2 Samuel 14
gmvl (GMVL) vs VC
1 Kawo Dawiti Abeseloome laamotidayssa Xuriya naa Iyo7aabey erides.
1 Joab, filho de Sarvia, percebendo que o coração do rei {se voltava de novo} para Absalão,
2 Hessa gishshas Iyo7aabey issi as Tequhe kiittidi issi wozinama maccas ehisides; izo, «Neni kayottiza as misatanaas kayo may7o may7a; qibaate tiyettofa; hayqqida asas daro wode kayottashe diza maccas misata beetta.
2 mandou vir de Técua uma mulher habilidosa e disse-lhe: Põe-te de luto; toma vestes de luto e não te unjas, para pareceres uma mulher que chora um morto há muito tempo.
3 Hessafe guye kawozaakko baada ta nees yootizayssa izas yoota» giidi iza yootana qaalata Iyo7aabey izis yootides.
3 Virás então ter com o rei e lhe falarás assim e assim. E Joab sugeriu-lhe o que ela devia dizer.
4 Tequhe dere maccassaya kawozaakko geladus; sinththa guth gufannada bonchcho saroka immidaappe guye, «Kawonttoo tana maaddite!» gadus.
4 A mulher veio, pois, de Técua, e apresentou-se ao rei; lançou-se por terra e prostrou-se, dizendo: Salva-me, ó rei, salva-me!
5 Kawozikka izo, «Nena aazee metiday?» gi oychchides. Izakka zaarada, «Tani tumappe azinay hayqqida am7o.
5 O rei disse-lhe: Que tens? Ai de mim, disse ela, sou uma viúva. Meu marido morreu.
6 Taas ne aylleys nam7u attuma nayti deettes; nam7ati ba garsan issoy issaara demban ooyettida; istta ashechchizay baynda gishshas issoy hankkoyssa shoci wodhides.
6 Tua serva tinha dois filhos. Brigaram no campo, e não havendo quem os separasse, um deles feriu o outro e matou-o.
7 Histtiin dabboti ubbay ne aylley bolla dendidi, ‹Ba ishaa wodhidayssa nuus haa aaththa imma; izi ba ishaa wodhida gishshas nunikka iza wodhana; hessafe guye neni laatay bayndaaro gidana› geettes; hessa gishshas taas attida issi xomppeza dhayssidi ta azinaza biitta bolla sunththi bayndanne zarey baynda dhonth kessana haneettes» gadus.
7 E eis que agora se levanta contra a tua serva toda a família, dizendo-lhe: dá-nos o fratricida, para o matarmos em castigo do sangue do irmão que ele matou, e exterminaremos o herdeiro. Querem assim apagar a última brasa que me resta, de modo que não se conserve de meu marido nem nome, nem posteridade na terra.
8 Kawozikka maccassayo, «Neni simma neso ba; ta ne oysha gishshas bessiza azazo immana» gides.
8 O rei disse à mulher: Volta para a tua casa; tomarei providências a teu respeito.
9 Gido attiin Tequhe dere maccassaya, «Ta godaa kawoo! Qohozi ta bollanne ta aawa keeththan gakko; kawoynne iza araatay qohoppe geeyidayta gidetto» gadus.
9 Mas a mulher de Técua disse ao rei: Sobre mim, e não sobre a casa de meu pai recaia a culpa; o rei e o seu trono serão inocentes.
10 Kawozikka izis, «Oonikka ne bolla issi miish haasayzaa gidikko haa taakko ekka ya; zaari nena waayisenna» gides.
10 O rei disse-lhe: Se alguém te ameaçar, traze-o à minha presença, e ele não te incomodará mais.
11 Iza, «Suuth accizayti ta naaza wodhidi kaseppe aadhdhiza qoho gaththontta mala kawoy GODAA ba Xoossaa woosso» gadus.
11 Ela ajuntou: Queira o rei lembrar-se do Senhor, seu Deus, para que o vingador do sangue não agrave a desgraça, matando o meu filho! Pela vida de Deus, disse ele, não cairá um só cabelo da cabeça de teu filho!
12 Hessafe guye maccassaya, «Ta ne aylleya ta godaas kawos issi qaala yootana mala ero garkkii!» gadus; izikka, «Ero yoota» gides.
12 A mulher então disse: Permite que a tua serva diga uma palavra ao rei, meu senhor? Fala.
13 Maccassaya zaarada izas, «Neni hayssa mala yo7o Xoossa deraa bolla aazas qoppadii? Kawozi dereppe goodetti bete bida ba naaza zaaribeenna; histtiin hessa izi yootishe barkka ba bolla pirdibeennee?
13 Por que, pois, pensas fazer o mesmo contra o povo do Senhor? Pronunciando essa sentença, o rei se confessa culpado, pelo fato de não se lembrar daquele que desterrou.
14 Biittan gukkida haaththi simmonttayssaththo nuni ubbayka hayqqoos; Xoossi biittafe goodettida asi iza sinththafe baqati bidason attontta mala simmi yaana oge izas giigssees attiin iza shemppoy dhayana mala koyenna.
14 Quando morremos, somos como a água que não mais se pode recolher, uma vez derramada por terra. Deus não faz voltar uma alma. Cuide, pois, o rei, que o banido não fique mais exilado longe dele.
15 «Ha7ikka ta hayssa yiday derezi tana babisida gishshas hessa ta godaas kawos yootanaassa; ta ne aylleya, ‹Ta kawozas yootana; izikka ta oychchidayssa polanaas dandayzaa gidana.
15 Se eu vim falar desse assunto ao rei, foi porque o povo me aterrou. A tua serva disse: falarei ao rei: talvez o rei faça o que eu lhe pedir;
16 Xoossi nuus immida xinxxofe tananne ta naaza shoddanaas dendida addeza kusheppe kawozi ba oosanchchayo ashshanaas eeno gaana› ga qoppadis.
16 sim, o rei me ouvirá e livrar-me-á da mão do homem que procura excluir-nos, a mim o meu filho, da herança do Senhor.
17 «Ha7ikka ta ne aylleya, ‹Kawoy ta godazi lo7o iitappe shaakki eron Xoossa kiitanchcha mala gidida gishshas ta godaa kawoza qaalay tana minththeththo; GODAA ne Xoossay nenara gido› gays» gadus.
17 Que o rei, ajuntou ela, se digne pronunciar uma palavra de paz, porque o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus para discernir o bem do mal. Que o senhor, teu Deus, seja contigo!
18 Hessafe guye kawozi maccassayo, «Tanikka nena oychchiza oyshatas zaaro taappe qottofa» gides.
18 O rei disse à mulher: Não me escondas nada do que te vou perguntar. A mulher respondeu: Que o rei, meu senhor, fale.
19 Kawozikka zaaridi izo, «Ha ubbaan Iyo7aabe kushey deennee?» gi oychchides.
19 Não anda a mão de Joab contigo em tudo isso? Por tua vida, respondeu-lhe ela, não se pode desviar para nenhum lado o que o rei acaba de dizer! Sim, foi o teu servo Joab quem me deu instruções e sugeriu à tua serva tudo o que ela disse.
20 Ne oosanchcha Iyo7aabey hayssa ooththiday diza hanotaa laammana koyida gishshassa; gido attiin ta godaas Xoossa kiitanchchatas diza aadho erateththi diza gishshas biittay bolla haniza miish ubbaa izi erees» gadus.
20 Foi para dar a esse assunto uma nova feição que Joab fez isso. Porém tu, ó rei, meu senhor, és tão sábio como um anjo de Deus, para saber tudo o que se passa na terra!
21 Kawozikka Iyo7aabes, «Ero lo7o; ero; baada naateththaza Abeseloome zaara ekka ya» gides.
21 O rei disse a Joab: A coisa está decidida. Vai, traze o jovem Absalão!
22 Iyo7aabeykka bonchcho saroka kawozas qonccisanaas duge biitta bolla gufannidi sarokkides; kawoza anjjides; kaaleththidi Iyo7aabey, «Kawozi ba oosanchchaza woosaa ekkida gishshas ne aylley ne sinththan teema demmidayssa hach erides» gides.
22 Joab prostrou-se com o rosto por terra, e abençoou o rei, dizendo: Agora o teu servo reconhece que ganhou o teu favor, ó rei, meu senhor, pois que o rei cumpriu o desejo de seu servo!
23 Hessafe guye Iyo7aabey Geeshure biidi Abeseloome Yerusalaame zaari ehides.
23 Joab foi a Gessur e trouxe Absalão para Jerusalém.
24 Kawoy gidikko, «Baso bo; izi ta ayfeso be7anaas dandayenna» gides; hessa gishshas Abeseloomey baso bides; kawoza ayfesokka be7ibeenna.
24 Mas o rei disse: Que ele vá para a sua casa, pois não será admitido à minha presença! Absalão retirou-se para a sua casa, e não se apresentou diante do rei.
25 Abeseloome mala, mala lo7oy kumeththa Isra7eele asaa garsankka deenna; izas hu7e binanappe biidi toho xugunth gakkanaas borey deenna.
25 Não havia em todo o Israel homem mais belo que Absalão, e que fosse tão admirado como ele. Da cabeça aos pés, não havia nele defeito algum.
26 Hu7e iskey iza deexxishin layththan issito cakisees; cakettida binanazi kawo keeththa meezaanen woththishin 200 saqile deexxees.
26 Quando cortava o cabelo - o que fazia a cada ano, porque sua cabeleira se tornava por demais pesada -, o peso deste era de duzentos siclos, pelo peso real.
27 Abeseloomes Ti7imaaro geetettiza issi macca naynne heedzdzu attuma nayti yelettida. Macca naya keeha mala lo7o.
27 Nasceram-lhe três filhos e uma filha, chamada Tamar, que era de grande beleza.
28 Abeseloomey kawoza be7ontta Yerusalaamen nam7u layth uttides.
28 Absalão permaneceu em Jerusalém dois anos antes de ser admitido à presença do rei.
29 Hessafe guye Iyo7aabey kawozaakko baana mala Abeseloomey xeygisides; Iyo7aabey gidikko izakko yaana koyibeenna; nam7anththoka zaaridi xeygisides; Iyo7aabey yaana koyibeenna.
29 Mandou chamar Joab para mandá-lo ao rei, mas ele não quis vir. Chamou-o uma segunda vez, e ele recusou-se de novo.
30 Histtiin Abeseloomey ba aylletas, «Be7ite; Iyo7aabe gadey ta gadera dhassa; iza gaden maxa gakkida banggay dees; biidi izan tama yeddite» gides; hessa gishshas Abeseloome aylleti biidi Iyo7aabe kaththaa taman xuuggida.
30 Disse então Absalão aos seus servos: Vedes o campo de Joab ao lado do meu, semeado de cevada? Ide e lançai-lhe fogo. Os servos de Absalão incendiaram o campo. Os servos de Joab foram ter com ele, rasgadas as suas vestes, e disseram-lhe: Os homens de Absalão incendiaram o teu campo.
31 Hessafe guye Iyo7aabey Abeseloomeso biidi, «Ne aylleti ays ta kaththaa taman xuuggidoo?» gi oychchides.
31 Joab foi então à casa de Absalão, e disse: Por que incendiaram os teus homens o meu campo?
32 Abeseloomey Iyo7aabes zaaridi, «Tani kiittiin neni yontta ixxida gishshassa; Hanno gakkanaas ta heen dizaakko taas lo7o gidana gides gaada ne kawos yootana mala, ‹Ta nena kawozaakko yeddana koyada nena haa ya› gaada xeygisadis; ha7i gidikko ta kawoza ayfeso be7ana koyays; ay mooroy ta bolla beettiko izi tana wodho» gides.
32 Absalão respondeu: Eu te mandara chamar, dizendo: vem, pois quero enviar-te ao rei para dizer-lhe: por que vim eu de Gessur? Seria melhor ter ficado lá. Quero ser admitido à presença do rei; se sou culpado, que me matem!
33 Iyo7aabey kawozaakko biidi hessa izas yootides; hessafe guye kawozi Abeseloome xeygisides; izikka yiidi kawoza sinththan gufannidi sarokkides; kawozikka Abeseloome yeeri ekkides.
33 Joab foi ter com o rei e contou-lhe tudo. Absalão foi chamado, entrou à presença do rei e prostrou-se diante dele com o rosto por terra. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.