João 12
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs NTLH
1 EISHT shey laa roish y Chaisht, haink Yeesey gys Bethany, raad va Lazarus v'er ny ve marroo, yn fer cheddin v'eh er hroggal veih ny merriu.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Ayns shen ren ad shibber er e hon, as va Martha shirveish orroo: agh va Lazarus fer jeusyn va nyn soie ec y voayrd marish.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Eisht ghow Moirrey punt dy ooil dy spikenard feer chostal, as ren ee cassyn Yeesey y ooilaghey, as rub ee e chassyn lesh e folt: as va'n thie er ny lhieeney lesh soar yn ooil.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Eisht dooyrt fer jeh ny ostyllyn echey, Yuaase Iscariot mac Simon, va ry-hoi y vrah eh.
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 Cre'n-fa nagh row yn ooil shoh creckit son three cheead ping, as er ny choyrt da ny boghtyn?
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Shoh dooyrt eh, cha nee ayns kiarail erbee son ny boghtyn, agh dy row eh ny vaarliagh, er va currym y sporran, as eshyn va gymmyrkey ny v'ayn.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Eisht dooyrt Yeesey, Faag-jee veue ee: cour laa my oanluckey t'ee er reayll shoh.
7 Então Jesus respondeu:
8 Son ny boghtyn t'ad eu kinjagh meriu; agh mish cha vel eu kinjagh.
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Va fys er-y-fa shen ec ymmodee jeh ny Hewnyn dy row eh ayns shen: as haink ad, cha nee er coontey Yeesey ny-lomarcan, agh dy voddagh ad Lazarus y akin myrgeddin, eh v'eshyn er hroggal veih ny merriu.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Agh hug ny ard-saggyrtyn nyn goyrle dy cheilley, mychione Lazarus myrgeddin y choyrt gy-baase;
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Son dy row ymmodee jeh ny Hewnyn kyndagh rishyn er hreigeil adsyn, as er chredjal ayns Yeesey.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Laa-ny-vairagh hie shiartanse mooar dy leih, v'er jeet gys y feailley, tra cheayll ad dy row Yeesey er y raad gys Jerusalem.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 As ghow ad banglaneyn dy viljyn palm, as hie ad magh ny whail, as deie ad, Hosanna; bannit ta ree Israel ta cheet ayns ennym y Chiarn.
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 As tra va Yeesey er gheddyn assyl aeg, varkee eh er: myr te scruit,
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 Ny gow aggle, inneen Sion: cur-my-ner ta dty ree cheet, markiagh er lhiy assyl.
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Ny reddyn shoh cha hoig e ostyllyn ec y toshiaght: agh tra va Yeesey er ny ghloyraghey, eisht chooinee ad dy row ny reddyn shoh scruit jeh, as dy row ad er n'yannoo ny reddyn shoh rish.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Ren y pobble er-y-fa shen va marish, tra deie eh er Lazarus ass yn oaie, as tra hrog eh eh veih ny merriu feanish y ymmyrkey.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Er-yn-oyr shoh va'n pobble myrgeddin er gholl magh ny whail, son dy geayll ad dy row eh er n'yannoo yn mirril shoh.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Dooyrt ny Phariseeyn er-y-fa shen nyn mast' oc hene, Nagh vaik shiu, nagh vaardee shiu monney? cur-my-ner ta'n seihll er gholl geiyrt er.
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 As va shiartanse dy Ghreekyn nyn mast' oc, v'er jeet seose dy chur ooashley ec y feailley:
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Haink ad shoh er-y-fa shen gys Philip, va veih Bethsaida ayns Galilee, as ghuee ad er, gra, Vainshter, veagh shin booiagh dy akin Yeesey.
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Haink Philip as dinsh eh da Andreays, as reesht dinsh Andreays as Philip shoh da Yeesey.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Eshyn shynney lesh e vioys, caillee eh eh: agh eshyn nagh vel soiaghey jeh e vioys 'sy theihll shoh, freillee eh eh gys y vea veayn.
23 Então ele respondeu:
24 Dy firrinagh firrinagh ta mee gra riu, Mannagh vel y grine curnaght tuittym ayns y thalloo, as goll eig, te cummal ny un ghrine kinjagh: agh my te goll eig: te gymmyrkey magh mooarane mess.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 — ausente —
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 My nee dooinney erbee mish y hirveish, lhig da geiyrt orrym; as y raad ta mish, shen y raad myrgeddin vees my harvaant: my nee dooinney erbee mish y hirveish, dasyn ver my Ayr onnor.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Nish ta my annym seaghnit; as cre jir-ym? Ayr, saue mee veih'n oor shoh: agh er yn oyr shoh haink mee gys yn oor shoh.
27 Jesus continuou:
28 Ayr, cur gloyr da dty ennym hene. Eisht haink coraa veih niau, gra, Ta mee hannah er ghloyraghey eh, as nee'm eh y ghloyraghey reesht.
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Dooyrt y pobble er-y-fa shen va kionfenish, as cheayll yn coraa, dy nee taarnagh v'ayn- dooyrt feallagh elley, dy nee ainle ren loayrt rish.
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Dreggyr Yeesey ad, as dooyrt eh, Cha daink y coraa shoh er y choontey aym's, agh er y choontey euish.
30 Mas ele disse:
31 Nish ta briwnys y theihll shoh: nish vees prince y theihll shoh er ny hilgey magh.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 As my veem's er my hroggal seose jeh'n thalloo, tayrn-ym dy chooilley ghooinney hym.
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 (Shoh loayr eh, cowraghey liorish shen cre'n monney dy vaase v'eh dy hurranse)
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Dreggyr y pobble eh, Ta shin er chlashtyn ass y leigh, dy vel Creest tannaghtyn son dy bragh: as kys t'ou uss gra, dy vel y Mac dooinney dy ve troggit seose? quoi yn Mac dooinney shoh?
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Eisht dooyrt Yeesey roo, Foast tammylt beg ta'n soilshey meriu: shooill-jee choud as ta'n soilshey eu, er-aggle dy jig y dorraghys erriu: son cha vel fys echeysyn ta shooyll ayns y dorraghys c'raad t'eh goll.
35 Jesus respondeu:
36 Choud as ta soilshey eu, cred-jee ayns y toilshey, dy vod shiu ve nyn gloan jeh'n toilshey. Ny goan shoh loayr Yeesey, as jimmee eh roish, as dollee eh eh-hene voue.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Agh ga dy ren eh whilleen mirril kiongoyrt roo, foast cha chred ad ayn:
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 As shen myr va goan Esaias y phadeyr cooilleenit, Hiarn, quoi ta er chredjal yn goo ain ? as quoi gys ta roih yn Chiarn er ve soilshit?
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Shen-y-fa cha voddagh ad credjal, rere myr dooyrt Esaias ayns ynnyd elley.
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 T'eh er lhiggey lhieu dolley ny sooillyn oc, as creoghey nyn gree; nagh vaikagh ad lesh nyn sooillyn, as nagh doigagh ad lesh nyn gree, dy beagh ad er nyn jyndaa, as dy jinnin ad y lheihys.
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Ny reddyn shoh loayr Esaias, tra honnick eh e ghloyr as loayr eh jeh.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Ny-yeih mastey ny eer ard-reiltee ren ymmodee credjal ayn; agh kyndagh rish ny Phariseeyn cha ghow ad rish, er-aggle, dy beagh ad er ny ghiarey-magh veih yn agglish.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Son v'ad ny s'aggindee er moylley gheiney, ny moylley Yee.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Hrog Yeesey seose e choraa as dooyrt eh, Eshyn ta credjal aynym's, cha nee aynym's t'eh credjal, agh aynsyn t'er my choyrt.
44 Jesus disse bem alto:
45 As eshyn ta dy my akin, t'eh fakin eshyn t'er my choyrt.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Ta mish er jeet my hoilshey gys y theihll, quoi-erbee nee credjal aynym's nagh jean eh tannaghtyn ayns y dorraghys
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 As my ta dooinney erbee ta clashtyn, as nagh vel freayll my ghoan, cha vel mish dy vriwnys eh: son cha daink mee dy vriwnys y seihll, agh dy hauail y seihll.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Eshyn ta soiaghey beg jeem's, as nagh vel goaill rish my ghoan, ta shen echey ta dy vriwnys eh: eer yn goo ta mish er loayrt, nee shen y vriwnys eh ec y laa jerrinagh.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Son cha vel mish er loayrt jee'm pene; agh yn Ayr t'er my choyrt, eshyn hug sarey dou, cre v'orrym dy ghra, as cre lhisin loayrt.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 As ta fys aym dy vel yn sarey echeysyn yn vea dy bragh beayn: cre-erbee er-y-fa shen ta mee dy loayrt, she myr ta'n Ayr er ghra rhym, eer myr shen ta mee loayrt.
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.