Lamentações 3
Tamil Bible (GL_TAMIL) vs ACF
1 ஆண்டவருடைய சினத்தின் மிலாற்றினால் உண்டான சிறுமையைக் கண்டபுருஷன் நான்.
1 Eu sou aquele homem que viu a aflição pela vara do seu furor.
2 அவர் என்னை வெளிச்சத்திலே அல்ல, இருளிலே அழைத்து நடத்திவந்தார்.
2 Ele me guiou e me fez andar em trevas e não na luz.
3 அவர் தமது கையை எனக்கு விரோதமாகவே நித்தமும் திருப்பினார்.
3 Deveras fez virar e revirar a sua mão contra mim o dia todo.
4 என் சதையையும் என் தோலையும் முற்றலாக்கினார்; என் எலும்புகளை நொறுக்கினார்.
4 Fez envelhecer a minha carne e a minha pele, quebrou os meus ossos.
5 அவர் எனக்கு விரோதமாகக் கொத்தளங்கட்டி, கசப்பினாலும் வருத்தத்தினாலும் என்னை வளைத்துகொண்டார்.
5 Edificou contra mim, e me cercou de fel e trabalho.
6 பூர்வகாலத்தில் செத்துக்கிடக்கிறவர்களைப்போல என்னை இருளான இடங்களில் கிடக்கப்பண்ணினார்.
6 Assentou-me em lugares tenebrosos, como os que estavam mortos há muito.
7 நான் புறப்படக் கூடாதபடி என்னைச் சூழவேலியடைத்தார்; என் விலங்கைப் பாரமாக்கினார்.
7 Cercou-me de uma sebe, e não posso sair; agravou os meus grilhões.
8 நான் சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டாலும், என் ஜெபத்துக்கு வழியை அடைத்துப்போட்டார்.
8 Ainda quando clamo e grito, ele exclui a minha oração.
9 வெட்டின கற்களின் சுவரால் என் வழிகளை அடைத்துப்போட்டார், என் பாதைகளைத் தாறுமாறாக்கினார்.
9 Fechou os meus caminhos com pedras lavradas, fez tortuosas as minhas veredas.
10 அவர் எனக்குப் பதிவிருக்கிற கரடியும், மறைவிடங்களில் தங்குகிற சிங்கமுமாயிருக்கிறார்.
10 Fez-se-me como urso de emboscada, um leão em esconderijos.
11 என் வழிகளை அப்புறப்படுத்தி, என்னைத் துண்டித்துப்போட்டார்; என்னை பாழாக்கிவிட்டார்.
11 Desviou os meus caminhos, e fez-me em pedaços; deixou-me assolado.
12 தமது வில்லை நாணேற்றி, என்னை அம்புக்கு இலக்காக வைத்தார்.
12 Armou o seu arco, e me pôs como alvo à flecha.
13 தம்முடைய அம்பறாத்தூணியின் அம்புகளை என் உள்ளிந்திரியங்களில் படப்பண்ணினார்.
13 Fez entrar nos meus rins as flechas da sua aljava.
14 நான் என் ஜனத்தார் யாவருக்கும் பரியாசமும், நித்தம் அவர்கள் கின்னரப் பாடலுமானேன்.
14 Fui feito um objeto de escárnio para todo o meu povo, e a sua canção todo o dia.
15 கசப்பினால் என்னை நிரப்பி, எட்டியினால் என்னை வெறிக்கச்செய்தார்.
15 Fartou-me de amarguras, embriagou-me de absinto.
16 அவர் பருக்கைக் கற்களால் என் பற்களை நொறுக்கி, என்னைச் சாம்பலில் புரளப்பண்ணினார்.
16 Quebrou com cascalho os meus dentes, abaixou-me na cinza.
17 என் ஆத்துமாவைச் சமாதானத்துக்குத் தூரமாக்கினார்; சுகத்தை மறந்தேன்.
17 E afastaste da paz a minha alma; esqueci-me do bem.
18 என் பெலனும் நான் கர்த்தருக்குக் காத்திருந்த நம்பிக்கையும் அழிந்துபோயிற்று என்றேன்.
18 Então disse eu: Já pereceu a minha força, como também a minha esperança no Senhor.
19 எட்டியும் பிச்சுமாகிய என் சிறுமையையும் என் தவிப்பையும் நினைத்தருளும்.
19 Lembra-te da minha aflição e do meu pranto, do absinto e do fel.
20 என் ஆத்துமா அவைகளை நினைத்து நினைத்து எனக்குள் முறிந்துபோகிறது.
20 Minha alma certamente disto se lembra, e se abate dentro de mim.
21 இதை என் மனதிலே வைத்து, நம்பிக்கைகொண்டிருப்பேன்.
21 Disto me recordarei na minha mente; por isso esperarei.
22 நாம் நிர்மூலமாகாதிருக்கிறது கர்த்தருடைய கிருபையே, அவருடைய இரக்கங்களுக்கு முடிவில்லை.
22 As misericórdias do Senhor são a causa de não sermos consumidos, porque as suas misericórdias não têm fim;
23 அவைகள் காலைதோறும் புதியவைகள்; உமது உண்மை பெரிதாயிருக்கிறது.
23 Novas são cada manhã; grande é a tua fidelidade.
24 கர்த்தர் என் பங்கு என்று என் ஆத்துமா சொல்லும்; ஆகையால் அவரிடத்தில் நம்பிக்கைகொண்டிருப்பேன்.
24 A minha porção é o Senhor, diz a minha alma; portanto esperarei nele.
25 தமக்குக் காத்திருக்கிறவர்களுக்கும் தம்மைத் தேடுகிற ஆத்துமாவுக்கும் கர்த்தர் நல்லவர்.
25 Bom é o Senhor para os que esperam por ele, para a alma que o busca.
26 கர்த்தருடைய இரட்சிப்புக்கு நம்பிக்கையோடு காத்திருக்கிறது நல்லது.
26 Bom é ter esperança, e aguardar em silêncio a salvação do Senhor.
27 தன் இளம்பிராயத்தில் நுகத்தைச் சுமக்கிறது மனுஷனுக்கு நல்லது.
27 Bom é para o homem suportar o jugo na sua mocidade.
28 அவரே அதைத் தன்மேல் வைத்தாரென்று அவன் தனித்திருந்து மெளனமாயிருக்கக்கடவன்.
28 Assente-se solitário e fique em silêncio; porquanto Deus o pôs sobre ele.
29 நம்பிக்கைக்கு இடமுண்டோ என்று தன் வாயைத் தூளில் நுழுந்துவானாக.
29 Ponha a sua boca no pó; talvez ainda haja esperança.
30 தன்னை அடிக்கிறவனுக்குத் தன் கன்னத்தைக் காட்டி, நிந்தையால் நிறைந்திருப்பானாக.
30 Dê a sua face ao que o fere; farte-se de afronta.
31 ஆண்டவர் என்றென்றைக்கும் கைவிடமாட்டார்.
31 Pois o Senhor não rejeitará para sempre.
32 அவர் சஞ்சலப்படுத்தினாலும் தமது மிகுந்த கிருபையின்படி இரங்குவார்.
32 Pois, ainda que entristeça a alguém, usará de compaixão, segundo a grandeza das suas misericórdias.
33 அவர் மனப்பூர்வமாய் மனுபுத்திரரைச் சிறுமையாக்கிச் சஞ்சலப்படுத்துகிறதில்லை.
33 Porque não aflige nem entristece de bom grado aos filhos dos homens.
34 ஒருவன் பூமியில் சிறைப்பட்டவர்கள் யாவரையும் தன் கால்களின்கீழ் நசுக்குகிறதையும்,
34 Pisar debaixo dos seus pés a todos os presos da terra,
35 உன்னதமானவரின் சமுகத்தில் மனுஷருடைய நியாயத்தைப் புரட்டுகிறதையும்,
35 Perverter o direito do homem perante a face do Altíssimo,
36 மனுஷனை அவனுடைய வழக்கிலே மாறுபாடாக்குகிறதையும், ஆண்டவர் காணாதிருப்பாரோ?
36 Subverter ao homem no seu pleito, não o veria o Senhor?
37 ஆண்டவர் கட்டளையிடாதிருக்கக் காரியம் சம்பவிக்கும் என்று சொல்லுகிறவன் யார்?
37 Quem é aquele que diz, e assim acontece, quando o Senhor o não mande?
38 உன்னதமானவருடைய வாயிலிருந்து தீமையும் நன்மையும் புறப்படுகிறதில்லையோ?
38 Porventura da boca do Altíssimo não sai tanto o mal como o bem?
39 உயிருள்ள மனுஷன் முறையிடுவானேன்? அவன் தன் பாவத்துக்கு; வரும் தண்டனையைக்குறித்து முறையிடுகிறதென்ன?
39 De que se queixa, pois, o homem vivente? Queixe-se cada um dos seus pecados.
40 நாம் நம்முடைய வழிகளைச் சோதித்து ஆராய்ந்து, கர்த்தரிடத்தில் திரும்பக்கடவோம்.
40 Esquadrinhemos os nossos caminhos, e provemo-los, e voltemos para o Senhor.
41 நாம் நம்முடைய கைகளோடுங்கூட நம்முடைய இருதயத்தையும் பரலோகத்திலிருக்கிற தேவனிடத்திற்கு ஏறெடுக்கக்கடவோம்.
41 Levantemos os nossos corações com as mãos para Deus nos céus, dizendo:
42 நாங்கள் துரோகஞ்செய்து, கலகம் பண்ணினோம்; ஆகையால் தேவரீர் மன்னியாதிருந்தீர்.
42 Nós transgredimos, e fomos rebeldes; por isso tu não perdoaste.
43 தேவரீர் கோபத்தால் மூடிக்கொண்டு, எங்களைத் தப்பவிடாமல் பின் தொடர்ந்து கொன்றீர்.
43 Cobriste-te de ira, e nos perseguiste; mataste, não perdoaste.
44 ஜெபம் உட்பிரவேசிக்கக் கூடாதபடிக்கு உம்மை மேகத்தால் மூடிக்கொண்டீர்.
44 Cobriste-te de nuvens, para que não passe a nossa oração.
45 ஜனங்களுக்குள்ளே எங்களைக் குப்பையும் அருவருப்புமாக்கினீர்.
45 Como escória e refugo nos puseste no meio dos povos.
46 எங்கள் பகைஞர் எல்லாரும் எங்களுக்கு விரோதமாய்த் தங்கள் வாயைத் திறந்தார்கள்.
46 Todos os nossos inimigos abriram contra nós a sua boca.
47 திகிலும் படுகுழியும் பாழ்க்கடிப்பும் சங்காரமும் எங்களுக்கு நேரிட்டது.
47 Temor e laço vieram sobre nós, assolação e destruição.
48 என் ஜனமாகிய குமாரத்தி அடைந்த கேட்டினிமித்தம் என் கண்களிலிருந்து நீர்க்கால்கள் பாய்கிறது.
48 Torrentes de água derramaram os meus olhos, por causa da destruição da filha do meu povo.
49 கர்த்தர் பரலோகத்திலிருந்து நோக்கிப்பார்க்குமட்டும்,
49 Os meus olhos choram, e não cessam, porque não há descanso,
50 என் கண் இடைவிடாமல் ஓய்வின்றிச் சொரிகிறது.
50 Até que o Senhor atente e veja desde os céus.
51 என் நகரத்தினுடைய குமாரத்திகள் அனைவரினிமித்தமும், என் கண் என் ஆத்துமாவுக்கு நோவுண்டாக்குகிறது.
51 Os meus olhos entristecem a minha alma, por causa de todas as filhas da minha cidade.
52 முகாந்தரம் இல்லாமல் என்னைப் பகைக்கிறவர்கள் என்னை ஒரு பட்சியைப் போல வேட்டையாடினார்கள்.
52 Como ave me caçam os que, sem causa, são meus inimigos.
53 காவற்கிடங்கிலே என் பிராணனை ஒடுக்கி, என்மீதில் கல்லை வைத்தார்கள்.
53 Cortaram-me a vida na masmorra, e lançaram pedras sobre mim.
54 தண்ணீர் என் தலையின்மேல் புரண்டது; நாசமானேன் என்றேன்.
54 águas correram sobre a minha cabeça; eu disse: Estou cortado.
55 மகா ஆழமான கிடங்கிலிருந்து, கர்த்தாவே, உம்முடைய நாமத்தைப் பற்றிக் கூப்பிட்டேன்.
55 Invoquei o teu nome, Senhor, desde a mais profunda masmorra.
56 என் சத்தத்தைக் கேட்டீர்; என் பெருமூச்சுக்கும் என் கூப்பிடுதலுக்கும் உமது செவியை அடைத்துக்கொள்ளாதேயும்.
56 Ouviste a minha voz; não escondas o teu ouvido ao meu suspiro, ao meu clamor.
57 நான் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்ட நாளிலே நீர் அணுகி: பயப்படாதே என்றீர்.
57 Tu te aproximaste no dia em que te invoquei; disseste: Não temas.
58 ஆண்டவரே, என் ஆத்துமாவின் வழக்கை நடத்தினீர்; என் பிராணனை மீட்டுக்கொண்டீர்.
58 Pleiteaste, Senhor, as causas da minha alma, remiste a minha vida.
59 கர்த்தாவே, எனக்கு உண்டான அநியாயத்தைக் கண்டீர்; என் நியாயத்தைத் தீரும்.
59 Viste, Senhor, a injustiça que me fizeram; julga a minha causa.
60 அவர்களுடைய எல்லாக் குரோதத்தையும், அவர்கள் எனக்கு விரோதமாக நினைத்த எல்லா நினைவுகளையும் கண்டீர்.
60 Viste toda a sua vingança, todos os seus pensamentos contra mim.
61 கர்த்தாவே, அவர்கள் நிந்திக்கும் நிந்தையையும், அவர்கள் எனக்கு விரோதமாய் நினைத்த எல்லா நினைவுகளையும்,
61 Ouviste a sua afronta, Senhor, todos os seus pensamentos contra mim,
62 எனக்கு விரோதமாய் எழும்பினவர்களின் வாய்மொழிகளையும், அவர்கள் நாள்முழுதும் எனக்கு விரோதமாய் யோசிக்கும் யோசனைகளையும் கேட்டீர்.
62 Os lábios dos que se levantam contra mim e os seus desígnios me são contrários todo o dia.
63 அவர்கள் உட்கார்ந்திருப்பதையும் அவர்கள் எழுந்திருப்பதையும் நோக்கிப்பாரும்; நான் அவர்களுடைய பாடலாயிருக்கிறேன்.
63 Observa-os ao assentarem-se e ao levantarem-se; eu sou a sua música.
64 கர்த்தாவே, அவர்கள் கைகள் செய்த கிரியைகளுக்குத்தக்கதாக அவர்களுக்குப் பலன் அளிப்பீர்.
64 Tu lhes darás recompensa, Senhor, conforme a obra das suas mãos.
65 அவர்களுக்கு இருதய வேதனையைக் கொடுப்பீர், உம்முடைய சாபம் அவர்கள் மேல் இருக்கும்.
65 Tu lhes darás ânsia de coração, maldição tua sobre eles.
66 கோபமாய் அவர்களைப் பின் தொடர்ந்து கர்த்தருடைய வானங்களின் கீழ் இராதபடிக்கு அவர்களை அழித்துவிடுவீர்.
66 Na tua ira os perseguirás, e os destruirás de debaixo dos céus do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.