1 Reis 22
gmvl (GMVL) vs VC
1 Aaraameynne Isra7eeley ba garsan ola olettontta heedzdzu layth saron de7ida.
1 Três anos se passaram sem lutas entre a Síria e Israel.
2 Heedzdzanththo layththan Yuhuda kawo Iyoosaafixey Isra7eele kawo be7anaas bides.
2 No terceiro ano, Josafá, rei de Judá, veio ter com o rei de Israel.
3 Isra7eele kawoy ba shuumetas, «Gala7aaden diza Eramoote katamay nuus gididayssanne nuni hanno gakkanaas he katamaa Aaraame kawoppe woththi ekkanaas nu aykkoka ooththonttayssa intte erekketii?» gides.
3 Este tinha dito aos seus servos: Sabeis porventura que Ramot de Galaad é nossa, e que nós temos descuidado de retomá-la do rei da Síria?
4 Qasseka izi Iyoosaafixe, «Gala7aaden diza Eramoote katama olanaas tanara baanee?» gi oychchides.
4 E disse a Josafá; Queres vir comigo à guerra contra Ramot de Galaad? Josafá respondeu: Farei o que fizeres: meu povo fará o que fizer o teu, e minha cavalaria fará o que fizer a tua.
5 Qasseka Iyoosaafixey Isra7eele kawos, «Gidikkoka neni kasetada GODAA oychcha» gides.
5 E continuando a falar ao rei de Israel, Josafá ajuntou: Consulta antes de tudo, eu te peço, o oráculo do Senhor.
6 Isra7eele kawoy tinbite yootiza oyddu xeetu nabeta shiishshidi, «Gala7aaden diza Eramoote katamaa olanaas booyee booppoo?» giidi istta oychchides.
6 O rei de Israel, tendo reunido os profetas, que eram em número de quatrocentos, perguntou-lhes: Devo eu ir atacar Ramot de Galaad, eu devo-me abster? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Iyoosaafixey zaaridi, «Nuni GODAA oychchana mala hara nabey baawee?» gides.
7 Mas Josafá replicou: Haverá porventura algum outro profeta do Senhor por aqui, a quem possamos consultar?
8 Isra7eele kawo Iyoosaafixes zaaridi, «Nuni iza baggara GODAA oychchanaas dandayza issi hara asi dees; izi Yimila naa Mikiyaasa. Gido attiin tani iza ixxadis; ays giikko izi ubba wodekka ta gishshas iita miish yooteessife attiin lo7o miish yooti erenna» gides.
8 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda outro por quem poderíamos consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque ele não profetiza jamais o bem, e sim sempre o mal: é Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
9 Hessafe guye Isra7eele kawoy ba shuumetappe issaa xeygidi, «Yimila naa Mikiyaasa eeson ekka ya» gides.
9 Chamou então o rei de Israel um eunuco e deu-lhe esta ordem: Traze-me aqui depressa Miquéias, filho de Jemla.
10 Isra7eele kawoynne Yuhuda kawo Iyoosaafixey bantta kawoteththa may7o may7idi, Samaariya katama geliza penge matan diza kaththa balen bantta kawoteththa araatan uttida; nabeti ubbay istta sinththan tinbite yootida.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, sentaram cada um no seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Isttafe issoy Kin7aane naa Saadooqey biratappe kaceta giigsidi Akaabes, «GODAY, ‹Aaraame asay dhayana gakkanaas neni istta ha kacetan qaycana› gees» gides.
11 Sedecias, filho de Canaana, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: com estes chifres ferirás os sírios até que sejam exterminados.
12 Hankko nabeti ubbayka, «Gala7aaden diza Eramoote katama baada ola; oladakka xoona. Ays giikko GODAY he katamaa kawoza kushen aaththi immana» giidi issi qaalan haasayda.
12 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: Sobe a Ramot de Galaad: serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade nas mãos do rei.
13 Hessafe guye Mikiyaasa xeyganaas kiitetti bida addezi iza, «Be7a, tinbite yootiza ubbati issi doona gididi, ‹Kawoy ha olaa xoonana› giidi yootida. Nenikka isttayssaththo yoota» gides.
13 Entretanto, o mensageiro que fora buscar Miquéias dizia-lhe: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Que o teu oráculo seja conforme o deles. Predize bom êxito.
14 Gido attiin Mikiyaasi he addezas, «De7o GODAY be7iin GODAY taas yootooro xalla ta izas yootana» gides.
14 Miquéias, porém, respondeu: Por Deus que eu só direi o que o Senhor me disser.
15 Mikiyaasi kawozaakko gakkida mala kawozi iza, «Mikiyaasaa! Nuni Gala7aaden diza Eramoote katama olanaas booniyee booppinoo?» giidi oychchides.
15 Quando ele se apresentou ao rei, este disse-lhe: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou não? Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Kawozi gidikko izas, «Neni GODAA sunththan tumappe attiin hara miish taas yootontta mala tani nena aappunto caaqeththanaas koshshizee?» gides.
16 O rei disse-lhe: Quantas vezes será preciso conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
17 Mikiyaasi, «Isra7eele olanchchati ubbay heenththanchchay baynda dorsata mala laaletti dishin be7adis. GODAY isttas, ‹Hayssa deraas goday baawa. Istti ubbayka bantta soo bantta soo saron betto› gees» gides.
17 Ao que Miquéias respondeu: Vejo todo o Israel espalhado pelas montanhas como um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Essa gente não tem um guia; volte cada um em paz para a sua casa!
18 Isra7eele kawo Iyoosaafixey, « ‹Izi ta gishshas iitappe attiin lo7o miish yooti erenna› gaada kase nees yootabeekkinaa?» gides.
18 O rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele nunca profetiza o bem, mas sempre o mal?
19 Mikiyaasi zaaridi, «Histtiko GODAY gizayssa siya! GODAY ba kawoteththa araatan uttiin salo olanchchati ubbay iza ushachcharanne hadirsara eqqidayta tani be7adis.
19 Miquéias replicou: Ouve o oráculo do Senhor: Eu, vi o Senhor sentado no seu trono e todo o exército dos céus ao redor dele, à direita e à esquerda.
20 GODAY, ‹Akaabey Gala7aaden diza Eramoote katama biidi heen hayqqana mala iza baleththanay oonee?› gides. Issoy hayssa issoy hessa giza dumma dumma qaala haasayda.
20 O Senhor disse: Quem seduzirá Acab, para que ele suba e pereça em Ramot de Galaad? Um disse uma coisa e outro, outra.
21 Wurseththan issi ayanay kezi GODAA sinththan eqqidi, ‹Tani iza baleththana› gides.
21 Então um espírito adiantou-se e apresentou-se diante do Senhor, dizendo: Eu irei seduzi-lo. O Senhor perguntou: De que modo?
22 «GODAY ayanaza, ‹Ne iza wostta baleththanee?› gides.
22 Ele respondeu: Irei e serei um espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isto, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
23 Hessa gishshas Mikiyaasi, «GODAY hayta ne nabeta ubbata doonan wordo ayana woththides; ays giikko GODAY ne bolla bash ehanaas yootides» gides.
23 O Senhor pôs um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes, mas é a tua perda que o Senhor decretou.
24 Hessafe guye Kin7aane naa Sedeqiyaasi shiiqidi Mikiyaasa shagalan baqa shaayidi, «GODAA Ayanay taappe awa baggara aadhdhi biidi nees yootidee?» giidi oychchides.
24 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar a ti?
25 Mikiyaasikka zaaridi, «Hessa neni qol7an qotettana geliza gallas erana» gides.
25 Tu o verás, respondeu Miquéias, no dia em que fores de quarto em quarto para te esconder.
26 Hessafe guye Isra7eele kawoy ba olanchchatappe issaa azazishe, «Mikiyaasa oykkidi katamaa haariza Amoonessinne kawoza naa Iyo7aasas guye zaarite.
26 Então o rei de Israel ordenou: Prende Miquéias; leva-o à casa de Amon, governador da cidade, e de Joás, filho do rei.
27 Histtidi kawozi, ‹Ta lo7on simmanaashe gakkanaas hayssa addezas mela ukeththinne haath attiin hara immontta mala› gees» gides.
27 Dize-lhes: Esta é a ordem do rei: Metei este homem na prisão e alimentai-o com um pão de miséria, até que eu volte são e salvo.
28 Mikiyaasi izas, «Neni saron simmizaa gidikko GODAY ta doonara haasaybeenna» gides. Qasseka Mikiyaasi, «Hayssan diza asay hayssa ta giza qaalaa wozinan woththite» gides.
28 Ao que respondeu Miquéias: Se voltares são e salvo, será um sinal de que o Senhor não falou por mim. E ajuntou: Ouvi, povo, tudo isso!
29 Hessafe guye Isra7eele kawo Akaabeynne Yuhuda kawo Iyoosaafixey Gala7aaden diza Eramoote katama bida.
29 O rei de Israel subiu com Josafá, rei de Judá, a Ramot de Galaad.
30 Isra7eele kawoy Iyoosaafixes, «Tani may7o laammada hara as misatada olan gelana; ne gidikko ne kawoteththa may7o may7a» gides. Hessa gishshas Isra7eele kawoy ba may7o laammi hara as misatidi qotetti olaza giddo gelides.
30 Disse-lhe: Vou disfarçar-me para ir ao combate; tu, porém, conserva as tuas vestes. E o rei de Israel disfarçou-se antes de entrar em combate.
31 Aaraame kawoy ba para-gaareta azaziza 32 shuumeta, «Isra7eele kawozarappe attiin guuth gidiin gita gidiin hara oonarakka olettofte» gi azazides.
31 Ora, o rei da Síria tinha dado aos seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: Não atacareis ninguém, pequeno ou grande, mas unicamente o rei de Israel.
32 Para-gaareta azazizayti Iyoosaafixe be7ida mala, «Addafe hayssi Isra7eele kawozaakko!» gida. Histtidi ola oykkanaas iza giddoththida; Iyoosaafixey waassides.
32 Os chefes de carros, tendo visto Josafá, disseram entre si: Aquele é seguramente o rei de Israel. E o atacaram. Josafá soltou o seu grito {de guerra},
33 Izi waassiin para-gaareta azazizayti izi Isra7eele kawoza gidonttayssa eridi iza gooddizayssa aggida.
33 e os chefes de carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
34 Issaadey coo ba wondafe olanchchata bolla yeddiin Isra7eele kawozas ola may7oy gayttizasora dukkides; hessa gishshas Isra7eele kawoy ba gaareza laaggizayssas, «Gaareza guye zaarada tana olaa giddofe kessa; ays giikko tani iita cach cadettadis» gides.
34 Nesse momento, estirando um homem o seu arco ao acaso, feriu o rei de Israel entre as junturas da couraça. O rei disse ao condutor de seu carro: Volta a rédea, leva-me para fora do campo de batalha, porque estou ferido.
35 He gallas olay suullishe pe7iin Isra7eele kawo Akaabey ba para-gaare giddon zemppidi Aaraame asaa sinththan takkides. Iza suuththay para-gaareza bolla gukkishin he gallassa omars kawozi hayqqides.
35 Mas o combate foi naquele dia tão violento, que o rei teve que ficar de pé em seu carro diante dos sírios. Morreu ao cair da tarde. O sangue corria de sua ferida e inundava o seu carro.
36 Arshey wullanaas matishin ola asaa giddon, «Asay ubbay ba katamaa katamaa bo! Asay ubbay ba dere dere simmo!» giza waasoy siyettides.
36 Ao pôr-do-sol, ouviu-se um clamor que corria por todo o exército: Volte cada um para a sua cidade e para a sua casa!
37 Hessafe guye istti kawoza Samaariya katama efidi moogida.
37 Morreu o rei! Levaram-no para Samaria e enterraram-no ali.
38 Laymatizayti meecettiza eele haaththan para-gaareza meeccida. GODAY kase yootida qaala malakka iza suuththaa kanati laaccida.
38 Quando lavaram o carro na piscina de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, e as prostitutas banhavam-se ali, conforme o oráculo do Senhor.
39 Akaabey hanida hara hanoti, izi ooththidayssi ubbay, danggarsa zaalen kawo keeththaa izi keexxidayssinne izi gimbida katamata hanoti ubbay Isra7eele kawota taarike maxaafan xaafetti uttida.
39 O resto da história de Acab, suas ações, o palácio de marfim que construiu, as cidades que edificou, tudo isso se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
40 Akaabey hayqqidi ba aawatan gayttides; iza naa Akaziyaasi izasohon kawotides.
40 Acab adormeceu com os seus pais, e seu filho Ocozias sucedeu-lhe no trono.
41 Isra7eele kawo Akaabey kawotida oydanththo layththan Aasa naa Iyoosaafixey Yuhudan kawotides.
41 No quarto ano de Acab, rei de Israel, Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá.
42 Izi kawotiza wode izas layththay 35; izi Yerusalaamen 25 layth kawotides; iza aayeya Shilihe naa Azubbo geetettawus.
42 Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Salai.
43 Iyoosaafixey ba aawaa Aasa oge ubbaa kaallides; izi he ogeppe sher7i gibeenna; GODAA sinththan suure miish ooththides. Gidikkoka dhoqqasohon diza eeqas goynnizasohota dhayssibeenna; asay he sohotan yarsho shiishonne exaane cuwaseth aggibeenna.
43 Andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles. Fez o que é bom aos olhos do Senhor.
44 Iyoosaafixey Isra7eele kawora sigan de7ides.
44 Todavia, não desapareceram os lugares altos, onde o povo continuava sacrificando e queimando incenso.
45 Iyoosaafixey hanida hara hanoti, iza minoteththaynne izi olettida olay Yuhuda kawota taarike maxaafan xaafetti uttides.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Eeqa xoossata keeththan para layma laymatizayta kase iza aawa Aasi dhayssishin attidayta biittafe dhayssides.
46 O resto da história de Josafá, seus grandes feitos e suas campanhas, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
47 He wode Eedoome biittan kawoy baawa; he biittay Yuhuda kawoy woththidaaden haarettees.
47 Expulsou da terra as prostitutas {sagradas} que ainda restavam do tempo de seu pai.
48 Ofire biitta biidi worqqa ehana mala Iyoosaafixey gita markabeta medhdhides; gido attiin he markabeti Eexiyoon-Gaabiren meqqi attida gishshas mulekka hee baana dandaybeettenna.
48 Não havia então rei em Edom, mas um governador que exercia as funções de rei.
49 He wode Akaabe naa Akaziyaasi Iyoosaafixes, «Ta asay ne asaara issife markaben biikkochchii?» gi oychchiin Iyoosaafixey ixxides.
49 Josafá construiu um navio de Társis para ir buscar ouro em Ofir. Mas não pôde ir, porque o seu navio naufragou em Asiongaber.
50 Iyoosaafixey hayqqidi ba aawatan gayttides. Istti moogettida ba aawaa Dawite katamaan moogettides. Iza naa Iyoraamey izasohon kawotides.
50 Ocozias, filho de Acab, disse a Josafá: Deixa os meus servos embarcar com os teus. Mas Josafá não quis.
51 Yuhuda Kawo Iyoosaafixey kawotida tammanne laappunththa layththan Akaabe naa Akaziyaasi Isra7eele bolla Samaariyan kawotides; Isra7eele 2 layth haarides.
51 Josafá adormeceu com os seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davi. Seu filho Jorão sucedeu-lhe no trono.
52 Akaziyaasi GODAA sinththan iita miish ooththides; izikka ba aawa, ba aayonne Isra7eele asaa nagara oosisida Nabaaxe naa Iyorba7aame oge kaallides.
52 No décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, Ocozias, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria, e reinou dois anos sobre Israel.
53 Akaziyaasi kase iza aaway ooththidayssaththo izikka Ba7aales ooththidessinne goynnides; izi hessankka GODAY, Isra7eele Xoossay hanqettana mala ooththides.
53 Fez o mal aos olhos do Senhor: seguiu os caminhos de seu pai e de sua mãe, e de Jeroboão, filho de Nabat, que tinha arrastado Israel ao pecado.
54 — ausente —
54 Prestou culto a Baal e prostrou-se diante dele, provocando desse modo a cólera do Senhor, Deus de Israel, como o fizera seu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.