisana yiza wode ubbaan Abeseloomey izaade baakko xeygi xeygidi, «Ne awa katamappe yadii?» gi oychchees; he oyshettida addezikka, «Ta ne oosanchchay Isra7eele qommota garsafe issaafe yadis» gi zaarees.
2 Ele se levantava cedo e ficava à beira do caminho que levava ao portão da cidade. Quando passava um homem que tinha alguma demanda que devia ser submetida ao rei para julgamento, Absalão o chamava a si e lhe dizia: “De que cidade você é?” Quando ele respondia: “Este seu servo é de tal tribo de Israel”,
3 Hessafe guye Abeseloomey izas, «Be7a! Ne maganazi likkenne bessizaaza; gido attiin kawo wokkaletappe hayssa xeellana asi nees deenna» gees.
3 Absalão lhe dizia: “Olhe, a sua causa é boa e justa, mas você não tem quem o ouça da parte do rei.”
4 Kaaleththidikka, «Tani hanno biittay bolla pirdiza daanna gida shuumettidaakko aazee dizay? Maganay woykko mootoy diza asi ubbay taakko yiidi suure pirda demmana mala ta ooththanakkoshin» gees.
4 Absalão dizia mais: “Ah! Quem me dera ser juiz na terra, para que viesse a mim todo homem que tivesse demanda ou questão, para que eu lhe fizesse justiça!”
5 Hessaththoka ay asikka izakko shiiqidi sarokkiza wode Abeseloomey ba kushen idimmi oykkidi yeerees.
5 Também, quando alguém se aproximava para inclinar-se diante dele, ele estendia as mãos, abraçava-o e o beijava.
6 Kawozaakko suure pirda demmanaas yiza Isra7eele asa ubbaakko Abeseloomey hessaththo hani hani shiiqiza gishshas Isra7eele asaa wozina ekkides.
6 Absalão agia desta maneira com todo o Israel que vinha ao rei para pedir justiça e, assim, conquistava o coração dos homens de Israel.
7 Oyddu layththafe guye Abeseloomey kawoza, «Tani adinettida adina gaththanaas Kebroone baanaas taas piqaade imma.
7 Ao fim de quatro anos, Absalão disse ao rei: — Deixe-me ir a Hebrom cumprir o voto que fiz ao
8 Tani ne oosanchchay Aaraame deren Geeshuren dashe, ‹GODAY tana Yerusalaame zaarizaa gidikko GODAAS Kebroonen goynnana› ga adinettadis» gides.
8 Porque, quando estava morando em Gesur, na Síria, este seu servo fez um voto, dizendo: “Se o Senhor me trouxer de volta a Jerusalém, prestarei culto ao Senhor .”
9 Kawozi iza, «Saron ba» gides; hessa gishshas Abeseloomey Kebroone bides.
9 Então o rei disse: — Vá em paz. E Absalão levantou-se e foi para Hebrom.
10 Hessafe guye Abeseloomey, «Intte zaye giiris siyiza wode, ‹Abeseloomey Kebroonen kawotides› giite gaana oosanchchata kumeththa Isra7eele qommota ubbaa giddon qotara woththides» gides.
10 Absalão enviou emissários secretos por todas as tribos de Israel, dizendo: — Quando ouvirem o som das trombetas, digam: “Absalão é rei em Hebrom!”
11 Yerusalaameppe 200 asati izara issife bida; istti imaththateth xeygettidi ashketeththan bida attiin istti yo7oza gishshas aykkoka eriza miishshi deenna.
11 De Jerusalém foram com Absalão duzentos homens convidados, porém iam na sua simplicidade, porque nada sabiam daquele plano.
12 Abeseloomey yarshoza shiishshiza wode Dawite zoriza Gilo dere as Akxofeele ba biitta Giloppe izakko yaana mala kiittides; hessa gishshas seerazi minnides; Abeseloome kaallizayta qooday gujetti gujetti bides.
12 Enquanto oferecia os seus sacrifícios, Absalão também mandou chamar Aitofel, o gilonita, do conselho de Davi, da sua cidade de Gilo. Assim a conspiração tornou-se poderosa, e o povo que tomava o partido de Absalão crescia em número.
13 Kiitettizayssi yiidi, «Isra7eele asaa wozinay Abeseloomera dees» giidi Dawites yootides.
13 Então um mensageiro veio a Davi, dizendo: — Todo o povo de Israel está seguindo Absalão.
14 Hessafe guye Dawiti ba shuume ubbatas, «Dendite; ane baqatoos; nu histtontta aggiko nuuppe issaadeyka Abeseloome kusheppe kessi ekki attenna; ha7ira nu hayssafe kezana bessees; nu histtontta aggiko kaaletti yiidi nuna oykkiko izi nuna dhayssana; katamayokka mashshan siifana» gides.
14 Diante disto, Davi disse a todos os servos que estavam com ele em Jerusalém: — Levantem-se, e vamos fugir, porque não poderemos nos salvar de Absalão. Saiam o mais depressa possível, para que ele não nos alcance, lance sobre nós a ruína e passe a cidade a fio de espada.
15 Kawoza shuumetikka, «Nu kawoy koyidayssa ubbaa ooththanaas nuni ne oosanchchati giigetti uttidos» gi zaarida.
15 Então os servos do rei lhe disseram: — Eis aqui os seus servos, dispostos a fazer tudo o que o rei, nosso senhor, determinar.
16 Kawozi baso asaa kumeththaara kezi bides; kawoteththa keeththaa naagana mala 10 laggeththota woththides.
16 O rei saiu, e todos os de sua casa o seguiram. Deixou, porém, dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Hessa gishshas kawoy kumeththa asaara haakki bidaappe guye heen issison eqqida.
17 Quando o rei e todo o povo estavam saindo da cidade, pararam na última casa.
18 Asay ubbay Kelitetinne Peliteti hessaththoka Geeteppe izara yida 600 asata gujjiin salfidi kawoza sinth aadhdhida.
18 Todos os seus servos passaram por ele. Também toda a guarda real e todos os geteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, passaram diante do rei.
19 Kawozi Geete dere as Ittayey, «Ne nunara ays yadii? Simmada kawo Abeseloomera issife utta; neni ne hu7es ne biittafe di7etta yida imaththa.
19 Então o rei disse a Itai, o geteu: — Por que também você está indo conosco? Volte e fique com quem vier a ser o rei, porque você é estrangeiro e desterrado de sua pátria.
20 Neni ha7i zine yadasa; histtiin ta taas awa bizaakko erontta dashe ne nunara toylattana mala ays ooththoo? Ane ha7i neni ne asata ekkada guye simma; lo7eteththinne ammaneteththay nenara gido» gides.
20 Você chegou ontem, e por que hoje eu já o levaria conosco a vaguear, quando eu mesmo não sei para onde vou? Volte e leve consigo os seus companheiros. E que a misericórdia e a fidelidade o acompanhem.
21 Gido attiin Ittayey, «De7o GODAY be7iin, hessaththoka ta godaa kawo asho; de7o gidiin hayqo gidiin awankka ta godaa kawoy hanizayssa tani ne ayllezi hanana» gi zaarides.
21 Porém Itai respondeu ao rei: — Tão certo como vive o
22 Dawitikka Ittaye, «Histtiko sinth aadhdha ba» gides; hessa gishshas Geete dere as Ittayey ba asatanne banara diza baso asata ekki bides.
22 Então Davi disse a Itai: — Vá e passe adiante. E assim passaram adiante Itai, o geteu, todos os seus homens e todas as crianças que estavam com ele.
23 Derey ubbay aadhdhi biza wode he dere asay waassishe yeekkides; kawozi Qediroone zulleza pinnides; asay ubbay pinnidi bazzo biitta bides.
23 Toda a terra chorava em alta voz. E todo o povo e também o rei passaram o ribeiro de Cedrom, seguindo o caminho do deserto.
24 Saadooqeykka heen dees; izara issife diza Leweti ubbay Xoossa Caaqo Qaala Taabotaa tookkida; isttika zaaridi Xoossa Caaqo Qaala Taabotaza woththida; Abiyaataarey asay kumeth katamayo yeddi kezanaashe gakkanaas yarsho shiishshides.
24 Eis que Zadoque também estava ali, e com ele todos os levitas que levavam a arca da aliança de Deus. Puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.
25 Hessafe guye kawozi Saadooqe, «Neni Xoossa Caaqo Qaala Taabotaza ekkada guye katamayo simma. Tani GODAA sinththan ayottidaa gidikko izi tana zaaridi Taabotazanne iza aqosoza ta be7ana mala gaththana.
25 Então o rei disse a Zadoque: — Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se eu encontrar favor aos olhos do
26 Gido attiin izi, ‹Ta nenan ufayettabeekke› gizaa gidikko baas lo7o misati beettidayssa ta bolla ooththo; tani ekkanaas giigetta uttadis» gides.
26 Se ele, porém, disser: “Não tenho prazer em você”, eis-me aqui; faça de mim o que achar melhor.
27 Qasseka kawozi qeese Saadooqe, «Neni nabe gidikkii? Histtiko neni ne naa Akimaasenne Abiyaataare naa Yoonataane nenara ekkada saron guye katamayo simma; neninne Abiyaataarey nam7ati intte nayta ekkidi biite.
27 O rei disse mais a Zadoque, o sacerdote: — Ó vidente, volte em paz para a cidade com o seu filho Aimaás e com Abiatar e o filho dele, Jônatas.
28 Taikka neeppe wore siyana gakkanaas bazzon diza shaafaa pinnizason naagana» gides.
28 Vejam: vou ficar esperando nos vaus do deserto até que me venham notícias de vocês.
29 Hessa gishshas Saadooqeynne Abiyaataarey Xoossa Caaqo Qaala Taabotaa guye Yerusalaame zaaridi heen takkida.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém e lá ficaram.
30 Gido attiin Dawiti yeekkishe pude Dabrazayte zuma pudunththaa kezides; ba hu7e gullunttidi mela tohora dees; izara issife diza asay ubbay izayssaththo bantta hu7e gullunttidi yeekkishe pudunththaa kezeettes.
30 Davi seguiu pela encosta do monte das Oliveiras, subindo e chorando; tinha a cabeça coberta e caminhava descalço. Todo o povo que ia com ele, de cabeça coberta, subiu chorando.
31 He wode, «Seeraa giddon Abeseloomera dizay Akxofeele» gi Dawites yootida; hessa gishshas Dawiti, «Abeet GODAWU! Akxofeele zoreza hada histtarkkii» gi woossides.
31 Então contaram a Davi que Aitofel estava entre os que conspiravam com Absalão. Por isso Davi orou, dizendo: — Ó
32 Dawiti derey Xoossa goynnizasoho pude zumaa kaara gakkishin Arkke dere as Hushey ba may7o daakkidi ba hu7e bolla gudulla laallidi izara gayttanaas yides.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde se costuma adorar a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, de manto rasgado e com terra sobre a cabeça.
33 Hessafe guye Dawiti iza, «Neni tanara issife biikko taas tooho gidana;
33 Davi lhe disse: — Se você for comigo, será um peso para mim.
34 gido attiin neni guye katamayo simmada Abeseloomes, ‹Ta ne aylle gidana; kase tani ne aawaas aylle gidida mala hachchika ta nees haggazana› gaada Akxofeele zore ne laallada tana maaddana.
34 Mas, se voltar para a cidade e disser a Absalão: “Eu serei, ó rei, seu servo; como no passado fui servo de seu pai, assim agora serei seu servo”, você poderá me ajudar a frustrar o conselho de Aitofel.
35 Qeeseti Saadooqeynne Abiyaataarey heen nenara daana deettennee? Kawo keeththafe ne siyidayssa ubbaa isttas yoota.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá com você. Conte a esses sacerdotes tudo o que você ouvir no palácio real.
36 Saadooqe naa Akimaasinne Abiyaataare naa Yoonataaney nam7u attuma nayti heen isttara deettes. Ne siyiza ubbaa taas istta bolla kiita yedda» gides.
36 Lá estão também os filhos deles, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar. Por meio deles vocês podem me mandar notícias de todas as coisas que ouvirem.
37 Hessa gishshas Dawites siiqo lagge Hushey Abeseloomey Yerusalaame gelida mala hee gakkides.
37 Então Husai, amigo de Davi, foi para a cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.