2 Crônicas 18
gmvl (GMVL) vs VC
1 Iyoosaafixey keehippe duretidessinne bonchchettides; qasse Akaaberakka bollotides.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Amarda layththafe guyen Iyoosaafixey Akaabe be7anaas Samaariya bides. Akaabey izassinne izara issife de7iza asaas daro dorsatanne boorata shukkides; histtidi Iyoosaafixey Gala7aaden diza Eramoote katama olanaas banara baana mala ammanththides.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 Isra7eele kawo Akaabey Yuhuda Kawo Iyoosaafixe, «Gala7aaden diza Eramoote olanaas tanara baanee?» gi oychchides.
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 Qasseka Iyoosaafixey Isra7eele kawos, «Gido attiin neni kasetada GODAA oychcha» gides.
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 Hessa gishshas Isra7eele kawozi tinbite yootiza 400 nabeta shiishshidi, «Tani Gala7aaden diza Eramoote katamaa olanaas booyee booppoo?» giidi istta oychchides.
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Iyoosaafixey gidikko, «Nuni oychchana mala GODAA nabey haray deennee?» gides.
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Isra7eele kawozi Iyoosaafixes, «Nuni iza baggara GODAA shene oychchanaas issi asi duussaa dees; gido attiin izi ubba wodekka ta gishshas iita miish yooteessife attiin lo7o miish yooti erontta gishshas ta iza ixxays; hessika Yimila naa Mikiyaasa» gides.
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Hessafe guye Isra7eele kawozi ba shuumetappe issaa xeygidi, «Baada Yimila naa Mikiyaasa eeson ekka ya» gides.
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Isra7eele kawoynne Yuhuda kawo Iyoosaafixey bantta kawoteththa may7o may7idi Samaariya katama geliza pengen diza balen bantta kawoteththa araatan uttiin nabeti ubbay istta sinththan tinbite yooteettes.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Isttafe issoy Kin7aane naa Sedeqiyaasi biratappe kaceta giigsidi Akaabes, «GODAY, ‹Aaraame asati dhayana gakkanaas neni istta ha kacetan qaycana› gees» gides.
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Hankko nabeti ubbay, «GODAY he katamaa kawo kushen aaththi immana gishshas Gala7aaden diza Eramoote katamaa baada ola oykka» giidi issi mala qaala yootida.
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Hessafe guye Mikiyaasa xeyganaas kiitetti bidayssi iza, «Be7a, hankko nabeti ubbay issi qaalan, ‹Kawozi ha olaa xoonana› giidi yootida; hessa gishshas hayyana ne yootiza qaalaykka istta qaala mala gido; nenikka kawo ufayssiza lo7o qaala yoota» gides.
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Mikiyaasi gidikko, «De7o GODAY be7iin, ta Xoossay yootooro tani yootana» gides.
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Mikiyaasikka kawozaakko yida wode kawozi iza, «Mikiyaasa, nuni Gala7aaden diza Eramoote olanaas booniyee booppinoo?» giidi oychchides.
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Histtiin kawozi izas, «Neni GODAA sunththan tumappe attiin hara miish taas yootontta mala tani nena aappunto caaqeththanaas koshshizee?» gides.
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Hessafe guye Mikiyaasi, «Isra7eele olanchchati ubbay heenththanchchay baynda dorsa mala zumata bolla laalettidayta tani be7adis; GODAY isttas, ‹Haytas goday baawa; istti ubbayka bantta soo bantta soo saro betto› gees» gides.
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Histtiin Isra7eele kawoy Iyoosaafixes, « ‹Izi ta gishshas iitappe attiin lo7o tinbite yooti erenna› gaada tani nees yootabeekkinaa?» gides.
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Mikiyaasi kaaleththidi, «Ha7ikka GODAY gizayssa siya! GODAY ba kawoteththa araatan uttiin salo olanchchati ubbay izappe ushachcha baggaranne hadirsa baggara eqqidayssa tani be7adis.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 GODAY, ‹Isra7eele kawo Akaabey Gala7aaden diza Eramoote katamaa biidi heen hayqqana mala iza baleththanay oonee?› gides; histtiin issoy hara qofa shiishshiin hankkoyssi hara qofa shiishshides.
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 Hessafe guye issi ayanay kezi GODAA sinththan eqqidi, ‹Tani iza baleththana› gides. GODAA Xoossi, ‹Ne iza wostta baleththanee?› gi oychchides.
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 «Histtiin ayanazi, ‹Tani baada ubbaa nabeta doonan wordo ayana gidana› gides. GODAY, ‹Histtiko baada baleththa; nees hanana› gides.
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 «GODAY ne bolla bash ehanaas qachchida gishshas ha nabeta doonan wordo ayana woththides» gides.
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Hessafe guye Kin7aane naa Sedeqiyaasi shiiqidi Mikiyaasas qinxallen baqa shaayidi, «GODAA Ayanay taappe awa baggara aadhdhidi nees yootidee?» gides.
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Mikiyaasi izas, «Neni qotettanaas qol7a geliza gallas ne iza demmana» gides.
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Hessafe guye Isra7eele kawozi isttas, «Mikiyaasa oykkidi katamaa ayssiza Amoonessinne ta naa Iyo7aasas efi immite.
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Histtidi hayssa addeza qasho keeth gelththite; tani saro simmana gakkanaas mela ukeththinne haaththafe attiin hara aykkoka immofte» gides.
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Mikiyaasikka izas, «Tumu neni saro simmizaa gidikko GODAY tanan haasaybeenna guussa!» gides; kaaleththidikka Mikiyaasi, «Hayssan dizayti ubbay ta yootidayssa ubbaa wozinan woththite» gides.
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 Hessafe guye Isra7eele kawoynne Yuhuda Kawo Iyoosaafixey Gala7aaden diza Eramoote katama olana bida.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Isra7eele kawo Iyoosaafixe, «Tani ta may7o laammada hara as misatada olas gelana; neni gidikko ne kawo kawoteththa may7o may7a» gides; histtidi Isra7eele kawoy ba may7o laammidi hara as misatidi olaso gelides.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 He wode Aaraame kawoy ba para-gaareta azazizayta, «Isra7eele kawo xalla olite attiin hara guuth gidiin gita asara olettofte» gi azazides.
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Para-gaareta azazizayti Iyoosaafixe be7idi, «Hayssi Isra7eele kawo» giidi iza caddanaas giddoththida; histtiin Iyoosaafixey waassides; GODAYKKA iza maaddides; Xoossi istta iza bollafe guye zaarides.
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 Para-gaareta azazizayti izi Isra7eele kawo gidonttayssa be7idi iza yedeththizayssa aggi simmida.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Gidikkoka issoy ba wondafe olanchchata bolla dukkiin wondafezi qaada mala xururey gayttizason diza xoo7era yeddidi Isra7eele kawoza caddides; histtiin kawozi ba para-gaareza laaggizayssa, «Tani cadettida gishshas tana olappe zaara kessa» gides.
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 He gallas olay danxida mala pe7ides; Isra7eele kawo Akaabey ba para-gaare bolla arshey wullanaashe gakkanaas zemppi pe7ides; hessafe guye arshey wullishin hayqqides.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.