2 Samuel 12
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NAA
1 Jehofa a roma Nathane go Dafida. Nathane a fihla a re go yena: “Go be go na le banna ba babedi bao ba dulago motseng o tee, yo mongwe e le mohumi yo mongwe e le modiidi."
1 O Senhor enviou Natã a Davi. Natã foi falar com Davi e lhe disse: — Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Monna wa mohumi o be a na le dinku le dikgomo tše dintši kudu;"
2 O rico tinha ovelhas e gado em grande número,
3 monna wa modiidi yena o be a se na selo ge e se kwana e tee ya tshadi e nyenyane yeo a bego a e rekile. O be a e hlokomela gomme e be e gola e dula le yena le barwa ba gagwe. E be e eja lerathana la gagwe, e nwela senwelong sa gagwe e bile e robala sehubeng sa gagwe, ya ba bjalo ka morwedi wa gagwe."
3 mas o pobre não tinha coisa nenhuma, a não ser uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu em sua casa, junto com os seus filhos. Comia da sua comida e bebia do seu copo. Dormia nos seus braços, e ele a tinha como filha.
4 Ka morago moeng a etela monna wa mohumi, eupša monna yo a babalela dinku le dikgomo tša gagwe a se tšee le ge e le efe ya tšona gore a hlabele mosepedi yo a tlilego go yena gore a je. A tšea kwana ya tshadi ya monna wa modiidi a e hlabela monna yo a tlilego go yena gore a je.”"
4 Certo dia chegou um viajante à casa do homem rico, e este não quis pegar uma das suas ovelhas ou um dos seus bois para dar de comer ao visitante que havia chegado; em vez disso, pegou a cordeirinha do homem pobre e a preparou para o homem que havia chegado.
5 Dafida ge a ekwa seo a galefela monna yoo kudu mo a ilego a re go Nathane: “Ke ikana ka Jehofa yo a phelago gore monna yo a dirago seo o swanetše go hwa!"
5 Então o furor de Davi se acendeu contra aquele homem, e ele disse a Natã: — Tão certo como vive o
6 Ge e le kwana yeo ya tshadi o swanetše go e lefa ka tše nne, ka ge a dirile selo se e bile a sa ka a bontšha lešoko.”"
6 E pela cordeirinha restituirá quatro vezes, porque fez uma coisa dessas e porque não se compadeceu.
7 Ke moka Nathane a re go Dafida: “Monna yoo ke wena! Se ke seo Jehofa Modimo wa Isiraele a se boletšego: ‘Nna ke go tloditše gore o be kgoši ya Isiraele, ka ba ka go hlakodiša seatleng sa Saulo."
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. Assim diz o
8 Le gona ke be ke ikemišeditše go go nea ntlo ya mong wa gago le basadi ba mong wa gago gore e be ba gago gotee le go go nea ntlo ya Isiraele le ya Juda. Ge e ba go be go sa lekana, ke be ke tla go okeletša ka dilo tša go swana le tše le tše dingwe."
8 Eu lhe dei a casa de seu senhor e as mulheres de seu senhor em seus braços. Também lhe dei a casa de Israel e de Judá. E, se isto fosse pouco, eu teria acrescentado tais e tais coisas.
9 Ke ka baka la’ng o nyaditše lentšu la Jehofa ka go dira se sebe mahlong a gagwe? O otlile Uria wa Mohethe ka tšhoša gomme mosadi wa gagwe wa mo tšea gore e be mosadi wa gago. Uria wa mmolaya ka tšhoša ya bana ba Amoni."
9 Por que, então, você desprezou a palavra do Senhor , fazendo o que era mau aos olhos dele? Com a espada você matou Urias, o heteu. Você tomou por esposa a mulher dele, depois de o matar com a espada dos filhos de Amom.
10 Bjale tšhoša e ka se tloge ntlong ya gago go iša mehleng ya neng le neng ka ge o nnyaditše wa tšea mosadi wa Uria wa Mohethe gore e be mosadi wa gago.’"
10 Agora, pois, a espada jamais se afastará da sua casa, porque você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o heteu, para ser sua mulher.”
11 Se ke seo Jehofa a se boletšego: ‘Šefa ke tliša masetlapelo ntlong ya gago; ke tla tšea basadi ba gago o lebeletše ka ba nea wa geno gomme yena o tla robala le bona tadi e amuša."
11 Assim diz o Senhor : “Eis que farei com que de sua própria casa venha o mal sobre você. Tomarei as suas mulheres à sua própria vista e as darei a outro homem, que se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Le ge wena o dirile dilo ka sephiring, nna ke tla dira se pele ga Isiraele ka moka le pele ga batho ka moka.’”"
12 Porque você o fez em segredo, mas eu farei isso diante de todo o Israel e em plena luz do dia.”
13 Bjale Dafida a re go Nathane: “Ke senyeditše Jehofa.” Nathane a re go Dafida: “Jehofa o tla go lebalela sebe sa gago. O ka se hwe."
13 Então Davi disse a Natã: — Pequei contra o E Natã respondeu: — Também o
14 Go sa šetšwe seo, ka ge o nyaditše Jehofa ka seo o se dirilego, morwa yo o sa tšwago go mmelegelwa le yena o tlo hwa lehu.”"
14 Mas, porque com isto você deu motivo a que os inimigos do Senhor blasfemassem, também o filho que lhe nasceu morrerá.
15 Nathane a ya ntlong ya gagwe. Jehofa yena a otla ngwana yo mosadi wa Uria a mmelegetšego Dafida ke moka a babja."
15 Então Natã foi para a sua casa. E o
16 Dafida a lopa Modimo wa therešo ka baka la mošemane gomme a ikona dijo, a fetša bošego ka moka a patlame fase."
16 Davi suplicou a Deus pela criança. Davi jejuava e, entrando em casa, passava a noite deitado no chão.
17 Banna ba bagolo ba ntlo ya gagwe ba ema kgauswi le yena gore ba mo tsoše, yena a se ke a dumela, a se ke a ja dijo gotee le bona."
17 Então os anciãos do seu palácio se aproximaram dele, para o levantar do chão; porém ele não quis e não comeu com eles.
18 Ngwana a hwa ka letšatši la bošupa. Bahlanka ba Dafida ba be ba tšhaba go mmotša gore ngwana o hwile; ka ge ba itše: “Re boletše le Dafida ngwana a sa phela eupša a se re theetše; bjale re tla mmotša bjang gore: ‘Ngwana o hwile?’ O tlo dira selo se sebe.”"
18 No sétimo dia, a criança morreu. E os servos de Davi ficaram com medo de informá-lo de que a criança estava morta, porque diziam: — Quando a criança ainda estava viva, falávamos com ele, mas ele não dava ouvidos à nossa voz. Como, então, vamos dizer a ele que a criança morreu? Poderá fazer alguma loucura!
19 Ge Dafida a bona bahlanka ba gagwe ba sebaseba a lemoga gore ngwana o hwile. Dafida a re go bahlanka ba gagwe: “Na ngwana o hwile?” Bona ba re: “O hwile.”"
19 Mas Davi notou que os seus servos cochichavam uns com os outros e entendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? Eles responderam: — Morreu.
20 Ke moka Dafida a tsoga mo fase a hlapa a itlotša ka makhura gomme a apara diaparo tše dingwe ke moka a tla ntlong ya Jehofa a khunama a rapela; ka morago a tla ntlong ya gagwe a kgopela dijo, gateetee ba mo nea tšona a ja."
20 Então Davi se levantou do chão, lavou-se, ungiu-se, trocou de roupa, entrou na Casa do Senhor e adorou. Depois, voltou para o palácio e pediu comida; puseram-na diante dele, e ele comeu.
21 Bahlanka ba gagwe ba re go yena: “Selo seo o se dirilego se ra go re’ng? Ge ngwana a be a sa phela o ile wa ikona dijo wa ba wa lla; gateetee ka morago ga gore ngwana a hwe o ile wa tsoga wa ja dijo.”"
21 O seus servos lhe disseram: — Que é isto que o senhor fez? Pela criança viva o senhor jejuou e chorou, mas, depois que ela morreu, se levantou e se pôs a comer!
22 Ge ba re’alo a re: “Ke ile ka ikona dijo le go lla ge ngwana a sa phela, ka gobane ke be ke ipoditše gore: ‘Ke mang yo a tsebago ge e ba Jehofa a tla nkgaugela, gomme ngwana a phela?’"
22 Davi respondeu: — Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei, porque dizia: “Talvez o
23 Ka ge bjale a hwile, ke tla be ke ikonela’ng dijo? Na nka kgona go mmuša? Nna ke ya go yena, eupša yena a ka se boele go nna.”"
23 Mas agora que ela morreu, por que jejuar? Poderei eu trazê-la de volta? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim.
24 Dafida a homotša Batseba mosadi wa gagwe. A robala le yena. Ge nako e dutše e eya Batseba a belega morwa, leina la gagwe e be e le Solomone. Jehofa o be a mo rata."
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher. Teve relações com ela, e ela teve um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão; e o Senhor o amou.
25 A romela lentšu ka moporofeta Nathane a mo reela leina la Jedidia ka baka la Jehofa."
25 Davi o entregou nas mãos do profeta Natã, e este lhe chamou Jedidias, por causa do Senhor .
26 Joaba a lwa le Raba ya bana ba Amoni gomme a thopa motse wa bogoši."
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Joaba a romela baromiwa go Dafida a re: “Ke lwele le Raba. E bile ke thopile le motse wa meetse."
27 Então Joabe mandou mensageiros a Davi, dizendo: — Lutei contra Rabá e tomei a cidade das águas.
28 Bjale kgoboketša setšhaba ka moka gomme le rakelele motse le o thope; gore e se be nna ke thopago motse wa tla wa bitšwa ka leina la ka.”"
28 Reúna agora o resto do exército e cerque a cidade para tomá-la; do contrário, se eu a tomar, ela poderia ser chamada pelo meu nome.
29 Dafida a kgoboketša setšhaba ka moka a ya Raba a lwa le yona gomme a e thopa."
29 Então Davi reuniu todo o povo, marchou para Rabá, lutou contra ela, e a tomou.
30 Dafida a rola Malikamo mphapahlogo hlogong, o be o imela boima bja talente ya gauta le maswika a bohlokwa; o ile wa bewa hlogong ya Dafida. Dithebola tšeo a di tšerego motseng woo e be e le tše dintši kudu."
30 Tirou a coroa da cabeça do seu rei. O peso da coroa era de trinta e quatro quilos de ouro, e havia nela pedras preciosas. Essa coroa foi posta na cabeça de Davi. E da cidade ele levou muitos despojos.
31 A ntšha le batho bao ba bego ba le moo motseng gomme a ba diriša mošomo wa go betla maswika ka didirišwa tše bogale tša tšhipi le ka dilepe, a ba nea le mošomo wa go dira ditena. Dafida a dira metse ka moka ya bana ba Amoni ka wona mokgwa woo. Mafelelong Dafida le batho ba gagwe ka moka ba boela Jerusalema."
31 Também trouxe o povo que havia nela, e os fez trabalhar com serras, picaretas, machados de ferro e em fornos de tijolos. Davi fez o mesmo com todas as cidades dos filhos de Amom. Depois voltou com todo o exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.