2 Crônicas 24
gmvl (GMVL) vs NTLH
1 Iyo7aasi kawotiza wode izas layththay laappuna; izi Yerusalaamen 40 layth kawotides; iza aayey sunththi Ziibiyo; iza Bersaabehe katamappe yida asa.
1 Joás tinha sete anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou quarenta anos em Jerusalém.
2 Qeese Yoodahey de7ida layth ubbaan Iyo7aasi GODAA ufayssiza miish ooththides.
2 A sua mãe se chamava Zíbia e era da cidade de Berseba. Enquanto o sacerdote Joiada vivia, Joás fez o que agrada a Deus, o Senhor .
3 Yoodahey Iyo7aasa nam7u machcheta ekisides; isttika izas attuma naytanne macca nayta yelida.
3 Joiada arranjou para Joás duas esposas, que lhe deram filhos e filhas.
4 Hessafe guye Iyo7aasi Xoossa Keeththaa ooraththanaas qoppides.
4 Algum tempo depois, Joás decidiu fazer consertos no Templo.
5 Iyo7aasi qeesetanne Leweta shiishshidi, «Yuhuda katamata biidi intte Xoossa Keeththaa layththan layththan ooraththanaas Isra7eele ubbaafe miish shiishshite; hayssa eeson ooththite» gides. Gido attiin Leweti gam7ida.
5 Mandou chamar os sacerdotes e os levitas e lhes disse: — Vão pelas cidades de Judá e recebam o dinheiro que o povo deve dar para o pagamento dos consertos que são feitos todos os anos no Templo. E façam isso logo! Mas eles não se apressaram.
6 Hessa gishshas kawoy qeeseta halaqa Yoodahe xeygidi, «GODAA aylley Museynne Isra7eele asay Xoossa Dunkaane oosos keso shiishshanaas beni woga woththoyssa Yerusalaame asaappenne Yuhuda asaappe keso shiishshanaas ays Leweta denththeththabeekkii?» gides.
6 Então o rei mandou chamar o Grande Sacerdote Joiada e perguntou: — Por que você não exigiu que os levitas trouxessem de Judá e de Jerusalém o imposto que Moisés,
7 He wode he iita maccas Gottoliya nayti Xoossa Keeththaa menththi gelidi heen de7iza geeshsha miishshata ubbaa ekkidi ba7aale eeqa xoossatas goynnanaas go7ettida.
7 (Atalia, aquela mulher má, e os seus seguidores haviam estragado o Templo e tinham usado os objetos sagrados do Templo na adoração do deus Baal .)
8 Hessa gishshas kawoy Leweta azaziin istti saaxine giigsidi Xoossa keeththaa pengefe kare baggara woththida.
8 O rei mandou fazer um cofre, que foi colocado perto do portão do Templo, do lado de fora.
9 Xoossa aylle Musey bazzon de7ishe Isra7eele asaappe shiishshana mala azazida kesoza GODAAS ehana mala Yuhudaninne Yerusalaamen Leweti awajjida.
9 Então anunciaram pela cidade de Jerusalém e pelo país inteiro que o povo devia trazer a Deus, o Senhor , o imposto que Moisés, servo de Deus, havia mandado cobrar quando eles estavam no deserto.
10 Histtiin shuumetinne asay ubbay ufayetti kessida miishshazi saaxine kumana gakkanaas izan yeggida.
10 Os chefes e todo o povo vieram alegres e puseram o dinheiro no cofre, até que ficou cheio.
11 Saaxinezi Leweta baggara kawo shuumetakko gakkiin iza giddon daro miishshi dagattidayssa istti be7ida wode ubbaan kawo xaafeynne qeeseta halaqay yiidi saaxineppe miishshaa kessidi saaxineza izasohon zaari woththeettes; istti ubba gallas hessa mala ooththidi daro miish dagasida.
11 Todos os dias os levitas levavam o cofre aos funcionários do rei, e, quando estes viam que estava cheio, o secretário do rei e o representante do Grande Sacerdote vinham, tiravam o dinheiro e levavam o cofre de volta para o Templo. Assim ajuntaram muito dinheiro.
12 He miishshaa kawoynne Yoodahey Xoossaa keeththa ooso oosisanaas summida asatas immida; histtiin istti izan Xoossa Keeththaa ooraththanaas shuch massizaytanne anaaxeta, qasse biratanne xarqimala oosanchchata qaxxarida.
12 O rei e Joiada entregavam o dinheiro aos homens que estavam encarregados do trabalho do Templo, e estes contratavam pedreiros, carpinteiros e pessoas que trabalhavam com ferro e bronze, para fazer os consertos no Templo.
13 Oosanchchati mino gidida gishshas Xoossa Keeththay moorettidayssa minni ooththidi bantta kushen kaseyssa mala ooraxissi keexxida.
13 Todos puseram mãos à obra e trabalharam tão bem, que o Templo acabou ficando como era quando tinha sido construído; ficou até mais forte do que antes.
14 Oosanchchati Keeththaa ooraththi giigidaappe guye palahida worqqaanne biraa kawozakkonne Yoodahekko ehida; isttika he worqqaaninne biraan Xoossa Keeththaa giddo oosos maaddiza miishshata, xuugettiza yarshos go7ettiza saanetanne hara dumma dumma miishshata oosisida.
14 Quando terminaram o trabalho, levaram ao rei e a Joiada o ouro e a prata que haviam sobrado. Eles usaram esse ouro e essa prata para fazer os objetos usados para o culto no Templo e para os sacrifícios e também para fazer vasilhas e outros objetos. Enquanto Joiada viveu, os sacrifícios foram oferecidos no Templo todos os dias.
15 Yoodahey keehi cimmidi hayqqides; izi hayqqishin izas layththay xeetanne heedzdzu tamma.
15 Joiada viveu muito, até ficar bem velho. Ele morreu aos cento e trinta anos de idade
16 Yoodahey Isra7eelen Xoossassinne Xoossa Keeththas lo7o miish ooththida gishshas Dawite kataman kawota duufon moogida.
16 e foi sepultado junto com os reis na Cidade de Davi , por causa do bom serviço que havia prestado ao povo de Israel, a Deus e ao Templo.
17 Yoodahey hayqqidaappe guye Yuhuda shuumeti yiidi kawozas ba ammaneteththaa qonccisida; izikka istta ekkides.
17 Depois da morte de Joiada, as altas autoridades de Judá foram falar com o rei e se ajoelharam em frente dele em sinal de respeito. E o rei concordou com o que eles disseram.
18 Istti GODAA bantta aawata Xoossa Keeththaa aggidi Asheeri misletassinne eeqa xoossatas goynnida; istti ooththida mooro gishshas Yuhuda bollanne Yerusalaame bolla Xoossa hanqoy wodhdhides.
18 Aí o povo parou de ir ao Templo para adorar o Senhor , o Deus dos seus antepassados, e começou a adorar os postes da deusa Aserá e outros ídolos. Por causa desse pecado, o Senhor Deus ficou irado com o povo de Judá e com os moradores de Jerusalém.
19 Asay baakko simmana mala GODAY nabeta isttako kiittides; nabetikka istta bolla markkattida; gido attiin istti gizayssa siyontta ixxida.
19 Mas o Senhor mandou profetas a fim de avisarem o povo que voltasse para ele; porém o povo não deu atenção a eles.
20 Hessafe guye qeese Yoodahe naa Zakaraasa bolla Xoossa Ayanay wodhdhides; histtiin Zakaraasi asaa sinththan eqqidi, «Xoossay, ‹GODAA azazo intte ays mooreetii? Hessi inttes lo7o gidenna› gees; intte GODAA aggida gishshas izikka inttena aggides» gides.
20 Aí o Espírito de Deus veio sobre Zacarias, filho do sacerdote Joiada. Então ele ficou de pé num lugar alto e disse ao povo: — Esta é a mensagem de Deus: “Por que desobedecem aos mandamentos de Deus, o
21 Histtiin asay iza bolla maqettides; kawozi istta azaziin Xoossa Keeththaa zagon shuchchan caddi wodhida.
21 Algumas pessoas fizeram planos para matar Zacarias; e, obedecendo à ordem do rei, o mataram a pedradas no pátio do Templo.
22 Kawo Iyo7aasi Zakaraasa aaway Yoodahey baas ooththida kiyateththaa hassa7ontta aggidi iza naa Zakaraasa wodhisides; Zakaraasi hayqqishe, «GODAY hayssa be7idi halo kesso» gides.
22 O rei nem pensou no serviço fiel que lhe havia prestado Joiada, o pai de Zacarias; matou o filho dele. Zacarias, ao morrer, disse: — Que o
23 He layththa wurseththan Aaraame olanchchati Iyo7aasa olanaas yida; histtidi Yuhuda bollanne Yerusalaame bolla worajjidi deraa kaaleththizayta ubbaa wodhidi isttafe di7ida miish ubbaa Damasqon de7iza bantta kawos yeddida.
23 Durante a primavera daquele ano, o exército sírio invadiu a terra de Judá e atacou a cidade de Jerusalém; mataram as altas autoridades do país e mandaram para o rei da Síria, em Damasco, tudo o que levaram do país.
24 Aaraame olanchchati qoodan guuth gidikkoka GODAY keehippe daro dere istta kushen aaththi immides; Yuhuda asay GODAA bantta aawata Xoossa aggida gishshas Iyo7aasa bolla pirdettides.
24 O exército sírio era pequeno, mas o Senhor Deus deixou que eles derrotassem o exército dos judeus, que era muito maior, pois os judeus haviam abandonado o Senhor , o Deus dos seus antepassados. Assim o rei Joás recebeu o castigo que merecia.
25 Aaraame olanchchati Iyo7aasa madunththidi yeggi aggi bida; qeese Yoodahe naaza suuththa gishshas iza shuumeti iza bolla maqettidi izi harge hiixan dishin wodhida; izi hayqqiin Dawite Kataman moogida attiin iza kawota duufon moogibeettenna.
25 Joás havia sido gravemente ferido. Depois que os sírios foram embora, dois oficiais de Joás fizeram uma revolta contra ele e o mataram enquanto ainda estava de cama. Eles fizeram isso para se vingar da morte do filho do sacerdote Joiada. Joás foi sepultado na Cidade de Davi , mas não nos túmulos dos reis.
26 Iyo7aasa bolla maqettidayti Amoone dere maccas Shim7aati naa Zabaadenne Mo7aabe dere maccas Shimiriiti naa Yihozabaade.
26 Dois homens planejaram a morte dele: Zabade, filho de Simeate, uma mulher da terra de Amom, e Jeozabate, filho de Sinrite, uma mulher da terra de Moabe.
27 Iyo7aasa nayta taarikey, iza gishshas yootettida tinbitetinne Xoossa keeththaa ooraxo taarikey kawota taarike maxaafan xaafetti uttides; Iyo7aasi hayqqiin izasohon iza naa Amasiyaasi kawotides.
27 No Comentário sobre o Livro dos Reis , estão escritas as histórias dos filhos de Joás, as muitas profecias que foram feitas contra ele e a história da reconstrução do Templo. Amazias, filho de Joás, ficou no lugar dele como rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.