Lucas 8
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ARIB
1 As haink eh gy-kione ny lurg shen, dy jagh eh trooid dy chooilley valley, mooar as beg preacheil as soilshaghey sushtal gerjoilagh reeriaght Yee: as va'n daa ostyl yeig marish:
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 As shiartanse dy vraane, v'er nyn lheihys jeh drogh-spyrrydyn, as aslayntyn, Moirrey va enmyssit Malaine, ass-jee hie shiaght drogh-spyrrydyn,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 As Joanna ben Chusa stiurt Herod, as Susanna, as ymmodee elley, v'er hirveish er Jeh nyn gooid.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 As tra va earroo mooar dy leih er nyn jaglym cooidjagh, as er jeet huggey ass dy chooilley ard-valley; loayr eh liorish coraa dorraghey:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 Hie correyder magh dy chuir e rass: as myr v'eh cuir, huitt paart rish oirr y raad, as ve stampit sheese, as d'ee eeanlee yn aer eh.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 As huitt paart er creg, as cha leah as ve er n'aase seose, hie eh naardey, er-yn-oyr dy row eh laccal soo.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 As huitt paart mastey drineyn, as daase ny drineyn seose mârish, as phloogh ad eh.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 As huitt cooid elley jeh ayns thalloo mie, as daase eh seose, as dymmyrk eh mess keead-filley. As tra v'eh er ghra shoh, deïe eh, Eshyn ta cleayshyn echey dy chlashtyn, lhig da clashtyn.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 As dênee e ostyllyn jeh, gra, Cre ta er ny hoiggal liorish y coraa-dorraghey shoh?
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 As dooyrt eh, Diuish te er ny choyrt dy hoiggal folliaghtyn reeriaght Yee; agh da feallagh elley ayns coraaghyn-dorraghey: ga t'ad fakin cha vel ad cur-my-ner, as clashtyn cha vel ad toiggal.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Nish shoh bun y choraa-dorraghey: Yn rass goo Yee.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Shen rish oirr y raad, yn vooinjer ta clashtyn: eisht ta'n drogh-spyrryd cheet, as goaill ersooyl yn goo ass ny creeaghyn oc, er-aggle dy jinnagh ad credjal, as dy beagh ad er nyn sauail.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Adsyn er y chreg, yn vooinjer, tra t'ad er chlashtyn, ta goaill y goo dy arryltagh; as cha vel fraue oc shoh, son tammylt t'ad credjal, agh ayns earish miolagh ta nyn gredjue failleil.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 As shen huitt mastey drineyn, yn vooinjer, tra t'ad er chlashtyn, ta goll magh as ta plooghit lesh kiarail as berchys, as eunyssyn y vea shoh, as cha vel ad gymmyrkey magh mess gys lhieeney vie.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Agh shen er y thalloo mie, yn vooinjer ta lesh creeaghyn onneragh as mie, er chlashtyn yn goo, as ta dy reayll oc eh, as cur magh mess lesh meenid.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Cha vel doooinney erbee, tra t'eh er voaddey cainle, dy choodaghey ee lesh saagh ny dy choyrt ee fo lhiabbee: agh soiaghey ee ayns cainleyr, dy vod adsyn ta cheet stiagh yn soilshey y akin.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Son cha vel nhee erbee follit, nagh jig gys soilshey: ny nhee erbee kiellit, nagh bee fys er, as nagh jig magh.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Cur-jee twoaee er-y-fa shen kys ta shiu clashtyn: son quoi-erbee ta echey, dasyn vees er ny choyrt; as quoi-erbee nagh vel echey, veihsyn vees er ny ghoaill eer shen hene er-lesh dy vel echey.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Eisht haink huggey e voir as e vraaraghyn, as cha voddagh ad cheet n'aare, kyndagh rish y chennid.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 As va shoh er ny insh da, lioroosyn dooyrt, Ta dty voir as dty vraaraghyn nyn shassoo mooie, geearee dy dty akin.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Agh dreggyr eh, as dooyrt eh roo, My voir as my vraaraghyn ad shoh ta clashtyn goo Yee, as ta dy yannoo eh.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Nish haink eh gy-kione, er laa dy row, dy jagh eh er-board lhong marish e ostyllyn: as dooyrt eh roo, Lhig dooin goll harrish gys y cheu elley jeh'n logh. As hie ad magh son y cheayn.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Agh myr v'ad shiaulley, huitt eh ny chadley: as dirree sterrym mooar dy gheay er y cheayn, as lhieen yn ushtey stiagh orroo, dy row ad ayns gaue.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 As haink ad huggey as ghooisht ad eh, gra, Vainshter, vainshter, bee mayd caillit. Eisht dirree eh, as smaghtee eh yn gheay as freaney ny tonnyn: as ghow ad fea, as va kiuney ayn.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 As dooyrt eh roo, Cre vel y credjue eu? As va aggle orroo, goaill yindys as gra ry-cheilley, Cre'n monney dy ghooinney eh shoh? son t'eh cur ny eer geayghyn as yn ushtey fo harey, as t'ad ayns biallys da.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 As haink ad gys cheer ny Gadarenee ta harrish noi Galilee.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 As tra v'eh er n'gholl er thalloo, haink ny whail ass yn ard-valley, dooinney dy row va ry-foddey seaghnit lesh drogh-spyrrydyn, as cha row eh ceau eaddagh, chamoo duirree eh ayns thie erbee, agh mastey ny hoaiaghyn.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Tra honnick eh Yeesey, dyllee eh, as huitt eh sheese kiongoyrt rish, as dooyrt eh lesh ard-choraa, Cre'n eie t'ayd orrym Yeesey, Vac yn Jee smoo ard? Guee-ym ort nagh jean oo my horchaghey.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 (Son v'eh er harey yn spyrryd neu ghlen dy heet magh ass y dooinney. Son v'eh dy mennick er hoiaghey er: as v'eh freilt kianlt lesh geulaghyn, as ayns yiarnyn; as vrish eh ny geulaghyn, as v'eh er ny ve eiyrit liorish y drogh-spyrryd gys yn aasagh.)
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 As dênee Yeesey jeh, gra, Cre'n ennym t'ort? As dooyrt eh, Legion: er-yn oyr dy row ymmodee drogh-spyrrydyn er n'gholl stiagh ayn.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 As ghuee ad er gyn eh dy oardaghey daue goll sheese gys y diunid.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 As va griagh mooar dy vuckyn fo bochillyn er y clieau: as ghuee ad er, eh dy chur kied daue goll stiagh ayndoo. As hug eh kied daue.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Eisht hie ny drogh-spyrrydyn ass y dooinney, as hie ad stiagh ayns ny muckyn: as roie yn ghriagh gour nyn mullee lesh yn eaynee gys y cheayn, as v'ad plooghit.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Tra honnick ny bochillyn cre va jeant, roie ad roue, as hie ad as dinsh ad eh ayns yn ard-valley, as trooid y cheer.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Eisht hie ad magh dy yeeaghyn cre va jeant; as haink ad gys Yeesey, as hooar ad y dooinney, ass va ny drogh spyrrydyn er n'gholl, ny hoie ec cassyn Yeesey, as e eaddagh er, as v'eh dy mie ayns e cheeayl: as ghow ad aggle.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Dinsh myrgeddin yn vooinjer honnick eh daue, kys va fer ny drogh-spyrrydyn er ny lheihys.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Eisht ren y slane chaglym jeh cheer y Gadalenee mygeayrt, guee er eh dy gholl roish: son va aggle mooar er duittym orroo: as hie eh er-board yn lhong, as hyndaa eh back reesht.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Nish va'n dooinney ass va ny drogh spyrrydyn er n'immeeaght geearree dy ve marish: agh hug Yeesey ersooyl eh, gra,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Gow royd gys dty hie hene, as soilshee cre ny reddyn mooarey ta Jee er n'yannoo er dty hon. As hie eh roish, as dinsh eh magh trooid ooilley yn ard-valley, cre ny reddyn mooarey va Yeesey er n'yannoo er e hon.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 As haink eh gy-kione, tra va Yeesey er jeet back, dy ghow yn pobble lane boggey jeh: son v'ad ooilley fieau er.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 As cur-my-ner, haink dooinney va enmyssit Jairus, as v'eh fer jeh reiltee yn synagogue: as huitt eh sheese ec cassyn Yeesey, as ghuee eh er, eh dy heet stiagh ayns e hie:
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Son va un ynrycan inneen echey, va mysh daa vlein jeig dy eash, as v'ee raad y vaaish. (Agh myr v'eh goll, va'n pobble chionney er.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 As va ben va roie foalley er ve eck rish daa vlein jeig, v'er vaarail ooilley e cooid-seihlt er fir-lhee, as cha daink eh lesh veg jeu ee y lheihys,
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Haink ee shoh cheu e chooylloo, as venn ee rish oirr e gharmad: as chelleeragh hyrmee yn roie-foalley eck.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 As dooyrt Yeesey, Quoi venn rhym? Tra ren ooilley gobbal, dooyrt Peddyr, as adsyn va marish, Vainshter, ta'n pohble chionney ort, as dy dty yingey, as t'ou uss gra, Quoi venn rhym?
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 As dooyrt Yeesey, Ta peccagh ennagh er ventyn rhym: son ta mee gennaghtyn dy vel bree er n'gholl ass-ym.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 As tra honnick yn ven dy row ee cronnit, haink ee er-creau, as huitt ee sheese ec e chassyn, as hoilshee ee da kiongoyrt rish ooilley yn pobble, cre'n oyr v'eck dy ventyn rish, as er-y-chooyl kys v'ee er ny lheihys
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 As dooyrt eh r'ee, Inneen, bee dy ghien mie; ta dty chredjue er dty laanaghey: immee ayns shee.)
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Choud as v'eh foast loayrt, haink fer veih thie fer-reill yn synagogue, gra rish, Ta dty inneen marroo; ny cur trubbyl sodjey da'n Vainshter.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Agh tra cheayll Yeesey shoh, dreggyr eh eh, gra, Ny bee aggle ort: cha vel ort agh dy chredjal, as bee ee er ny lheihys.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 As tra v'eh er jeet stiagh 'sy thie, cha lhig eh da dooinney erbee goll stiagh marish, agh Peddyr, as Jamys, as Ean, as ayr as moir y ven-aeg.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 As v'ad ooilley keayney, as jannoo dobberan er e son: agh dooyrt eshyn, Ny jean-jee keayney; cha vel ee marroo, agh ny cadley.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Agh s'beg hoie ad jeh e raa, as fys oc son shickyrys dy row ee marroo.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 As hug eh ad ooilley magh, as ghow eh ee er laue, as deie eh, gra, Ven-aeg, irree seose.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 As haink y spyrryd eck reesht, as dirree ee jeeragh: as doardee eh bee y chur jee.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 As ghow yn ayr as y voir eck yindys mooar: agh hug eh currym daue gyn ad dy insh da dooinney erbee cre va jeant.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.