Ester 6
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs NVT
1 Er yn oie shen cha daink cadley er y ree, as doardee eh lioar recortyssyn y reeriaght dy ve er ny choyrt, lesh huggey, as v'ad lhaiht ayns clashtyn y ree.
1 Naquela noite, o rei não conseguia dormir; então mandou que trouxessem o livro da história de seu reinado e o lessem para ele.
2 As ve er ny gheddyn scruit, dy row Mordecai er hoilshaghey mychione Bigthana as Teresh, jees jeh shamyrderyn y ree, va currym y dorrys orroo, hug nyn goyrle dy cheilley dy chur ree Ahasuerus gy-baase.
2 Nesses registros ele descobriu que Mardoqueu havia denunciado Bigtana e Teres, os dois eunucos que guardavam a porta dos aposentos reais e que haviam conspirado para matar o rei Xerxes.
3 As dooyrt y ree, Lesh cre'n ooashley as onnor ta Mordecai er ny ve cooilleenit son shoh? Eisht dooyrt fir-oik y ree va mygeayrt-y-mysh, Cha vel veg jeant er e hon.
3 “Que recompensa ou reconhecimento Mardoqueu recebeu por isso?”, quis saber o rei. Seus servos responderam: “Não se fez nada por ele”.
4 As dooyrt y ree, Quoi t'ayns y chooyrt? (nish va Haman er jeet gys y chooyrt mooie jeh thie yn ree, dy loayrt rish y ree, son Mordecai dy ve croghit er y chriy v'eh er chiarail ny chour.
4 “Quem está no pátio?”, perguntou o rei. Hamã tinha acabado de entrar no pátio externo do palácio para pedir ao rei que Mardoqueu fosse executado na forca que ele havia preparado.
5 As dooyrt fir-oik y ree rish, Cur-my-ner ta Haman ny hassoo 'sy chooyrt. As dooyrt y ree, Lhig da cheet stiagh.
5 Os servos responderam: “É Hamã que está no pátio”. “Digam a ele que entre”, ordenou o rei.
6 Er shoh haink Haman stiagh: as dooyrt y ree rish, Cre vees jeant rish y dooinney, s'gooidsave lesh y ree dy hroggal gys y stayd smoo dy ard-ooashley? (nish smooinee Haman ayns e chree, Quoi ayns smoo ghoghe y ree taitnys dy hroggal gys ard-ooashley syrjey na mee hene?)
6 Hamã entrou, e o rei lhe perguntou: “O que devo fazer para honrar um homem que muito me agrada?”. Hamã pensou: “A quem o rei desejaria honrar senão a mim?”.
7 As dreggyr Haman y ree, Da'n dooinney ta'n ree aggindagh dy hoilshaghey yn onnor shoh,
7 Por isso, respondeu: “Se o rei deseja honrar alguém,
8 Lhig da'n coamrey reeoil, lheid as ta'n ree cliaghtey ceau, ve er ny choyrt lesh, as cabbyl-markiagh y ree, as y crown reeoil t'er e chione:
8 mande trazer um dos mantos que o rei costuma usar, e um cavalo no qual o rei costuma montar, e que tenha o emblema real na cabeça.
9 As lhig da'n coamrey shoh, as y cabbyl ve livreit da fer jeh princeyn s'ooasle y ree, dy choamrey yn dooinney lesh, ayn ta'n ree er ghoaill taitnys dy hroggal gys yn ard-ooashley shoh, as cur-jee lhieu eh markiagh trooid straidyn yn ard-valley, as fockley magh roishyn, Shoh myr vees jeant son y dooinney s'gooidsave lesh y ree dy choamrey lesh ooashley.
9 Ordene que o manto e o cavalo sejam entregues a um dos mais nobres oficiais do rei e que ele ponha o manto sobre o homem que o rei deseja honrar e o conduza pela praça da cidade sobre o cavalo do rei. Mande que o oficial proclame em alta voz: ‘Assim o rei faz a quem ele deseja honrar!’”.
10 Eisht dooyrt y ree rish Haman, Jean siyr, as gow yn coamrey, as y cabbyl, myr t'ou hene er ghra, as jean eer myr shoh rish Mordecai yn Ew, ta ny hoie ec giat y ree: ny lhig da veg ve faagit gyn jannoo jeh ny t'ou er ghra.
10 “Excelente!”, disse o rei a Hamã. “Vá depressa pegar meu manto e meu cavalo e faça ao judeu Mardoqueu, que está sentado à porta do palácio, exatamente o que você sugeriu. Não se esqueça de nenhum detalhe!”
11 Eisht ghow Haman yn coamrey as y cabbyl, as choamree eh Mordecai, as hug eh lesh eh er mooin chabbyl trooid straidyn yn ard-valley, as ren eh fockley magh roish, Myr shoh vees eh jeant rish y dooinney, ayn ta'n ree goaill taitnys dy hroggal yn ard-ooashley shoh.
11 Então Hamã pegou o manto e o cavalo do rei, vestiu Mardoqueu com o manto e o conduziu sobre o cavalo pela praça da cidade, proclamando em alta voz: “Assim o rei faz a quem ele deseja honrar!”.
12 As haink Mordecai reesht gys giat y ree: agh ren Haman siyr gys e hie, dobberan, as lesh e chione coodit.
12 Depois disso, Mardoqueu voltou para a porta do palácio, mas Hamã correu para casa, abatido e humilhado.
13 As dinsh Haman da Zeresh e ven, as da ooilley e chaarjyn, dy chooilley nhee v'er daghyrt da. Eisht dooyrt e gheiney creeney, as Zeresh e ven, rish, My ta Mordecai jeh sluight ny Hewnyn, roishyn t'ou er n'yannoo toshiaght dy huittym, cha vod oo cosney er, agh tuittee oo son shickyrys fosyn.
13 Quando Hamã contou a Zeres, sua esposa, e a todos os seus amigos o que havia acontecido, seus conselheiros e sua esposa disseram: “Visto que Mardoqueu, diante de quem você foi humilhado, é judeu de nascimento, seus planos contra ele jamais serão bem-sucedidos. Você ficará arruinado se continuar a se opor a ele”.
14 As choud as v'ad foast loayrt rish, haink shamyrderyn y ree, as ayns siyr dy chur lhieu Haman gys ny cuirraghyn va Esther er gheddyn aarloo.
14 Enquanto ainda falavam, os eunucos do rei chegaram e, sem demora, levaram Hamã ao banquete que Ester havia preparado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.