1 Reis 18
gmvl (GMVL) vs NVT
1 Iray dhayoosofe heedzdzanththo layththan, daro wodeppe guyen GODAY Eelaasa, «Baada Kawo Akaabes qoncca. Tani ha biittaa bolla ira bukisana» gides.
1 Algum tempo depois, no terceiro ano da seca, o S enhor disse a Elias: “Vá apresentar-se ao rei Acabe. Diga-lhe que enviarei chuva”.
2 Histtiin Eelaasi Akaabes beettanaas dendi bides.
2 Elias foi apresentar-se a Acabe. A fome era severa em Samaria.
3 Akaabey ba kawoteththa keeththan alaafeteththan azaziza Abdiyu xeygides. Abdiyuy GODAAS keehi yayyiza asa.
3 Acabe mandou chamar Obadias, o administrador do palácio. (Obadias temia profundamente o S enhor .
4 Elzabeela GODAA nabeta wodhisiza wode Abdiyuy isttafe xeetata ekkidi nam7u kessi shaakkides; ichchash tammata issi gongolon hankko attida ichchash tammata hara gongolon efi qottidi kaththinne haath isttas immishe gam7ides.
4 Certa vez, quando Jezabel havia tentado matar todos os profetas do S enhor , Obadias escondeu cem deles em duas cavernas. Colocou cinquenta em cada caverna e forneceu alimento e água para eles.)
5 Akaabey Abdiyu xeygidi, «Ooni erizee nuni maata demmidi paratanne baqulota wodhontta mala ashshanaakko sa7an pulttoy dizaso ubbaanne shaafay dizaso ubbaa ba» gides.
5 Acabe disse a Obadias: “Precisamos ir a todas as fontes e vales na terra. Quem sabe encontraremos pasto suficiente para salvar pelo menos alguns de meus cavalos e mulas!”.
6 Hessa gishshas ba baanaaso baanaaso shaaketti bida; Akaabey issi baggara barkka bides; qasse Abdiyuykka hara baggara bides.
6 Então dividiram o território entre si. Acabe foi para um lado, e Obadias, para o outro.
7 Abdiyuy bishe oge bolla Eelaasara gayttides. Abdiyuy Eelaasa gididayssa eridi biitta bolla gufannidi, «Ta godaa Eelaasaa! Addafe hayssi nenee?» gides.
7 Enquanto Obadias caminhava, viu de repente Elias vindo em sua direção. Ao reconhecê-lo, Obadias curvou-se diante dele com o rosto no chão. “É o senhor mesmo, meu senhor Elias?”, perguntou.
8 Eelaasi izas, «Ee tanakko! Neni baada, ‹Eelaasi hayssan dees› gaada ne godaas yoota» gides.
8 “Sim, sou eu”, respondeu Elias. “Agora vá e diga ao rei: ‘Elias está aqui’.”
9 Histtiin Abdiyuy Eelaasas, «Tani nena ay qohinee neni tana ne aylleza hayqqana mala Akaabe kushen aaththa immizay?
9 Obadias, porém, protestou: “Que mal lhe fiz para que me envie para morrer nas mãos de Acabe?
10 Ne GODAY de7o Xoossay beyiin ta goday nena koyssanaas kiittontta derey woykko kawoteththi mulekka baawa. Istti, ‹Eelaasi hayssan deenna› giza wode neni hayssan bayndayssi tuma gididayssa eranaas Akaabey dere haarizayta caaqisides.
10 Pois, tão certo como vive o S enhor , seu Deus, o rei o procurou em todas as nações e reinos da terra, de uma extremidade à outra. E cada vez que lhe diziam: ‘Elias não está aqui’, o rei Acabe fazia o rei daquela nação jurar que tinha falado a verdade.
11 Ha7i tani ta godaakko baada, ‹Eelaasi hayssan dees› gaana mala ne koyaasa.
11 E agora o senhor diz: ‘Vá e diga ao rei: Elias está aqui’.
12 Tani neeppe shaaketta biza wode GODAA Ayanay nena denththidi awa efanaakko ta erikke; tani Akaabes yootidaappe guye izi nena demmontta aggiko tana wodhana; tani ne ashkaray naateththafe doommada GODAAS yayyiza asa.
12 Mas, assim que eu o deixar, o Espírito do S enhor o levará embora, sabe-se lá para onde, e quando Acabe chegar e não o encontrar, ele me matará. E, no entanto, tenho servido fielmente ao S enhor toda a minha vida.
13 Elzabeela GODAA sunththan tinbite yootizayta wodhisiza wode tani isttafe xeetu asata ekkada ichchash tammu ichchash tammu issi gongolon qottada quma mizadissinne haaththika ushshadis. Histtiin hessa tani ooththidayssa neni ta goday siyabeekkii?
13 Ninguém lhe falou da ocasião em que Jezabel tentou matar os profetas do S enhor ? Escondi cem deles em duas cavernas e lhes forneci alimento e água.
14 Ha7i tani ta godaakko baada, ‹Eelaasi hayssan dees› gaana mala ne koyaasa. Histtiko izi tana wodhana» gides.
14 E agora o senhor diz: ‘Vá e diga ao rei: Elias está aqui’. Se eu fizer isso, certamente Acabe me matará!”.
15 Eelaasikka izas, «Tani izas azazettiza Ubbaafe Wolqqama GODAY beyiin tumappe tani hach Akaabe ayfen beettana» gides.
15 Mas Elias disse: “Tão certo como vive o S enhor dos Exércitos, em cuja presença estou, hoje mesmo me apresentarei ao rei Acabe”.
16 Abdiyuy Akaabera gayttanaas biidi Akaabes yootiin Akaabey Eelaasara gayttanaas bides.
16 Então Obadias foi dizer a Acabe que Elias tinha vindo, e Acabe saiu para encontrar-se com Elias.
17 Akaabey Eelaasa demmidi, «Isra7eele biitta bul7aka kaa7izay nenee?» gides.
17 Quando Acabe o viu, disse: “É você mesmo, perturbador de Israel?”.
18 Eelaasi Akaabes, «GODAA azazo aggidi Ba7aale eeqatas goynnidi biittaa bul7akizay nenanne ne aawaa soo asaa attiin Isra7eele biittaa bul7akizay tana gidikke.
18 “Não causei problema algum a Israel”, respondeu Elias. “O senhor e sua família é que são os perturbadores, pois se recusaram a obedecer aos mandamentos do S enhor e, em vez disso, adoraram imagens de Baal.
19 Ha7i Isra7eele asaa ubbaa Qarmeloose zumaa bolla tanara gayttana mala xeyga; qasse Elzabeeli maaddafe mizayta 450 ba7aale nabetanne 400 Asheeri nabeta shiishsha» gides.
19 Agora, convoque todo o Israel para encontrar-se comigo no monte Carmelo, além dos 450 profetas de Baal e os 400 profetas de Aserá que comem à mesa de Jezabel.”
20 Hessa gishshas Akaabey kiittidi Isra7eele asaa ubbaanne nabeta Qarmeloose zumaa bolla shiishshides.
20 Acabe convocou todo o povo de Israel e os profetas para se reunirem no monte Carmelo.
21 Eelaasi shiiqida asaakko biidi, «Intte ayde gakkanaas nam7u qofan daanee? GODAY Xoossa gidikko iza kaallite! Woykko Ba7aaley Xoossa gidikko iza kaallite» gides. Derezi gidikko issi qaalakka qaattibeenna.
21 Elias se colocou diante do povo e disse: “Até quando ficarão oscilando de um lado para o outro? Se o S enhor é Deus, sigam-no! Mas, se Baal é Deus, então sigam Baal!”. O povo, contudo, ficou em silêncio.
22 Hessafe guye Eelaasi deraas, «GODAA nabetappe ta xalla attadis; Ba7aales oyddu xeetanne ichchash tammu nabeti deettes.
22 Então Elias lhes disse: “Sou o único que resta dos profetas do S enhor , mas Baal tem 450 profetas.
23 Ane nuus nam7u korma boorata immite; he kormatappe issaa istti dooretto; kormaa shukkidi qanxxereththetto; histtidi ashoza miththa bolla woththetto; gido attiin tama eeththofetto. Tanikka nam7anththo kormaa giigsada miththaa bolla woththana; histtada tamakka eeththike.
23 Agora, tragam para cá dois novilhos. Que os profetas de Baal escolham um deles, cortem o animal em pedaços e o coloquem sobre a lenha do altar, mas não ponham fogo na lenha. Eu prepararei o outro novilho e o colocarei sobre a lenha no altar, mas não porei fogo na lenha.
24 Intte intte xoossaa sunth xeygite; tanikka GODAAKKO woossana; sunththaa xeygiin siyidi yarshoza miza tamaa kiittizayssi Xoos gido» gides.
24 Então invoquem o nome de seu deus, e eu invocarei o nome do S enhor . O deus que responder com fogo, esse é o Deus verdadeiro!”. E todo o povo concordou.
25 Hessa gishshas Eelaasi Ba7aale nabetas, «Intte cora gidida gishshas issi kormaa doori ekkidi koyrotti giigsite. Histtidi intte xoossaa sunththaa xeygite attiin izan tama eeththofte» gides.
25 Então Elias disse aos profetas de Baal: “Comecem vocês, pois são muitos. Escolham um dos novilhos, preparem-no e invoquem o nome de seu deus. Mas não ponham fogo na lenha”.
26 Istti baas imettida kormaa ekkidi giigsida.
26 Eles prepararam um dos novilhos e o colocaram sobre o altar. Invocaram o nome de Baal desde a manhã até o meio-dia e gritavam: “Ó Baal, responde-nos!”, mas não houve resposta alguma. E dançavam em volta do altar que haviam feito.
27 Sa7ay seeta gallas gidiin Eelaasi, «Intte qaala dhoqqu histtidi woossite! Izi xoos gidennee! Izi qofan sheekkidaakko Oonee erizay, woykko izas oosoy daridaakko, woykko mandaridaakko, woykko dhiskidaa gidikko denththanaas koshshees!» giidi istta bolla qilcci kaa7ides.
27 Por volta do meio-dia, Elias começou a zombar deles: “Vocês precisam gritar mais alto”, dizia ele. “Sem dúvida ele é um deus! Talvez esteja meditando ou ocupado em outro lugar. Ou talvez esteja viajando, ou dormindo, e precise ser acordado!”
28 Hessa gishshas bantta qaala dhoqqu histtidi woossida. Qasse kase bantta goynniza wogaa mala bantta bollara suuththay goggana gakkanaas tooraninne mashshan bana madunththida.
28 Então gritaram mais alto e, como era seu costume, cortaram-se com facas e espadas, até sangrarem.
29 Seeta gallassi aadhdhiin omarsa yarsho shiishshiza wodey gakkanaas istti happanne buura tinbite haasayda shin aykko zaarokka demmibeettenna; istta cenggurssaa siyidi zaaro immizay baawa.
29 Agitaram-se em transe desde o meio-dia até a hora do sacrifício da tarde, mas não houve sequer um som, nem resposta ou reação alguma.
30 Histtiin Eelaasi ubba asaas, «Haa taakko shiiqite» giin asay izakko shiiqides; GODAASSI yarsho yarshizasozi laalettidayssa zaari gimbides.
30 Então Elias disse ao povo: “Venham aqui!”. Todos se reuniram em volta dele enquanto ele consertava o altar do S enhor que havia sido derrubado.
31 GODAA qaalay Yaaqoobekko yiidi, «Ne sunththi Isra7eele geetettana» giidi yootida Yaaqoobe nayta qommota qoodan Eelaasi tammanne nam7u shuchchata ekkides.
31 Pegou doze pedras, uma para cada tribo dos filhos de Jacó, a quem o S enhor disse: “Teu nome será Israel”,
32 Histtidi GODAA sunththas he shuchchatan yarshosoho gimbides; yarsho yarshizasoza yuuyi aadhdhanaas tammanne oyddu litiro haath oykkiza olla bookkides.
32 e com elas reconstruiu o altar em nome do S enhor . Depois, cavou ao redor do altar uma valeta com capacidade suficiente para doze litros de água.
33 Hessafe guye yarsho yarshizasoza bolla mith giigsi woththidi kormaa ashoza qommon qommon qanxxereththidi miththaa bolla woththides. Histtidi asaa, «Oyddu baaththatan haath kunththidi xuuggana yarshoza bollanne miththaa bolla gussite» giin istti gussida.
33 Empilhou lenha sobre o altar, cortou o novilho em pedaços e colocou os pedaços sobre a lenha.
34 Zaaridikka Eelaasi asay, «Nam7anththoka gujjite» giin istti nam7anththoka gujjida.
34 Depois que fizeram isso, disse: “Façam a mesma coisa novamente”. Quando terminaram, ele disse: “Agora façam o mesmo pela terceira vez”. Eles seguiram sua instrução,
35 Haaththay yarsho yarshizaso ollaa kumi goggides.
35 e a água corria ao redor do altar e encheu a valeta.
36 Omarsa wode yarsho shiishshiza wodey gakkiin nabe Eelaasi yarshosoho shiiqidi, «Abeet GODAWU! Abrahaame Xoossawu, Yisaaqa Xoossawu, Isra7eele Xoossawu, neni Isra7eele Xoossa gididayssi, tanikka ne aylle gididayssinne tani hayssa ubbaa ne qaalan ooththidayssi hach eretto.
36 Na hora costumeira de oferecer o sacrifício da tarde, o profeta Elias se aproximou do altar e orou: “Ó S enhor , Deus de Abraão, Isaque e Jacó, prova hoje que és Deus em Israel e que sou teu servo. Prova que fiz tudo isso por ordem tua.
37 Abeet GODAWU! Neni GODAY tuma Xoossaa gididayssanne neni istta wozinaa neekko zaaro bolla dizayssa ha asay erana mala neni ta woosa siya; siyadakka taas zaaro imma!» gides.
37 Ó S enhor , responde-me! Que este povo saiba que tu, ó S enhor , és o verdadeiro Deus e estás buscando o povo de volta para ti!”.
38 Histtiin GODAA tamay wodhdhidi xuuggiza yarsho, miththaa, shuchchaanne biittaa mides; ollaa giddon diza haaththaaka laaccides.
38 No mesmo instante, fogo do S enhor desceu do céu e queimou o novilho, a madeira, as pedras e o chão, e secou até a água da valeta.
39 Asay ubbay hessa be7ida wode gufannidi, «GODAY Xoossaa! GODAY izi xalla tumu Xoossaa!» gida.
39 Quando o povo viu isso, todos se prostraram com o rosto no chão e gritaram: “O S enhor é Deus! Sim, o S enhor é Deus!”.
40 Hessafe guye Eelaasi isttas, «Ba7aale nabeta oykkite. Isttafe issi asikka kessi ekki booppo» gides; histtiin derezi istta oykkides; Eelaasi istta Qisoone Shaafa efidi shukissides.
40 Então Elias ordenou: “Prendam todos os profetas de Baal. Não deixem nenhum escapar!”. O povo os prendeu, e Elias os levou para o riacho de Quisom e ali os matou.
41 Eelaasi Akaabes, «Wolqqama ira gunththay siyettiza gishshas keza baada ma, uya» gides.
41 Em seguida, Elias disse a Acabe: “Vá comer e beber, pois ouço uma forte tempestade chegando”.
42 Hessa gishshas Akaabey maanaassinne uyanaas bides. Gido attiin Eelaasi Qarmeloose zumaa xeera kezidi ba hu7e gulbateta giddo duge gelththidi xuggunides.
42 Acabe foi comer e beber. Elias, porém, subiu ao topo do monte Carmelo, prostrou-se até o chão com o rosto entre os joelhos e orou.
43 Hessafe guye Eelaasi ba ashkaraa, «Ba; pude kezada ane abbaako zaara xeella» gides.
43 Depois, disse a seu servo: “Vá e olhe na direção do mar”. O servo foi e olhou, depois voltou e disse: “Não vi nada”. Sete vezes Elias mandou que ele fosse e olhasse.
44 Ashkarazi laappunththozan, «Be7a! Asa kushe keena shaaray abbaafe kezishe dees» gides.
44 Por fim, na sétima vez, o servo lhe disse: “Vi subir do mar uma pequena nuvem, do tamanho da mão de um homem”. Então Elias lhe disse: “Vá depressa dizer a Acabe: ‘Apronte seu carro e volte para casa. Se não se apressar, a chuva o impedirá!’”.
45 Guuth gam7ishin ira shaaray salo dhippi histtides; carkoy carkides; wolqqama iraykka bukkides. Akaabey para-gaaren uttidi Izra7eele katama bides.
45 Em pouco tempo, o céu ficou escuro com nuvens. Um vento forte trouxe uma grande tempestade, e Acabe partiu em sua carruagem a toda velocidade para Jezreel.
46 GODAA wolqqay Eelaasa bolla wodhdhides; Eelaasi ba may7o pude marxxidi Izra7eele katama gakkanaas Akaabeppe sinththan sinththan woxxides.
46 Então o S enhor concedeu força extraordinária a Elias. Ele prendeu a capa no cinto e correu à frente do carro de Acabe até a entrada de Jezreel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.