2 Coríntios 12

gmvl (GMVL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ceeqeteththan aykko go7ay baynda aggikokka ceeqettanaas koshshiko Goday taas qonccisi immidayssaninne izi bessida ajjuutan ta ceeqettana.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Kirstoosas gidida issaade ta erays; he addezi tammanne oyddu layththafe kase heedzdzanththo salo eketti bides. (Izi ekettiday ba ashora gidiin woykko ashora gidontta aggiin ta erikke shin Xoossi gidikko erees.)
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Gidikkoka izi ba ashozara biin woykko mela biin ta erikke; Xoossi gidikko erees.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Izaadeyka pude Gannate ekettidi asa qaalan qonccisanaassinne asi gaanaas dandayonttaaz izi siyides.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Tani hessa mala asan ceeqettays; ta hu7es gidikko ta daabursafe hara ta izan ceeqettana miishshi taas deenna.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Histtiin tani tumaa haasayza gishshas ceeqettanaas koykkoka ta eeya gidikke; gido attiin oonikka ta bolla ba be7izaazappenne taappe siyizayssafe bollara qoppontta mala gaada ceeqettanaappe naagettays.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Hayta taas qonccida gita hanota gaason tani otorettontta mala ta asateth agunththa mala caddiza sakoy taas imettides; hessika Xala7eppe kiitettidi tana cachchan waayisidi ta ceeqettontta mala diggees.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Hayssi tana waayisizayssi taappe kichchana mala tani Godaa heedzdzuto woossadis.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Gido attiin Goday, «Ta wolqqay kumeth gidi qonccanay ne daabursan gidida gishshas ta kiyateththi nees gidana» gides; hessa gishshas Kirstoosa wolqqay ta bolla gidana mala ay wodeppeka bollara tani daaburshin he wode ufayssan ceeqettanaas dosays.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Tani wolqqa demmizay daaburza wode gidida gishshas ta Kirstoosa gishshas daaburshin, cayettishin, metotishin, goodettishin, muuzottishin tana ufayssees.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Tani eeya asa mala haasayadis! Tani hessaththo haasayana mala ooththiday inttenakko! Intte tana galatanaas besseeskko shin ta oonakkonne erettonttaade gidikkoka hankko gita geetettida Hawaaretappe tani aazankka guuxxike.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Tani tumu Hawaare gididayssa erisiza hanoti ta inttenara dashe dandayan polida oosota; heytikka malaatata, gita ooraththa miishshetanne malalisiza oosota.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Tani inttes tooho gidontta aggoorippe attiin hankko hara Woosa Keeththatappe inttena aazan paccisadinaa? Hessika mooro gidikko intte tana maarite.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Tani hee intteko baanaas giigettishin hayssi heedzdzanththo; tani inttes tooho gidanaas koykke; tani inttena koyays attiin intte miishshaa koykke; aawati naytas miish shiishsheettes attiin nayti aawatas miish shiishshi erettenna.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Tani intte gishshas tanakka taas dizaaz wursa inttes aaththa immidaakko tana daro ufayssees; histtiin tani inttena hayssa mala daro siiqishin intte qasse tana waani guuththara siiqeetii?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Ay gidikkoka ta inttes tooho gidabeekke shin inttes ta inttena coo genen baleththa oykkidaaz misatees.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ta intteko kiita yeddida asatappe issaade baggarakka inttefe go7ettadinaa?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Titoosi intteko baana mala ta iza woossadis; hessa nu ishazakka izara gaththa yeddadis; histtiin Titoosi inttefe aykko go7ettidee? Taninne izi inttes ooththiday issi wozinan gidennee? Kase nu hanoy issi mala gidennee?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Intte wurikka ha7i gakkanaas qoppizay nu intte sinththan nuna ashshanaas haniza miishsha mala xeelleetii? Nuni Kirstoosan gididi inttes yootizayssi Xoossa sinththana. Ta siiqotoo! Nu hayssa ubbaa yootizay inttena go7anaas giidikko!
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Tani hee biza wode oonee erizay intte ta koyida mala hanontta aggiko tanikka intte koyza mala gidontta dashe gaagettaneesha gaada hirgays; hessaththoka intte giddon ooshshi, qanaateteththi, hanqoy, zuppeteththi, asa sunth iisoy, zigirsi, otoreteththinne kachchi duus aggenna gaada hirgays.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Tani qasseka hee intteko bishin oonee erizay ta Goday tana intte sinththan kawushshandee gaada hirgays. Hayssafe kase nagara ooththidi he ooththida tunateththaan, laymaninne coo mela yeda duussas maaroteththan gelontta asata gaason ta muuzoteththan wodhdhandina gaada hirgays.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.