1 Samuel 17
gmvl (GMVL) vs NAA
1 Filisxeemeti ba olanchchata olas Yuhuda biittan Sookon shiishshi woththida; isttika Iskooteppenne Azeeqeppe giddon diza Efsi-Deemimen dunkaani uttida.
1 Os filisteus reuniram as suas tropas para a guerra em Socó, que fica em Judá. Eles acamparam entre Socó e Azeca, em Efes-Damim.
2 Sa7oolinne Isra7eeleti shiiqidi Eela zullen dunkaanida; Filisxeemetara olettanaas soho soho oykkida.
2 Saul e os homens de Israel se reuniram e acamparam no vale de Elá, e ali ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 Issi bagga zumbullaza Filisxeemeti, hankko bagga zumbullaza Isra7eeleti oykkida; isttafe giddon zulley dees.
3 Os filisteus estavam num monte e os israelitas estavam no outro monte, ficando o vale no meio deles.
4 Geeteppe yida izas geesay usuppun wadha gidiza Golyaade geetettiza issi ola qarazi Filisxeemeta gutappe kezides.
4 Então do arraial dos filisteus saiu um guerreiro chamado Golias. Ele era da cidade de Gate e tinha quase três metros de altura.
5 Izi xarqimalappe oosettida qoobe hu7en woththides; 5,000 saqile gidi deexxiza xarqimalappe oosettida xurure may7ides.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas de bronze, que pesava uns sessenta quilos.
6 Ba suulezan xarqimalappe oosettida gamballe woththidi ba hashen xarqimalappe oosettida xinqa toora oykkides.
6 Trazia caneleiras de bronze nas pernas e um dardo de bronze sobre os ombros.
7 Iza tooraas toomay wondiraashe mala orde; izas tooraa ayfezi laappun kilo keena deexxees; iza ola miish tookkizayssi izappe sinththan sinththan bees.
7 A haste da sua lança era como o eixo do tecelão, e a ponta da sua lança era de ferro e pesava mais de sete quilos. E diante dele ia o escudeiro.
8 Golyaadey yaachchan eqqida Isra7eele asaa bolla, «Intte olas salfi keziday aazassee? Tani Filisxeeme as gidishin intte Sa7oole aylleta gidekketii? Ane intte giddofe issaade doorite; izikka ane haa ta dizaso wodhdho.
8 Golias parou e gritou para as tropas de Israel: — Para que vocês saíram para formar a linha de batalha? Não sou eu filisteu, e vocês, servos de Saul? Escolham entre vocês um homem que venha lutar comigo.
9 Izi tanara olettanaassinne tana wodhanaas dandaykko nuni inttes aylleta gidana; gido attiin tani iza xoonizaa gidikkonne iza wodhizaa gidikko intte nuus aylleta gididi haarettana» gi naacides.
9 Se ele puder lutar comigo e me matar, seremos servos de vocês. Mas, se eu o vencer e o matar, vocês serão nossos servos e nos servirão.
10 Histtidi Filisxeeme dere addezi, «Hach tani Isra7eele olanchchatara eqettana; ane olettana as immite!» gides.
10 E o filisteu continuou: — Hoje eu desafio as tropas de Israel. Deem-me um homem, para que lute comigo.
11 Sa7oolinne Isra7eele asay ubbay ha Filisxeeme addezi haasayda qaalaa siyidi keehi babbidanne dagammida.
11 Quando Saul e todo o Israel ouviram estas palavras do filisteu, ficaram assustados e com muito medo.
12 Dawiti Yuhuda biittan Beeteliheemen diza Efraata dere as Isseye naa; Isseyes osppun attuma nayti deettes; izi Sa7oole kawoteththa wode cimanne wodey keehi bida asa.
12 Davi era filho daquele efrateu de Belém de Judá cujo nome era Jessé e que tinha oito filhos. Nos dias de Saul, Jessé já era bastante idoso entre os homens.
13 Isseyes bayra naa heedzdzati Sa7oole kaallidi olaas bida; bayrazi Elyaabe, nam7anththozi Abinadaabe, heedzdzanththozi Shammaha.
13 Os três filhos mais velhos de Jessé tinham ido com Saul para a guerra. Esses três, que tinham ido para a guerra, se chamavam Eliabe, que era o primogênito; Abinadabe, que era o segundo; e Samá, que era o terceiro.
14 Dawiti istta ubbaafe kaalo; izas bayra ishati heedzdzati Sa7oole kaallidi olaas bida.
14 Davi era o mais moço; só os três mais velhos seguiram Saul.
15 Dawiti gidikko ba aawa dors heemmanaas Sa7oole matappe Beeteliheeme simerettishe dees.
15 Davi, porém, ia a Saul e voltava, para apascentar as ovelhas de seu pai, em Belém.
16 He Filisxeeme addezi 40 gallas kumeth omarsinne maalado kezi beetti beetti simmees.
16 O filisteu vinha de manhã e de tarde, apresentando-se durante quarenta dias.
17 He wode Isseyey ba naaza Dawite, «Hayssa hallahettida tammu kilo tiyanne tammu sollo ne ishatas istti olas dunkaani uttidaso elle gaththa.
17 Jessé disse a Davi, seu filho: — Peço que você leve para os seus irmãos uma medida deste trigo tostado e estes dez pães. Corra e leve isso para os seus irmãos, no acampamento.
18 Hayta tammu laaluka pila istta azazizayssas issife ekka ba; ne ishati waani dizaakko be7ada istti lo7o dizayssa erisiza malata taas ekka ya.
18 Porém estes dez queijos, leve-os para o comandante de mil. Veja como os seus irmãos estão passando e traga uma prova de que estão bem.
19 Isttika Sa7ooleranne Isra7eele asaa ubbaara gididi Eela zullen Filisxeemetara olettishe deettes» gides.
19 Saul, eles e todos os homens de Israel estão no vale de Elá, lutando contra os filisteus.
20 Dawiti wonteththa gallas maaladora dorsata heemmiza asaas aggidi Isseyey iza azazida mala shinqeza ekki bides. Olanchchati olettanaas ceeqettishe soho soho oykkishin istti dunkaani uttidaso gakkides.
20 No dia seguinte, Davi se levantou de madrugada, deixou as ovelhas com um guarda, carregou o que havia sido preparado e partiu, como Jessé lhe havia ordenado. Chegou ao acampamento quando as tropas estavam saindo para colocar-se em ordem de combate e, aos gritos, chamavam para a batalha.
21 Isra7eeletinne Filisxeemeti soho soho oykkidi tiran gayttanaas zamadi utti naageettes.
21 Os israelitas e filisteus se puseram em ordem, fileira contra fileira.
22 Dawiti ba efida shinqeza naagizayssa matan woththidi asay olettizaso woxxides; ba ishata demmidi istta lo7eteth oychchides.
22 Davi deixou o que havia trazido aos cuidados do guarda da bagagem e correu para a batalha. Quando chegou lá, perguntou a seus irmãos se estavam bem.
23 Izi isttara haasayan dishin Geeteppe yida Filisxeeme ola qara Golyaadey ola asaa giddofe kezidi kase ba losida mala balbuqishin Dawiti siyides.
23 Enquanto Davi ainda falava com eles, eis que vinha subindo do exército dos filisteus o guerreiro, cujo nome era Golias, o filisteu de Gate. E falou as mesmas coisas que havia falado anteriormente. E Davi escutou.
24 Isra7eele asay ubbay addeza be7ida mala keehi babbidi iza sinththafe baqatides.
24 Todos os israelitas, vendo aquele homem, fugiam dele, com muito medo.
25 Isra7eele asay bantta giddon issoy issaara, «Hayssi ubba gallas Isra7eelera eqettizayssa be7eetii? Ha addeza wodhidaades kawoy daro aqota immana; ba nayokka izas machcho immana; iza aawa keeththaaka Isra7eelen giira qanxxisenna» gi haasayetteettes.
25 E diziam uns aos outros: — Vocês viram aquele homem? Ele veio para afrontar Israel. O rei dará muitas riquezas para quem matar aquele homem. Também lhe dará a filha em casamento, e à casa de seu pai isentará de impostos em Israel.
26 Dawiti ba achchan eqqida asata, «Ane hayssa Filisxeeme addeza wodhidi hayssa ha kawushshateththaa Isra7eele bollafe diggidaades aazi oosettanee? Qasseka de7o GODAA olanchchatara eqettanaas hayssi qaxxara qanxxettontta Filisxeemezi izi oonee?» gi oychchides.
26 Então Davi perguntou aos homens que estavam perto dele: — O que será dado ao homem que matar esse filisteu e livrar Israel de tal afronta? Quem é esse filisteu incircunciso para afrontar os exércitos do Deus vivo?
27 Isttika izas, «Iza wodhana asas oosettanay hayssa» giidi kase haasaydayssa zaari yootida.
27 E o povo lhe repetiu as mesmas palavras, dizendo: — É isso que será dado ao homem que o matar.
28 Izas bayra isha Elyaabey Dawiti asatara haasayshin siyidi, «Ays haa wodhdhadii? He amarda dorsatakka bazzon oonas agga yadii? Ne otoroteththaanne ne wozina iitateththaa ta erays; ne yiday olaa beyanaas xalla» giidi keehi hanqettides.
28 Eliabe, o irmão mais velho, ouviu Davi falando com aqueles homens. Ele ficou irado com Davi e disse: — Por que você veio para cá? E com quem você deixou aquelas poucas ovelhas no deserto? Sei que você é presunçoso e mau. Você veio aqui só para ver a batalha.
29 Dawiti, «Histtiin ta ay ooththadinaa? Oychchanaas dandaykkinaa?» gi zaarides.
29 Davi respondeu: — O que foi que eu fiz agora? Apenas fiz uma pergunta.
30 Hessafe guye hara asaakko simmidi sinththan oychchoo oyshaa oychchides; asatikka sinththa asati zaarida mala izas zaarida.
30 Então Davi se desviou dele na direção de outro e fez a mesma pergunta. E o povo lhe deu a mesma resposta de antes.
31 Dawiti haasayda yo7oy Sa7oole hayththan wodhdhides; Sa7oolikka kiitti xeygides.
31 Alguns homens que tinham ouvido as palavras de Davi foram anunciá-las a Saul, que mandou chamar Davi.
32 Dawitikka Sa7oole, «Hayssa Filisxeeme addezappe dendidayssan oona wozinaykka dagammofo; ne ayllezi biidi olana» gides.
32 Davi disse a Saul: — Que ninguém desanime por causa dele. Este seu servo irá e lutará contra esse filisteu.
33 Sa7ooli zaaridi, «Neni buro issi ayfe naa; addezi gidikko naateteththafe doommidi olara meezetida gishshas kezada ha Filisxeeme addezara eqettana dandayakka» gides.
33 Porém Saul disse a Davi: — Você não poderá ir contra esse filisteu para lutar contra ele. Você ainda é jovem, e ele é guerreiro desde a sua mocidade.
34 Gido attiin Dawiti Sa7ooles, «Tani ne aylley ta aawa dorsata heemmiza wode gaammoy woykko zardoy yiidi wude mehaa giddofe issi dors ekki bishin,
34 Davi respondeu: — Este seu servo apascentava as ovelhas do pai. Quando vinha um leão ou um urso e levava um cordeiro do rebanho,
35 tani kaalla baada iza shocada doonappe yegisays; izi ta bolla simmishin iza siixinaththaa cuulla oykkada shoca wodhays.
35 eu saía atrás dele, batia nele e livrava o cordeiro da sua boca. Se ele se levantava contra mim, eu o agarrava pela barba e o golpeava até matá-lo.
36 Tani ne aylley gaammonne zardo wodhadis; hayssi qaxxara qanxxetontta Filisxeemezi de7o Xoossa olanchchatara eqettida gishshas iza wurseththi isttafe issaa mala gidana.
36 Este seu servo matou tanto o leão como o urso. Este filisteu incircunciso será como um deles, porque afrontou os exércitos do Deus vivo.
37 Tana gaammofenne zardo achchafe ashshida GODAY ha7ikka ha Filisxeeme addeza kusheppe ashshana» gides; Sa7oolikka zaaridi, «Ba, GODAY nenara gido» gides.
37 E Davi continuou: — O Então Saul disse a Davi: — Vá, e que o
38 Hessafe guye Sa7ooli ba ola may7o Dawite mayzides; tiran may7iza xururekka mayzides; xarqimalappe oosettida qoobe iza hu7en woththides.
38 Saul vestiu Davi com a sua própria armadura, pôs um capacete de bronze na cabeça dele, e o vestiu com uma couraça.
39 Dawiti hessa mala ola may7o may7i erontta gishshas giththa mashshaa ola may7oza bolla danccidi hemettanaas paacci xeellides. Izikka Sa7ooles, «Hayssafe kase hayssa mala losey baynda gishshas hayssaththo hanada baanaas dandaykke» gides; hessa gishshas ola may7ota ubbaa kessi yeggides.
39 Davi cingiu a espada sobre a armadura e tentou andar, pois jamais a havia usado. Então Davi disse a Saul: — Não posso andar com isto, porque nunca o usei. E Davi tirou aquilo de sobre si.
40 Hessafe guye ba guufeza oykkidi ichchash mulumuqqe shuchchata kanchchefe doori ekkidi ba heenththa korojon yeggides; histtidi ba yanbarshaa oykkidi Filisxeeme addezakko shiiqides.
40 Pegou o seu cajado na mão, escolheu cinco pedras lisas do ribeiro, e as pôs no alforje de pastor, que trazia consigo. E, com a sua funda na mão, foi na direção do filisteu.
41 Filisxeeme addezi ba gondalle tookkizayssa sinththe aaththidi Dawitekko mati mati bides.
41 O filisteu também vinha caminhando e se aproximava de Davi, tendo à frente dele o seu escudeiro.
42 Izi Dawite tishshi histti xeellishin kaysha, mala lo7onne qeeri issi ayfe naa gidida gishshas iza kadhides.
42 O filisteu olhou e, vendo Davi, o desprezou, porque era apenas um moço ruivo e de boa aparência.
43 Filisxeeme addezi Dawite, «Laa, neni guufe ekkada ta bolla yaanaas ta nees kanee?» giidi ba eeqa xoossaa sunththan qanggides.
43 O filisteu disse a Davi: — Será que eu sou um cachorro, para que você venha contra mim com pedaços de pau? E, pelos seus deuses, o filisteu amaldiçoou Davi.
44 Qasseka, «Ane haa taakko ya! Ne asho ta salo kafotassinne do7atas aaththa immana» gides.
44 E disse mais a Davi: — Venha aqui, que eu darei a sua carne às aves dos céus e aos animais do campo.
45 Dawiti Filisxeeme addezas, «Neni giththa mashsha, tooranne xinqa toora ekkada ta bolla yaasa; tani gidikko ne izara eqettida Isra7eele olanchchata Xoossan, Ubbaa Dandayza GODAA sunththan ne bolla bays.
45 Davi, porém, disse ao filisteu: — Você vem contra mim com espada, com lança e com escudo. Eu, porém, vou contra você em nome do
46 Hach GODAY nena ta kushen aaththi immana; ta nena shoca yeggana; ta ne qoodhe qanxxa yeggana; hach tani Filisxeeme olanchchata aha salo kafotassinne sa7a do7atas aaththa immana; alame ubbay Isra7eelen Xoossi dizayssa erana.
46 Hoje mesmo o Senhor entregará você nas minhas mãos. Eu o matarei, cortarei a sua cabeça e hoje mesmo darei os cadáveres do arraial dos filisteus às aves dos céus e às feras da terra. E toda a terra saberá que há Deus em Israel.
47 Hayssan shiiqida ubbay GODAY ashshizay mashshan woykko tooran gidonttayssa erana; olizay GODAA gidida gishshas izi inttena ubbatakka nu kushen aaththi immana» gides.
47 Toda esta multidão saberá que o Senhor salva, não com espada, nem com lança. Porque do Senhor é a guerra, e ele entregará todos vocês nas nossas mãos.
48 Filisxeeme addezi iza shocanaas shiiqiin Dawiti izara eqettanaas gede ola demba woxxi gelides.
48 E aconteceu que, quando o filisteu se levantou e começou a se aproximar de Davi, este se apressou e, deixando as suas fileiras, correu de encontro ao filisteu.
49 Dawiti ba kushe korojon yeddidi issi shuch ekkidi dhayqides; Filisxeemezas konkken yeggides; shuchchazi iza konkkeza torphi gelides; Filisxeeme addezikka sinththa guth kundides.
49 Davi meteu a mão no alforje, tirou dali uma pedra e, com a sua funda, a atirou contra o filisteu, atingindo-o na testa. A pedra se encravou na testa, e ele caiu com o rosto no chão.
50 Hessaththo histtidi Dawiti Filisxeeme addeza shuchchaninne yanbarshan caddi wodhi xoonides.
50 Assim Davi derrotou o filisteu, com uma funda e com uma pedra. Ele o derrubou e o matou. Não havia nenhuma espada na mão de Davi.
51 Dawiti woxxi biidi addeza bolla kezi eqqides; hessafe guye Filisxeemeza mashshaa kohozappe shoddi ekkidi iza wodhidi iza qoodhekka mashshan qanxxides; Filisxeeme asay istta ola qaray hayqqidayssa be7idi baqatida.
51 Por isso, Davi correu e, lançando-se sobre o filisteu, pegou a espada dele, tirou-a da bainha e o matou, cortando com ela a cabeça dele. Quando os filisteus viram que o seu herói estava morto, fugiram.
52 Hessafe guye Isra7eele asaynne Yuhuda asay dendi magulishe Geete pengefe denththidi Aqaroone penge gakkanaas yedeththida; Filisxeemeta ahay Shaa7iraymeppe biidi Geete gakkanaas, heeppeka biidi Aqaroone gakkanaas diza oge bolla kundides.
52 Então os homens de Israel e Judá se levantaram, deram um grito e perseguiram os filisteus até Gate e até os portões de Ecrom. E os filisteus caíram feridos pelo caminho, de Saaraim até Gate e até Ecrom.
53 Isra7eele asay Filisxeemeta yedeththi simmidi istta gutan diza miish ubbaa bonqqides.
53 Então os filhos de Israel voltaram da perseguição aos filisteus e saquearam os acampamentos deles.
54 Dawiti Filisxeeme addeza hu7e Yerusalaame ekki yides; gido attiin Filisxeemeta ola miishshata ba dunkaane giddon woththides.
54 Davi pegou a cabeça do filisteu e a levou para Jerusalém. Porém as armas dele Davi colocou em sua própria tenda.
55 Dawiti Filisxeeme addezara eqettanaas biza wode Sa7ooli be7idi ba olanchchata azaziza Abineere, «Abineere, hayssi naazi oona naa?» gi oychchides. Abineeri, «Kawoo, ne asho; ta erikke» gi zaarides.
55 Quando Saul viu Davi saindo para encontrar-se com o filisteu, perguntou a Abner, o comandante do exército: — Abner, aquele jovem é filho de quem? Abner respondeu: — Juro pela sua vida, ó rei, que não sei.
56 Kawozi, «Ha naateththa naazi oona naakko kaaletta gakka» gides.
56 E o rei disse: — Então pergunte de quem esse jovem é filho.
57 Dawiti Filisxeeme addeza wodhi simmida mala Abineeri iza ekkidi kawoza sinth shiishshides. He wode Dawiti Golyaade hu7eza ba kushen oykki uttides.
57 Quando Davi voltou, depois de matar o filisteu, Abner o tomou e o levou à presença de Saul. Davi ainda trazia na mão a cabeça do filisteu.
58 Sa7ooli iza, «Haysso ne oona naa?» gi oychchides. Dawiti, «Tani ne aylle Beeteliheeme dere as Isseye naa» gides.
58 Então Saul lhe perguntou: — Meu jovem, de quem você é filho? Davi respondeu: — Sou filho de seu servo Jessé, o belemita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.